“ኣባጊዔይ ምገብ”

«ኣባጊዔይ መግብ»

ናይ እግዚኣብሔር ምስ ጴጥሮስ ዝገበሮ ናይ መወዳእታ ዘረባ ምምርማር

ከምቲ ንፈልጦ፡ ጴጥሮስ ሓደ ሓዘንተኛ ለይቲ ንጐይታኡ ሰለስተ ግዜ ከሓዶ። ቅድሚኡ ንህይወቱ ምእንቲ የሱስ ንምሃብ ድልውነቱ ገሊጹ ነይሩ፡ ግናኸ ፈሺሉ ነይሩ። ካብ ሽዑ ንነጀው፡ ሓርማዝ ኪጮኽሕ ምስ ሰምዐ፡ ነቲ ዝሑል ለይቲ – ፍርሑ፡ ክሕደቱን ውድቀቱን – ይዝክሮ ነበረ። ጐይታ ገና ኺጥቀመሉ ይኽእልዶ? ድሕሪኡ ሓደ ንግሆ፡ ኣብ ገምገም ባሕሪ ገሊላ፡ የሱስ ንጴጥሮስ ደልዩ መጸ። ኪመልሶን ክሳዕ ዝኣርገሉ ግዜ ዜጠቕሞን ዜዋፍሮን ኣገልግሎት ኪህቦን ደለየ። እዚ ድማ እቲ ኣብ ዮሃንስ 21:15-23 ተመዝጊቡ ዘሎ ናይ መወዳእታ ዘረባ ኣብ መንጎ የሱስን ጴጥሮስን እዩ ነይሩ።

እቲ ናይ ፈለማ ምትእኽኻብ ኣብ መንጎ የሱስን ጴጥሮስን እውን ኣብ ገምገም ባሕሪ ገሊላ እዩ ተኻይዱ። ጴጥሮስ ምስ ሓዉ እንድርያስ ዓሳ እናሓዘ ኸሎ፡ የሱስ ኣብ ገምገም ባሕሪ እናተጓዕዘ ናብኦም መጸ። «ንዑ፡ ስዐቡኒ» በለ የሱስ፡ «ሰብ ዘሕድኑ ዓሳሓለውቲ ኽገብረኩም እየ።» እግዚኣብሔር የሱስ ንህይወት ጴጥሮስ መደባት ነበሮ። ጴጥሮስ ምስ ሓዉ መርበቡ ገዲፉ ንየሱስ ሰዓቦ (ማቴዎስ 4:18-20 NIV)። ንጴጥሮስ ኣብ ምምላስ፡ የሱስ ብዛዕባ መርበብን ዓሳ ምሓዝን ኣይተዛረበን፡ ኣብ ክንዳኡ ግና ብዛዕባ ገንሸላ፡ ኣባጊዕ፡ ምኽንኻንን ምምጋብን ተዛረበ። ጐይታ ንጴጥሮስ ሓድሽ ዕዮ ነበሮ፡ ግናኸ ቅድሚ ምውካሉ ገለ ኣገደስቲ ነጥብታት ኪግለጹ ነበሮም።

ናይቲ ቀንዲ ጓሳ መጓሰ

ምስሊ ጓሶትን መጓሰን ኣብ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን ይጥቀመሉ። ኣባጊዕ ንህዝቢ ኣምላኽ ይውክላ፡ ኣብ ውሽጢ መጓሰ ድማ ብዙሕ ፍልልይ ኣሎ። ጽቡቕ ጓሶት ክንከውን እንተኾይንና፡ ህዝቢ ኣምላኽ መንእሰያትን ኣረገውትን፡ ተጻወትትን ቀስትን፡ ተሓጒስትን ኣስተንፋስትን፡ ንጡፋትን ተማሃሮን ምዃኖም ኪንዝክር ኣሎና። ጓሶት ፍልልያት ንምልላይን ንምግምጋምን፡ ድሕሪኡ ድማ ንኹሎም ንምምጋብን ንምኽንኻንን መገዲ ኺረኽቡ ኣለዎም።

ንሓደ መጓሰ ንሓያሎ ዓመታት ብፍቕሪ፡ ብምኽንኻንን ብምምጋብን ድሕሪ ምሕላፍ፡ ገለ መሰላት ከም ዝረኸብና ምሕሳብ ባህርያዊ እዩ። ብዘይ ጥርጥር ብዛዕባ «ጕጅለይ፡» «ደቀ መዛሙርተይ» ከምኡ’ውን «ቤተ ክርስትያነይ» ምዝራብ ክንጅምር ንኽእል ኢና። ካብ መጀመርታ እግዚኣብሔር ነዚ ነጥቢ እዚ ንጴጥሮስ ኣዝዩ ግሉጽ ገበሮ፦ «ንህዝበይ ንምግልጋል ተዓዲምካ ኢኻ፡ ግናኸ ንሳቶም ገንሸላታተይን ኣባጊዔይን እዮም፡ ንዘለኣለም ድማ ኪኾኑ እዮም። እቲ እተገልግሎ መጓሰይ እዩ።» ግልጽነት ናይ ወነንነት ንመጓሰ ምሕላውን ንኣሕዋትን ኣሓትን ብልቢ ጓሳ ንምዃን ምትብባዕን እዩ (ዮሃንስ 21:15-23)።

ናይ መጓሰ ድሌታት

ብዓወት ንመጓሰ ምሕላው፡ ንብዙሓት ድሌታት ብግዜኡ ምትኩር ምግባር የጠቓልል። ናይ ዘካርያስ ብዛዕባ ክልተ ጓሶት ዝገልጽ ጽሑፍ (ዘካርያስ 11:15-17)፡ ኣብቲ ዓሻ ጓሳ እናተተኮረ፡ ቀንዲ ዕዮታት ኩሎም ጽቡቕ ጓሶት የርኢ፦ «ንዝጠፍኡ ምኽንኻን፡» «ንመንእሰያት ምድላይ፡» «ንዝተጎድኡ ምሕዋይ» ከምኡ’ውን «ንጥዑያት ምምጋብ።» ኣብቲ ምስ ጴጥሮስ ዝገበሮ ሓጺር ዘረባ፡ የሱስ ገለ ካብ ድሌታት መጓሰኡ ናብኡ ኣቕረበ።

ጐይታ ንጴጥሮስ እንታይ ኪገብር ነገሮ? «ንገንሸላታተይ መግብ፡» «ንኣባጊዔይ ተኸናኸን» ከምኡ’ውን «ንኣባጊዔይ መግብ» (21:15-17)። እቲ መጓሰ ምኽንኻርን መግቢን የድልዮ። ጽቡቕ ወለዲ ሚዛናዊ ምግቢ ንጥዑይ ስድራ ቤት መሰረት ምዃኑ ይፈልጡ።

ኩሉ ተዛራቢ ዝፈትዎ ርእሰ ጉዳያት ኣለዎ፡ ግናኸ እቲ መጓሰ ሕጂ እንታይ የድልዮ? እቲ ኣብ ጕጅለ መንእሰያት ወይ ኣብ ቤት ትምህርቲ ሰንበት ዝወሃብ ትምህርቲ መጽሓፍ ቅዱስ ሚዛናዊ ድዩ? ዝዓብዩ ክርስትያናት ንቡር፡ ሚዛናዊ ምግቢ የድልዮም። ገለ ኣባጊዕ ድማ ንሓደ ግዜ ፍሉይ ምግቢ ኬድልየን ከም ዝኽእል ኣይትረስዕ።

ቅድሚ ወርሓት እግዚኣብሔር የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ ናብ ገለ ኣዕዋፍ፡ ኣብ ሰማይ ዝነበራን ኣብ ግራት ዝበልዓን፡ ኣተኩሮኦም ገበረ፦

ንኣዕዋፍ ሰማይ ተመልከቱ፡ ኣይዘርኣን ኣይዓጽዳን ኣብ መኽዘን ኣይእክባን፡ ግናኸ ኣቦኹም ኣብ ሰማይ ይምግበን እዩ (ማቴዎስ 6:26)።

እወ፡ ኣቦና ኣብ ሰማይ ንኣባጊዑ (ንጓሶትን) ብቐጥታ ዝምግብሉ ግዜያት ኣለዉ። ግናኸ ኣብዚ ዘረባ እዚ እግዚኣብሔር የሱስ ንጴጥሮስ፡ መጓሰኡ እውን ንገንሸላታትን ኣባጊዕን ዜድልየን ንምግምጋም፡ ናብ ሓምላይ መጓሰ ንምምራሕን መግቢ ንምድላውን ዝኸኣሉ ሰብኡትን ኣንስትን ከም ዜድልዮም ግሉጽ ይገብር ነበረ። እቲ መጓሰ «መጋብቲ» የድልዮ።

ንኻልኦት ብቓል ኣምላኽ ንምምጋብ ተጸዊዕካ ድዩ? ንደቅኻ? ንጕጅለ መጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ገዛ? ንሓንቲ ማሕበር? ነቲ ጽቡቕ ዕዮ ቀጽሎ! ዝበለጸካ ሃብ! ንኻልኦት ዝምግቡ እውን ኪምገቡ ከም ዜድልዮም ኣይትረስዕ፡ ብዙሕ ግዜ ድማ ኣቦና ኣብ ሰማይ ብኻልኦት ገይሩ ኺምግበና እዩ። ንኻልኦት ኪምግቡኻ ትፈቕደሎምዶ?

መጋብቲ መጓሰ

ብዙሓት መንግስታት ንኣብያተ ትምህርቲ፡ ሆስፒታላትን ሬስቶራንታትን ንዝርከባ መብልዕታት ጥብቂ መምርሒታት ንጽህና ኣለወን። ክልተ ጥዑም ምግቢ ንምብሳል ብቕዓት ዘረጋግጽ ምስክር ወረቐት ጥራይ ኣይኮነን እቲ ድሌት።

የሱስ ነቲ ኣገዳሲ ዕዮ ናይ ምኽንኻርን ምምጋብን መጓሰኡ ቅድሚ ምውካሉ፡ ነዚ ዘንጸላልው ሕቶ እዚ ንጴጥሮስ ሓተቶ፦ «ብሓቂ ትፈቕረኒዶ?» ጐይታ ንጴጥሮስ ብዛዕባ ኵነታት ልቡ ሰለስተ ግዜ ሓተቶ (21:15-17)። «ጴጥሮስ ሰለስተ ግዜ ‘ትፈቕረኒዶ?’ ኢሉ ስለ ዝሓተቶ ሓዘነ» (21:17) ተባሂሉ ኣሎ። የሱስ ስለምንታይ ቀጸለ? ስለምንታይ ንጴጥሮስ ኣሕዘኖ? እቲ ቀንዲ ጓሳ ንሓደ ንእኡ ብፍቕሪ ዘይፈቅር ሰብ፡ ገለ ክፋል ናይ መጓሰኡ ኣብ ትሕቲ ክንክን ኪገብር ኣይደለን ነይሩ። ካብ ጴጥሮስ ብሓቂ ኣወንታዊ መልሲ ድሕሪ ምቕባሉ ጥራይ እዩ ጐይታ ንመጓሰኡ ኺምግብን ኪኸናኸንን ዝሓተቶ።

ንየሱስን ንመጓሰኡን ብሓቂ ከይፈቐርና ንመጓሰ ንምምጋብ እንተ ፈቲና፡ ንኣባጊዕ ንምድፋእ፡ ንምጩሑሑን ንምምልላስን ክንፍተን ንኽእል ኢና። ገንሸላታትን ኣባጊዕን ሓድሓደ ግዜ ዓያሹ ኪኾኑ ይኽእሉ እዮም። እንተ ተጠራጢርካ፡ ንርእስኻ ብጥንቃቐ ተመልከት! ንየሱስ ብሓቂ እንተ ፈቒርናዮ፡ ንህዝቡ እውን ክንፈቅር ኢና። ምምጋብካ ብፍቕሪ ዝድፋእ ድዩ?

ንጴጥሮስ ንኣባጊዑ ንምምጋብን ንምኽንኻርን ድሕሪ ምውካሉ፡ ጐይታ ንጴጥሮስ ብዛዕባ መጻኢኡ ገለ ብሕታዊ ሓበሬታ ኣካፈለ፦ «የሱስ ነዚ ዝበለሉ ምኽንያት፡ ጴጥሮስ ንኣምላኽ ብኸመይ ሞት ከም ዜኽብሮ ንምሕባር እዩ።» ነዚ ብሕታዊ ሓበሬታ እዚ ንጴጥሮስ ድሕሪ ምሃቡ ድማ፡ «ስዐበኒ!» (21:19) ወሰኸ። ብዛዕባ መዓስን ብኸመይን ከም እትመውት ገለ ፍንጪ ኺወሃበካ ትደሊዶ? ብሞትና እውን ንኣምላኽ ከነኽብር ከም እንኽእል ምፍላጥ ጽቡቕ እዩ።

ግናኸ ኣብ ህይወትናን ኣብ ሞትናን ንኣምላኽ ከነኽብር እንተኾይንና፡ ንእኡ ኽንሰዓብ ኣሎና። ንየሱስ ብምስዓብና፡ ንገንሸላታትን ኣባጊዕን እውን ንእኡ ኺሰዓባ ከነተባብዕ ኢና። ብኣብነት ንመርሕ። ንየሱስ ዝሰዓቡ፡ ምስኡን ኣብ ቃሉን ግዜ ምሕላፍ ዝፈትዉ መጋብቲ፡ ንርእሶምን ንመጓሰኡን ሓድሽ መግቢ ካብኡ ኺቕበሉ እዮም።

ብጾት ጓሶት

ኣብዚ ደረጃ ናይ ዘረባኦም፡ ጴጥሮስ ብጽቡቕ ጓሳ ንገንሸላታቱን ኣባጊዑን ኪምግብን ኪኸናኸንን ተወኪሉ ነይሩ። ብኸመይ ሞት ንኣምላኽ ከም ዜኽብሮ እውን ተነጊርዎ ነይሩ። ድሕሪኡ ሃዋርያ ዮሃንስ ናብቲ የሱስን ጴጥሮስን ዝዛረቡሉ ዝነበሩ ቦታ መጸ። ጴጥሮስ ጓሂ ኮነ፡ ንዮሃንስ እናኣመልከተ ድማ፡ «ጐይታ፡ ብዛዕባ እዚኸ እንታይ እዩ?» (21:21) ኢሉ ሓተተ። ዮሃንስ እውን ንመጓሰ ኺምግብን ኪኸናኸንን ተወኪሉ ነይሩዶ? መንእሰይ ወይ ኣረጊት ኪመውት ድዩ? ከም ጴጥሮስ ኪመውት ድዩ?

ሓድሓደ ግዜ ብዛዕባ ኣገልግሎት ካልኦት ጓሂ፡ ነቐፌታዊ ወይ ፈራዲ ትኸውንዶ? ካልኦት ከምቲ ንስኻ እትገብሮ ንጐይታ ኼገልግሉ ኣለዎም ኢልካ ትሓስብዶ? ሓድሓደ ግዜ ምስ ዝመሳሰል ኣገልግሎት ወይ ምስ ብጻይ ምእመን ኣብ ውድድር ከም ዘለኻ ትስምዓካዶ? እርግጽ እዩ፡ ካብ ነፍሲ ወከፍና ብሓጐስ ክንመሃር ንኽእል ኢና፡ ግናኸ ንምውድዳር ተጠንቀቕ። ምውድዳር ብቐሊሉ ትዕቢት ኣብ ልብና ኼበራብር ወይ ናብ ጭንቀትን ተስፋ ምቑራጽን ሓሳባት ኪመርሕ ይኽእል እዩ።

እቲ እግዚኣብሔር የሱስ ንጴጥሮስ ዝሃቦ መልሲ ቀሊልን ኣዝዩ መሃርን ነበረ፦ «ንዓኻ እንታይ እዩ?» (21:22)። ኣብ ናትካ ጽውዓ፡ ናትካ ኣገልግሎት፡ ናትካ ሓላፍነት ኣተኩር። ኩላትና ንሓንቲ ንእሽቶ ክፋል ናይ መጓሰ ጓሶት ክንከውን ንኽእል ኢና፡ ግናኸ እግዚኣብሔር የሱስ፡ እቲ ቀንዲ ጓሳ፡ ንምሉእ መጓሰ – ንዓኻን ንብጾትካ ጓሶትን – ሓላፍነት ኣለዎ።

ጴጥሮስ ተመልሰ፡ ተወኪሉን ካብቲ ናይ ሓላፍነቱ ቦታ ወጻኢ ምትእትታው ንምውጋድ ተተባብዐን። ድሕሪኡ እቲ የሱስ ዝበሎ ናይ መወዳእታ ቓላት መጸ፦ «ንዓይ ክትሰዓበኒ ኣሎካ» (21:22)። እዚ ድማ ምስቲ ንጴጥሮስ ንፈለማ ግዜ ምስ ተራኸቡ ዝበሎ ቓላት ኣዝዩ ዝመሳሰል እዩ፦ «ንዑ፡ ስዐቡኒ» (ማቴዎስ 4:18)። እቲ ቀንዲ ጓሳ ብኸምዚኣቶም ከም ንስኻን ኣነን ዝኣመሰሉ ሰብኣውያን ጓሶት ገይሩ ንኣባጊዑ ኺምግብን ኪኸናኸንን ይደሊ። ዓወት ብኽንደይ ዓሳ ከም ዝሓዝና፡ ብዓቐን እቲ እንኸናኽኖ መጓሰ ወይ ብርእይቶታት ኣባጊዕ፡ ተዃሉ ወይ ብጾት ጓሶት ኣይትዕቀንን። ዓወት ናይቲ ንየሱስ ብቐጻሊ ዝሰዓበ ናይ ጓሳ ህይወት ባህርያዊ ውጽኢት እዩ።

መደምደምታ

ነቶም ኣብ ከባቢኻ ዝዞሩ ገንሸላታትን ኣባጊዕን ብምምጋብ ደኺምካዶ? ናይ የሱስ ቓላት ዘክር፦ «ንዑ ስዐቡኒ» ከምኡ’ውን «ንኣባጊዔይ መግብ።» እቶም ኣረገውቲ፡ እቶም በይኖም ዝነብሩ፡ እቶም መንእሰያት፡ እቶም ቈልዑ፡ እቶም ስድራ ቤታት – ኩሎም ኣባጊዑ እዮም፡ ኩሎም ኣካል ናይቲ ዓብዪ መጓሰኡ እዮም። መጓሰኡ ካብቲ ምስ ጐይታን ኣብ ቃሉን ግዜ ምሕላፍ ዝመጽእ ጽቡቕ መግቢ የድልዮ። መጓሰኡ ንየሱስ ብሓቂ ዝፈቕሩ፡ ንእኡ ዝሰዓቡን ንህዝቡ ዝፈቕሩን ጽቡቕ መጋብቲ የድልዮ።

ጐይታ ንገሊኣቶም ካብ ኣባጊዑ ንምምጋብ ጸዊዑካዶ? እግዚኣብሔር የሱስ ንነፍሲ ወከፍ ገንሸላታቱን ኣባጊዑን ይፈቅርን ይኸናኸንን እዩ፡ ስለዚ ንርእስኻ ምምጋብን ንኻልኦት ምምጋብን ቀጽል። ዝበለጸካ ሃቦም! እቲ ዝጸውዓካ እውን ይዕዘበካ ኣሎ። ከምኡ’ውን ዘክር፡