«ከም በጊዕ ናብ መቓብር ይወርዱ፣ ሞት ይምግቦም፣ ቅኑዓት ድማ ንግሆ ይገዝእዎም። ጽባቐኦም ድማ ኣብ መቓብር ካብ መንበሪኦም ርሑቕ ኮይኑ ይበልዕ። ግናኸ ኣምላኽ ንነፍሰይ ካብ ሓይሊ መቓብር ከድሕና እዩ፣ ንሱ ኺቕበለኒ እዩ እሞ። ሴላ።»መዝሙር 49:14–15
መዝሙር 49 ክትብብ ከለኻ፡ ጸሓፊ ኣብ ሃብቲ እምነት ከይንገብር ከም ዝምዕደና ትሰምዕ። እዚ መዝሙር እዚ ን ነፍሲ ወከፍ መገዲ ህይወት—«ንኹሎም ህዝብታት» ከምኡ’ውን «ንኹሎም ነበርቲ ዓለም» (ቁ. 1) ተጻሒፉ እዩ። ንሃብታማትን ድኻታትን (ቁ. 2)፡ ንላዕለዋትን ታሕተዋትን (ቁ. 2)፡ ንጥበበኛታትን ዓያሹን (ቁ. 10) ይምልከት። እቲ መዝሙር ሃብትና ምሳና ሒዝና ክንከይድ ከም ዘይንኽእል የዘኻኽረና፡ ስለዚ ድማ ንሳቶም ዕላማ ህይወትና ክንገብሮም የብልናን፡ ከምኡ’ውን ንሃብታማት ክንቀንኦም የብልናን። እቲ መዝሙራዊ ንኣምለኽቲ ኣብ ብልጽግናኦም ንረሲኣን ከይቀንእዎም ወይ ብንብረቶም ከይስሓቡ የጠንቅቕ።
ብዙሕ ግዜ ከምዚ ይበሃል፡ «ምሳኻ ሒዝካዮ ክትከይድ ኣይትኽእልን—ድሕሪ ሳጹን ሬሳ U-Haul ርኢኻ ኣይትፈልጥን።»ነፍሲ ወከፍ ሰብ ኩሉ ነገር ገዲፉ ክኸይድ እዩ። በዚ ምኽንያት እዚ ድማ ን ሕጂ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ሕጂ ብ ዘለኣለማዊ ህይወት ኣብ ቅድሚ ዓይኒ ምምባር ኣገዳሲ እዩ። ጐይታ የሱስ ከምዚ በለ፡ «ኣብ ምድሪ ንርእስኹም መዝገብ ኣይትእከቡ፣ ኣብኡ ርስትን ዝገምገምን የጥፍኦ፣ ሰረቕቲ ድማ ሰንጢቖም ይሰርቁ። ኣብ ሰማይ ግና ንርእስኹም መዝገብ ኣእክቡ፣ ኣብኡ ርስትን ዝገምገምን ኣየጥፍእን፣ ሰረቕቲ ድማ ኣይሰንጥቑን ኣይሰርቁን። መዝገብኩም ዘሎዎ ኣብኡ ልብኹም እውን ክኸውን እዩ እሞ» (ማቴዎስ 6:19–21)።
መዝሙር 49 ሓደ ካልእ ኣሰካፊ ግና ኣድላዪ ሓቂ እውን የቕርብ፡ ሞት ንኹላትና ይመጽእ። ጐይታ ቅድሚ ምምጽኡ እንተዘይኮይኑ፡ ነፍሲ ወከፍና ክንመውት ኢና እሞ ኣብ መቓብር ክንቅበር ኢና። እቲ መዝሙራዊ ሰብ ከም እንስሳ ክቕበር (ቁ. 12)፡ ሞት ድማ ስጋዊ ኣካሉ ክበልዖ ይነግረና። ኣካላትና—ምስግንቲን ግሩምቲን ኮይና እኳ እንተተፈጥረት—ኣብ መቓብር ክትበልዕ እያ። ግናኸ ቅኑዓት፡ ኣብ ሃብቲ ዘይኮነስ ኣብ ጐይታ ዝኣመኑ፡ ካብ መቓብር ንላዕሊ
ጽባቐ ክህልዎም እዩ። ኣብዚ እዩ እቲ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብል ቃላትና ዝመጽእ። እቲ መዝሙራዊ ክልተ ሓቅታት የጕልሕ፡
ጐይታ ንነፍሲ ቅኑዓት ካብ ሓይሊ መቓብር ከድሕና እዩ።
ንዓና፡ እዚ ብዝተፈጸመ ዕዮ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ጥራይ እዩ ዝኸውን (እብራውያን 2:14–15)።
ጐይታ ንነፍሲ እቶም ዝደሓኑ ክቕበላ እዩ።
«ዝኾነ ይኹን» ኣብ ክርስቶስ እምነቱ ዘንብር ብእኡ ከም ዝቕበል ምርግጋጽ ክንደይ ግሩም እዩ (ዮሃንስ 6:37, 39)።
መርከብ ንሎሚ
ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ብዘለኣለማዊ ህይወት ኣብ ቅድሚ ዓይኒ ንበር።
