እምነት ቈልዓ፡ ተኣምራዊ ምሕላፍ ግላዲስ ኣይሉርድ

ግላዲስ ኣይሉርድ ትሕቲ ሓሙሽተ ጫማ ዝቑመታ ንእሽቶ ሰበይቲ ነበረት። ኣብ እንግሊዝ ሓንቲ ሓላፊት ክፍሊ ነበረት፣ ግናኸ ጐይታ ናብ ቻይና ሚስዮናዊት ክትከይድ ከም ዝደልያ ተሰምዓ። በቲ ግዜ እቲ ብመርከብ ክትከይድ ኣይከኣለትን፣ ስለዚ ብሓደ ሓደገኛ ጉዕዞ ብሩስያ ሳይቤርያ ኣቢላ ናብ ቻይና ክትበጽሕ ወሰነት።

ሓደገኛ ጉዕዞን የቲማትን

ሓንቲ ኣገዳሲት ዛንታ ብዛዕባ ግላዲስ ኣብ እዋን ኲናት ኣብ ቻይና ተፈጺማ። ጃፓናውያን ንቻይና ይወርሩ ነበሩ፣ ኲሉ ሰብ ድማ ንሓደጋ ካብ ሩባ ቢጫ ወጺኡ ነበረ። ግላዲስ ሚእቲ ዝኾኑ የቲማት ቻይናውያን ቈልዑ ትከናኸን ነበረት። ንዂሎም እዞም ቈልዑ ወሲዳ ክሳዕ ሩባ ቢጫ ክትበጽሕን ክትሳገርን ወሰነት። ንኣዋርሕ ብኣኽራናት ተጓዒዞም፣ ካብቶም ወረርቲ ንምምላጥ ብጽምዋ ይጽዕሩ ነበሩ። ኣብ መወዳእታ እታ ጉጅለ ናብ ሩባ ቢጫ በጽሐት፣ ግናኸ ከመይ ገይሮም ክሳገሩ? ኣብኡ መርከባት መሳገሪ ኣይነበሩን። ግላዲስ እተን መርከባት መሳገሪ ቐደም ከም ዝተቛረጻ ኣይፈለጥን ነበረት። ብጣዕሚ ተስፋ ቖሪጻ፣ ብዘይ ድራር ድማ እቶም ቈልዑ ደቀሱ። ብሳልሰይቲ መዓልቲ ግላዲስ ተስፋ ቖሪጻ ነበረት። እንታይ ክገብሩ ነበሮም፣ እሞ ከመይ ገይሮም ነቲ ሩባ ክሳገሩ?

ተስፋ ምቑራጽን እምነት ቈልዓን

ብሳልሰይቲ መዓልቲ እቶም ቈልዑ ጠምዮም ይበኣሱ ነበሩ። ግላዲስ ጐይታ ከም ዝሓደጋ ተሰምዓ። ኣብ ስቓያ ድማ ጸለየትን ልባ ኣውጺኣ በኸየት።

“ጐይታይ” በለት፣ “ዝከኣለኒ ገይረ እየ እሞ ኣይሰርሕን። እቶም ቈልዑ ይጠምዩ ኣለዉ። ስለምንታይ ኣይሓገዝካንን?” “እማ፣ ኣይትብከዪ” በላ ሓንቲ ንእሽቶ ቈልዓ ግላዲስ ሓንሳብ ካብ ስቓይ ህይወት ዘድሓነታ። “እማ፣ ሙሴ ንቀይሕ ባሕሪ ሰጊሩ እዩ እሞ ካብዚ ዝዓበየ ነበረ። ኣምላኽ ዝተፈላለየ ኣይኮነን፣ እሞ ካልእ ተኣምር ክገብር ክሓቶ እየ” በለት እታ ቈልዓ። ተኣምራዊ ምሕላፍ

ግላዲስ ክትሰምዕ ከላ፣ እታ ቈልዓ ንኣምላኽ ነቲ ሩባ ከሳግሮም ክትሓትት ጀመረት። ግላዲስ ቀሪባ ኢዳ ኣብኣ ኣንበረት።

“ኣምላኽ ንእምነት ንእሽቶ ቈልዓ ስለዘይብለይ ይቕረ በለለይ” በለት። ብሓንሳብ ንኣምላኽ ክሕግዞም ሓተቱ። ጓሂ ግላዲስ ጠፊኡ ነበረ፣ እሞ ኣምላኽ ከድሕኖም ከም ዝኾነ ርግጸኛታት ነበሩ። ድሕሪ እቲ ጸሎት፣ ግላዲስ ተቛረጸት። ሓደ መኮንን ብደንብ ሰራዊት ቻይናዊ ሃገራዊ ሰራዊት ነበረ።

“መርከብ ኣላትኒ እሞ ንዓኺን ንቈልዑን ነቲ ሩባ ከሳግረኩም እኽእል እየ” በለ። “ንጐይታ ምስጋና ይኹን!” በለት ግላዲስ፣ ንቈልዑ ክትእክብ ከላ። ብተራ፣ ኲሎም እቶም ቈልዑ ነቲ ሩባ ተሳገሩ። ኲሎም ምስ ተሳገሩ፣ እቲ መኮንንን መርከቡን ጠፍኡ። ሽዑ ጥራይ እያ ግላዲስ እቲ ኲሉ ክንደይ ዘገርም ከም ዝነበረ ዝተረድኣ። እታ ጉጅለ ድሕሪ ሒደት ሰዓታት ናብ ከተማ ምስ በጽሐት፣ እቶም ቻይናውያን ንዛንታኣ ክኣምኑ ኣይከኣሉን።

“እቲ ሰራዊት ካብ ሩባ ቢጫ ኣዋርሕ ቐደም ወጺኡ እዩ” በሉ። ግላዲስ ስሒቓ ንርእሳ በለት

“ኣምላኽ ዝተፈላለየ ኣይኮነን”

መልኣኽ እግዚኣብሔር ንፈራህቱ ይኸብቦም እሞ የድሕኖም። (መዝሙር 34:7)