«ስለምንታይ ብምድሓነይ ዘይምርግጋጽ ዝስምዓኒ? ሓደ መዓልቲ ድሒነ ከም ዘለኹ ይስምዓኒ፣ ካልእ መዓልቲ ግን ኣይስምዓንን።» ኢልካ ፈሊጥካዶ? ሞት ክርስቶስ ጥራይ ምድሓን ከም ዝህበካ ክትፈልጥ ትኽእል ኢኻ፣ ግን እቲ ዝስምዓካ እዩ ርግጸኛ ዝገብረካ ኢልካ ትሓስብ። ምናባዊ ሰብ ምድሓን ከምዚ ገይሩ ይርእዮ፦ «እዚ ሕጉስ ስምዒታት እዚ ንኣኻትኩም ብስም ወዲ ኣምላኽ እትኣምኑ ዘለኹም ሂበኩም ኣለኹ፣ ዘለኣለማዊ ህይወት ከም ዘለኩም ክትተስፉኡ።» ሕጂ መጽሓፍ ቅዱስካ ናብ 1 ዮሃንስ 5:13 ክፈት እሞ ምናባዊ ሓሳባት ሰብ ምስ ቃል ኣምላኽ ኣነጻጽር፣ እሱ ድማ ከምዚ ይብል፦
እዚ ነገር እዚ ብስም ወዲ ኣምላኽ ንእትኣምኑ ዘለኹም ጽሒፈልኩም ኣለኹ፣ ዘለኣለማዊ ህይወት ከም ዘለኩም ምእንቲ ክትፈልጡ።
ኣብ ዘጸኣት 11-12፣ እግዚኣብሔር ኣብ ኩሉ ቤት ግብጺ ኣብ ማዕጾኡ ደም በጊዕ ዘይብሉ ንብኩራት ፍርዲ ሞት ኣውጺኡ። ሕጂ፣ እቶም በኩራት ደቂ እስራኤል በታ መዓልቲ ፍርዲ ድሒኖም ከም ዝነበሩ ብኸመይ ፈለጡ? ክልተ ኣባይቲ ንበጽሕ እሞ ዝብልዎ ንስማዕ።
ኣብታ ቐዳመይቲ ቤት፣ ኩሉ ብፍርሒ ይንቀጥቀጥ ኣሎ። ስለምንታይ ከምዚ ዝበለ ፍርሒ ከም ዘለዎም ክንሓቶም ከለና፣ እቲ በኩር ወዲ መልኣኽ ሞት ሎሚ ምሸት ከም ዝመጽእ ይነግረና፣ እንታይ ከም ዝኸውን ድማ ርግጸኛ ኣይኮነን።
እቲ መጥፋኢ መልኣኽ ንቤተይ ምስ ሓለፈ፣ ድሒነ ከም ዘለኹ ክፈልጥ እየ፣ ክሳዕ ሽዑ ግን ርግጸኛ ክኸውን ኣይክእልን። እቶም ኣብ ጥቓና ዘለዉ ብምድሓኖም ርግጸኛታት ከም ዝኾኑ ይብሉ፣ ግን እዚ ትዕቢት እዩ ኢልና ንሓስብ። ዝበለጸ ንምምራጽ ጥራይ እየ ክገብር ዝኽእል።
«ኣምላኽ እስራኤል ንህዝቡ መገዲ ምድሓን ኣይሃበንዶ?» ኢልና ንሓትት። እቲ ወዲ ድማ፣ «እወ፣ ኣምላኽ ዝነገረና ድማ ገይርና። ደም ንጹህ በጊዕ ኣብ ማዕጾታት ተንጠብጢቡ ኣሎ፣ ግን ብምድሓንና ገና ርግጸኛታት ኣይኮናን።» ኢሉ ይመልስ።
ሕጂ ናብ ጥቓና ንኺድ። ከመይ ዝበለ ፍልልይ! ኩሉ ሕጉስ እዩ። ማዕጾታቶም ተቐቢኡ ኣሎ፣ እቲ ዝተጠበሰ በጊዕ ድማ ይጥዕሙ ኣለዉ። ስለምንታይ እዚ ኩሉ ሓጎስ በዚ ከምዚ ዝበለ ከቢድ ምሸት? ንሳቶም ድማ፣ «ንትእዛዛት የሆዋ ንጽበ ኣለና፣ ድሕሪኡ ድማ ንግብጺ ሰላም ክንብል ኢና።» ኢሎም ይመልሱ።
«ግን፣ እዚ ምሸት ፍርዲ ምዃኑ ኣይትፈልጡንዶ?»
ርግጽ እዩ፣ ግን በኩር ወድና ድሒኑ ኣሎ። ደም ከም ትእዛዝ ኣምላኽ ተቐቢኡ ኣሎ።
«ግን እዚ ኣብ ጥቓና ዘለዉ እውን ገይሮምዎ ኣለዉ፣» ኢልና ንምልስ፣ «ብምድሓኖም ስለ ዘይተረጋገጹ ድማ ሓዘንተኛታት እዮም።»
እቲ በኩር ወዲ ብጽኑዕ ይመልስ፣ «ካብ ደም ንላዕሊ ኣለና። ቃል ኣምላኽ ብዛዕባኡ ኣለና። ኣምላኽ፣ ‘ደም ምስ ረኣኹ፣ ክሓልፈኩም እየ።’ ኢሉ ኣሎ። ኣምላኽ ብደም ወጻኢ ይረዊ፣ ንሕና ድማ ብቃሉ ውሽጢ ንረዊ። እቲ ዝተንጠብጠበ ደም የድሕነና፣ ቃል ኣምላኽ ድማ ርግጸኛታት ይገብረና።»
ካብዚ ክልተ ኣባይቲ ኣየናይ እዩ ዝበለጸ ድሑን ዝነበረ? መልሱ ድማ ክልቲኦም ማዕረ ድሑናት ነበሩ፣ ምኽንያቱ ምድሓኖም ኣብቲ ኣምላኽ ብዛዕባ ደም ወጻኢ ዝሓስቦ እምበር ኣብ ውሽጣዊ ስምዒታቶም ኣይተመርኮሰን። ብበረኸትካ ርግጸኛ ክትከውን እንተ ደሊኻ፣ ንዘይረጋጋኢ ምስክርነት ውሽጣዊ ስምዒታትካ ኣይትስምዕ። ኣብ ክንዲኡ ንዘይጋገ ቃል ኣምላኽ ስማዕ፦
ብሓቂ ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፣ ብኣይ ዝኣምን ዘለኣለማዊ ህይወት ኣለዎ” (ዮሃንስ 6:47)።
ካልእ ምሳሌ ክጥቀም። ሓደ ሰብ ቤት ክካረይ ይሓትት፣ ግን እቲ ወናኒ መልሲ ኣይህቦን። ሓደ መዓልቲ፣ ሓደ ጎረቤት፣ «እታ ቤት ክትረኽባ ርግጸኛ እየ። እቲ ወናኒ ዝሓለፈ ልደት ህያብ ከም ዝሰደደልካ ኣይትዝክርንዶ? ቅድሚ ሓደ መዓልቲ እውን ኣንቢቡልካ ነይሩ።» እዚ ቃላት እዚ ንሰብ ብተስፋ ይመልኦ።
ኣብ ዝቕጽል መዓልቲ፣ ካልእ ጎረቤት፣ «እታ ቤት ክትረኽባ ኣይመስለንን። ካልእ ሰብ እውን ክካረያ ሓቲቱ ኣሎ፣ ንሱ ድማ ዓርኪ እቲ ወናኒ እዩ።» እቲ ብሩህ ተስፋ እቲ ሰብ ከም ጸባ ሳሙና ይፍንጀል። ሓደ መዓልቲ ተስፋ ኣለዎ፣ ኣብ ዝቕጽል መዓልቲ ድማ ብጥርጣረ ይመልእ።
ድሕሪኡ፣ ካብቲ ወናኒ ደብዳበ ይመጽእ። ገጹ ካብ ጭንቀት ናብ ሓጎስ ይቕየር፣ ከም ዝበበ ድማ። ንሰበይቱ ድማ፣ «ሕጂ ተሰሪዑ ኣሎ። እቲ ወናኒ እታ ቤት ክሳዕ ዝደለና ክንካረያ ከም እንኽእል ይብል። ሕጂ ጽሑፍ ቃል እቲ ወናኒ ስለ ዘለና ርእይቶታት ሰብ ኣገዳሲ ኣይኮነን።» ኢሉ ይጭድር።
ብዙሓት ሰባት ብተመሳሳሊ ኩነታት ኣለዉ፣ ብርእይቶታት ሰባት ወይ ብስምዒታት ልቦም ይጨነቑ። ርግጸኛነት ኣብ ክንዲ ጥርጣረ ዝመጽእ፣ ርግጸኛነት ቃል ኣምላኽ ምስ ተቐበሉ ጥራይ እዩ።
ኣምላኽ ክዛረብ ከሎ፣ ርግጸኛነት ክህሉ ኣለዎ፣ እንተ ንዘይኣምን ፍርዲ እንተ ንኣምን ምድሓን።
ኦ እግዚኣብሔር፣ ቃልካ ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ጸኒዑ ኣሎ” (መዝሙር 119:89)።
ቃሉ ኩሉ ይስርዕ።
ተዛሪቡዶ፣ ኣይገብሮንዶ? ወይ ተዛሪቡዶ፣ ኣይፍጽሞንዶ?” (ዘሁልቍስ 23:19)።
ግን ክትሓትት ትኽእል ኢኻ፣ «ብቑዕ እምነት ከም ዘለኒ ብኸመይ ርግጸኛ ክኸውን እኽእል?» እዚ ሕቶ ብቑዕ ዓይነት ወይ መጠን እምነትካ ኣይኮነን፣ ግን ብእምነትካ ዘለካ ሰብ ብቑዕነት እዩ። ብቑዕ ሰብ – ወዲ ኣምላኽ – ትኣምንዶ?
ሓደ ሰብ ንክርስቶስ ብዝጠሓለ ሰብ ምሓዝ ይሕዞ፣ ካልእ ድማ ንጫፍ ክዳኑ ጥራይ ይትንክዮ፣ ግን ክልቲኦም ማዕረ ድሑናት እዮም። ክልቲኦም ሓደ ምርምር ገበሩ። ንክርስቶስን ቃሉን ብምሉእ ክኣምኑ ይኽእሉ፣ ኣብ ዘለኣለማዊ ውጽኢት ዝተፈጸመ ስርሑ ድማ ብርግጽ ይዕረፉ።
ርግጸኛነትካ ኣብ ሰናይ ግብርታትካ፣ ሃይማኖታዊ ንጥፈታትካ፣ ስምዒታትካ፣ ወይ ስነ-ምግባራዊ ስልጠናኻ ከም ዘይተመርኮሰ ኣረጋግጽ። ኣብ ከምዚ ዝበለ ነገራት ዝበለጸ እምነት ክህልወካ ይኽእል፣ ግን ገና ንዘለኣለም ክትጠፍእ ትኽእል ኢኻ። ኣብ ክርስቶስ ዘላ ድኻም እምነት ንዘለኣለም ተድሕን፤ ኣብ ርእስኻ ዘላ ዝበለጸ እምነት ፋይዳ የብሉን።
ሓደ መዓልቲ ሓንቲ ሓዘንተኛ ትመስል ጓል፣ «ብእኡ እኣምን እየ፣ ግን ክድሕን እየ ክብል ኣይፈቱን፣ ምናልባት ክሕሱ ስለ ዝኽእል እየ።» ኢላ። ኣቦ እዛ ጓል ንበጊዕ ክዕድግ ናብ ዕዳጋ እንስሳታት ከይዱ ነይሩ፣ ገና ድማ ኣይተመልሰን። ስለዚ፣ «ሕጂ፣ ኣቦኺ ናብ ቤት ምስ መጸ፣ ክንደይ በጊዕ ከም ዝዓደገ እንተ ሓተትክዮ፣ ንሱ ድማ ‘ዓሰርተ’ እንተ በለ። ድሕሪኡ፣ ሓደ ሰብ ኣቦኺ ሎሚ ክንደይ በጊዕ ከም ዝዓደገ እንተ ሓተተኪ፣ ንስኺ ድማ፣ ‘ክሕሱ ስለ ዝኽእል እየ ክዛረብ ዘይደሊ።’ እንተ በልኪ።» ብጻድቕ ቍጥዓ፣ ኣዲኣ፣ ኣብ ጥቓኣ ደው ኢላ፣ «ግን እዚ ንኣቦኣ ሓሳዊ ምግባር እዩ!» ኢላ ጮኸት።
ብተመሳሳሊ፣ እዛ ሰናይ ዝሓስብ ጓል፣ «ብእኡ እኣምን እየ፣ ግን ክድሕን እየ ክብል ኣይፈቱን፣ ምናልባት ክሕሱ ስለ ዝኽእል እየ።» ብምባል ንክርስቶስ ሓሳዊ ትገብሮ ነበረት። ክርስቶስ ከምዚ ኢሉ ኣሎ፦
ብኣይ ዝኣምን ዘለኣለማዊ ህይወት ኣለዎ” (ዮሃንስ 6:47)።
ድሕሪኡ ክትሓትት ትኽእል ኢኻ፣ «ከም ዝኣምን ብኸመይ ርግጸኛ ክኸውን እኽእል? ንእምነተይ ዝበለጸ ክርእያ ከለኹ፣ ዝነኣሰት ትመስለኒ።» ምናልባት ብጌጋ ኣንፈት ትርኢ ትኸውን። ክትኣምን ምፍታንካ ብጌጋ መገዲ ከም ዘለኻ ጥራይ የርኢ።
ካልእ ምሳሌ ክጥቀም። ሓደ ምሸት፣ ሓደ ሓሳዊ ዝኾነ ሰብ፣ ሓደ ዓርኪ ብሓደጋ መኪና ከም ዝሞተ ይነግረካ። ንእኡ ክትኣምኖ ኣይትኽእልን ኢኻ፣ ምኽንያቱ ብዝበለጸ ትፈልጦ ኢኻ። ግን ድሕሪኡ ሓደ ጎረቤት እውን ተመሳሳሊ ሕማቕ ዜና ይነግረካ። በዚ ግዜ እዚ፣ «ስለ ዝነገርካኒ፣ እኣምኖ።» ትብል። «ስለምንታይ ንጎረቤትካ ትኣምኖ እሞ ንሓሳዊ ኣይትኣምኖን?» ኢለ እሓትት። ንስኻ ድማ፣ «ምኽንያቱ መን ምዃኑን እንታይ ምዃኑን እዩ። ንሱ ፈጺሙ ሓሲሉኒ ኣይፈልጥን፣ ፈጺሙ እውን ከም ዘይሕሱ እፈልጥ።» ኢልካ ትምልስ።
ብተመሳሳሊ፣ ወንጌል ክኣምን ከም ዝኽእል እፈልጥ፣ ምኽንያቱ እቲ ዜና ዘምጽኣለይ ሰብ።
ምስክርነት ሰባት እንተ ተቐበልና፣ ምስክርነት ኣምላኽ ዝበለጸ እዩ፤ ምኽንያቱ እዚ ምስክርነት ኣምላኽ እዩ፣ ብዛዕባ ወዱ ዝመስከረ … ንኣምላኽ ዘይኣምን ሓሳዊ ገይርዎ ኣሎ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ብዛዕባ ወዱ ዝሃቦ ምስክርነት ኣይኣመነን” (1 ዮሃንስ 5:9-10)።
ሓደ ጭንቀት ዝነበሮ ሰብ ሓደ ግዜ ንሰባኺ፣ «ክኣምን ኣይክእልን።» ኢሉ ነገሮ። እቲ ሰባኺ፣ «መን እዩ ክትኣምኖ ዘይትኽእል?» ኢሉ ሓተተ። እዚ ሕቶ እዚ ንጸገም ፈትሖ። ንሱ ንእምነት ከም ሓደ ነገር ይርእያ ነይሩ፣ ንሰማይ ብቑዕ ምዃኑ ንምርግጋጽ ኣብ ውሽጡ ክስምዖ ዝነበሮ። ግን እምነት ኩሉ ግዜ ናብ ክርስቶስን ዝተፈጸመ ስርሑን ናብ ወጻኢ ትርኢ፣ ብጸጥታ ድማ ንምስክርነት እሙን ኣምላኽ ብዛዕባ ክልቲኡ ትሰምዕ።
እቲ ናብ ወጻኢ ምጥማት ናብ ውሽጢ ሰላም የምጽእ። ሓደ ሰብ ገጹ ናብ ጸሓይ ምስ ኣቕነዐ፣ ጽላሎቱ ድሕሪኡ እዩ። ንርእስኻን ንዝተመስገነ ክርስቶስ ኣብ ሰማይን ብሓንሳብ ክትርኢ ኣይትኽእልን። ወዲ ኣምላኽ ንርግጸኛነትካ ይረክብ፦ ዝተፈጸመ ስርሑ ንዘለኣለም የድሕነካ፣ ቃል ኣምላኽ ድማ ንምድሓንካ ርግጸኛነት ይህበካ።
