«ኣብ ዝኾነ ይኹን ኩነታት ዘሎኹሉ፡ ዕጉብ ክኸውን ተማሂረ እየ።» (ፊልጲ 4:11)ንቅኑዕ ዘይምዕግበት ቦታ ኣሎ። ኵላትና፡ ብሓደ ደረጃ፡ ብመንፈሳዊ ዕብየትና ዘይዕጉባት ክንከውን ይግባእ። እንተ ዘይኮይና፡ ምዕባይ ክንገድፍ ኢና። ከምኡ’ውን ንዘይፍትሓዊነትን ካልኦት ክፉኣት ኣብ ሕብረተሰብን፡ ምስ ድሌት ንጽቡቕ ለውጢ ንምርኣይ ዝተሓሓዘ፡ ትንቢታዊ ዘይምዕግበት ክንብሎ እንኽእል ኣሎ። ግን ንኣምላኽ ዘሎና ርክብ ብኣሉታዊ ዝጸሉ ሓጢኣታዊ ዘይምዕግበት እውን ኣሎ። እዚ ብቐሊሉ ናብ ቂም ወይ ምርዑርነት ናብ ኣምላኽ ወይ ካልኦት ሰባት ኪመርሕ ይኽእል እዩ።
ዝኾነ ይኹን ኩነታት ንዘይምዕግበት ዝፈትነና፡ ከምኡ’ውን ክንደይ ከቢድ ይኹን፡ እዚ ዓይነት ዘይምዕግበት ሓጢኣት ምዃኑ ኽንፈልጥ ኣሎና። ንኸቢድ ኩነታት ብጭንቀት፡ ብብስጭት፡ ወይ ብዘይምዕግበት ምላሽ ንምሃብ ልሙዳት ኢና፡ እዚኦም ከኣ ንዝተፈላለዩ ለውጥታት ህይወት ልሙዳት ምላሽ ከም ዝኾኑ ንሓስብ። ግን እዚ ንስውርነትን ተቐባልነትን ናይዞም ሓጢኣታት እዚኦም ጥራይ እዩ ዘመልክት። ነዞም ምላሽታት ንኩነታትና ከም ሓጢኣት ክንፈልጥ ምስ ንስሕት፡ ካብቶም ንኣምላኽ ኣብ ኩነታቶም ዘይሓስቡ ዘይኣመንቲ ፍልልይ የብልናን።
ሓቂ ናይ ቃላት ዳዊት ኣብ መዝሙር 139:16 —
«ኣብ መጽሓፍካ ኵሎም እቶም ንዓይ ዝተፈጥሩ መዓልታት ተጻሒፎም ነበሩ፡ ገና ሓደ እኳ ኻባታቶም ከይነበረ» (መዝሙር 139:16)
— ንዘይምዕግበት ዝፈትኑና ኩነታት ንምምሕዳር ኪሕግዘና (ንዓይ ከኣ ይሕግዘኒ) ይኽእል እዩ።
ዝኾነ ይኹን ኩነታትካ፡ ከምኡ’ውን ክንደይ ከቢድ ይኹን፡ ሓቂ እዩ ኣምላኽ ኵሉ መዓልታትና — ብኵሉ ምዕባለታቱን ምውራዳቱን፡ በረኸታቱን ተስፋ ምቑራጹን — ከም ክፋል ናይቲ ንህይወትካ ዘለዎ ምሉእ ትልሚ ወሲኑዎ እዩ። ኣምላኽ ምንም ኣይገብርን፡ ወይ ምንም ኣይፈቅድን፡ ብዘይ ዕላማ። ዕላማታቱ ኸኣ፡ ክንደይ ምስጢራዊን ዘይፍለጥን ይኹኑ፡ ኵሉ ግዜ ንኽብሩን ንመወዳእታ ጽቡቕናን እዩ።″ }
