ስርሑ ኣብ ህይወትና
ኩላትና ግዜያት ጭንቀት ወይ ተስፋ ምቑራጽ ንሓልፍ። ምስ ሓዘን ወይ ጭንቂ ዝመልኦም ፍጻሜታት ንገጥም ንኸውን። ምናልባት ትጽቢትና ንዝመጹ ነገራት ሓዘን ዝመልኦ ይኸውን። ጾራትን ሽግራትን ክሳዕ ክንድዚ ክጸቕጡና ይኽእሉ እዮም፣ ክሳዕ ክንጸውሮም ዘይንኽእል። ምስዚኦም ነገራት፣ ሓድሓደ ግዜ ዝኾነ ሰብ ብሓቂ ከም ዘይግደስ ወይ እንሓልፎ ዘይንርድኦ ይመስል።
በይንና ኣይኮናን። እቲ መጽሓፍ ቅዱስ እውን ከምዚ ዝኣመሰሉ ቃልስታት ኣብ ህይወት ኣብርሃም፣ ሃና፣ ንጉስ ሳኦል፣ ኤልያስ፣ እዮብ፣ ዳዊት፣ ኤርምያስ፣ ዮናስን ጳውሎስን – ገለ ንምጥቃስ – ይምዝግብ። የሱስ፣ ኣብ ኣትክልቲ ጌተሴማኒ ከሎ፣ «ኪጕህን ኪጭነቕን ጀመረ። ሽዑ [ንጴጥሮስን ንኽልተ ደቂ ዘብዴዎስን] በሎም: ‘ነፍሰይ ክሳዕ ሞት ኣዝያ ጓሂኣ። ኣብዚ ጽንሑ እሞ ምሳይ ተጠንቀቑ።’ ሒደት ርሕቕ ኢሉ ድማ ብገጹ ወደቐ፣ ጸለየ ... ሽዑ ናብ ደቀ መዛሙርቱ መጸ እሞ ደቂሶም ረኸቦም» (ማቴዎስ 26:36-40 NKJV)።
ጸሓፊ እብራውያን ብመንፈስ ቅዱስ ተመሪሑ ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ካልኦት ዝርዝራት ክካፈል ተገብረ:
ኣብ መዓልታት ስጋኡ ... ጸሎትን ልማኖን፣ ብዓውታ ጩኸትን ንብዓትን ናብቲ ካብ ሞት ከድሕኖ ዝኽእል ኣቕረበ፣ ብሰሪ ፍርሃት ኣምላኽ ድማ ተሰምዐ፣ ወዲ እኳ እንተ ነበረ፣ ግናኸ ብዝተሰቀዮ ነገራት ምእዛዝ ተማህረ። ፍጹም ምስ ኮነ ድማ፣ ናይ ዘለኣለማዊ ምድሓን ደራሲ ኮነ (እብራውያን 5:7-9)።
ትምህርትታት ንዓና ብምጥቃም፣ ናይዞም ነገራት ገደብ ኣብ መዓልታት ህይወት ኣብዚ ምድሪ ንርኢ። ብምሉእ ቅንዕና ልብና ናብቲ ካብ ሞት እውን ከድሕን ዝኽእል ክንጽሊ የድልየና። ኣቦ ንጸሎት ደቁ ይሰምዕ እሞ ንምምሃሮም ዘድሊ ነገር ክገብር እዩ፣ ከምኡ ድማ ንምዕባይን ብዛዕባ ዘለኣለማዊ ዋጋ ዘለዎም ነገራት ዝያዳ ጠቓሚ ንምዃንን።
ዋሻ ዓዱላም፣ እቲ ናይዚ ወርሒ እዚ ርእሲ ፍሉይ ጽሑፋት፣ ንዳዊት ግዜ ተስፋ ምቑራጽ ነበረ። ነቶም ጽሑፋት ክትምብቡ ከለኹም፣ ጐይታ ኣብ ህይወቱ ከመይ ከም ዝሰርሐን ብእኡ ድማ ንዓቢ በረኸት ከመይ ከም ዝሰርሐን ክትርእዩ ኢኹም። ዝያዳ ጽቡቕ፣ ኣምላኽ ተመስገነ! እዚ ንዓና እውን ክኸውን ይኽእል እዩ፣ ንጐይታ ኣብ ህይወትና ስርሑ ክገብር እንተ ፈቒድና – ኣብ ግዜያት ተስፋ ምቑራጽና እውን።
