ዘሎና ኩሉ ነመስግኖ ዲና?
“ኣብደለይ እፈልጥ እየ፣ ሓጢኣተይ ድማ ኩሉ ሳዕ ኣብ ቅድመይ እዩ።” መዝሙር 51:3 NKJV
እዚ ቓላት እዚ ብዳዊት ዝተጻሕፈ እዩ፣ ምኽንያቱ ምስ ባትሸባ ዝሙት ምስ ፈጸመን ንሰብኣያ ኦርያ ምቕታሉ ምስ ረኣየን ዝተሰምዖ ገበን እዩ። ንሱ ብጣዕሚ ተጣዒሱ ነበረ፣ ምኽንያቱ ንእዚ ስድራቤት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንህዝቡን፣ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ድማ ንኣምላኹ በዲሉ ነበረ። ናታን ብሓጢኣቱ ምስ ገጠሞ፣ ዳዊት ሓጢኣቱ ኣመነ፣ ከምኡ’ውን ምሕረት ጐይታን መቕጻዕቱን—ሞት ወዱ ምስ ባትሸባ—ተቐበለ።
እቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ሓያል ቓላት ሓደ ካብ ውጽኢታት ሓጢኣት ይነግረና። ሓጢኣትና እንተ ኣመና’ኳ፣ ብሂደት ምሕረት ክሳዕ ዘይሓለፍና፣ ሓጢኣትና ክቕጽል እዩ። እዚ እዩ መዝሙር 51 ዝገልጾ—ናይ ዳዊት ምንቅስቓስ ካብ ንስሓ፣ ብምምላስ፣ ናብ ጽድቂ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ።
ምሕረት ከም ዝረኸብና እንተ ፈለጥና’ኳ፣ ብተግባር ግን፣ ናብቲ ጽቡቕ ናይ ምሕረት ንምምጻእ እንኮ መገዲ እዚ እዩ፡ ኣምላኽ ጥራይ እዩ ኣብ ውሽጥና ንጹህ ልቢ “ክፈጥር” ዝኽእል፣ ሓጎስ ምድሓንና “ክመልስ” ዝኽእል፣ ካብ ገበን “ከድሕነና” ዝኽእል፣ ኣብ ውሽጥና እንደገና “ዝተሰብረ መንፈስ፣ ዝተሰብረን ዝተዋረደን ልቢ” ንዕኡ መስዋእቲ ጽድቂ ንምቕራብ ዝኽእል “ክምስርት” ዝኽእል፣ ከምኡ’ውን ከም ብሓድሽ ከም እንዝምር ንኸናፍርና “ክኸፍት” ዝኽእል (መዝሙር 51:10-17)።
ዳዊት ኣብ መዝሙር 51 ስጉምታት ናይ ምምላስ ሂደት እንተ ዘገበ’ኳ፣ ንሕና ካብኡ ዝበዝሐ ዘሎና ምዃንና ምዝካር ጽቡቕ እዩ። ዳዊት ንመስቀል ጥራይ እዩ ክጽበ ዝኽእል ዝነበረ “ኣምላኽ ምድሓነይ” (ቁጽሪ 14) ንምድሓን ምስ ጸውዐ። ሎሚ፣ “ኣምላኽ ፍቕሩ ንኣና የርኢ፣ ገና ሓጥኣን ከለና፣ ክርስቶስ ምእንታና ሞተ” (ሮሜ 5:8) ዝብል ምሉእ ፍልጠት ኣሎና። ብደሙ “ጸዲቕና”፣ ብሞቱ “ተዓሪቕና”፣ ከምኡ’ውን ብህይወቱ “ድሒንና”፣ ስለዚ “ክንሕጐስ” ንኽእል ኢና (ሮሜ 5:9-11) ሓጢኣትና ንዘለኣለም ድሕሪትና እዩ፣ “ኩሉ ሳዕ ኣብ ቅድሜና” ዘይኮነስ። ሕቶ እዚ እዩ፡ “ዘሎና ኩሉ ነመስግኖ ዲና?”
