«እቲ ቃል ድማ ስጋ ኮነ፡ ኣብ ማእከልና ድማ ሓደረ፡ ክብሩ ኸኣ ረኤና፡ ከም ክብሪ ሓደ ወዲ ንኣቦኡ፡ ብጸጋን ሓቅን ምሉእ።» – ዮሃንስ 1:14 NKJV
እቲ ኣብዛ ጥቕሲ ዘሎ «ቃል» ጐይታ እዩ። ንሱ እዩ ኣምላኽ ኣብዚ ናይ መወዳእታ ዘመን ዝተዛረበናሉ መገዲ (እብራውያን 1:1-2)። ንሱ እቲ መልእኽቲ ዘመሓላልፍ መሳርሒ ወይ ቃላት ጥራይ ኣይኮነን፤ ንሱ ባዕሉ እቲ መልእኽቲ እዩ።
ኣብ ቃላት ሓይሊ ኣሎ። ቀደም ፕረዚደንት ሕቡራት መንግስታት ኣሜሪካ ዝነበረ ሮናልድ ሬገን፡ ምስ ህዝቢ ክዛረብ ከሎ ቃላት ብኸመይ ከም ዝጥቀም ስለ ዝፈልጥ፡ «ዓቢ ተዛራቢ» ተባሂሉ ይጽዋዕ ነበረ። ኣብ እዋን ካልኣይ ውግእ ዓለም ኣብ ዝነበረ ኣዝዩ ከቢድ ግዜ፡ ዊንስተን ቸርችል ብናይኡ መደረታት ንእንግሊዝ ከተተባብዕ ክኢሉ ነበረ። እንታይ ከም እንብልን ብኸመይ ከም እንብሎን ኣብቶም እንዛረቦም ሰባት ዓቢ ጽልዋ ኣለዎ። ጐይታ ኣብ ደቀ መዛሙርቱ ዓቢ ጽልዋ ነበሮ፡ መልእኽቲ ጸጋን ሓቅን ድማ ኣመሓላለፈሎም።
ደቀ መዛሙርቲ ንጐይታ ምስ ረኣይዎ እንታይ ክብሪ ረኣዩ? ሰበኽቲ ቀደም ሓደ ካብ መትከላት ትርጓሜ መጽሓፍ ቅዱስ፡ ንዝኾነ ሕቶ ብሓደ ጥቕሲ ዝለዓል መልሱ ኣብ ጥቓ ደገ ከም ዘሎ ምግማት እዩ ይብሉና ነበሩ። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ እቲ ጽሑፍ ዝርከበሉ ኣውድ ንሓደ ጥቕሲ ብኸመይ ከም እንትርጉሞ ይነግረና። ኣብ ዮሃንስ 1:14፡ እቲ «ክብሪ» ዝብል ቃል ንውሓያት ጐይታ ንምግላጽ ዝጥቀመሉ ይመስለኒ። እቶም ዝተረኣዩ ውሓያት እዞም ክልተ ባህርያት እዚኦም እዮም፡ ጸጋን ሓቅን። ጐይታ ኣብ ምድሪ ኣብ ዝነበረ ህይወቱ ንፍሉይ ባህሪ ኣምላኽ ክነግረና ከሎ፡ ብፍጹም ሚዛን ተራእዮም።
ነብያት ብሉይ ኪዳን
ነብያት ብሉይ ኪዳን፡ ዮሃንስ መጥምቕ ከይተረፈ፡ ኣብቲ ግዜ እቲ ኣምላኽ ጸጋዊ እኳ እንተነበረ፡ ብጸጋ ኣይተፈልጥን ነበሩ። ግናኸ፡ ንብሉይ ኪዳን ከም ዝበብክዎ፡ እቲ ኣቓልቦ ኣብ ሳዕቤናት ሓጢኣት እዩ። ህዝቢ እስራኤል ንኣምላኽ ጸባብዮም፡ በዚ ድማ ተሰቕዩ። ኤርምያስ ኣብ ሰቆቃ ኤርምያስ 1:12 ይበኪ፡ «ኣቱም ኩልኹም እትሓልፉ፡ እዚ ንኣኻትኩም እንታይ እዩ? ርኣዩን ተመልከቱን፡ ከምቲ ንኣይ ዝመጸኒ፡ እግዚኣብሔር ኣብ መዓልቲ ጽኑዕ ቍጥዓኡ ዘውረደለይ ሓዘን ከም ሓዘነይዶ ኣሎ?» እዚ ተመክሮ እዚ ብዙሕ ግዜ ንጐይታ ኣብ መስቀል ይውሰድ፡ ግናኸ ብሓቂ፡ ኣብ እዋን ምጽሓፉ፡ ናይ ኤርምያስ ብኽያት ብዛዕባ ዝዓነወት የሩሳሌም እዩ። ድሕሪኡ፡ ዮሃንስ መጥምቕ ንህዝቢ ብሓጢኣቶም ኣዘኻኺሩ፡ ንጐይታ ንምቕባል ንኽዳለዉ ንኽንስሑ (ናብ የሆዋ ንኽምለሱ) ነገሮም። ሕጂ ኣብ ዮሃንስ 1፡ ደቀ መዛሙርቲ ንጐይታ ረኣይዎ፡ ንሱ ድማ ንሓቂ እናሓዘ፡ ብጸጋ እውን ተመዝዩ ነበረ።
ጸጋ ብዙሕ ግዜ ከም ህያብ ይግለጽ። ጸጋ ዘይተገብረ ወይ ዘይተረኽበ ነገር እዩ፡ ግናኸ ንሓቂ ንምሓዝ ኣድላዪ እዩ። መኪና ከም ንጽጽር እንተተጠቒምና፡ ሓቂ ሞተር ክኸውን፡ ጸጋ ድማ ነቲ ሞተር ብቕልጡፍ ንኽሰርሕ ዝሕግዝ ዘይቲ ክኸውን ይኽእል። ብዘይ ዘይቲ፡ እቲ ሞተር ንሓጺር ግዜ ክሰርሕ ይኽእል፡ ግናኸ ብቕልጡፍ ብዙሕ ድምጺ ክገብርን ክዓግትን እዩ።
ብዛዕባ ቈልዑ ብተንኮል ምሉኣት ምዃኖም ንዛረብ። ገሊኦም ሰባት ብርእሶም ምሉኣት እዮም፡ ካልኦት ድማ ብኽፍኣት ምሉኣት እዮም። ሰባት ብዝቆጻጸሮም ነገር ምሉኣት እዮም። ንሕና እቶም ዝደሓንና ናብ ምስሊ ጐይታ እንተተቐይርና (ሮሜ 8:29)፡ ሽዑ ንሓቂ ከይገድፍና ብዝያዳ ጸጋውያን ክንከውን ይግባእ። ብጸጋን ሓቅን ምሉኣት ክንከውን ኣሎና።
ጐይታ ሓቂ እንታይ ምዃኑን ንሓቂ ዘይምእማን እንታይ ሳዕቤናት ከም ዘለዎ ይነግረና። ሓቂ እዚ እዩ፡ ንሕና ኩላትና ሓጥኣን ኢና፡ ክርስቶስ ድማ ን ኩላትናሞተ። ግናኸ፡ ኩሎም እዚ ሓቂ እዚ ኣይቕበልዎን፡ ስለዚ ድማ ንዘለኣለም ክሳቐዩ እዮም – እዚ እዩ ሓቂ! ጐይታ ንሓቂኡ ኣብ ዝኾነ ሰብ ኣይገብርን። ይልምን፡ ይምዕድ፡ ይምክር፡ ግናኸ ንሰባት ብእኡ ንኽኣምኑ ኣይገብርን። ጸጋ ማለት ንሱ ንኣባና ሞተ፡ ንሱ ድማ ከምቲ ንቡር ንጉስ ዝጽበዮ፡ ንኣባና ንዕኡ ንኽንመውት ኣይሓተተናን። ጸጋ ንርእስኻ ምኽሓድን ንርእስኻ ምውፋይን የጠቓልል፡ ካብ ርእሰ-ምርኩስነት ንላዕሊ፡ ከመይሲ ጸጋ ብዛዕባ ደሓን ካልኦት እዩ። ጸጋ ብዛዕባ ምሃብ እዩ፡ ዘይምርካብ።
ጸጋ ግሩም ነገር እዩ፡ ብፍላይ ንሕና ተቐበልቲ ክንከውን ከሎና። ግናኸ ጸጋ ምቕባል ከምዚ ዝበለ በረኸት እንተኾይኑ፡ ንሕና ባዕልና ጸጋውያን ብምዃን ንኻልኦት ክንባርኽ ንኽእል ኢና። ካብዛ ህይወት እዚኣ ምስ ወጻእና፡ እቲ ንናይ መቓብር ስብከትና ዝኸውን ኣርእስቲ ብሓቀኝነት፡ «ንሱ (ወይ ንሳ) ብጸጋን ሓቅን ምሉእ ነበረ (ወይ ነበረት)» እንተዝኸውንሲ ከመይ ዝበለ ጽቡቕ ምኾነ?
