ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ
ዮሃንስ ንርእሱ «የሱስ ዝፈተዎ» ደቀ መዝሙር ኢሉ ጸዊዑ (ዮሃንስ 13:23, 20:2, 21:7,20 NKJV)፣ ንእኡ ድማ ብዛዕባ ፍቕሪ ኣምላኽ ክጽሕፍ ዓብይ ሞገስ ተዋሂብዎ፣ እዚ ድማ ኣብቲ ብስሙ ዝጽዋዕ ወንጌልን ሰለስተ መልእኽታትን ብዝያዳ ብሩህ ቃላት ገይሩ ፈጺምዎ። ዮሃንስ፣ እቲ ሃዋርያ፣ ስሙ ከም ደራሲ ኣብተን ኣርባዕተ መጻሕፍቲ ዘይተጠቕመ እኳ እንተኾነ፣ ኣብ ውሽጥን ዘለዉ መርትዖታት ግን ንሱ፣ እቲ ኣብ ሕቕፊ የሱስ ዝተንበለ፣ ብመንፈስ ኣምላኽ ዝተጠቕመ ደራሲ ምዃኑ ብሩህ ይገብሮ። እቲ ናይ መጻሕፍቲ ክብራዊ ቴማ ፍቕሪ ኣምላኽ ንልብና ይትንክፍ፣ ፍቕሩ ንሓጢኣትና ንምድሓንን ናብኡ ንምሳብን ከም ዝበጽሐ እናፈለጥና። ብዛዕባ ፍቕሪ ኣምላኽ ብዙሕ ተጻሒፉ እኳ እንተኾነ፣ እዚ ርእሲ እዚ ግን ኣይተወድአን፣ ከምኡ’ውን ፈጺሙ ኣይክውዳእን።
ሓጢኣት ብሓደ ሰብ፡ ኣዳም፡ ናብ ዓለም ኣተወ። በቲ ናይ መጀመርታ ሓጢኣት፣ ሞት ናብ ኩሉ ሰብ በጺሑ፣ ምኽንያቱ ኩሉ ሓጢኣት ገይሩ፣ ስለዚ ድማ ኩላ ዓለም ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ በዳሊት እያ። እቲ ሓዘን ዝመልኦ ውጽኢት እዚ ንሰብ ብዘለኣለማዊ ሞት ከም ዝጠፍእ ገይርዎ። እዚ ብዛዕባና ተስፋ ዘይብሉ ኩነታት ነበረ፣ ምኽንያቱ ምስ ኣምላኽ ሞገስ ወይ ተቐባልነት ንምርካብ ክንገብሮ እንኽእል ምንም ነገር ኣይነበረናን።
ይኹን እምበር፣ ኣምላኽ ብሉዓላዊ ጸጋኡ ንሓደ ወዱ ናብ ዓለም ለኣኸ፣ ኣብ መንጎ ቅዱስ ኣምላኽን ሓጢኣተኛ ሰብን ከም መራኸቢ ኮይኑ ክቐውም። ነቲ ምስ ኣቦ ዝነበረን ንኣና ዝተገለጠን ዘለኣለማዊ ህይወት ርኢናዮ፣ ንምስክር፣ ንኣና ድማ ንነግረኩም – እቲ ዝረኣናዮን ዝሰማዕናዮን ንኣና ንነግረኩም (1 ዮሃንስ 1:2-3)። ጐይታ የሱስ፣ እቲ ፍቑር ወዲ ኣምላኽ፣ ንጥሙና መልሲ ኣምላኽ ዝኾነ ፍቕሪ እዩ።
ፍቕሪ ኣምላኽ ናብ ሰብ
«ፍቕሪ ናይ ኣምላኽ እያ ... ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ። በዚ ፍቕሪ ኣምላኽ ናባና ተገሊጹ፣ ኣምላኽ ንሓደ ወዱ ናብ ዓለም ለኣኸ፣ ብእኡ ገይርና ክንነብር ምእንቲ።» —1 ዮሃንስ 4:7-9
ፍቕሪ ናይ ኣምላኽ እያ፤ እዚ ባህርዩ እዩ። ፍቕሩ፣ ናባና ዝተራእየ፣ ካብኡ ይፍስስ። ንሱ ምንጩ እዩ፣ ንሱ ድማ ንጐይታ የሱስ ንጥሙና መልሲ ገይሩ ኣቕሪብዎ። ኣብ ምሳሌ 8:31 ንሱ «ብዝነብረላ ዓለም ይሕጎስ ነበረ፣ ባህጉ ድማ ምስ ደቅሰብ ነበረ» ኢልና ነንብብ።
እቲ ዘደንቕ ናይ ፍቕሪ ትልሚ ካብ ኣምላኽ ዝመጸ እዩ። ይኹን እምበር፣ እቲ ጊዜ ምስ በጽሐን መድሓኒ ምስ ተወልደን፣ ዓለም ደቂሳ ነበረት፣ ብዛዕባ እቲ ሰማያዊ በጻሒ ድማ ኣይፈለጥን። ጊዜ ኣምላኽ ኣብ ትልሚ ፍቕሩ ንሰብ ብዘይምትኩርና ዓለም ኣይዘግየን፣ ምኽንያቱ «እቲ ምሉእ ጊዜ ምስ በጽሐ፣ ኣምላኽ ንወዱ፣ ካብ ሰበይቲ ዝተወልደ፣ ለኣኸ» (ገላትያ 4:4)። ንሱ «ኣምላኽ ... ብስጋ ዝተገለጠ» (1 ጢሞቴዎስ 3:16) ነበረ። ጐይታ ክብሪ – ኣብ በረት ተወሊዱ ኣብ መብልዕ እንስሳታት ተነቢሩ!
ጓሶት ኣብ ሜዳታት ይሁዳ ናይዚ ናይ ፍቕሪ ትልሚ እዚ ፈለማ መሰኻኽር ነበሩ። ንሳቶም ንሓይሎም ብለይቲ እናሓለዉ ደቂሶም ኣይነበሩን፣ መልኣኽ ጐይታ ድማ መጺኡ ናይ ዓብይ ሓጎስ ብስራት ከምጽእ፣ «ሎሚ ኣብ ከተማ ዳዊት መድሓኒ ተወሊዱልኩም ኣሎ፣ ንሱ ክርስቶስ ጐይታ እዩ» (ሉቃስ 2:11)። እዞም ትሑታት ጓሶት እዚኣቶም ኣዝዩ ዘደንቕ ተመክሮ ነበሮም! ብኡ ንብኡ ድማ ካብ ሰማያዊ ሰራዊት ምላሽ ተሰምዐ፣ ንኣምላኽ እናወደሱ፣ «ክብሪ ንኣምላኽ ኣብ ላዕለይ፣ ኣብ ምድሪ ድማ ሰላም፣ ንሰብ ድማ ሰናይ ፍቓድ!» (ቁ.14) እናበሉ! እወ፣ «ንሰብ!» እዚ እዩ መድሓኒ ዝመጸሉ ምኽንያት – ፍቕሪ ኣምላኽ ንሰብ ንምግላጽ። ክርስቶስ፣ ወዲ ፍቕሪ ኣቦ፣ ንጥሙና መልሲ ኣምላኽ እዩ፣ ህይወት ናብዛ ሞት ዝገዝኣት ዓለም ኣምጺኡ። «ሓጢኣት ኣብ ዝበዝሓሉ፣ ጸጋ ብዝያዳ በዝሐ» (ሮሜ 5:20)።
ኣብ 1 ዮሃንስ 4:9-10 ናይ ኣምላኽ ክልተ ዕላማታት ንወዱ ብምልኣኽ ንረክብ። እቲ ክፍሊ ከም ዝብሎ፣ ኣምላኽ ንሓደ ወዱ ናብ ዓለም ለኣኸ፣ ብእኡ ገይርና ክንነብር ምእንቲ። ኣብዚ ፍቕሪ ኣሎ፣ ንሕና ንኣምላኽ ስለ ዝፈተናዮ ዘይኮነ፣ ንሱ ንኣና ስለ ዝፈተወናን ንወዱ ንሓጢኣትና መተዓረቒ ክኸውን ስለ ዝለኣኾን። ቀዳማይ፣ ዕላማ ኣምላኽ ህይወት – መለኮታዊ ህይወት ብወዱ ገይሩ – ንምምሕልላፍ ነበረ። ካልኣይ፣ ንወዱ ለኣኸ ንሓጢኣት ንምፍታሕን ንቅዱስን ጻድቕን ኣምላኽ ንምርሳይን። እዚ እዩ ንሱ ንሓጢኣትና «መተዓረቒ» ምዃኑ ዝገልጽ።
ውጽኢት ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ልብና
«ፍቑራት፣ ኣምላኽ ክሳዕ ክንድዚ እንተ ፈተወና፣ ንሕና እውን ንሓድሕድና ክንፋቐር ይግባእ።» —1 ዮሃንስ 4:11
እዚ ቁጽሪ ናብ ልብና ዝቐረበ ምሕጽንታ እዩ። ኣምላኽ ክሳዕ ክንድዚ እንተ ፈተወና፣ ምላሽና እንታይ እዩ? እቲ ቀዳማይ ምላሽ ካብ ሰማያዊ ሰራዊት ከም ዝመጸን ብገሊኦም ጓሶት ብለይቲ ንሓይሎም እናሓለዉ ከም ዝተሰምዐን ርኢና። ሕጂ እቲ ምላሽ ኣብ ምድሪ ብእቶም ፍቕሪ ብነጻ ናብ ሓድሕዶም ዝፍስሰሎም፣ ኣብ ምንጪ ፍቕሪ፣ ብሩኽ ወዲ ኣምላኽ፣ እናሰተዩ ይምስከር።
ዮሃንስ ብምቕጻል፣ «በዚ ኣብኡ ከም እንነብር፣ ንሱ ድማ ኣብና ከም ዝነብር ንፈልጥ፣ ምኽንያቱ ካብ መንፈሱ ሂቡና እዩ» (ቁ.13) በለ። ጳውሎስ ድማ ወሲኹ፣ «ፍቕሪ ኣምላኽ ብመንፈስ ቅዱስ፣ እቲ ንኣና ዝተዋህበ፣ ኣብ ልብና ፈሲሱ እዩ» (ሮሜ 5:5)።
እቲ ዘደንቕ ፍቕሪ ኣምላኽ ናባና ይፍስስ፣ ኣብ ውሽጥና ድማ ዘላቒ ውጽኢት ይገድፍ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ኣብ ውሽጥና ይነብር፣ መንፈሱ ድማ ተዋሂቡና እዩ። የሱስ ኣብዛ ምድሪ እዚኣ ኣይመላለስን እዩ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ካብ ምዉታት ኣንሲእዎ ናብ ሰማይ ተቐቢልዎ እዩ። ይኹን እምበር፣ ንሕና፣ ተኸተልቱ፣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ከም መልእኽቲ፣ ወይ ደብዳበ፣ ክርስቶስ ንኹሉ ሰብ ክንበብ ተሪፍና ኣሎና (2 ቈረንቶስ 3:2-3)። እቲ ጽቡቕ ባህርያት ክርስቶስ ብእቶም ኣብዛ ጸልማት ዓለም ዘለዉ ክርአ እዩ፣ ነዚ ባህርያት እዚ ኣብ ህይወት ምእመናን እናተገብረ ምስ ረኣዩ። እቲ ኣብ መንጎ ምእመናን ዝዕዘብዎ ፍቕሪ ተፈጥሮኣዊ ኣይኮነን፤ መለኮታዊ እዩ።
ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ውሽጥና ተፈጺማ እያ
«ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ፣ ኣብ ፍቕሪ ዝነብር ድማ ኣብ ኣምላኽ ይነብር፣ ኣምላኽ ድማ ኣብኡ። ፍቕሪ ኣብ መንጎና ብኸምዚ ተፈጺማ እያ፡ ኣብ መዓልቲ ፍርዲ ትብዓት ክህልወና፣ ምኽንያቱ ከምቲ ንሱ ዝኾነ፣ ከምኡ ድማ ንሕና ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኣሎና።» —1 ዮሃንስ 4:16-17
መንፈስ ኣምላኽ ኣብቲ ምእመን ዝነብር ምስ መንፈስና ይምስክር፣ ደቅታት ኣምላኽ ምዃንና (ሮሜ 8:16)። ኣብቲ ምዕራፍ ኣብ ሮሜ ገለ ብዝያዳ ንቕድሚት ከም ዝተነገረና፣ ምንም ነገር «ካብ ፍቕሪ ኣምላኽ፣ እቲ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ጐይታና ዘሎ፣ ክፈልየና ኣይከኣልን» (ቁ.35,38-39)። ኣምላኽ ኩሉ ዝገብሮ ናብ ናይ መወዳእታን ፍጹምን መደምደምታ የብጽሖ። ፍቕሩ ክሳዕ ኩሉ ፍርሂ ዘወግድን ኩሉ ክሲ ጸላኢ ኣብ ልዕሊ ምእመን ክቕርቦ ዝደፍር ዝሰርዞን ኣይዕረፍን።
ፍቑር ክርስትያን፣ ኣብ ልብኻ ገለ ጥርጣረ ወይ ፍርሂ ኣሎዶ? መዓልቲ ፍርዲ ኣብ ኣእምሮኻ ሕቶታት ተልዕልዶ? እቲ ነዚ ክፍሊ ዝጅምር ቁጽሪ «ኣብ መዓልቲ ፍርዲ ትብዓት ክህልወና» ከም ዝብል ኣስተብህል። እዚ ትብዓት እዚ ኣብ ምንታይ ይምርኮስ? እቲ መልሲ እውን ተዋሂቡ እዩ፡ «ምኽንያቱ ከምቲ ንሱ ዝኾነ፣ ከምኡ ድማ ንሕና ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኣሎና።» ኣብ ምድሪ ከም ሓጢኣት ጻዓሊ ኮይኑ ከም ዝነበረ ዘይኮነ፣ ሕጂ ከም ዝኾነ – እቲ ኣብ የማን ኣምላኽ ተቐሚጡ ዝኸበረ። እቲ ሓጢኣትና ኣብ መስቀል ዝጸረ፣ ሕጂ ኣብ ሰማይ ኣብ ዝፋን ተቐሚጡ ኣብኡ ይውክለና ኣሎ። ክርስቶስ ብኽብሪ ንኹሉ ክሲ ኣብ ልዕሊ ምእመን ክቐርብ ዝኽእል ይምልስ፣ ኣብ ኣእዳዉን ጎድኑን ዘለዉ ቁስሊ – ምልክታት ዘደንቕ ፍቕሩ ንኣና – ብምርኣይ።
ፍቕሩ ንልብና ይምላእ፣ ናብ ቤተና ኣብ እንኸይድ መገዲ ድማ ከነሓጉሰና፣ ኣብኡ ፍጹም ፍቕሩ ንዘለኣለም ቴማና ክኸውን እዩ።
