ምርጫኡ
ንጥርዓትኩም ርኣዩ እሞ፡ ብስጋ ብዙሓት ጥበበኛታት፡ ብዙሓት ሓያላት፡ ብዙሓት ክቡራት ከም ዘይተጸውዑ ትርእዩ ኢኹም። ግናኸ ኣምላኽ ንጥበበኛታት ኬሕፍር፡ ንዕሽነት ዓለም መረጸ። ኣምላኽ ድማ ንሓያላት ኬሕፍር፡ ንድኻታት ዓለም መረጸ። ኣምላኽ ድማ ነቶም ዘለዉ ኸንቱ ኺገብሮም፡ ነቶም ንዕኡ ዘይኰኑን ንዑቓትን ዓለም መረጸ። ሓደ እኳ ኣብ ቅድሚኡ ብስጋ ኸይተመክሕ። ንስኻትኩም ግና ብእኡ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ኢኹም ዘሎኹም፡ ንሱ ኸኣ ጥበብ ካብ ኣምላኽ፡ ጽድቅን ቅድስናን ምድሓንን ኰነልና። ከምቲ ኸኣ፡ ‘እቲ ዚምካሕ ብእግዚኣብሔር ይምካሕ’ ዚብል ጽሑፍ፡ (1 ቈረንቶስ 1:26-31 NKJV)
ንብዙሓት ካብቶም ተራ ሰባት — ኣብ ክፍልና ፈጺምና ቫለዲክቶር ዘይተመረጽና፡ ወይ ካብ ሓላዊ ኣዳራሽ ንላዕሊ ንዝኾነ ይኹን ስልጣን ዘይተመረጽና፡ ወይ ንጋንታ ኩዕሾ ወይ ኣብ ኦርኬስትራ ንመጀመርታ ወንበር ዘይተመረጽና — እዞም ኣብ ላዕሊ ዘለዉ ፍቕድታት ምጽንናዕን ምምሃርን ይህቡና። ኣምላኽ ነቶም “ናብ ሕብረት ወዱ የሱስ ክርስቶስ እተጸውዑ” (1 ቈረንቶስ 1:9) ምርጫኡ ብንጹህ ጸጋ ከም ዝኾነ ገሊጹልና ኣሎ።
እዚ ንሰብ ፍሉይ ዝኾነ ኣገባብ ምምራጽ፡ ንኣምላኽ ዘለኣለማዊ ምስጋና ከምጽእ እዩ፡ ከምቲ ሉቃስ ዝነግረና ድማ ንጐይታና ሓጎስ ኣምጺኡሉ እዩ፡ “በታ ሰዓት እቲኣ የሱስ ብመንፈስ ተሓጒሱ፡ ‘ኣቦ፡ ጐይታ ሰማይን ምድርን፡ እዚ ነገር እዚ ኻብ ጥበበኛታትን ለባማትን ስለ ዝሓባእካዮ፡ ንሕጻናት ከኣ ስለ ዝገለጽካዮ፡ ኤመስግነካ ኣሎኹ ... ከመይሲ ኸምኡ ኣብ ቅድሜኻ ጽቡቕ ኰይኑ ተራእዩካ’ በለ” (ሉቃስ 10:21)። እዚ ሓቂ እዚ ንልብና ሓጎስን ምስጋናን ከምጽእ ኣለዎ።
እዚ ጽሑፍ እዚ ዘንብብ ዘሎ ሰብ ኩሉ ግዜ ዕዉት እንተኾይኑ — ፕረዚደንት ዩኒቨርሲቲ፡ ፕሮፌሽናል ተጋዳላይ፡ ፕረዚደንት ባንክ ወይ ኣብ ገለ “መን እዩ መን” ዝርዝር ዝተዘርዘረ — ሕጂ ምንባብ ደው ከብል ይኽእል እዩ። ግን ቅድሚኡ፡ ብጸጋኡ ኣብቶም ዝጸውዖም ሒደት ጥበበኛታት፡ ሓያላትን ክቡራትን ከም ዘእተወካ ንኣምላኽ ኣመስግኖ።
ሕጂ ናብቶም ዘድልየና ዘይነበረና ንመለስ። ዝኾነ ይኹን ክንከውን እንኽእል ዝነበርና፡ ኣይኮናን። ካልኦት ንፍሉይ መሰላት ወይ ንኽብሪ ክምረጹ ከለዉ፡ ንሕና ስምና ክጽዋዕ ብኸንቱ ንጽበ ነበርና። ኣብ ጌጋ ወገን መገዲ ንነብር ነበርና፡ ቅኑዓት ሰባት ኣይንፈልጥን ነበርና፡ ብቑዓት ኣይነበርናን፡ ሓንካስን ሓንካስን ነበርና። ካብቶም እተመርጹ ኣይነበርናን።
ድሕሪኡ ሓደ መዓልቲ እቲ ኣብ ፍጥረት ዘሎ ዝበለጸ ሓያልን ዝበለጸ ፍቕራዊ ድምጺ ስምና ጸውዐ። ንሱ ብምሉኡ ይፈልጠና ነበረ፡ ግን እዚ ኣየቋረጾን! ንሱ “ቅድሚ ምፍጣር ዓለም ብፍቕሪ ቅዱሳትን ንጹሃትን ክንከውን ኣብ ክርስቶስ ከም ዝመረጸና” (ኤፌሶን 1:4) ነገረና። ብጽውዓኡ “ቅዱሳን” ገበረና፡ ጽውዓና ድማ ቅዱስ ጥራይ ዘይኮነ፡ ዓቢይን ሰማያዊን እዩ። “እተጸውዑ የሱስ ክርስቶስ” (ሮሜ 1:6) ምስ ኮና ኩሉ ተለወጠ።
“ዕሽሽ” ምዃንና ኣገዳስነት ኣይነበሮን፡ ከመይሲ ኣምላኽ ጥበቡ ኣባና ገሊጹ። “ድኻታት” ምዃንና ድሕሪ ሕጂ ዕንቅፋት ኣይነበረን፡ ከመይሲ “ሓይሊ ክርስቶስ ብድኻም ይፍጸም” (2 ቈረንቶስ 12:9-10)። ስም ዘይብልና ምዃንና ሓደገኛ ዘይኮነ፡ ብልጫ ኾነ፡ ከመይሲ ጐይታና ባዕሉ ኣብ ግብሪ ክውለድ መረጸ፡ ወዲ ጸራቢ ድማ ነበረ። እንተ ተናዒቕና፡ ኣብ ጽቡቕ ሕብረት ርእስና ረኸብና፡ ከመይሲ ሕጂ ናይቲ “እተናዕቀን እተነጽገን” (ኢሳይያስ 53:3) ኮይና።
ኣምላኽ ንኹሉ ጉድለታትና ብክርስቶስ ምሉእ ምድላው ከም ዝገበረ ኣረጋጊጽና፡ ንሱ ድማ “ጥበብ ... ጽድቅን ቅድስናን ምድሓንን” (1 ቈረንቶስ 1:30) ኮነልና። እቶም ዝበለጸ ተስፋ ዘይብሉ ምድብ ዝነበሩ፡ “ዘይብሉ” (1 ቈረንቶስ 1:28) ዝብሉ፡ ስሙ “ኣነ እየ” ዝኾነ ንዝዓሚቝ ድሌትና ብፍጹም ንምምላእ ዝበለጸ ረኸቡ።
ብጽውዓና ንተሓጎስ። እቶም ካብቶም “ብዙሓት” ድኻታት ዝኾና፡ ስምዒት ሓፍረት፡ ንእስነትን ውድቀትን ኣጥፊእና፡ እቶም ካብቶም እተመርጹ “ሒደት” ድማ ኣብ ስጋ ንምምካሕ ዝነበሮም ዕድል ኣጥፊኦም። ብሓንሳብ ድማ ንምምካሕ ብቑዕ ርእሰ-ጉዳይ ረኺብና — ጐይታ የሱስ ባዕሉ!
