ኣካላትና፡ ለምጺን ጐይታ የሱስን
ብሓቂ ንመንፈስናን ንነፍስናን ንሓስብ ግን ስጋዊ ኣካላትና እውን ዋጋ ከም ዘለዎም ምፍላጥ ኣገዳሲ እዩ። ኣካላትና፡ እቶም ናይ ምእመናን፡ ክቕየሩ እዮም ሓቂ እዩ (1 ቈረንቶስ 15:35-49)፡ ይኹን እምበር፡ እቶም ሕጂ ዘለዉና ኣካላት ጐይታ ሕጂ ዝገበረልና እዮም። እወ፡ ንሱ ገበሮም! ዳዊት ብዛዕባ ጐይታ ከምዚ ኢሉ፡ «ንውሽጣዊ ኣካላተይ ንስኻ ኢኻ ዝፈጠርካኒ፤ ኣብ ከርሲ ኣደይ ከኣ ንስኻ ኢኻ ዝሸፈንካኒ። ስለዚ ብግሩምን ብድንቅን ስለ ዝተፈጠርኩ፡ ክውድሰካ እየ፤ ግብርታትካ ግሩም እዩ፡ ነፍሰይ ድማ ኣዝያ ትፈልጦ እያ» (መዝሙር 139:13-14 NKJV)።
ኣምላኽ ንኣካል ኹሉ ሰብ ገበሮ፡ ንኹሎም ብፍቓዱ ብውልቂ እናፈጠሮም። ዳዊት ቀጺሉ፡ «ኣብ ስውር ቦታ ምስ ተገበርኩን ኣብ ታሕተዋይ ክፍሊ ምድሪ ብጥበብ ምስ ተሰርሕኩን፡ ኣካለይ ካባኻ ኣይተሰወረን። ኣዒንትኻ ንስጋይ ረኣያኦ፡ ገና ዘይተፈጠረ ከሎ። ኣብ መጽሓፍካ ድማ ኹሎም ተጻሒፎም ነበሩ፡ እቶም ንዓይ ዝተፈጠሩ መዓልታት፡ ገና ሓንቲ እኳ ከይነበረት። ኣቱም ኣምላኽ፡ ሓሳባትካ ንዓይ ክንደይ ክቡር እዩ! ድምርኦም ክንደይ ዓቢ እዩ!» (መዝሙር 139:15-17)።
«ጐይታ ኣምላኽ ንሰብ ካብ ሓመድ ምድሪ ገበሮ፡ ኣብ ኣፍንጫኡ ድማ እስትንፋስ ህይወት ኣንፈሰሉ፤ ሰብ ድማ ህያው ነፍሲ ኾነ» (ዘፍጥረት 2:7)። ሓደ እኳ እንስሳ ወይ ተኽሊ ብኸምዚ ኣገባብ ኣይተዘርበሉን። ኣምላኽ ኣብ ስጋዊ ፍጥረት ሰባት እውን ፍሉይ ተገዳስነት ኣርእዩ እዩ።
ኣብቲ ዝቕጽል ምዕራፍ፡ ናይ ሰብ መጀመርያ ሓጢኣት ንርኢ። ኣምላኽ ንምፍራዱ ኣይጸበየን፡ ብፍርዲ ድማ ሕማምን ሽግራት ናብ ተመክሮታት ሰብኣውነት ከም ዝኣትዉ ንርኢ (ዘፍጥረት 3:16-19)። እቶም ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዝተመዝገቡ ፍርድታት ኣምላኽ፡ ብወገኑ በቀል ጥራይ ኣይኮኑን፡ እዚ ገጽ እዚ እውን እንተተኻተተ (ዘዳግም 32:41፤ ሮሜ 12:19)። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ስለ ዘለዉ፡ ንምምሃርና እዮም፡ «ንሕና ... ተስፋ ክህልወና» (ሮሜ 15:4)።
ንኣብነት፡ ብዙሕ ንምሃር ኢና ብትምህርትን ብዛዕባ ሕማም ለምጺ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ዝተኣሳሰሩ ዛንታታትን። ምውሳዱ ኣዝዩ ዘፍርሕ ነይሩ! ይኹን እምበር፡ ኣምላኽ ነዚ ኣዝዩ ኣስጋኢ ሕማም እውን ክሕውዮን ንጽልዋታቱ ከቕልሎን ይኽእል ነይሩ። ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክንነብርን ክንትንፍስን ከለና፡ እቲ ናይ ጐይታ ምሕረት ምሕዋይ ንሓጢኣትና – ኣብዚ ብስጋ እንተ ዘይሓወየና እውን – ድሉው ኮይኑ ይጽበ ኣሎ፤ ኹሉ ክንገብሮ ዘድልየና፡ ንርእስና ክንጥቀመሉ እዩ። ሓደ ካብ ጸሓፍቲና ሓድሓደ ግዜ ከም ዝዝክረና፡ ኣብ የሱስ ክርስቶስ ተስፋ ኣሎ!
