ኣብ ሕብረተሰብና ሎሚ፡ ብዙሕ ናይ ስልኪ ጻውዒታት፡ ደብዳበታት ካብ ተቋረጽቲ፡ መኮነናት ብድር፡ ከምኡ’ውን ሸየጥቲ ብዛዕባ “ምምሕያሽ ቤት” ንረክብ። ገሊኦም ነጻ ግምት ክህቡ፡ ድሕሪኡ ድማ ነቲ ህንጻ ንምምሕያሽ ዘለዎ ኣድላይነት ንምብራህ ወይ ንዋግኡ ንምሕላው ከም ዝሕብሩ ይገብሩ። ብዙሕ ግዜ ድማ ሕጂ ከምኡ ዘይምግባር ናብ ዝዓበየ ምብልሽውናን ምውራድ ዋጋን ከም ዝመርሕ፡ እዚ ድማ ዓቢ ክሳራ ክኸውን ከም ዝኽእል የጕልሑ።
ኣመለኻኽታ ብዛዕባ ቤት
ካብቲ ንህንጻ ዝነብሩሉ ምምሕያሽ ንስድራቤት ምትኳርን ኣብኡ ዘሎ ምምሕያሽ ምድላይን ኣዝዩ ኣገዳሲን ኣድላዪን እዩ። እታ ቤት ንኣምላኽ ኣዝያ ኣገዳሲት እያ። እቲ ንመጀመርታ ግዜ ዝተመስረተ ትካል – ቅድሚ ቤት ትምህርቲ፡ መንግስቲ፡ ቤተ ክርስትያን ወዘተ – እታ ቤት እያ። ኣብ ሕብረተሰብና ሎሚ ብዙሓት ኣባይቲ ኣለዋ፡ ዝኾነ ሰብ ክሃንጽ ይኽእል እዩ። ግን ቤት ንምግባር ኣምላኽ የድሊ፡ “እግዚኣብሔር ንቤት እንተዘይሃነጻ፡ እቶም ዝሃንጽዋ ብኸንቱ ይጽዕሩ፡ እግዚኣብሔር ንከተማ እንተዘይሓለዋ፡ እቲ ሓላዊ ብኸንቱ ይነቅሕ” (መዝሙር 127 NASB)።
ኣምላኽ፡ እቲ ንመጀመርታ ግዜ መርዓ ዝፈጸመ፡ ንቤት መስረተ። ንሱ ነቲ ኣብ ትልሚኡ ዘሎ ኣድላዪ መምርሒ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ፡ ንጥዑይን ሕጉስን ቤት ንምሕላው ሃበ። ስለዚ፡ ንትእዛዛቱ ብምእዛዝ ክንነብር ከለና፡ ስድራቤትና ኣዝያ ክትባረኽ እያ፡ “ክንደይ ብጹዕ እዩ እቲ ንእግዚኣብሔር ዝፈርህ ሰብ፡ ንትእዛዛቱ ድማ ኣዝዩ ዝሕጎስ። ዘርኡ ኣብ ምድሪ ሓያል ክኸውን እዩ፡ ወለዶ ቅኑዓት ክባረኽ እዩ” (መዝሙር 112:1-2)። እታ ቤት ጥዕና ምስ ዝህልዋ፡ ንቤተ ክርስትያንን ንማሕበረሰብን ብኣወንታዊ ክትጸሉ እያ።
ኣድላይነት ምምሕያሽ ቤት
ኣብ ዝሓለፈ ዓመት፡ ብዙሓት ኣዒንቲ ኣብቲ ኣብ ማእከላይ ምብራቕ ዝነበረ ውግእ ተተኲረን ነበራ፡ ብዙሓት ልቢ ድማ ብዓቢ ዕንወትን ምጥፋእ ህይወትን ሓዚነን ነበራ። ይኹን እምበር፡ እቲ ውግእ ብቐጻሊ ዝኸይድ ዘሎን ዝያዳ ዝኸፍአ ዝኸውን ዘሎን ዝዓበየ ውግእ ኣብ ስድራቤት ከም ዘሎ እኣምን። ሰይጣን ንስድራቤት ቀንዲ ዒላማኡ ገይሩዋ ዘሎ ይመስል።
ሎሚ ኣብ ቤት ብዙሓት ጸገማት ኣለዉ። ሓደ ካብኣቶም ምትሕልላፍ እምበር ፍቕሪ ዘይምህላው፡ ምስ ንእሽቶ ወይ ከቶ ዘይብሉ ምኽባር ኣባላት ስድራቤት ንሓድሕዶም። ካልእ ድማ ምፍራስ እምበር ምህናጽ ሓድሕድ፡ ብምስልካይን ንድኻማት ሓድሕድ ምጥቃዕን። ሳልሳይ ድማ ስምዒታት ምግታእ እምበር ምዝርራብ ዘይምህላው፡ እዚ ድማ ኣብ መንጎ ኣባላት ስድራቤት ናብ ምፍልላይ፡ ጽምዋ፡ ከምኡ’ውን ምድሓር ክመርሕ ይኽእል እዩ። ራብዓይ ድማ ጸገማት ምኽሓድ እምበር ምስ እግዚኣብሔርን ምስ ሓድሕድ ምግላጽን ሓቀኛ ምዃንን። ሓምሻይ ድማ ንዘይተቐበል ባህርይ ብምኽንያት ካልኦት ኣባላት ስድራቤት ምውቃስ፡ እምበር ጸገማት ምፍላጥን ብሓቀኛ ፍቕሪ ምፍታሕን። ሻድሻይ ድማ ብዘይ ዝኾነ ፋይናንሳዊ ትልሚ ወጻኢታት ምብዛሕ፡ እዚ ድማ ናብ ዕዳን ንዕዳ ንምውጻእ ናብ ተወሳኺ ዕዮን ይመርሕ። ሻብዓይ ድማ ምጽላእን ምውቃስን ሓድሕድ እምበር ብይቕረ በሃሊ መንፈስ ንጸገማት ንምፍታሕ ሓቢርካ ምዕያይ። ኣብ መወዳእታ ድማ ኣብ ቤት ብኣባላት ስድራቤት ጸሎትን መጽሓፍ ቅዱስ ምብባይን ዘይምህላው።
ሰይጣን ንስድራቤት ብጭካኔ የጥቅዕ ኣሎ፡ ንሕና ድማ ብመንፈሳዊ ኣብ ቤት ንስእን ኣሎና፡ እዚ ድማ ብዝበዝሐ ፍልልይን ፍትሕን ይረጋገጽ። ይኹን እምበር፡ ተስፋ ክንቆርጽ ኣየድልየናን፡ ኣምላኽ ንዝተሰብረ ልቢ፡ ንዝተሰብረ ተስፋ፡ ከምኡ’ውን ንዝተሰብረ ኣባይቲ ክሕዊ ይኽእል እዩ።
ፍታሕ ንምምሕያሽ ቤት
ንኣድላይነት ምምሕያሽ ቤት ክንፈልጥ፡ ኣብ ቃል ኣምላኽ ክንመሃር፡ ከምኡ’ውን ንእኡ ክንጽሊ ኣሎና። መጽሓፍ ቅዱስ ንምሕላው ስድራቤት ከምኡ’ውን ንምምሕያሽ ቤት ዝበለጸ መምርሒ እዩ። ቃል ኣምላኽ ኣይተረፈን፡ ፍጹም እዩ። ንመጽሓፍ ቅዱስ ክንእምን ንኽእል ኢና፡ ከመይሲ ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ቃሉ ይሕሉ እዩ። ንኣምላኽና ዝኸብዶ ነገር ከም ዘየለ፡ ከምኡ’ውን ንዓና ዘይከኣል ዝመስለና’ውን ክገብር ከም ዝኽእል ምፍላጥ ኣገዳሲ እዩ፡ “ንኣምላኽ ዘይከኣል ነገር የለን” (ሉቃስ 1:37)።
ዘይተፈትሑ ጸገማት ንዓና ኣዝዮም ከቢድ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ ግን መንፈስ ቅዱስ፡ ብጴጥሮስ ኣቢሉ፡ ነፍሲ ወከፍ ጭንቕ ዝበለ ልቢ ነዚ ቃላት እዚ ይዛረብ፡ “ስለዚ፡ ኣብ ትሕቲ ሓያል ኢድ ኣምላኽ ትሕትና ግበሩ፡ ንሱ ድማ ብግቡእ ግዜ ከዕብየኩም እዩ፡ ኩሉ ጭንቀትኩም ድማ ኣብኡ ደርብዩ፡ ከመይሲ ንሱ ይሓልየልኩም እዩ” (1 ጴጥሮስ 5:6-7)። ሓቢርና ክንጽሊ፡ ኣምላኽ ብቃሉ ኣቢሉ ክዛረበና ክንሰምዕ፡ ከምኡ’ውን ክንእምኖ ኣሎና። ኣብ እግዚኣብሔር፡ እቲ ኣብ ሰማይን ምድርን ኩሉ ስልጣን ዘለዎ፡ እምነትና ክንሰርጽ ከለና፡ ሓይሊ ጸሎት ከቶ ክንሕስሮ ኣይንኽእልን።
ኣብ ርክባት ስድራቤት ዘለዉ ዕንቅፋታት ክናወጽ ኣሎና፡ ነቲ ጸገም ብምፍላጥ፡ ኣብ ክርስቶስ ብምድጋም፡ ብምንስሓ፡ ከምኡ’ውን ናብ ቀዳማይ ፍቕርና ምስ እግዚኣብሔር፡ ድሕሪኡ ድማ ምስ ሓድሕድ ብምምላስ። ዝኾነ ሓጢኣት ኣብ ልብና ብሕቡእ እንሕዞ ይገዝኣና። ግን ክንገልጾ፡ ክንፈትሖ፡ ከምኡ’ውን ኣብ መስቀል ክንገድፎ ከለና፡ ሓገዝን ምሕዋይን ክህሉ እዩ። “ኩሉ መሪርነትን ቍጥዓን ሕርቃንን ጭርሖን ስምዒትን ካባኻትኩም ይርሓቕ፡ ምስ ኩሉ ክፉእነት። ንሓድሕድኩም ለዋሃት ኩኑ፡ ልቡኻት፡ ንሓድሕድኩም ይቕረ በሃልቲ፡ ከምቲ ኣምላኽ ብክርስቶስ ኣቢሉ ይቕረ ዝበለኩም” (ኤፌሶን 4:31-32)።
ፍቕርና ንሓድሕድና ክንገልጽ ኣሎና፡ ኣብ ዘይተቋርጽ ፍቕሪ ኣምላኽ ንዓና ብምጥማት። እቲ ሙቐት ፍቕሪ ኣምላኽ ኣብ ዝኾነ ርክብ ዝኾነ ምጥዋይ ክፈትሕ ይኽእል እዩ። ንህይወትና ብምሉኡ ንኣምላኽን ንመንፈስ ቅዱስን ምሃብና ናብ ንእኡ ምምስጋን፡ ንሓድሕድ ምትሕትና፡ ከምኡ’ውን ክርስቶስ ንቤተ ክርስትያን ከም ዝፈቐረ ምፍቃር ክመርሕ እዩ። እቲ ሰብኣይ ንሰበይቱ ብሓቀኛ፡ ብመስዋእቲ፡ ብዘይስልካይ፡ ካብ ኩለን ካልኦት ኣንስቲ ብላዕሊ ክፈቅር እዩ። እታ ሰበይቲ ንሰብኣያ ክትትሕት፡ ክትፈቅሮ፡ ከምኡ’ውን ክትሓልየሉ እያ። ክልቲኦም ንሓድሕድ ክከባበሩ እዮም፡ ንሓድሕድ ድማ ኣይወርዱን እዮም (ኤፌሶን 5:18-33)። እቶም ደቅ’ውን ካብ ጽቡቕ ኣብነቶም ክመሃሩ እዮም።
ሎሚ ምጅማር
ሎሚ ምምሕያሽ ቤት ክንጅምር ንኽእል ኢና፡ ከም ስድራቤት ሓቢርና ብምጽላይን ፍቕርና ንሓድሕድ ብግብራዊ መገዲ ብምግላጽን፡ ንሓድሕድ ብምስማዕ፡ ንሓድሕድ ብምኽባር፡ ንሓድሕድ ብምግምጋም፡ ንሓድሕድ ብምርግጋጽ፡ ከምኡ’ውን ንሓድሕድ ኣብ ጸጋን ኣብ እግዚኣብሔርን ንምዕባይ ብምብራታዕ። እቶም ናይ መጀመርታ ስጉምቲታት ናብ ምምሕያሽ ቤት ምስ ኣምላኽን ነዚኦም ቀሊል መምርሒታት ኣብ ቃሉ ተመርኲስና ይጅምሩ። እቲ ኣምላኽ ኣብ ስድራቤትና ዝፈቕዶ ፈተናታት ንቤተና ንምጕዳእ እምበር፡ ናብ እግዚኣብሔርን ናብ ሓድሕድናን ብምቕራብ ንምምሕያሻ እዩ።
