«እኳ ደኣ እንተበደልካኒ፡ ሕጂ’ውን እፈትወካ እየ።»
ጓለይ እዚ ነገር እዚ ንወዲ 4 ዓመት ወዲ ወዳ እያ ዝበለቶ፡ እዚ ዝኾነ ድማ ኣብዚ ዝሓለፈ ግዜ ምስኣቶም ክቕመጡ ከለዉ እዩ። እቲ ወዲ ክገብሮ ዘይብሉ ነገር ገይሩ ነይሩ። ተጠንቂቑ ነይሩ፡ ግናኸ ብዕብዳን ግጉይ መገዲ መሪጹ። ንሳቶም ድማ ሳዕቤናቱ ተሰኪሞም።
ኣብ ግዜ ተግሳጽ፡ ኣብ ማእከል ንብዓት፡ እዚ ዘረጋግጽን ፍቕራዊ ሓረግን ወጸ፡ «እኳ ደኣ እንተበደልካኒ፡ ሕጂ’ውን እፈትወካ እየ።» ድሕሪ ብዙሕ ንብዓትን ነዊሕ ግዜ ህድኣትን፡ ኣደን ወድን እንደገና ሓደ ኾኑ። ብርግጽ፡ ሓቂ እዩ፡ ንሳቶም ፈጺሞም ሓደ ዘይኮኑሉ ግዜ ኣይነበረን! እቲ ዝምድና፡ እኳ እንተተወጠረ፡ ኣይክብተኽን እዩ።
ኣምላኽ ከምዚ ይብለኒ፡ «እኳ ደኣ እንተበደልካኒ፡ ሕጂ’ውን እፈትወካ እየ።» ቅኑዕ ነገር እንታይ ምዃኑ ይፈልጥ እየ። ኣምላኽ እንታይ ከም ዝደሊ ይፈልጥ እየ፡ ግናኸ ኣይገብሮን እየ። ዝደልዮ እየ ዝገብር። ምስ ኣምላኽ ዘሎኒ ዝምድና ኣይበተኽኩን፡ ግናኸ ኣብ ጸሎት፡ ኣብ ምንባብ መጽሓፍ ቅዱስ ወይ ኣብ ሕብረት ቤተ ክርስቲያን ንዕኡ ምርካብ ኣዝዩ ከቢድ እዩ። ዝገበርክዎ ግጉይ ነገር ኣብ መንጎ ኣቦይ ኣብ ሰማይን ኣብ መንጎይን መጺኡ እዩ።
እቲ ቀጻሊ ስጉምቲ ናባይ እዩ።
ሓጢኣትና እንተተናዘዝና፡ ንሱ እሙንን ጻድቕን እዩ፡ ሓጢኣትና ድማ ይቕረ ይብለናን ካብ ኵሉ ዓመጽ ድማ የንጽሓናን (1 ዮሃንስ 1:9 NIV)።
ሓደ ግዜ ንሓደ ጉጅለ ተማሃሮ ኣብዛ ጥቕሲ እዚኣ እቲ ዝበለጸ ቃል እንታይ ከም ዝመስሎም ሓቲተዮም ነይረ። ድሕሪ ገለ ጽቡቕ ምይይጥ መልሰይ ኣስፊረ። እቲ ቐዳማይ ቃል – እቲ ንእሽቶ ክልተ ፊደል ዘለዎ ቃል፡ «እንተ» እዩ ነይሩ።
ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ቅኑዕ ምዃኑን ንሕና ድማ ግጉያት ምዃንናን ክንርዳእ ከለና ጥራይ፡ እሞ ኸኣ ነቲ ምስትውዓል ክንሰርሓሉ ክንውስን ከለና ጥራይ፡ እቲ ምሉእ ጽልዋ ናይ ሓረግ ጓለይ ናብቲ ምስ ኣምላኽና ዘሎና ዝምድና ክሰጋገር ይኽእል እዩ።
«ንእሽቶ ይቕረ ዝተገብረሉ ንእሽቶ እዩ ዝፈቱ» በለ የሱስ (ሉቃስ 7:47)። ንዕኡ ክንናዘዝ ከለና፡ ይቕረ ይብለና። ዝበዝሐ ይቕረ ክገብረልና ከሎ፡ ዝበዝሐ ኸኣ ንዕኡ ከም እንፈትዎ ንረክብ። «እኳ ደኣ እንተበደልናዮ፡ ሕጂ’ውን ይፈትወና» ምዃኑ ኣዝየ ሕጉስ እየ።
