ኣምላኽ ካብቲ ንሕና እንሓስቦ ንላዕሊ ኺገብር ይኽእል እዩ። ሃብቱ ዘይውዳእ እዩ፡ ዓቕሙ ድማ ዘይተገደበ እዩ። መጽሓፍ ቅዱስ ኣምላኽ ብጸጋ፡ ብጽቡቕነት፡ ብምሕረት፡ ብሕድገት ሃብታም ምዃኑ ይገልጽ። ከምኡ’ውን ብሓይሊ፡ ብብርታዐ፡ ብምኽሪ፡ ከምኡ’ውን ብምስትውዓል ዓብዪ ምዃኑ ተነጊሩና ኣሎ። ሕጂ እዚ ኣምላኽ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ዘይተገደበ ወይ ዘይተሓጽረ ምዃኑ የርኢ። ዝደለዮ፡ ዝደለየሉ ግዜ፡ ከም ዝደለየሉ መገዲ ኺገብር ይኽእል እዩ። ኣምላኽ ድማ ንነፍሲ ወከፍ ሰብ ብዘይካ ፍሉይ ሓገዝ ካብቲ ዜድልዮም ወይ ካብቲ ሕጂ ዘለዉሉ ኩነታት ምሉእ ብምሉእ ኪሕግዝ ይኽእል እዩ። ስለዚ እዩ ንጉስ ኣዛር እውን፡ ንሱ ምስ ህዝቡ ኻብኦም ክልተ ግዜ ዝበዝሐ ሓይሊ ዘለዎ ሰራዊት ኪዋግኡ ምስ ተመደቡ፡ “ኦ የሆዋ፡ ብዙሕ ሓይሊ ይሃሉ ወይ ኣይሃሉ ንምሕጋዝ ንዓኻ ፍልልይ የብልካን” ኢሉ ዝበለ። እዚ ማለት ንኣምላኽ ዝዓበየ ነገር የልቦን፡ ዝነኣሰ ነገር እውን የልቦን።
እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣምላኽ ብዝተፈላለየ መገዲ ኺሕግዝን ብእኡ ድማ ምድሓን ኪህብን ይኽእል እዩ። ዮናታን ምስ ኣጽዋር ሓዛኢኡ በይኑ ንፍልስጥኤማውያን ኪዋጋእ ምስ ወጸ፡ ሽዑ “ንየሆዋ ብብዙሓት ወይ ብሒደት ንምድሓን ዝገትኦ የልቦን” ኢሉ ተዛሪቡ። ኣምላኽ ንምስራሕን ንምሕጋዝን ዝተፈላለዩ መገድታት ኪጥቀም ከም ዝኽእል ትርኢ። ሓደ ግዜ መልኣኽ ኪጥቀም ይኽእል፡ ካልእ ግዜ ሰብ ኪጥቀም ይኽእል፡ ካልእ ግዜ ድማ እንስሳ ኪጥቀም ይኽእል ይኸውን። በዚ ምኽንያት እዚ፡ ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ኣብ ዝመሳሰሉ ኩነታት ኩሉ ግዜ ብሓደ ዓይነት መገዲ ኸም ዝሕግዘና ወይ ከም ዝሰርሕ ክንሓስብ የብልናን።
እዚ ንጹር ዚገብር ሓደ ንእሽቶ ኣብነት ክህበኩም። ሕጂ ቐሪቡ፡ ኣነ ምስ ሓደ ሰብ ኣብ ስሪ ላንካ ንምብራቕ ወገን እታ ሃገር ትራክታት፡ ኣውደኣመት፡ ከምኡ’ውን ክርስትያናዊ መጻሕፍቲ ንምውሳድ ምስ ተጓዓዝና፡ ብጫካ ዝሓልፍ መገዲ ኽንወስድ ነበረና። ሕጂ፡ ኣብ ሓደ እዋን፡ ብሃንደበት ሓደ ዓብዪ ሓርማዝ ኣብቲ መገዲ መገዲና ሓጸወና። ክሳዕ ሽዑ ከምዚ ዝዓይነቱ ዓብዪ እንስሳ ካብ መካነ እንስሳ ወጻኢ ርእየ ስለ ዘይፈልጥኩ፡ እዚ ንዓይ ዓብዪ መገረሚ ነበረ። ሕጂ፡ እቲ ሕቶ፡ ብርግጽ፡ እንታይ ክንገብር ኣሎና ዝብል ነበረ። ምኽንያቱ ሓርማዛት ሓድሓደ ግዜ ኣዝዮም ዓያሹ ኪኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ ሓድሓደ ግዜ ድማ ኣጥቃዕቲ ኪኾኑ ይኽእሉ እዮም። እቲ ንሕና ዝተጓዓዝናሉ መራሕ መኪና እውን ሓደስቲ ነበረ። እንተኾነ ግን፡ ድሕሪ ሓጺር ግዜ ምሕሳብ፡ ነዚ ዝስዕብ መምርሒ ሃበኒ፡ “ንሓርማዝ ብቕጽበት ክንሰጉዖ ኢና፡ ካብኡ ድማ ኣስታት 10 ሜትሮ ርሒቕና ኸለና፡ ንስኻ ሓደ ቘጽሊ ባናና ኻብ መስኮት ከም መዘናግዒ ደርቢ።” ከም ዝበለ ተገብረ። እቲ ሓርማዝ ባናና ብምሉእ ልቡ ኺበልዕ ከሎ፡ ንሕና ድማ ብቕጽበት ሓሊፍና ኽንከይድ ክኢልና። ሕጂ፡ ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን፡ ኩሉ ብጽቡቕ ተሰርሐ፡ እግዚኣብሔር ድማ ሓጊዙና ነበረ።
ሕጂ፡ ኣብ መገዲ ምምላስ፡ ኣዝዩ ዘሐጉስ፡ እንደገና ሰለስተ ሓርማዛት መገዲና ሓሊፎም ረኺብና። እዚ ግዜ እዚ ድማ ባናና ኣይነበረናን። እግዚኣብሔር ግን ብዘይ ባናና እውን ሓጊዙና፡ ብደሓን ድማ ናብ መዓላና መሊሱና። ገለ ኻባኻትኩም ምእንታና ትጽልዩ ስለ ዝነበርኩም፡ እዚ ንምብርትዖ ኽካፈሎ ደለኹ። ኣምላኽ ንጸሎት ይምልስ። ሓድሓደ ግዜ ብሓደ መገዲ ኪኸውን ይኽእል፡ ኣብ ካልእ ግዜ ድማ ብኻልእ መገዲ ኪኸውን ይኽእል እዩ።
ኣብ ሓድሽ ኪዳን፡ ኣምላኽ እንታይ ኪገብር ከም ዝኽእል ኣብ ብዙሕ ቦታታት ተነጊሩና ኣሎ። ስለምንታይ እዩ እዚ ኸምዚ ገይሩ ብንጹር ዝነግረና? እቲ መልሲ፡ ንእምነትና ኼበርትዓና ስለ ዝደሊ፡ ስለዚ ድማ ኣብኡ ንበዝሕ ምእንቲ ኽንውከል እዩ ዝብል እምነት ኣሎኒ። ንሱ እንታይ ኪገብር ከም ዝኽእል ዝበዝሕ ክንፈልጥ እንከለና፡ ካብኡ ዝበዝሕ ክንጽበ ኢና። ከምኡ’ውን፡ ኣምላኽ ኩሉ ኺገብር ከም ዝኽእል ብምፍላጥ፡ ኣብ ፈተናታትን ብድሆታትን ዝበዝሕ ክንዕርፍ ክንክእል ኢና፡ እኳ ደኣ ሓድሓደ ግዜ ካብቲ ንሕና እንሓስቦ ብዝተፈላለየ መገዲ ኺሰርሕ ይኽእል እዩ። ገለ ኻብዚ እምነት ዝሃንጽ ጽሑፋት፡ ኣምላኽ ገለ ነገራት ኪገብር ከም ዝኽእል ዝብሉ፡ ንርአ እሞ ድሕሪኡ ኣብ ህይወትና ንተግብሮም።
ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት ዓወት ኪህበካ ይኽእል እዩ፡ እኳ ደኣ እቲ ደጋጊምካ እትወድቀሉ ሓጢኣት እውን። ጳውሎስ ኣብ ሮሜ 16:25 ኣምላኽ ከምቲ ጳውሎስ ንሮማውያን ዘቕረቦ ወንጌል ገይሩ ኼበርትዓና ኸም ዝኽእል ይጽሕፍ። እዚ ንሕና ዓወት ንምዃን ብእምነት ክንሕዞ ዘሎና ኣዝዩ ኣገዳሲ ሓቂ እዩ። ኣምላኽ ብዛዕባ ሓጢኣተኛታት ልማዳት ዓወት ኪገብረካ ሓይሊ፡ ብርታዐ፡ ከምኡ’ውን ዓቕሚ ኣለዎ። ሕጂ፡ እዚ ብኸመይ ይኸውን? ንኣምላኽን ንቓሉን ብምውሳድ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ሮሜ 6፡ 7፡ ከምኡ’ውን 8 ዝነግረካ ብእምነት ኣብ ህይወትካ ብምጥቃም። ኣብ ናትካ ሓይሊ ወይ ጻዕሪ ኽትውከል የብልካን፡ እንታይ ደኣ ኣብቲ ብጸጋ ብኣምላኽ ተቐባልነት ከም ዝረኸብካ፡ ክርስቶስ ካብ ባርነት ሓጢኣት ከም ዘድሓነካ፡ ከምኡ’ውን መንፈስ ቅዱስ ዓወት ዝመልኦ ህይወት ንምንባር ሓይሊ ኸም ዝህበካ ጥራይ። እዚ እንተ ገበርካ፡ ሽዑ ብድፍረት፡ ብርግጽነት፡ ከምቲ ጳውሎስ ኣብ ቀዳማይ ቈረንቶስ 15 ዝበሎ ኽትብል ትኽእል፡ “ግናኸ፡ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ገይሩ ንዓወት ዚህበና ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን።” የሱስ ብቓሉ እንተ ኣሚንካዮን ብጽኑዕ እንተ ተወኪልካዮን ሓራ ኺገብረካ ይኽእል እዩ።
እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ጐይታ ምስ ደኸምካ፡ ምስ ተዳኸምካ፡ ወይ ምስ ደኸምካ ብፍጹም ኪርድኣካ ይኽእል እዩ። ብሓቂ ኺድንግጸልካ ይኽእል እዩ። ብገዛእ ፍልጠቱ ከመይ ከም ዝስምዖ ይፈልጥ፡ ካብ ዝኾነ ይኹን ካልእ ሰብ ድማ ዝበለጸ ይርድኣካ። ስለዚ ድማ ኣብ እብራውያን ምዕራፍ 4፡ ፍቕዲ 15 እውን ከምዚ ኢልና ንምብብ፡ “ንሕናስ ብኹሉ ኸምኡ እተፈተነ፡ ግናኸ ሓጢኣት ዘይብሉ፡ ብድኻምና ኺድንግጸልና ዘይክእል ሊቀ ኻህናት የብልናን።” እቲ ድርብ ነጸግታ፡ ጐይታ ብዘይ ጥርጥር ከም ዝርድኣናን ኣብ ከቢድ ግዜታት ክንሓልፍ ከለና ኺድንግጸልና ከም ዝኽእልን የጕልሕ። ኣብ ዓለም ስምዒታትና፡ ኣብ ድኻምና፡ ኣብ ገደባትና፡ ከምኡ’ውን ኣብ በይንነትና ይርድኣና። ኣብ ወንጌላት ብዙሕ ግዜ ብምሕረት ከም እተንቀሳቐሰ ንምብብ። ንሱ ከም ዘይተለወጠ ኽንፈልጥ ኣሎና። ሎሚ እውን ክንሳቐ ከለና ይድንግጸልና እዩ፡ እዚ ብእምነት ሓቂ ጌርና ኽንሕዞ፡ ኬልዕለና፡ ከምኡ’ውን ኣዒንትና ናብ ሰማይ ኬቕንዕ። ስለዚ፡ ኣብዚ ዝኾነ ይኹን ሰብ ኪርድኣካ እንተ ዘይክኢሉ፡ ኣብ ሰማይ ብሚእቲ ሚእቲ ዚርድኣካን ዚድንግጸልካን ሓደ ሰብ ከም ዘሎ ኣይትረስዕ።
ግናኸ ካብኡ ንላዕሊ ይኸይድ። ጐይታ ኺድንግጸልና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብጸላኢ ኽንፍተንን ክንጥቃዕን ከለና እውን ኪሕግዘና ይኽእል እዩ። ስለዚ ድማ ኣብ እብራውያን 2፡ ፍቕዲ 18 ከምዚ ኢልና ንምብብ፡ “ንሱ ባዕሉ ተፈቲኑ ስለ እተሰቀየ፡ ንዚፍተኑ ኺሕግዞም ይኽእል እዩ።” ኪሕግዝ ይኽእል እዩ። ንገዛእ ርእስኻ ገለ ነገር ምስ ኣጋጠመካ፡ ንኻልኦት ብምኽርን ብድጋፍን ዝበለጸ ኽትሕግዞም ትኽእል ኢኻ። ሕጂ፡ ጐይታ ካብ ዝኾነ ይኹን ካልእ ሰብ ንላዕሊ ብዝያዳ ብብርቱዕ ተፈቲኑ እዩ። ንሱ ኣብ በረኻ ብሰይጣን ን40 መዓልቲ ኣብ ኣዝዩ ኸቢድ ኩነታት ተፈቲኑ። ንፈተና ስለ ዘይተሓዝ፡ ተሰቒዩ። ንዓና እውን ከምኡ እዩ። እንተኾነ ግን፡ ብሰሪ ፈተናታት ክንሳቐ ከለና፡ ጐይታ የበርትዓና፡ ሓይሊ ይህበና፡ ሓገዝ ክንሓቶ ኸለና ድማ ንእምነትና የበርትዓ። ንተንኮላት ዲያብሎስን ንሓሳባቱን ይፈልጥ፡ ስለዚ ድማ ፈተናታት ክንገጥመና ከሎ ቓል ኣምላኽ ብግቡእ መገዲ ኽንጥቀም ኪሕግዘና ይኽእል እዩ።
ሕጂ፡ ምስ ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ፍጹም ግዜ ኣሎ። ካብኡ ንላዕሊ፡ ጐይታ ብሰሪ ፈተናታትን ሽግራትናን ክንጥሕልን ክንወድቕን ወይ ክንሕድግን ከለና ኼድሕነና ይኽእል እዩ። ብግቡእ ግዜ ኺሕግዘና ይኽእል እዩ። ስለዚ እዩ ኣብ እብራውያን ምዕራፍ 7፡ ኣብ ፍቕዲ 25፡ ንሱ ንዘለኣለም ኪልምን ስለ ዝነብር፡ ብእኡ ገይሮም ናብ ኣምላኽ ንዚቐርቡ ምሉእ ብምሉእ ኬድሕኖም ከም ዝኽእል ዝብል። ጐይታ ህያው እዩ፡ ሕጂ ድማ ኣብ ሰማይ ንምእንታና ይልምን ኣሎ። ስለምንታይ እዩ እዚ ዚገብር? ምእንቲ ኸይንደክምን ከይንሕለልን፡ ምእንቲ ንርግጽነትና ኸይንድርብዮ፡ ምእንቲ ኣብ ኣምላኽ ተስፋ ኽንገብርን ካብቲ ተስፋ እቲ ሓድሽ ሓይሊ ኽንረክብን፡ ምእንቲ ልብና ናብ ኣምላኽ ብሓቂ ኺሰፍሕ፡ ናብ ኣምላኽ ምእንቲ ኽንቀርብን ኬምልኾን። ንሱ ሞይቱ ምእንቲ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ጻድቃን ኴንና ኽንቀውም። ሕጂ ድማ ከም ጻድቃን ሰባት ምእንቲ ኽንነብር ይነብርን ይልምንን ኣሎ።
ጴጥሮስ ንጽውዓት ጐይታ ምስ ምለሰን ካብ ጃልባ ወጺኡ ኣብ ልዕሊ ማይ ናብ የሱስ ኪኸይድ ምስ ጀመረ፡ ብሃንደበት ኪጠራጠርን ብቕጽበት ናብ ማይ ኪጥሕልን ጀመረ። እንተኾነ ግን፡ “ጐይታ፡ ሓግዘኒ!” ኢሉ ምስ ጨደረ፡ ብቕጽበት ኢድ የሱስ ኣብኡ ነበረት፡ ካብ ማይ ድማ ኣውጽኣቶ። ኣብ ሓደ እዋን፡ ጳውሎስ በይኑ ኣብ ቅድሚ እቶም ሓያላት ሮሜ ደው ኢሉ ብዛዕባ እምነቱ ኺምስክር ነበሮ። ነዚ ኣጋጣሚ እዚ እናረኣየ፡ ድሕሪኡ ኣብ ካልኣይ ጢሞቴዎስ ምዕራፍ 4 ከምዚ ኢሉ ተዛሪቡ፡ “ግናኸ ኻብ ኣፍ ኣንበሳ ደሓንኩ።” ሕጂ፡ እዚ ተመክሮ እዚ ኣምላኽ ኣብ መጻኢ እውን ክሳዕ እቲ ክብሪ ዝመልኦ ዕላማ ኺበጽሕ ከም ዝቕጽል ንእኡ መርትዖ ነበረ። ስለዚ ድማ ይቕጽል እሞ፡ “ጐይታ ኻብ ኩሉ እኩይ ግብሪ ኼድሕነኒ እዩ፡ ናብ ሰማያዊት መንግስቱ ድማ ኬድሕነኒ እዩ፡ ንእኡ ንዘለኣለም ዘለኣለም ክብሪ ይኹን። ኣሜን።” ኣምላኽ ክሳዕ እቲ ኣብዚ ዘሎናዮ ግዜና ዚውዳእን ነቲ ሰማያዊ ዕላማ ኽንበጽሕን ኬድሕነና እዩ። ኣብ ሓደጋ ኽትህሉ ኸለኻ፡ ኣብ ዳንኤል 3:29 ተጻሒፉ ዘሎ ዘደንቕ ቃል፡ “ከምዚ ገይሩ ኼድሕን ዚኽእል ካልእ ኣምላኽ የልቦን” ዝብል ኣይትረስዕ።
ነፍሲ ወከፍ ኣገልጋሊ ኣብ ቅድሚ ጐይታኡ በይኑ ይቐውም፡ ብእምነት ብርቱዕ ይኹን ድኹም። ንሕና ኩላትና ብዝተፈላለየ መገዲ ስለ ዝተሃነጽናን ዝተፈላለየ ሓበሬታ ስለ ዘሎናን፡ ብዛዕባ ገለ ጉዳያት ካብቶም ብጾትና ምእመናን ዝተፈላለየ መደምደምታ ኽንበጽሕ ንኽእል ኢና፡ ንኣብነት፡ ብሰሪ ውሳነታት ሕልና። እንተኾነ ግን፡ እቲ ጐይታ ንሓውና ወይ ንሓብትና ብእምነት ኪድግፎም ከም ዝኽእል ርግጸኛታት ክንከውን ኣሎና፡ ንሱ ወይ ንሳ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ብቕንዕና ውሳነ እንተ በጺሖም፡ ንሕና ምናልባት ብዝተፈላለየ መገዲ ምገበርናዮ። ስለዚ እዩ ጳውሎስ ብዛዕባ ጉዳያት ሕልና ንሓድሕድና ኸይንፈርህ ዝጽሕፍ። ኣብ ሮሜ 14፡ “ንስኻኸ ንባርያ ኻልእ እትፈርህ መን ኢኻ? ንገዛእ ርእሱ ንጐይታኡ ይቐውም ወይ ይወድቕ፡ ኪቐውም ድማ ኪግበር እዩ፡ ምኽንያቱ ጐይታ ኼቕውሞ ይኽእል እዩ” ዝብል ኣሎ። እዚ ኣተሓሳስባ ልብን እዚ እምነትን ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ፡ ብፍላይ ኣብዚ ዘመናዊ ዓለም። ኣምላኽ ኣብዚ ዘሎናዮ ኩነታት ኣብ ቅድሚኡ ቅኑዓት እንተ ዄንና፡ ንነፍሲ ወከፍና ብእምነት ኪድግፈና ይኽእል እዩ።
ይሁዳ ኣብ መልእኽቱ ኣምላኽ ካብ ምዕንቃፍ ኪሕልወና ኸም ዝኽእል ክሳዕ ክንድዚ ይኸይድ፡ ብፍላይ ኣብዚ ሎሚ እንነብረሉ ዘሎና ናይ መወዳእታ ዘመን። ካብ ሓቂ ንምጥፋእን ንምጥፋእን ዘይተቖጽሩ ሓደጋታት ኣለዉ። እንተኾነ ግን፡ ናብ ጐይታ እንተ ቐሪብና፡ መንፈሳዊ ምስትውዓል ኪህበናን ካብዚ ሓደጋታት እዚ ኺሕልወናን ይኽእል እዩ። ከምኡ’ውን፡ ይሁዳ ኣምላኽ ሓደ መዓልቲ ኣብ ቅድሚ ክብሩ ብዘይ ነቐፌታ ኼቕርበና ኸም ዝኽእል ይጽሕፍ፡ ምኽንያቱ እዚ እዩ እቲ ኣምላኽ ባዕሉ ካብ ምምስራት ዓለም ኣትሒዙ ዘንበረ ዕላማ።
እምነት ኣብርሃም እውን ኣዝዩ ዘተባብዕ እዩ፡ ብዛዕባኡ ጳውሎስ ኣብ ሮሜ ምዕራፍ 4 ኣዝዩ ዘተባብዕ ይጽሕፍ። “ተስፋ ኣብ ዘይብሉ ተስፋ ገይሩ ኣመነ፡ ንኣምላኽ ክብሪ እናሃበ፡ እቲ ዝተስፈዎ ኺገብር እውን ከም ዝኽእል ምሉእ ብምሉእ ተረጋገጸ” ይብል። ኣብርሃም ኣምላኽ ዝተስፈዎ ኸም ዝፍጽም ይፈልጥ ነበረ፡ እኳ ደኣ ብሰብኣዊ ኣዘራርባ ተስፋ ዘይብሉ ኪመስል እንተ ተራእየ እቲ ተስፋ ኣምላኽ ኪፍጸም። ብሓቂ ብዚ እምነት እዚ እዩ ንኣምላኽ ዘኽበሮ፡ ምኽንያቱ ዓበይቲ ነገራት ኪገብር ኣብኡ ተወኪሉ ነበረ። እዚ ንገዛእ ርእስና እውን ክንጥቀመሉ ንኽእል ኢና። ኣምላኽ ኣብ ህይወትካን ኣብ ህይወተይን ተስፋታቱ ሓቂ ኺገብር ይኽእል እዩ። እዚ ብጽኑዕ ክንውከል ኣሎና፡ ኩነታት እንታይ ይኹን ኣይኹን።
ንኣብነት፡ ንኣገልግሎትና ዜድልየና ኩሉ ኺህበና ይኽእል እዩ። ጳውሎስ ንቈረንቶሳውያን፡ ካልኣይ ቈረንቶስ 9፡ ፍቕዲ 8፡ “ኣምላኽ ድማ ኩሉ ጸጋ ዝመልኦ ህያብ ናባኻትኩም ኬብዝሕ ይኽእል እዩ፡ ምእንቲ ብኹሉ መገዲ ኩሉ ግዜ ምሉእ ብምሉእ ኪኸውንኩም፡ ንኹሉ ጽቡቕ ግብሪ ኽትበዝሑ።” ንሱ ንምግልጋሉ ዜድልየና ኩሉ ኺህበና ኣብ ጸጋኡ ኽንውከል ይደልየና። ሕጂ፡ እዚ ንብቑዕ ነገራትን ከምኡ’ውን ንመንፈሳዊ ዓቕሚ ንሓሳባት ኣምላኽን ንፍቓዱን ብዝያዳ ንምስትውዓል ይምልከት።
ኣምላኽ ብመንፈሳዊ ኽንዓቢ ይደልየና፡ እዚ ድማ ኣብ ውሽጥና ካብቲ ንሕና እንሓስቦ ንላዕሊ ብዝተፈላለየ መገዲ ኺገብሮ ይኽእል እዩ። ጳውሎስ ንኤፌሶናውያን ዘደንቕ ቃል ይጽሕፍ፡ “ግናኸ ካብቲ ንሕና እንሓትቶ ወይ እንሓስቦ ንላዕሊ ብዝያዳ ኺገብር ንዚኽእል፡ ከምቲ ኣብ ውሽጥና ዚሰርሕ ሓይሊ።” ኣምላኽ ካብ ኩሉ ፍልጠት ንላዕሊ ዘሎ ፍቕሪ ክርስቶስ ንበዝሕ ምእንቲ ኽንርድእ ይደልየና። ክርስቶስ ኣብ ልብና ኺነብርን ኣብ ህይወትና ኺርአን ይደሊ። እዚ ኺገብር ይኽእል እዩ፡ ንሕና ድማ ብምሉእ ክንውከል ንኽእል ኢና። እወ፡ ግናኸ ብሓፈሻ እውን፡ ኣምላኽ ካብቲ ንሕና ብገዛእ ርእስና ብዝተገደበ ሓይሊ ምሕሳብና ኽንሓስቦ እንኽእል ንላዕሊ ኺሕግዘና ይኽእልን ይደልን እዩ።
ኣምላኽ ኪገብሮም ከም ዝኽእል ዝተባህሉ ካልኦት ነገራት ኣለዉ፡ እዚ ድማ ነዚ መልእኽቲ እዚ ኻብ ዓቕሙ ንላዕሊ ኺኸውን እዩ። እንተኾነ ግን፡ ብሓደ ቃል ካብ እዮብ ክውድእ እየ፡ ንሱ ንዓብይነትን ክብሪ ኣምላኽን ከም ዝረኣየ ተዛሪቡ። እዚ ምስ ኮነ፡ እንታይ ኢሉ ጨደረ? “ኩሉ ኽትገብር ከም ዝኽእልን ብዝኾነ ይኹን ሓሳብካ ኸም ዘይትዕገትን እፈልጥ እየ” ኢሉ ተዛሪቡ። ሕጂ፡ እዚ እዩ ብእምነት ክንሕዞ ዘሎና። ኣምላኽ ኩሉ ኺገብር ይኽእል እዩ። ገደባት የብሉን። ኣብ ኩሉ ዝገብሮ ጥበበኛ እዩ፡ ገለ ነገር ኪገብር ምስ ወሰነ ድማ ኪፍጽሞ እዩ። ምስዚ ዓብይን ዘደንቕን ኣምላኽ ብሕታዊ ርክብ ኪህልወካ ይኽእል እዩ፡ ንሱ ድማ ምሳኻ ጽቡቕ ሓሳባት ጥራይ ከም ዘለዎ ኽትፈልጥ ትኽእል ኢኻ። ጐይታ ይባርኽኩም፡ ንኹላትና ድማ ኣብ ዓቕሙ ንበዝሕ ምእንቲ ኽንውከል ይሓግዘና።
