ንመንፈሳዊ ሓይልን ዓወትን ካብ ክፉእ ተጠበቕ

«ናብ ጸላእትኻ ኽትዋጋእ ናብ ሰፈር ምስ ወጻእካ፡ ካብ ኩሉ ርኹስ ነገር ተጠበቕ።» (ዘዳግም 23:9)
ኣብዚ ካብ ሕልና ዝበለጸ ነገር ኣሎ፣ ካብቲ ናይ ቅንዕና ዘይተኣደነ ድሌታት ዝበለጸ ነገር ኣሎ። ኣብ ህይወት ዘለዉ ውግእ ሓይልታት ይምልከቱ፣ ንጸላኢ ክንገጥም ከለና ኣብ ትሕቲ ኢድና ዘሎ ሓይሊ። ኩሉ ዓይነት ሓጢኣት ንሓይለይ ጸላኢ እዩ። ርኹስ ነገር ክሕዝን ንውግእ ሓይልታተይ ከየጕድልን ኣይክእልን እየ። ሓጢኣተይ ኩሉ ግዜ ኣብ ወገን ጸላእየይ እዩ፣ ምኽንያቱ ንሓይሊ ምክልኻለይን መጥቃዕተይን የጕድሎ።

ሓድሓደ ግዜ ርኹስ ነገር ንሃብተይ ብሓቂ ዝውስኽ ይመስል። ሓንቲ ንእሽቶ ምትላል ሓደ ሓደ ግዜ ሓደ ሓደ ሓደገኛ ክፍተት ዝመልእ ይመስል፣ ከምኡ’ውን ብኻልእ መገዲ ዝብተን ዝነበረ መከላኸሊ ክመልእ ይኽእል። ሓሶት ሓድሓደ ግዜ ንምድጋፈይ ካልእ ሰራዊት ዘምጽእ ይመስል፣ ከምኡ’ውን ብሓሶት ዝተዓጥቕኩ ኾይነ ንጸላኢ ክገጥሞ እወጽእ።

እዞም ኩሎም መልክዓት መታለሊ እዮም። እቲ ርኹስ ነገር ብሓቂ ይሰርቐኒ እዩ፣ ከም ለጋሲ ክመስል ከሎ እውን። ሰይጣን ከም መልኣኽ ብርሃን ክመጽእ ይኽእል እዩ፣ ውሽጣዊ ኣገልግሎቱ ግና ናይ ምጥፋእ ሓዊ እዩ። ሓጢኣት ኩሉ ግዜ ሰራቒ እዩ፣ እቲ ዝብዘዝ ድማ ሓጥእ እዩ። ሓጢኣት ንምስራቕን ንምቕታልን ንምጥፋእን እምበር ኣይመጽእን እዩ። ምትላልታቱ ብሓቂ ዘሕዝን እዩ። ከምቲ ንኤሌክትሪክ ደወልን ንእሽቶ ቤት መስኮትን ንምስሓብ ዝፍትን ህንጻ ሰራቒ እዩ፣ ኣብቲ ኩሉ ግዜ ድማ እቲ ፍሳሽ ይንጠብጥብን ግድግዳታት እታ ቤት ንዝናብ ክከላኸሉ ኣይክእሉን እዮም። እዚ እዩ መገዲ ሓጢኣት። መጻወቲ ይህበኒ እሞ ንህይወተይ የጥቅዓኒ። ኩሉ ግዜን ኩሉ ቦታን ሓጢኣት ንሓይለይ ይሰርቐኒ።

«ሓይለይ ብሰሪ በደለይ ይድክም» (መዝሙር 31:10)።
ስለዚ እቲ ኣብ ሰራዊተይ ዘሎ ክፉእ ነገር ብሓቂ ኣብ ወገን ጸላእየይ ይዋጋእ ኣሎ እብል። እዚ ንቤተ ክርስቲያን ክርስቶስ ሓቂ እዩ። ኣብቲ ዓቢ ውግእ ብኣካላዊ መዳይ ዘይብቑዓት ዝነበሩ ሰባት ክንነጽግ ክኢልና፣ ግና ብሞራላዊ መዳይ ዘይብቑዓት፣ ርኹስ ልብን ዝረኸሰ ሕልናን ዘለዎም ሰባት፣ ብልሽውናኦም ንማእከላይ ሓይሎም ዝበልዕ ዝነበረ ሰባት ንምፍላይ ዝኾነ ኣገባብ ኣይነበረናን።

ቤተ ክርስቲያን ድማ ብሓጢኣት ኣዝያ ትድክም እያ፣ እዚ ሓጢኣት እዚ ምስቲ እትዋግኦ ሓጢኣት ሓደ የብላ። ኣብ ኩሉ እቲ ምስ ባህሪ ጸላኢ እትካፈሎ፣ ንእኡ ዓወት ትህቦ። ቤተ ክርስቲያን ከም ዓለም ክትኸውን ከላ፣ ንዓለም በረኸት ንምምጻእ ዘለዋ ሓይሊ ትስእን። ምትእስሳራ ንንግስናኣ የጕድሎ። ዓወታ ዘረጋግጽ ኩሉ ግዜ ፍልልያ እዩ። ንጽህቲ ክትኸውን ከላ፣ ኣዝያ ሓያል እያ። እቲ ርኹስ ነገራት እዮም ናብ ሕማምን ድኻምን ድቃስን ጥፍኣትን ዝድርኽዋ። ከም ወርሒ ጽብቕቲ፣ ከም ጸሓይ ንጽህቲ ክትኸውን ከላ እያ ከም ሰራዊት ብዓላማታት ዘፍርሕ።

ስለዚ ቀዳማይ ንሓያልን ሕጉስን ተዋጋኢ ዘድሊ ንጹህ ልቢ ምህላዉ እዩ። ዓወት ዝረኸብና ወተሃደራት እግዚኣብሔር ክንከውን እንተደኣ ኾይና፣ ኣብ ድንኳናትና ዘይሕጋዊ ነገር ክህሉ የብሉን። ዘይእሙን ነገር፣ ዝተሓብአ ክሕደት ክህሉ የብሉን። ሓንቲ ስዉር ሓጢኣት ንኻልእ ክቡር ወፍሪ ከተጥፍእ ትኽእል እያ። እቲ ስዉር ሓጢኣት ንጽህና ዘለዎ ዝመስል ክኸውን ይኽእል እዩ፣ ግና እዚ ሓደ ካብቲ ዘፍርሕ ምትላል እዩ። ንእሽቶ ዝመስል ይቕረ ዝበሃለሉ ምረስዓ—ንኣብነት ንሓንቲ ቤት ምጥቋም ምግዳል—ናይ ከቢድ ሕማም መበገሲ ክኸውን ከም ዝኽእል ኩላትና ንፈልጥ ኢና። ንጹሃት ልቢ ብጹኣን እዮም!

«ካብ ኩሉ ርኹስ ነገር ተጠበቕ።»″