ስድራቤታት ንመጻኢ ዝገጥሙ
ሕጂ ናብ ሓድሽ ዓመት ኣትዩ፣ ናይ ዝተሰብሩ ውሳነታት ተስፋ ምቑራጽ ድማ ሓሊፉ፣ ክርስትያናዊ ስድራቤታት ኣበይ ከም ዝነበርና፣ ኣበይ ከም ዘለና፣ ከምኡ እውን ኣበይ ከም ዝኸድና ብቁምነገር ንምሕሳብ ጽቡቕ ግዜ እዩ። ኣብ ፊልጲ 3:13-14 (NKJV)፣ ጳውሎስ ነዚ ንምግባር ቀመር ይህበና፡ «ነቶም ድሕሪት ዘለዉ ነገራት (ሕሉፍ) እናረስዐኹ፣ ናብቶም ቅድሚት ዘለዉ ነገራት (መጻኢ) እናበጻሕኩ፣ ናብቲ ዕላማ (ሕጂ) ንሽልማት ናይቲ ልዕል ዝበለ ጽውዓ ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ እጽዕር።» ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ንሕሉፍ ድሕሪት ክንገድፎ፣ ንተስፋታት መጻኢ ክንሓስብ፣ ከምኡ እውን መዓልታዊ ብጽኑዕ ናብ ቅድሚት ክንከይድ ኣሎና።
ብዛዕባ መጻኢ ብዙሕ ዘይንፈልጦ ነገር ኣሎ። ግናኸ ሓደ ነገር ንፈልጥ – ብጣዕሚ ዘይተተንበየ እዩ። መጻኢ እንታይ ከም ዝሓዘ ኣይንፈልጥን ንኸውን፣ ግናኸ ንመጻኢ ዝሕዝ መን ምዃኑ ንፈልጥ። መጻኢ ከም ተስፋታት ኣምላኽ ብሩህ እዩ። ሓብተይ ከምዚ ኢላ ትገልጾ ነይራ፡ «መጻኢ ብኽብሪ ጸሊም ይመስል!» ብዛዕባ ትንቢት መጽሓፍ ቅዱስ ዝኾነ ነገር እንተ ፈሊጥና፣ ነገራት ቅድሚ ምምሕያሾም ክኸፍኡ ከም ዘለዎም ንርድእ። ግናኸ፣ ንክርስቶስ እንተ ፈሊጥና፣ እቲ ዝበለጸ ገና ከም ዝመጽእ እውን ንፈልጥ።
ንመጻኢ እናሓሰብና፣ ንኢድ ግዜ ደው ከነብሎ ከም ዘይንኽእል ንፈልጥ። ኩላትና ንመጻኢ ክንገጥም ኣሎና። ንገሊኦም ዝነውሐ ክኸውን ይኽእል፣ ንኻልኦት ድማ ብጣዕሚ ዝሓጸረ ክኸውን ይኽእል። እናገጠምናዮ፣ ገለ ክፍሊ ቅዱሳት ጽሑፋት ምሕሳብ ሓጋዚ እዩ። ምሳሌ 27:1 ከምዚ ይብል፡ «ብዛዕባ ጽባሕ ኣይትመካሕ፤ ምኽንያቱ ሓንቲ መዓልቲ እንታይ ከም እተምጽእ ኣይትፈልጥን ኢኻ።» ከምኡ ድማ ኣይንፈልጥን! ያእቆብ 4:13-14 ከምዚ ይብል፡ «ሕጂ ንስኻትኩም፡ ‘ሎሚ ወይ ጽባሕ ናብ ከምዚኣ ዝበለት ከተማ ኽንከይድ፣ ኣብኣ ሓደ ዓመት ክንነብር፣ ክንገይርን ክንሸይጥን፣ ረብሓ ድማ ክንረክብ ኢና’ እትብሉ ዘለኹም፣ ጽባሕ እንታይ ከም ዝኸውን ኣይትፈልጡን ኢኹም።» እዞም ፍቕድታት እዚኦም ብዛዕባ መጻኢ ብዘለዎ ዘይተረጋገጸ ኩነታት ሓቀኛ ኣረኣእያ ይህቡና። ነቶም ዝጽበዩና ዘይፍሉጣት ንምግጣም እንታይ የድልየና?
ትብዓት የድልየና
ብዘይ ትብዓት መጻኢ ብዝያዳ ክስዕረና እዩ። ስራሕ ምጥፋእ፣ ከቢድ ሕማም ወይ ሞት ፍቑር ብዘይ ትብዓት ከመይ ገይርና ክንገጥሞ ንኽእል? ግናኸ እቲ ዘድልየና ትብዓት ኣበይ ክንረኽቦ ንኽእል? ኣብ ኢሳይያስ 41:10 ኣምላኽ ከምዚ ይብለና፡ «ኣይትፍራህ፣ ምኽንያቱ ምሳኻ እየ፤ ኣይትደንግጽ፣ ምኽንያቱ ኣነ ኣምላኽካ እየ፤ ከበርትዓካ እየ፣ እወ ክሕግዘካ እየ፣ ብጻድቕ የማነይቲ ኢደይ ክድግፈካ እየ።» ኣምላኽ ኣብ ዘለኣለማዊ ምህላዉ ኩሉ ዘድልየና ትብዓት ይህበና። ንሱ ምንጪ ትብዓትና እዩ።
ቁርጸኝነት የድልየና
ቁርጸኝነት መለክዒ ጽንዓትና እዩ። ንምብታኽ፣ ንምሕማቕ ወይ ንምስዓር ዘይምቕባልና እዩ። ኣብ መጻኢ ንስድራቤታትና ከጥፍኡ ዝኽእሉ ብዙሓት ጽልዋታት ክንገጥም ኣሎና። ንጐይታ፣ ንቓሉ፣ ንጸሎትን ንሓድሕድናን ዘይተናወጽ ቁርጸኝነት ክንሕሉ እንተ ዘይኮይኑ ነዞም ኣዕነውቲ ሓይልታት ክንስዕሮም ኣይንኽእልን ኢና። ብዛዕባ እቶም ንጳውሎስ ዝጽበይዎ ዝነበሩ ነገራት፣ ከምዚ ኢሉ መስከረ፡ «ግናኸ እዚኦም ሓደ እኳ ኣየንቀሳቕሱንን እዮም፤ ህይወተይ እውን ንርእሰይ ክቡር ኣይቖጽሮን እየ፣ ምእንቲ ጉዕዞይ ብሓጐስ ክውድእ» (ግብሪ ሃዋርያት 20:24)። እዚ እዩ እቲ ብሓገዝ ክርስቶስ ክህልወና ዝኽእል ቁርጸኝነት።
እምነት የድልየና
ናይ እምነት ስርዓትና ብእምነታት ዝተሰርሐ እዩ፣ ንእኦም ክንነብር ድሉዋት ኢና፣ እንተ ኣድለየ ድማ ክንመውት። እንታይ ከም እንኣምን ጥራይ ዘይኮነስ፣ ስለምንታይ ከም እንኣምን እውን ኣገዳሲ እዩ። ኣብ ኩሉ ግዜ ዝቕየር ዓለም፣ ንስድራቤታትና ናብ ዘይቕየር ደረጃ ቓል ኣምላኽ ክንኣስሮም የድልየና። ቅኑዕ ክንኣምን ኣሎና ምእንቲ ቅኑዕ ክንገብር። ዝኾነ ነገር ዘይኣምኑ ንዝኾነ ነገር ክወድቁ እዮም። ኣብ 2 ጢሞቴዎስ 1:12፣ ጳውሎስ ከምዚ በለ፡ «ንመን ከም ዝኣመንኩ እፈልጥ እየ፣ ንሱ ድማ እቲ ዝኣመንክዎ ክሳዕ እታ መዓልቲ ኺሕልዎ ከም ዝኽእል ተረዲኡኒ ኣሎ።» እዚ እዩ እቲ ንጉዕዞና ዝሕልወና እምነት።
ትኩረት የድልየና
ንመጻኢ ንምግጣም ሓያል ትኩረት ኣገዳሲ እዩ። ንዝኾነ ነገር ዘይዓለመ ብዙሕ ግዜ ይወቅዖ! ንስድራቤታትና ብንጹር ዝተሰርዑ ዕላማታት እንተ ዘይብልና፣ ናይ ምብታኽ ዝንባለ ክህሉ እዩ። ብኣጋጣሚ፣ ብዙሓት ክርስትያናዊ ስድራቤታት ዕላማኦም ይስሕቱ ኣለዉ። ጴጥሮስ ኣብ ማይ ናብ የሱስ ክመላለስ ከም ዝኸኣለ ዘክር ክሳዕ ትኩረቱ ዝስእን (ማቴዎስ 14:22-31)። ካብ ክርስቶስ ንዝያዳ ኩነታቱ ኣስተውዓለ። ካብ ክርስቶስ ኣዒንትና ምስ ኣልዓልና፣ ንሕና እውን ተጠዋሪ እምበር ዓዋቲ ኣይንኸውንን ኢና።
ምትእምማን የድልየና
ንመጻኢ ብቕኑዕ እንተ ረኣናዮ፣ ምናልባት ተስፋ ዘይብሉ ክመስል እዩ። ብፖለቲካዊ፣ ብሞራላዊን ብመንፈሳዊን፣ ዓለም ውጥጥ እያ። ከምኡ ድማ ኣይመሓየሽን እዩ። ኣብ ሰብኣዊ ፍታሕ ዘላቒ ተስፋ የለን። ዝበዝሑ ርእሰ-ቕትለታት ኣብ መንጎ መንእሰያትን መንእሰያት ዓበይትን እዮም፣ ምኽንያቱ ተስፋ ስለ ዘይብሎም። ሰባት ተስፋ ምስ ሰኣኑ ኩሉ ነገር ሰኣኑ። ግናኸ ህዝቢ ኣምላኽ ተስፋ ኣለዎም፡ «ሕጂ ድማ ኣምላኽ ተስፋ ብምእማን ብኹሉ ሓጐስን ሰላምን ይምልኣኩም፣ ምእንቲ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ብተስፋ ክትበዝሑ» (ሮሜ 15:13)። ምትእምማንና ኣብ ኣምላኽና ስለ ዝኾነ፣ ስድራቤታትና ንኹሉ ዘይተረጋገጸ ኩነታት መጻኢ ብዘይ ፍርሃት ክገጥሙ ይኽእሉ እዮም፣ ኣምላኽ ኣብ ዝፋኑ ከም ዘሎን ኩሉ ነገር ኣብ ትሕቲ ቁጽጽሩ ከም ዘሎን እናፈለጡ።
መን ምዃኑ ንፈልጥ
መጻኢ እንታይ ከም ዝሓዘ ኣይንፈልጥን፣ ግናኸ ንመጻኢ ዝሕዝ መን ምዃኑ ስለ እንፈልጥ፣ ብዓቢ ትጽቢት ክንገጥሞ ንኽእል ኢና። ስድራቤታትና ብሰንኩ ዝበለጸ መጻኢ ክህልዎም ይኽእል እዩ።
