ቤትካ ከመይ እዩ?
«ከምኡ ድማ ኮነ፡ እናኸዱ ኸለዉ፡ ንሱ ናብ ሓንቲ ዓዲ ኣተወ። ማርታ ዝስማ ሓንቲ ሰበይቲ ድማ ናብ ቤታ ተቐበለቶ። ንሳ ኸኣ ማርያም ዝስማ ሓብቲ ነበራ። ንሳ ድማ ኣብ እግሪ የሱስ ተቐሚጣ ቓሉ ትሰምዕ ነበረት። ማርታ ግና ብብዙሕ ኣገልግሎት ተሸጊራ ነበረት። ናብኡ ኸኣ ቀሪባ፡ ጐይታይ፡ ሓብተይ በይነይ ከገልግል ከላስ፡ ዘይግድሰካዶ እዩ? ደኣ ኽትሕግዘኒ ንገራ በለቶ። የሱስ ድማ መሊሱ በላ፡ ማርታ፡ ማርታ፡ ብብዙሕ ነገር ትጭነቒን ትሽገሪን ኣሎኺ። ሓንቲ ነገር ግና የድሊ። ማርያም ከኣ እቲ ጽቡቕ ክፍሊ ሐርያ እያ፡ እዚ ኸኣ ካብኣ ኣይውሰድን እዩ።» — ሉቃስ 10:38-42 KJV
ጸገማት
ምናልባት ኩላትና ብሓደ መገዲ ምስቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ታሪኽ ናይ ጐይታ የሱስ ምስ ማርታን ማርያምን ክንተሓሓዝ ንኽእል ኢና። ከም ቈልዓ ኮይነ፡ ሓደ ሰብ ነቲ ክገብሮ ዘይደለኹዎ ዕዮ ኽሕግዘኒ ከም ዝግባእ ምስ ሓሰብኩ፡ ከም ማርታ ዝኣመሰለ ስምዒታት ከም ዝነበረኒ ክዝክር ይኽእል እየ። ብሓገዝ ጐይታ፡ ምናልባት ብዛዕባ ኣብ ስድራቤት ዘሎ ግርጭት ከምኡ’ውን ጐይታ የሱስ ሰላም ናብ ቤተሰብና ከመይ ከምጽእ ከም ዝኽእል ክንመሃሮ እንኽእል ሒደት ትምህርቲ ኣሎ።
ውልቃዊ ጐይታ
መጀመርታ ጐይታ የሱስ ብፍቕሪ ናብ ቤት ማርታን ማርያምን ክኸይድ ሓሰበ። ጐይታ የሱስ ብዘይሕሰብ ወይ ብዘይሓልዮት ዝገብሮ ነገር የብሉን። ንሱ ብዛዕባ እቲ ዝወስዶ ዝነበረ መገዲን እቲ ዝኸዶ ዝነበረ ቤት ምሉእ ብምሉእ እርግጸኛ ነበረ። ጐይታ የሱስ ብኣካል ክንርእዮ እኳ እንተዘይከኣልና፡ ንሱ ብርግጽ ብውልቁ ናብ ዘለናዮ ይመጽእ እዩ፡ ከመይሲ፡ «እንሆ፡ ክሳዕ መወዳእታ ዓለም ኩሉ ሳዕ ምሳኻትኩም እየ» (ማቴዎስ 28:20) ይብል። ብዛዕባ እቲ እንመክሮ ነገር ብውልቃዊ ተገዳስነቱ ክንትንከፍ ይደልየና። ውጽኢት ፍቕሪን ሓልዮት ጐይታን ከኣ ማርታ ናብ ቤታ ምቕባላ እዩ ነይሩ።
ንየሱስ ዝኸውን ቦታ
እዚ ናብ ካልኣይ ነጥቢ የብጽሓና፡ ማርታ ንጐይታ የሱስ ኣብ ቤታ ቦታ ሃበቶ። ሓንቲ ግጥሚ፡ «ኣብ ኩሉ ምግቢ ዘይርአ ጋሻ እዩ» ትብል። ጐይታ የሱስ ኣብ ክብርን እኳ እንተኾነ፡ ብቓላትናን ተግባራትናን ናብ ካልኦት ክርአ ይደሊ። ከምኡ ብምግባርና፡ ንጐይታ የሱስ ኣብ ቤትና ቦታ ንህቦ። «ኣብ ኣባይትና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ልብናኸ እንታይ ቦታ ኣለዎ?» ኢልና ኽንሓትት ንኽእል ኢና። ማርታ ንጐይታ የሱስ ብሓቂ ትፈትዎ ነይራ ክትመስል ትኽእል እያ – ከመይሲ ንዕኡ ከም ጋሻ ምቕባላ፡ እንተወሓደ ዓሰርተ ኽልተ ካልኦት ንሓደ ምግቢ ምቕባል ማለት እዩ። ንሳ ምናልባት ኣዝያ ብዙሕ ስራሕ ነበራ!
ጐሊሑ ዝርአ የሱስ
ሳልሳይ፡ እዚ ታሪኽ እዚ ንጐይታ የሱስ ብሓቂ ንኽንፈትዎ ኽመርሓና ይግባእ። ማርታ፡ ነቲ ንኹሎም እዞም ሰባት ምምጋብን ምሕላፍን ዘለዎ ጾር እናተሰምዓ፡ ናብ ጐይታ ትኸይድ እሞ፡ «ጐይታይ» ኢላ ትጽውዖ። እቲ ነጥቢ፡ ማርታ፡ ኣብዚ እዋን እዚ፡ ንጐይታ የሱስ ናይ ልዕልና ቦታ ትህቦ ምህላዋ እዩ። ንዕኡ ኸም ጐይታኣ እኳ እንተወነነቶ፡ ንሱ ኩሉ ነገር ከም ዝርኢ ብሓቂ ኣይትሓስብን እያ፡ ኣብ ኣእምሮ ማርታ ኸኣ፡ ንሱ ካብኣ ገለ ምሪሕነት የድልዮ እዩ። ንሕና’ውን ከምዚ ንገብር ኢና – ንየሱስ ከም ጐይታ እናተናዘዝናን ነገራት ከዐሪ ከም ዝኽእል እናፈለጥናን፡ ብመገዲና ኽከናኸኖም ከም ዝግባእ ንሓስብ።
ማርታ ንጐይታ የሱስ ናብ ቤታ እናተቐበለቶ፡ ብኣገልግሎት ብጭንቀት ከም ዝተሸገረት፡ ስለዚ ድማ ምሉእ ብምሉእ ብምህላው ጐይታ ኣብ ልባ ከም ዘይተሓጐሰት ንርኢ። ጐይታ ነዚ ጉዳይ እዚ ብምሉእ ብምሉእ ነቲ ናይ ማርታ ድሌት፡ ማለት ናይ ኣካላዊ ሓገዝ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ልባ ዘድልዮ ዝነበረ ነገር ከም ዝፈልጥ ብምርግጋጽ ቀረበ። ስለዚ ድማ ስማ፡ «ማርታ፡ ማርታ» ኢሉ ተዛረበ። ገሊኦም ከም ዝጠቕስዎ፡ ስማ ብምድግጋሙ ብውልቃዊ መገዲ ናብኡ ስሒብዋ።
ልዑል ጐይታ
ዕላማ ፍቕሪ ጐይታ ግና፡ ማርታ ንዕኡ እቲ ልዑል (ቀዳማይ) ቦታ ክትህቦ እዩ ነይሩ። ንሱ ብጸጋ ንሓብታ ከም ኣብነት ይጥቀመላ፡ «ማርያም እቲ ጽቡቕ ክፍሊ ሐርያ እያ።» ጐይታን ደቀ መዛሙርቱን ኣብ ጠረጴዛ ተቐሚጦም ከለዉ፡ ማርታ እናኣገልገለት፡ ኣብ ርእሲ የሱስ ክትከውን ነበራ። ማርያም ግና ኣብ እግሩ ነበረት! ብትሕትና፡ የሱስ ኣብ ልባ ልዑል ስለ ዝነበረ፡ ናይ በረኸት ቦታ ወሰደት። ስለዚ፡ ንጐይታ ቀዳማይ ቦታ ምሃብ ነቲ ኩነታት ከመይ ይጸልዎ?
ሰላም ብጐይታ የሱስ
ኣብቲ ቤት ሰላም ነበረ። ሰላም ማለት ግርጭት ዘይምህላው ኣይኮነን፡ የግዳስ ንጐይታ ቅኑዕ ቦታኡ ምሃብ እዩ፡ ከምቲ ማርታን ማርያምን ዝገበራኦ። ምስ ሓሳባትን መገዲ ጐይታን ስምምዕ ነበረ። ኣብ ኤፌሶን 2 እዘን ክቡራት ቃላት ኣለዋ፡ «ንሱ ሰላምና እዩ» (ኤፌሶን 2:14)።
ኣብ ሉቃስ፡ ጐይታ የሱስ ንእሽቶ ጸገም ኩሉ ክፈትሕ ዝኽእል ፍጹም ሰብ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ሰላም ወይ ሓድነት ዘቕርብ’ውን እዩ። ኣብቲ ናይ ሰላም መስዋእቲ፡ ንኹሉ ሰብ ኣብ ስድራቤት ዝኸውን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንኣብኡ ንዝነበሩ ኣጋይሽ’ውን ዝኸውን ነበረ። ጐይታ የሱስ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንርእሱ ብምቕራብ ዝገበሮ ነገር ብሓቂ ንኽንፈትዎ የምጽኣና። ንዕኡ ክንደይ ከም ዝኸፈሎ – ኩሉ ብምሃብና ምስ ኣምላኽ ሰላም፡ ኣብ ልብና ሰላም፡ ኣብ ኣባይትና ድማ ሰላም ክህልወና።
ክቡር ጐይታ የሱስ
ብዛዕባ ማርታን ማርያምን ሓደ ሰብ፡ «ቀጸለዶ?» ኢሉ ኺሓትት ይኽእል እዩ። ኣብ ቃል ኣምላኽ እዘን ቃላት ኣለዋ፡ «ሽዱሽተ መዓልቲ ቕድሚ ፋስጋ ኸኣ የሱስ ናብ ቢታንያ መጸ፡ ኣብኡ እቲ ዝሞተ ዝነበረ፡ ንሱ ኻብ ምዉታት ዘተንስኦ ኣልኣዛር ነበረ። ኣብኡ ድማ ድራር ገበሩሉ፡ ማርታ ኸኣ ኣገልገለት፡ ኣልኣዛር ግና ካብቶም ምስኡ ኣብ ጠረጴዛ ተቐሚጦም ዝነበሩ ሓደ ነበረ። ሽዑ ማርያም ሓደ ሊትሮ ዝኸበረ ሽቶ ናርዶስ ወሲዳ፡ ኣእጋር የሱስ ቀብኣት፡ ኣእጋሩ ኸኣ ብጸጕራ ደረዘት፡ እቲ ቤት ድማ ብጨና እቲ ሽቶ መልአ» (ዮሃንስ 12:1-3)። ከም መወዳእታ ነጥቢ፡ ነዚ እሞ ሕሰበሉ፡ ውጽኢት ናይ ጐይታ የሱስ ቅኑዕ ቦታኡ ምህላዉ፡ ክቡርነት የሱስን ጣዕሚ መንነቱ ቤቱ ምምላኡ እዩ ነይሩ። እዚ ጽልዋ እዚ ንውልቃዊ ኣባይትና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንጸሎት ወይ ንመጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስ፡ ንስብከት ወንጌል፡ ወይ ነቲ ናይ ጐይታ የሱስ ሕቶ፡ «እዚ ንመዘከርታይ ግበርዎ» (ሉቃስ 22:19) ክንምልስ ከለና’ውን ክንሕጐሰሉ ንኽእል ኢና።
ኣብ ግርጭታት፡ ኣብ ውሽጢን ኣብ ወጻኢን ቤት፡ ንሓገዝ ናብ ጐይታ የሱስ ንመልከት። «ብለውሃትን ብትሕትናን ክርስቶስ ንልምነኩም» (2 ቈረንቶስ 10:1)፡ ንዕኡ ቀዳማይ ቦታ ንሃቦ፡ ብሰላሙ ንሕጐስ፡ ልዕሊ ኩሉ ድማ ክሳዕ እቲ ንመድሓኒና ገጽ ንገጽ እንርእየሉ እዋን ብኽቡርነቱ ንንከፍ።
