ንሱ ኸኣ፡ «ስለምንታይ ኢኹም እትደልዩኒ ነይርኩም? ስራሕ ኣቦይ ክገብር ከም ዘሎኒዶ ኣይትፈልጡን ኢኹም?» በሎም (ሉቃስ 2:49)።
እዚ ብርግጽ ካብቶም ቀዳሞት ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ዝተራእዩ ጸብጻባት ሓደ እዩ። ንሱ ገና ንእሽቶ ወዲ፡ ዓሰርተ ክልተ ዓመት ዝዕድመኡ ነበረ። ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ኣብ ንእስነቱ ዘሎና እንኮ ጸብጻብ እዚ እዩ። ካብ ግዜ ልደቱ ጀሚሩ ክሳዕ ምጅማር ህዝባዊ ኣገልግሎቱ፡ እዚ እንኮ ዝተጻሕፈ ጸብጻብ እዩ። እዚ ሓቂ ስለ ዝኾነ፡ ንዓና ብዙሕ ይዛረብን ኣዝዩ መምህር ዝኾነ እዋን እዩ—ብፍላይ ንማርያም!
ካብቲ መልኣኽ ተገሊጹላ፡ ልደት ጐይታ የሱስ ከም ዝነገራ ጀሚሩ፡ ማርያም ብዙሕ ክትሓስብ ነበራ። እዚ ድማ ኣብ መዝሙራ ኣብ ሉቃስ 1:46–55 ብጽቡቕ ይረአ። ንሳ ብዛዕባ ድሌታ ንመድሓኒ (ፍ. 46–47) ከምኡውን ንጐይታ ብነፍሳን መንፈሳን ስጋኣን ከተዕብዮ ድሌታ (ፍ. 46–48) ትዝምር። ንኣምላኽ ንሓይሉን ምሕረቱን (ፍ. 49–50)፡ ንምድላዉን ልዑል ምዃኑን (ፍ. 51–53)፡ ከምኡውን ንተስፋታቱን እምነቱ ኣብ ምሕላዎምን (ፍ. 54–55) ምስጋና ትህብ።
ግናኸ ሕጂ ዓመታት ሓሊፉ፡ ወዳ ድማ ዓሰርተ ክልተ ዓመት ኮይኑ። «ዓበየ ድማ፡ ብመንፈስ በረኸ፡ ብጥበብ ድማ መልአ፡ ጸጋ ኣምላኽ ከኣ ኣብኡ ነበረ» ተባሂሉ ተነጊሩና (ሉቃስ 2:40)። ልምዲ እዚ እሙን፡ ኣምላኻዊ ሰብኣይን ሰበይትን፡ ንበዓል ፋስጋ ኩሉ ዓመት ናብ የሩሳሌም ምኻድ ነበረ። ካብቲ ምንባብ፡ ምስ ካልኦት ብሓባር ከም ዝጓዓዙ ንፈልጥ። «ኣብ ማእከል እቶም መጓዓዝቶም ከም ዝነበረ ገይሮም ስለ ዝሓሰቡ፡ ንሓደ መዓልቲ ጕዕዞ ኸዱ፡ ኣብ ማእከል ኣዝማዶምን ፈለጥቶምን ድማ ደለይዎ። ምስ ሰኣንዎ ኸኣ፡ እናደለይዎ ናብ የሩሳሌም ተመልሱ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ኣብ ቤተ መቕደስ፡ ኣብ ማእከል እቶም መምህራን ተቐሚጡ፡ ዚሰምዖምን ዚሓትቶምን ከሎ ረኸብዎ። እቶም ዝሰምዕዎ ዘበሉ ዅሎም ድማ ብምስትውዓሉን መልስታቱን ተገረሙ። ምስ ረኣይዎ ኸኣ፡ ኣዝዮም ተገረሙ፡ ኣዲኡ ድማ፡ ‘ወደይ፡ ስለምንታይ ኢኻ እዚ ገበርካና? እንሆ፡ ኣቦኻን ኣነን ብጭንቀት ደሊናካ’ በለቶ።»
ጐይታ የሱስ መሊሱ፡ «ስለምንታይ ኢኹም እትደልዩኒ ነይርኩም? ስራሕ ኣቦይ ክገብር ከም ዘሎኒዶ ኣይትፈልጡን ኢኹም?» በለ። ኣብዚ፡ ጐይታ የሱስ ስለምንታይ ናብዛ ዓለም ከም ዝመጸ ብንጹር ይገልጽ። ኣብ ዮሃንስ 4:34 ከምዚ ኺብል ንሰምዖ፡ «ምግበይሲ ፍቓድ እቲ ዝለኣኸኒ ምግባርን ስርሑ ምፍጻምን እዩ» (ኣብ ዮሃንስ 6:38፤ ዮሃንስ 17:4፤ ዮሃንስ 19:30 እውን ተመልከት)።
ማርያም ነዚ ርክብ እዚ ኣብ ልባ ሓዘቶ፡ ማለት ኩሉ ዝተፈጸመ ነገር ኣስተንተነት። ብርግጽ፡ ኣብ መስቀል ደው ምስ በለት፡ እዚ ኩሉ ነገር ናብኣ ተመሊሱ መጺኡ (ዮሃንስ 19:25)።
መርከብ ንሎሚ
ጐይታ የሱስ ፍቓድ ኣቦኡ ክገብርን ስርሑ ክፈጽምን መጸ። ንሱ ድማ ገበሮ! ንኣቦኡ ብፍጹም እምነት፡ ምእዛዝን ቅድስናን ኣሐጐሶ።
