ሰላም ንዓኹም፣ ኣብ ኩሉ ዓለም ዘለኹም ህዝቢ ኢንተርነት። ሎሚ ብስም እቲ ዓብዪ ጾር ጾር ዝኾነ፣ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ፣ ንዕኡ ኽብርን ስብሓትን ሕጂን ንዘለኣለምን ይኹን። ኣሜን።
እዛ ዓለም እዚኣ ዓለም ሓዘንን ስቓይን ምዃና ትፈልጡ ኢኹም። ጐይታ የሱስ፣ ወዲ ኣምላኽ፣ ናብዛ ዓለም እዚኣ ምስ መጸ፣ ብትንቢት “ሰብ ሓዘን” ተባሂሉ ተጸዊዑ፣ ሰብ ሓዘንን ምስ ጓሂ ዝተላመደን። ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኺመላለስ ከሎ፣ ንኹሉ ስቓይ ዝኾነ ሰብ ጥራይ ኣይተረድአን፣ ኣይተሓዘነሉን፣ ኣይተሰምዖን፣ የግዳስ ነቲ ጾር ባዕሉ ተሰከሞ። እቲ ሓዘን ናቱ ሓዘን ኾነ።
ኣብ ኢሳይያስ ምዕራፍ 50ን ፍቕዲ 4ን ብትንቢት ከምዚ ይብል፡ “ጐይታ ኣምላኽ ልሳን እቶም እተማህሩ ሃበኒ፣ ንዝደኸመ ቓል ብግዜኡ ኽዛረብ ምእንቲ ኽፈልጥ። ንግሆ ንግሆ የንቅሖ፣ ንግሆ ንግሆ እዝነይ ከም እተማህሩ ኽሰምዕ የንቅሖ።” ጐይታ የሱስ፣ ንግሆ ንግሆ ብጾር ኣብ ልቡ ይነቅሕ ነበረ፣ እዚ ድማ ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ምስ ዝራኸቦም ሰባት ብግዜኡ ቓል ኪዛረብ ምዃኑ ነበረ። ንሱ ብሰማይ ከም ሰብ ተዳልዩ ነበረ። ብሰማይ ንዝራኸቦም ሰባት ኣብ ዝነበሩሉ ኩነታት ተዳልዩ ነበረ።
ሕጂ ኻብ ሓደ ዓርከይ መጺአ እየ፤ ንሱ ካንሰር ኣለዎ። ክንደይ ግዜ ከም ዝተርፎ ኣይፈልጥን እየ፣ ግናኸ ብዛዕባ ፍቕሪ ኣምላኽ ብጐይታ የሱስን ብዛዕባ እቲ ናቱ ምህላው ምሳና ዘሎና ርግጽ ተስፋን ተዛረብና። ኣምላኽ ንዝደኸመ ቓል ብግዜኡ ኺዛረብ ምእንቲ ኺህበና፣ ንሕና ድማ ከነመሓላልፎ ንኽእል ኢና። እዚ እዩ ነጥቢ፣ ንዝደኸመ ኺዛረብ ምእንቲ። ግናኸ፣ ንሕና፣ ንሕና ጾር ሰብኣውነት ክንስምዖ ኣሎና። ብዙሕ ግዜ ብናይ ገዛእ ርእስና ጾርን ኩነታትን ስለ እንጥሕል፣ ኣምላኽ ንዝራኸቦም ሰባት ሎሚ ለዋህ ልቢ ኺህበናን ንሓገዞም ከመይ ጌርና ኸነገልግል ከም እንኽእልን ክንጽውዕ ንርስዕ ኢና።
ኣምላኽ ንሓሳሲ ልቢ ኺህልወና፣ ምስቲ ወዲ ኣምላኽ፣ ጐይታ የሱስ፣ ንግሆ ንግሆ እዝኑ ከም እተማህሩ ኺሰምዕ ዘንቀሖ፣ ምእንቲ ንዝሓመሙ ቓል ብግዜኡ ኺህብ፣ ሓገዝ ይሃበና። ንሱ ድማ ገበሮ። ኣብ ህይወትኩም ከም ዝገበሮ ተስፋ እገብር፣ ምኽንያቱ ኣብ ናተይ ህይወት ብርግጽ ገይርዎ እዩ። ኣብ ህይወት ዓርከይን ኣብ ስድራቤቱን ድማ ሓቢሮም ኪሓዝኑ ከለዉ ኪቕጽል ይምነ። ብስም የሱስ፣ ኣሜን።
