«ምስኦም ኣብ መኣዲ ኾይኑ ኸሎ፡ እንጌራ ወሲዱ ባረኸ፡ ሰቢሩ ድማ ሃቦም። ኣዒንቶም ድማ ተኸፍታ፡ ፈለጥዎ ድማ። ንሱ ድማ ካብ ኣዒንቶም ተሰወረ። ንሓድሕዶም ድማ፡ ‘ኣብ መገዲ ኺዛረበና ኸሎ፡ መጻሕፍቲ ኺኸፍተልና ኸሎስ፡ ልብና ኣብ ውሽጥና ኣይነደደንዶ፧’ በሉ።» (ሉቃስ 24:30-32)ጐይታ ናብ ገዛ ኤማሁስ ምስ ኣተወ፡ እንጌራ ወሲዱ ኣመስገነ፡ ሰቢሩ ድማ ነቶም ክልተ ደቀ መዛሙርቲ ሃቦም። ኣብቲ ዝዓበየ ዓወቱ እውን፡ ብዘይ ጥንቃቐ ኣይገበረን፡ የግዳስ ምሉእ ብምሉእ ዝምርኮስ ሰብ ኮይኑ ተረፈ፡ ንኣምላኽ ንምግቢ ዘመስገነን ንሰባት ዘገልገለ። ከምቲ ቅድም ንሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን፡ ወይ ንሸውዓተ እንጌራን ውሑድ ንእሽቶ ዓሳን ዘመስገነ፡ ኣብዚ እውን ከምኡ ገበረ። ንሱ ድማ ቅድሚ ትንሳኤኡን ድሕሪኡን ሓደ እዩ። እዚ ድማ ንዕርገቱ እውን ሓቂ እዩ፡ ጳውሎስ ከምዚ ይጽሕፍ እዩ እሞ፡ «እቲ ዝወረደ፡ ንሱ እዩ እቲ ኻብ ኵሉ ሰማያት ንላዕሊ ዝዓረገ» (ኤፌሶን 4:10)።
እቶም ክልተ ደቀ መዛሙርቲ ሓዚኖም ነበሩ (ሉቃስ 24:17 ተመልከት)። እምነት እዞም ክልተ እዚኦም ከምቲ ኺጠፍእ ዝቐረበ ዝነደደ ፈትሊ ጥራይ ነበረ። ኢሳይያስ ብዛዕባ ክርስቶስ ከምዚ ጸሓፈ፡ «ንዝነደደ ፈትሊ ኣይኬጥፍኦን እዩ» (ኢሳይያስ 42:3)። እዚ ድማ ኣብዚ ንርእዮ ዘሎና እዩ፡ ብዛዕባ ሰብነቱ ንሳቶም መጻሕፍቲ ከፈተሎም፡ በዚ ድማ እምነቶም ኣሐደሰ፡ ስለዚ ድማ ድሕሪ ሓጺር ግዜ ከምዚ ክብሉ ኽኢሎም፡ «ኣብ መገዲ ኺዛረበና ኸሎስ፡ ልብና ኣብ ውሽጥና ኣይነደደንዶ፧» (ሉቃስ 24:32)።
ሕጂ ተስፋ ቑሪጽካን ሓዚንካን ዲኻ ዘለኻ ምኽንያቱ ነገራት ከምቲ ዝተስፋኻዮም ስለ ዘይኮኑ፧ ብፍላይ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ መዓልታት፡ ጐይታ ብፍላይ ናባኻ ኺቐርብን ንፍቕሩ ዓሚቕ ፍልጠት ክህበካን ይደሊ።
ኣምላኽ ንሓዘንተኛታት የጸናንዕ (2 ቈረንቶስ 7:6 ተመልከት)
