«የሱስ፡ ኣቦ፡ ዚገብርዎ ኣይፈልጡን እዮም እሞ፡ ሕደገሎም፡ በለ።» (ሉቃስ 23:34) ካብተን ኣብ መስቀል ወዲ ኣምላኽ ዝተዛረበን ሸውዓተ ቓላት፡ ሰለስተኤን ጸሎት እየን። ኣብ መጀመርታ፡ ኣብ ማእከልን ኣብ መወዳእታን ጸለየ!
ሳምሶን፡ ቅድሚ ሞቱ ብቕሩብ፡ ነቲ ኣምላኽ ዝሃቦ ዓብዪ ሓይሉ ንሓንሳብ ንመወዳእታ ግዜ ንጸላእቱ ሕነ ንምፍዳይ ተጠቕመሉ። ወዲ ኣምላኽ ግን፡ ንምሕረት ጸላእቱ ብምጽላይ ሓይሊ ፍቕሩ ኣርኣየ! ሓጢኣት ሰብ ናብ ዝለዓለ ደረጃኡ ምስ በጽሐ፡ ፍቕሪ መድሓኒ ብዝያዳ ኣንጸባረቐት! ጳውሎስ ከምዚ ይብል፡ «ፍቕሪ… ኣይትቕየምን እያ… ኵሉ ትጸውር» (1 ቈረንቶስ 13:4-7)።
እቲ መምህር ንደቀ መዛሙርቱ፡ «ንጸላእትኹም ኣፍቅሩ፡ ንዚሰጉኹም ድማ ጸልዩ» (ማቴዎስ 5:44) ኢሉዎም ነይሩ። ኣብ ዝኸበደ ኩነታት፡ ንሱ ባዕሉ ዝሰበኾ ተግባራዊ ገበሮ—ንሱ ሓቂ ጥራይ ኣይመሃረን፡ የግዳስ ብቐጻሊ ይነብራ ነይሩ (ግብሪ ሃዋርያት 1:1 ተመልከት)። ዮሃንስ ከምዚ ይብል፡ «ጸጋን ሓቅን ብየሱስ ክርስቶስ እዩ ዝመጸ» (ዮሃንስ 1:17 JND)።
እስጢፋኖስ ንኣብነት ጐይታኡ ብግልጺ ኣብ ልቡ ኣንበሮ። ቅድሚ ብኣእማን ኣይሁድ ምውዳቑን ምሟቱን ብቕሩብ ሰከንድ፡ እዚ ሓጢኣት እዚ ከይቑጸረሎም ጸለየ (ግብሪ ሃዋርያት 7:60 ተመልከት)። ግን ምስ ጸሎት ጐይታኡ እዚ ፍልልይ ነይሩ—
እስጢፋኖስ ቅድሚኡ ንርእሱ ጸለየ (ግብሪ ሃዋርያት 7:59 ተመልከት)፡ ድሕሪኡ ጥራይ ንጸላእቱ። ምስ ጐይታ የሱስ ግን ብኣንጻሩ ነይሩ። «ኣብ ኵሉ ንሱ ቐዳማይ ምእንቲ ኪኸውን» (ቈሎሴ 1:18)!
ንዚጸርፉኻ ወይ ብግልጺ ንዚጥቕዑኻ ሰባት ትጽልየሎምዶ? ብኸመይ መንገዲ ኢኻ ኣብዚ ረብሓ እዚ ንጐይታ የሱስ ዝያዳ ንምምሳል ትጽዕር፡ በዚ ኸኣ ንኻልኦት ኣብነት ትኸውን? ሰሎሞን ከምዚ ይብል፡ «ድሕሬኻ ስሓበኒ፡ ንጕየ» (መዝሙር መዛሙር 1:4)። ቃላት የምህሩ—ኣብነታት የነቓቕሑ!
