እቲ ናይ የሱስ ኣብ ቃና ዝገበሮ ቐዳማይ ተኣምር፡ መለኮታዊ ሰዓት ኣምላኽ ይገልጽ

ብሳልሰይቲ መዓልቲ ኣብ ቃና ገሊላ መርዓ ነበረ፡ ኣደ የሱስ ከኣ ኣብኡ ነበረት። የሱስን ደቀ መዛሙርቱን ከኣ ናብቲ መርዓ ተዓዲሞም ነበሩ። ወይኒ ምስ ጐደለ ኸኣ፡ ኣደ የሱስ ንእኡ፡ «ወይኒ የብሎምን» በለቶ። የሱስ ከኣ ንእኣ፡ «ኣቲ ሰበይቲ፡ ንዓኺን ንዓይን እንታይ ኣሎና? ሰዓተይ ገና ኣይበጽሔን» በላ። ኣዲኡ ኸኣ ነቶም ኣገልገልቲ፡ «ዝበለኩም ዘበለ ግበሩ» በለቶም።

ዮሃንስ 2:1–5

እቲ ሎሚ እንርእዮ ምስ ጐይታ የሱስ ዝተራእየ ፍጻሜ፡ ንጐይታ የሱስን ንኣዲኡን ዜጠቓልል እዩ። እቲ ቦታ ኣብ ቃና ዝነበረ መርዓ እዩ፡ ክልቲኦም ከኣ ኣብኡ ነበሩ። ኣብቲ በዓል፡ እቲ መራዓዊ ወይኒ ጐደሎ። እዚ እዩ እቲ እቲ ጋሻ—ጐይታ የሱስ—ሓቀኛ መራዓዊ ዝዀነሉ እዋን። ኣብ ፍቕዲ 1–2፡ ከም ጋሻ ንርእዮ፤ ኣብ ፍቕዲ 3–5፡ ከም ወዲ፤ ኣብ ፍቕዲ 6–12 ኸኣ፡ ከም መራዓዊ።

እቲ መራዓዊ ወይኒ ምጕዳሉ ዘምጽኦ ሕፍረት እሞ ሕሰብ። ማርያም ብዛዕባ ወዳ ብዙሕ ነገራት ኣብ ልባ ኣስተንትናት፡ ነዚ ጸገም እዚ ኺፈትሖ ኸም ዚኽእል ከኣ ፈለጠት። ናብኡ መጺኣ፡ ነቲ ኩነታት ኣቕረበቶ፡ ምላሹ ኸኣ ንዓና ዜገርም ኪኸውን ይኽእል እዩ፦ «ኣቲ ሰበይቲ፡ ንዓኺን ንዓይን እንታይ ኣሎና? ሰዓተይ ገና ኣይበጽሔን።» ጐይታ የሱስ «ሰዓተይ» ዚብል ሓረግ ይጠቅስ፡ እዚ ሓረግ እዚ ኣብ ወንጌል ዮሃንስ እንተ ወሓደ ዓሰርተ ግዜ ተጠቒሱ ኣሎ—ሓሙሽተ ግዜ «ገና ኣይበጽሔን»፡ ሓሙሽተ ግዜ ኸኣ «ሰዓቱ በጺሑ»።

ምላሹ ንማርያም ኣየጕሃያን፤ እንታይ ማለቱ ምዃኑ ተረዲኣቶ ነበረት። ንሱ ኣብ መለኮታዊ ሰዓት ከም ዚዓዪ የዘኻኽራ ነበረ። ነቲ ሰዓት ዚቈጻጸሮ ኸኣ ኣቦኡ እዩ ነይሩ—ኣብ ህይወት ዘሎ ኩነታት ኣይኮነን።

ማርያም፡ ብእምነት ተመሊኣ፡ ነቶም ኣገልገልቲ፡ «ዝበለኩም ዘበለ ግበሩ» በለቶም። ጐይታ ኸኣ ነቶም ኣገልገልቲ ሽዱሽተ ማይ መትሓዚታት ብማይ ኪመልኡ ኣዘዞም፡ ንሳቶም ከኣ ብእምነት ገበሩ። ትእዛዛቱ ኺስዕቡን ካብቲ ማይ መትሓዚታት ኪቐድሑን ከለዉ፡ እቲ ማይ ናብ ወይኒ ተለዊጡ ረኸብዎ—ዝኾነ ወይኒ ጥራይ ዘይኮነስ፡ እቲ ዝበለጸ ወይኒ (ፍቕዲ 9–10)!

ጐይታ ንማርያም ወይ ነቶም ኣገልገልቲ እንታይ ኪገብር ከም ዝኸደ፡ ወይ ብኸመይ ኪገብሮ ከም ዝኸደ ኣይነገሮምን። ብተመሳሳሊ፡ ንምሉእ ትልሙ ንህይወትና ብሓንሳእ ኣይገልጽን እዩ። ንሱ ብቐሊሉ ኽንእዘዞን ክንእምኖን ይደሊ።

ብዘይ እምነት ንኣምላኽ ባህ ምባል ኣይከኣልን እዩ (እብራውያን 11:6)።

መርከብ ንሎሚ፦

ኣብ ህይወትና ምስ ኩነታት ክንራኸብ ከለና፡ ናብኡ ንመለስ—ንሱ ንጕዕዞና ሓጐስ ኪህበና እዩ!