ክርስቶስ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኣብ ዝነበረሉ እዋን፡ ንሱ ብሕታዊ ጥበብ ኣምላኽ ነበረ። ከምኡ ኸኣ ኣብ ምሳሌ 8 ተገሊጹ ኣሎ። ክበሃል ከሎ፡
ካብ ኵሎም መምህራነይ ንላዕሊ ምስትውዓል ኣሎኒ፤ ምኽንያቱ ምስክርነትካ ምሕላወይ እዩ። ካብ ሽማግለታት ንላዕሊ እፈልጥ እየ፡ ምኽንያቱ ትእዛዛትካ ሓልየ እየ (መዝሙር 119:99-100)።
ይኹን እምበር፡ ወዲ 12 ዓመት ከሎ፡ ኣብ ቤተ መቕደስ የሩሳሌም ንጸሓፍቲ ኺሰምዖምን ሕቶታት ኪሓቶምን ከም ዝነበረ ንረክቦ እምበር፡ ንሱ ኣይመሃሮምን (ሉቃስ 2:46)። ብትሕትናኡ ንዕድሚኡ ዝግባእ ገበረ። ሕቶታት ምስ ሓተትዎ ጥራይ፡ ዘገረሞም መልስታት ሃቦም። ንሱ ቅኑዕ ነገር ኣብ ቅኑዕ እዋን ገበረ — ንዅላትና ዓብዪ ኣብነት!
ወለዱ ኣብ የሩሳሌም ኣብ ቤተ መቕደስ ስለምንታይ ከም ዝተረፈ ኣይተረድኦምን። ስለዚ፡ ኣብ መወዳእታ ምስ ተመልሱ፡ ገሰጽዎ። ንሳቶም ከም ዘይተረድኦም ኮይኑ፡ ነዚ ዘገርም ቃል ነንብብ፡
ምስኦም ከኣ ወረደ እሞ ናብ ናዝሬት መጸ፡ ንሳቶም ከኣ ተገዚኡሎም ነበረ (ሉቃስ 2:51)።
ፈጣሪ ሰማይን ምድርን ንፍጥራቱ ተገዚኡ ነበረ! ኣብ ህይወት የሱስ እንታይ ዝበለ ትሕትና ኢና እንርኢ። ኣብ ኵሉ ዓመታት ንእስነቱ ንወለዱ ኣይዓለወን፡ የግዳስ ሓገዞም እሞ ከም ኣቦኡ ዮሴፍ ጸራቢ ኾነ። ኣብ እግሪ ገማልኤል ኣይተማህረን ወይ ፒ.ኤች.ዲ. ንምርካብ ኣይፈተነን፡ የግዳስ ዕለታዊ እንጌራኡ ንምርካብ ብኢዱ ሰርሐ። ብሓቂ ብልቡ ትሑት ነበረ!
ትሑት ኣእምሮኡ ኣብቲ ምስ ሰባት ዝነበሮ ርክባት እውን ይረአ። ብዙሕ ግዜ ምስ ድኻታት ሰባትን ምስቶም ብኣይሁዳዊ ሕብረተሰብ ዝንዓቑን ዝተደርበዩን ርክብ ከም ዝነበሮ ንረክቦ። ንድኻታት ብስራት ኪሰብኽ መጺኡ ነበረ። ኣብ ቤት ስምኦን ጴጥሮስ፡ ሓደ ቀሊል ገፋፊ ዓሳ፡ ወይ ኣብ ቤት ሌዊ፡ እቲ ዝንዓቕ ቀራጻ፡ ንርእዮ። ብሓንቲ ኣመንዝራ ብጸጉራ እግሩ ኽትሓጽበሉ ፍቓደኛ ነበረ። ብትሕትናኡ ንወጻእተኛታት ህዝቢ ስሒቡ። ኣብ ሉቃስ 15:1 ከምዚ ይብል፡
ኵሎም ቀረጽትን ሓጥኣንን ኪሰምዕዎ ናብኡ ይቐርቡ ነበሩ (ሉቃስ 15:1)።
ግን እዚ ዝገበሮ፡ ብጸላእቱ ከም ዝተጠቕዐ ገበሮ፡
ፈሪሳውያንን ጸሓፍትን ከኣ ኣጕረምረሙ፡ እዚ ሰብኣይ እዚ ንሓጥኣን ይቕበልን ምስኦም ይበልዕን እዩ በሉ። (ሉቃስ 15:2)
ኣብነት ክርስቶስ እንተ ስዒብና፡ ካብ ሰባት ምስጋና ኽንረክብ ኣይግባእን። ክርስቶስ ኣይተረድኦን፡ ንሕና እውን ከምኡ ክንከውን ኢና። ንዅላትና ኣብ ሕብረተሰብ ወጻእተኛታት ወይ ዝንዓቑ ሰባት ንምብጻሕ ሓደ ፈተና እዩ። ግን እዚ እዩ ኽንገብሮ ዝግባእ። ኣእምሮ ክርስቶስ ምምሳል፡ ምስ ከምዚኦም ዝኣመሰሉ ሰባት ምምስሳልን ንሰማይ ምዕዋቶምን የጠቓልል። ምስቶም ከምኡ ዝኣመሰለ ማሕበራዊ ደረጃ ዘለዎም ጥራይ ርክብ ንምግባር ክንጽዕር የብልናን። ክርስቶስ ንድኻታትን ንዝሓዘኑን ይርከብ ነበረ፡ ንሕና እውን ከምኡ ክንከውን ይግባእ።
እግዚኣብሔር ከምዚ በለ፡
ምሳሕ ወይ ድራር ምስ ገበርካ፡ ኣዕሩኽትኻ ወይ ኣሕዋትካ ወይ ኣዝማድካ ወይ ሃብታማት ጎረባብትኻ ኣይጸውዕ፡ ምናልባት ንሳቶም እውን ብምላሽ ኪዕድሙኻ እሞ ምትካእ ኪኸውን እዩ። ግን ድግስ ምስ ገበርካ፡ ድኻታት፡ ሓንካሳት፡ ሓንካሳት፡ ዕዉራት ጸውዕ፡ እሞ ብሩኽ ክትከውን ኢኻ፡ ምኽንያቱ ኺመልሱልካ ኣይክእሉን እዮም፡ ምኽንያቱ ኣብ ትንሳኤ ጻድቃን ኪምለሰልካ እዩ። (ሉቃስ 12:12-14)
