ኣብ መልእኽቲ እብራውያን፡ ክርስትያን ከም መንገደኛ ናብ ሰማያዊ ቤቱ ኣብዛ ዓለም ክሓልፍ ከሎ ይርአ። ንዕኡ፡ ከም ንጥንታዊት እስራኤል፡ እዚ ጉዕዞ እዚ ግዜ ፈተና ወይ ምምርማር እዩ፡ እምነቱን እሙንነቱን ዝምርመሩሉ እዩ። ኣብዚ ግዜ ድኻሙን ኣብ ትሕቲ ጸቕጢ ፈተናታቱ ወይ ብፈተናታት ካብቲ ዝሓልፎ ቦታታት ክስሓብ ከሎ፡ እቲ ጸጋ ዝመልኦ ኣገልግሎት ብሓልዮትን ብሓገዝን ናይቲ ህያው ጐይታ ኣብ ድሌቱ ይረኽቦ፡ ንፈተና ንምጽዋር ጸጋ ይህብ፡ ከምኡ’ውን ክጸውሮ ከሎ ናይ ሓቂ ሓልዮት ይህብ።
ብዛዕባ እቲ ናይ ጥንቲ ኻህን፡ ንዝኣገልገሎም ሰባት ብመለክዑ «ብገርህነት ክጸውር» (R.V.) ከም ዝኽእል ተነጊሩ ኣሎ፡ ከመይሲ ንሱ ባዕሉ «ብድኻም ተኸቢቡ» ነይሩ፡ ስለዚ’ውን ክጋገ ዝኽእል ነይሩ። ግናኸ ምስቲ ዓቢ ሊቀ ኻህናትና ከምኡ ኣይኮነን። ከመይሲ ንሱ «ከም ንሕና ብዅሉ ተፈቲኑ እኳ እንተ ነበረ፡ ካብ ሓጢኣት ግን ሓራ ነበረ»፡ ንሱ ባዕሉ ቅዱስ ኣምላኽ ነይሩ፡ ንዝኾነ ድኻም ኣይተገዝአን፡ ብዝኾነ ድኻም ኣይተኸበበን፡ ንዝኾነ ምትላል ክምርኮስ ኣይከኣለን። ኣብኡ ሰብኣውነት ብዅሉ ፍጽምናኡ ተራእዩ፡ ብዘይ ስብራ ወይ ነቐፋ፡ ኩሉ ግዜ ንኣምላኽ ዅሉ እቲ ሰብ ብምፍቕቓር፡ ብምእዛዝ፡ ብኣገልግሎት ዝግብኦ ይህብ ነይሩ።
ግናኸ ንሱ «ሓጢኣት ኣይፈለጥን» (2 ቈረንቶስ 5:21) እኳ እንተ ነበረ፡ ብርግጽ ድማ ካብኡ ዝመጽእ ድኻም ወይ ሕማም ኣይተሰምዖን፡ ኣብቲ ዝተሓተ ደረጃና ናባና ብቑዕ ዝኾነ መጠን ቀሪቡ፡ «ንኣካላትና ክፈልጥ»፡ ከምኡ’ውን ህዝቡ ዝሓልፍዎ ዓለም ዘለዎ ጽልእን፡ ዝምርመሩሉ ፈተናታትን ክፈልጥ፡ ስለዚ ድማ ነቲ ብኣምላኽ «ዝተጸውዐሉ» (እብራውያን 5:4) ቦታን ኣገልግሎትን ብቑዕ ክኸውን፡ ኣብኡ ድማ ኩሉ ግዜ ክነብር እዩ፡ ኣብ ምድሪ ዝተፈተነን ዝተፈተነን ቅዱስ ኣምላኽ ክሳዕ ዘሎ።
«ብስምዒት ድኻምና ክትንከፍ» ይኽእል እዩ፡ ብዅሉ ፍጹም ሓልዮት ናይቲ ሓጢኣት ዘይብሉ ሰብኣውነቱ፡ ንምሕጋዝን ንምሕላይን ይኽእል እዩ፡ ከመይሲ ንሱ «የሱስ፡ ወዲ ኣምላኽ» እዩ፡ ናብ ሰማያትን ናብ ዘለኣለማዊ ዝፋንን ዝሓለፈ፡ ከምቲ ብሰብኣውነቱ ፍጹም ዝኾነ ንምሕላይ፡ ከምኡ’ውን ብመለኮቱ ልዑል ዝኾነ ንምድሓን። ንሱ «እቲ ሓደ የሱስ» እዩ፡ ነታ ኣብ ናይን ብሓደ ወዳ ዝሓዘነት መበለት ዝሓዘነ፡ ኣብ መቓብር ኣልኣዛር ምስቶም ዝሓዘና ኣሓት ቤትኤል ዝበኸየ፡ ከምኡ’ውን እቲ ለዋህ «ሓልዮቱ ኣይውድእን።» ሕጂ ንሱ ባዕሉ ካብ ግላዊ ስቓይ እኳ እንተ ሓለፈ፡ ንሱ ግን ኩሉ ግዜ ፍጹም ሓላዪን ሓያል ሓጋዝን ናይ ህዝቡ እዩ፡ ኣብ ዅሉ ሓዘኖምን ኣብ ዅሉ ንብዓቶምን። ንሱ ብቓል ብመንፈስ ንዝጽበ ነፍሲ ሓልዮቱ የገልግል፡ ከምኡ’ውን ንዝፋን ጸጋ «ብድፍረት ዝቐርቡ» ንዝኾኑ ሓይሉ ይህብ፡ «ምሕረት ንምርካብን ኣብ ግዜ ጸገም ሓገዝ ንምርካብን» (እብራውያን 4:16)። ህዝቡ ኣብዚ ዘይድክም ኣገልግሎት ከም ሓላዪን ሓጋዝን ክጥቀሙሉ መሰሎም እዩ፡ «ዅሉ መዓልታት» ናይ ጉዕዞኦም ኣብዚ። ከምኡ’ውን ንሱ ብናቱ ክጥቀሙሉ ኩሉ ግዜ ባህ ይብሎ፡ ብፍላይ ኣብ ኩሉ «ጸልማት ዝመልኦ፡ ጸገም ዝመልኦ ሰዓት»፡ ኣብ መዓልታት ፈተና እምነት ሓልዮቱ ብፍላይ ኣብ ተግባርን ብግዜኡን እዩ።
