«ብኡብኡ ኸኣ ንደቀ መዛሙርቱ ናብ ጃልባ ኺድይቡን ናብ ማዕዶ ኺቀድሙን ኣገደዶም፣ ንህዝቢ ኽሳዕ ዚሰናብቶም። ንህዝቢ ምስ ሰናበቶም ከኣ፣ በይኑ ኺጽሊ ናብ ከረን ደየበ። ምሸት ምስ ኮነ ኸኣ፣ በይኑ ኣብኡ ነበረ።» (ማቴዎስ 14:22-23)
ወዲ ኣምላኽ ብህድኣት ንህዝቢ ብሰላም ንምስናብ ግዜ ወሰደ። ምኽንያቱ ብምልኣት ከብዶም (ዮሃንስ 6:15 ተመልከት)፣ ብሃንደበት ብድንገታዊ ሓቦ ንጉስ ክገብርዎ ምስ ደለዩ፣ በይኑ ናብ ከረን ወጸ ኣብኡ ኪጽሊ። ፈተና ክመጽእ ከሎ፣ ንዲያብሎስ ንምምካት ጸሎት ወትሩ እሙን ኣጽዋር እዩ!
ኣብቲ ምሸት ክንደይ ግዜ ኣብ ጸሎት ኣሕሊፉ ይኸውን? ብርግጽ ኣብቲ ግዜ እቲ ኣብቲ ማዕበላዊ ሓይቕ ምስ ማዕበል ንዝቃለሱ ዝነበሩ ደቀ መዛሙርቱ ኣብ ከረን ጸለየ። እቲ ንደቀ መዛሙርቱ ንምጽላይ ናብ ከረን ዝደየበ የሱስ (ግብሪ ሃዋርያት 1:11፤ ኤፌሶን 4:10 ተመልከት) ሕጂ — ኣብዚ እዋን እዚ — ኣብ የማን ኣምላኽ ከም ሊቀ ኻህናት ንዓኻ ይዓዪ ኣሎ (እብራውያን 7:25 ተመልከት)። ብዛዕባ እዚ ሓድሓደ ግዜ ትሓስብ ዲኻ?
እቲ ብዛዕባኡ ዝተነግረና ቀጺሉ ዘሎ ነገር፣ ኣብ ራብዓይ ክፋል ለይቲ፣ ማለት ካብ ሰዓት 3 ክሳዕ 6 ናይ ንግሆ፣ ኣብ ሓይቕ ንደቀ መዛሙርቱ ከም ዝረኸቦም እዩ። ንሳቶም ንብዙሕ ሰዓታት ኣብ ዓቢ ሽግር ከም ዝነበሩ እኳ እንተ ፈለጠ፣ ንምሕጋዞም ቅኑዕ ግዜ ንምምጻእ ኣብ ጸሎት ይጽበ ነበረ — እዚ ሓቀኛ ምትእምማን እዩ! ብ ሓንቲ ቃል ንንፋስን ማዕበልን ካብ ከረን ክእዝዝ ምኸኣለ፣ ግን ኣይገበረን። ኣብ ክንዳኡስ፣ ደቀ መዛሙርቱ ኣብ ግዜ ጸገሞም ብምሕረትን ጸጋን ክሕግዞም ኣብ ቅኑዕ ግዜ ከም ዝረኽቦም ክረኽቡ ደለየ (እብራውያን 4:16 ተመልከት)።
ሓደ ካብቲ ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ፈተናታትን ተቓውሞን ዝፈቕደሉ ምኽንያታት፣ ንዓና (እንደገና) ኣዒንትና ናብኡ ጥራይ ንምምራሕ እዩ። ኣብ ግዜ ጸገም ንዕኡ ብዝበለጸ ክንፈልጦን ብእኡ መንፈሳዊ ዕብየት ክንረክብን ይደሊ። ከም ደቀ መዛሙርቲ፣ ንሕና እውን ብተመክሮ እምነት ንሱ ብሓቂ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ ክንመሃር ንኽእል ኢና፣ ንሱ ኸኣ ካብ ኩሉ ጸገም፣ ኩሉ ፈተናን ኩሉ ዘሰክፈና ፍርሃትን ልዕሊ ኩሉ እዩ (ማቴዎስ 14:33 ተመልከት)።
