እዮብ ጻድቕ እኳ እንተ ነበረ፡ ብዘይ ምኽንያት ኩሉ ነገር – ሃብቱ፡ ኩሎም ደቁ፡ ድሕሪኡ ጥዕናኡ – ይስእን፡ ካብ ርእሱ ኽሳዕ እግሩ ብቝስሊ ይሽፈን። ሓንቲ ነገር ጥራይ እያ ዘይሰኣና። እታ ብዕድመ ንእስነቱ መጻምድቱ ዝነበረት፡ ሾውዓተ ደቁን ሰለስተ ኣዋልድን ዝወለደትሉ እሙን ሓንቲ ሰበይቱ። ንሳ ኸኣ ምስኡ ነበረት። ኣብ ሓዘኑን ስቓዩን ናብኡ መጺኣ፡ “ንስኻስ ገና ንጽህናኻ ሒዝካዶ ኣሎኻ፧ ንኣምላኽ ስዐሮ እሞ ምወተ!” በለቶ (እዮብ 2፡9)። ብሓቂ ጽብቕቲ ሰበይቲ መዝገብ እያ!
እምበኣር ሰብ ኣብ ምንታይ እዩ ዝምርኮስ፧ እዮብ ናይ ኩሎም ኣውስትራልያውያን ኣቦ ሓጎኦም ከም ዝኸውን እጥርጥር። ኣዕሩኹ ምስኡ ይጸንሑ፡ እታ ሰበይቲ እኳ እንተ ተስፋ ቖረጸት። ኤሊፋዝ፡ ቢልዳድን ጾፋርን ንዕኡ ንምብርታዕ ይመጹ። ንዕኡ ንመጀመርታ ምስ ረኣይዎ ግና፡ ርሕቕ ኢሎም ይቕመጡ፡ ክዳውንቶም ይቐድዱ፡ ሓመድ ኣብ ርእሶም ይነዝሑ፡ ንሾውዓተ መዓልቲ ኸኣ ብዘይ ምዝራብ ይቕመጡ (እዮብ 2፡11-13)። እዞም መሓዙት እዚኦም፡ እቲ ምዉት ዓርኮም ገና ብህይወት ከሎን እናረኣዮም ከሎን፡ ንምብካይ ኩሉ ስርዓት የካይዱ! ንዓርኪ ንምብርታዕሲ ከመይ ዝበለ ጽቡቕ መገዲ ዀን እዩ!
በዚ ግዜ እዚ፡ ንሳቶም ነቲ ዘረባ ከም ዘይጅምርዎ ግልጺ ይመስል፡ ስለዚ እዮብ ይጅምሮ። ግናኸ፡ “ሰላም ኣዕሩኽ! ጽቡቕ ኣለኹ!” ኣብ ክንዲ ዝብል፡ ስለምንታይ ከም እተወልደ ይሓትት (እዮብ 3፡3)። እዚ ኸኣ ንሳቶም ክምልሱ የገድዶም።
ምኽሪ ካብ ኣዕሩኹ
ጾፋር ጽቡቕ፡ እሙን፡ ንኣምላኽ ዝፈርህ ሰብ ነበረ፡ ግናኸ ምሕረት ኣይነበሮን። መልእኽቱ ቀሊል እዩ፡ ንስኻ ገለ ሕቡእ፡ ስውር ሓጢኣት ክህልወካ ኣለዎ። ተነስሕ! “ኣምላኽ ካብቲ በደልካ ዝግብኦ ንእሽቶ እዩ ዝሓትተካ” (እዮብ 11፡6)! ኩላትና ከም ጾፋር ዝኣመሰሉ ሰባት ሰሚዕና ኢና። ሓደጋ ኣብ ዝወርድሉ እዋን ኩሉ ግዜ፡ “እዚ ንምርካብ እንታይ ገይረ እየ፧” ኢሎም ይሓትቱ። ኩሉ ግዜ ኸኣ ገለ ልቢ ዘይብሉ ጾፋር፡ ዓባይ ጸሊም መጽሓፍ ቅዱስ ሒዙ፡ ሓንቲ ፍርቂ ምሕረት እኳ ከይብል፡ “ንስኻ ሓጥእ! ንየሱስ ናብ ልብኻ ኣእትዎ” ይብል። ከምዚ ኣብ ዝኾንካሉ እዋን፡ ጾፋር ኣይትኹን። ንተጎዳእቲ ኣይትውቀስ፡ ኣብ ገምገም እቲ ዘለዉዎ ጕድጓድ ደው ኢልካ ኣይትምህሮም። ኣብ ክንዲኡ፡ ኣብ ጥቓኦም ውረድ እሞ ምስኦም ብኸይ፡ ድሕሪኡ ኸኣ ንዕኦም ንምልዓል ሕቖኻ ኣድኒኻ ካብቲ ጕድጓድ ወጻኢ ንኽርእዩ ግበር። ድሕሪኡ፡ ከምኡ ኣብ ዝገበርካሉ እዋን፡ ንየሱስ ክርእይዎ ይኽእሉ፡ ብፍቕሪ ኸኣ ናብኡ ይምለሱ።
ኤሊፋዝ ፍሉይ ነበረ። እቲ ናይ መጀመርታ ዘረባኡ ልእምቲ ነበረት፡ ንእዮብ ብትሕትና ንፍቓድ ኣምላኽ ክቕበል ይምዕዶ፡ ኩሉ ኸኣ ጽቡቕ ክኸውን እዩ። እዮብ ግና ንንጽህናኡ ይቃወም፡ ስለዚ እቲ ናይ ኤሊፋዝ ካልኣይ ዘረባኡ ዝያዳ ግልጺ ነበረ። ንእዮብ ይወቕሶ፡ “ንስኻ ንፍርሃት ኣምላኽ ተዳኽሞ፡ ንፍርሃት ኣምላኽ ኸኣ ተወግዶ” (እዮብ 15፡4)። ብመሰረት ኤሊፋዝ፡ ንመገድታት ኣምላኽ ንምርዳእ ምፍታን ጥራይ ናብ ጸገም እዩ ዘእትወካ፡ ንሱ እኳ ይሓትት፡ “ንስኻትኩም ዘይትፈልጥዎ እንታይ ኢኹም ትፈልጡ፧” (እዮብ 15፡9)። ቃላቱ ኸምዚ ኢሉ ክጠቃለል ይኽእል፡ “ኣምላኽ ዝደለዮ ይገብር፡ ንሕና ኸኣ ንዝረኸብናዮ ኩሉ፡ እኳ ደኣ ንጥፍኣት እግሪ እኳ እንተኾነ፡ ክንመስግን ይግባእ።” እዮብ ልሳኑ ክነክስ፡ ንዝኸውን ክቕበል፡ ኣብ ጥበብ ኣምላኽ ኸኣ ክእመን ይብል። “መጸናንዒ ኣምላኽ ንዓኻ ንእሽቶ ድዩ ... መንፈስካ ናብ ኣምላኽ እትመልስ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ቓላት ካብ ኣፍካ ኸኣ ዘውጽእ፧” (እዮብ 15፡11,13)።
ኤሊፋዝ ግና ኣብኡ ኣይተቋረጸን። ንእዮብ፡ “ኢዱ ናብ ኣምላኽ ዘርጊሑ፡ ንኹሉ ዝኽእል ኸኣ ብዕልዋ ዝገብር፡ ብሓያል፡ ብዝተቐርጸ ጋሻ ኸኣ ብዕልዋ ናብኡ ዝጐዪ” ኢሉ ይወቕሶ (እዮብ 15፡25)። ንእዮብ ብዓብዪ ትዕቢት ይወቕሶ፡ ከምኡ ኸኣ እዮብ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ፈራዲ ኸም ዝኸውን ይግምት፡ ኣብ ውግእ ኸኣ ይብድሆ። ኣረኣእያ ኤሊፋዝ ግልጺ እዩ – ምትሕትና የዘውትር። ሕቶታት የለን፡ ቅሬታታት ኣይፍቀድን፡ ከምኡ ምግባር ንኣምላኽ ምጽራፍ እዩ።
እዚ ምስቲ ናይ ኣብርሃም ምስ ኣምላኽ ዝነበሮ ርክብ ኣነጻጽሮ። ኣብርሃም ከም ካልእ ዘይነበረ እምነት ነበሮ፡ ግናኸ ድኹም እምነት ኣይነበረቶን። ኣብርሃም ብዛዕባ ምጥፋእ ሰዶምን ጎሞራን ንኣምላኽ ብግልጺ ከም ዝተቓወሞ ዘክር (ዘፍጥረት 18፡25)። ኣብርሃም ብዛዕባ እቲ ናብ ፍረ ባህርይ ኣምላኽ ዝኸይድ ጉዳይ ንኣምላኽ ገጽ ንገጽ ንምግጣም ተዳልዩ ነበረ። ኣምላኽ ንኣና መልሲ ኣይህበናን። ግናኸ ንሱ እሙን ኣምላኽ እዩ፡ ብናይ ገዛእ ርእሱ ተስፋታትን ባህርዩን ዝተኣስረ እዩ። ኣብርሃም ሽዑ፡ “ፈራዲ ኩላ ምድሪስ ቅኑዕ ኣይገብርን ድዩ፧” በለ። ኤሊፋዝ እዚ እንተ ዝሰምዕ፡ ንምሽፋን ምሃደመ ነይሩ።
እቶም ከም ኤሊፋዝ ዝኣመሰሉ ሰባት ልእማንን ሃይማኖታውያንን እዮም፡ ግናኸ ኣብ መወዳእታ ንሓቀኛ ጥሜት ኣምላኽ ከጥፍእዎ ይኽእሉ። ንሳቶም ብዘይ ንሕና ክንርድኦ ዘይንኽእል ምኽንያታት ዝገብር ኣምላኽ የቕርቡ። ንሕና ብቐሊሉ ክንትሕት፡ ንዝበለጸ ኸኣ ክንተስፋ ይግባእ። ምስ ኣምላኽ ምምጓት፡ ብመሰረት ኤሊፋዝ፡ ትዕቢትን ስእነት እምነትን ምሕባር እዩ። “ርእስኻ ኣድኒኻ ጽናሕ፡ እንተ ዘይኮይኑ ኣምላኽ እንደገና ክረግጻ እዩ፡ መን ከም ዝበልጽ ንምሕባር ጥራይ” እዩ ኤሊፋዝ ዝሓስቦ።
ኣብዚ ኣረኣእያ እዚ ዘሎ መፈንጠራ ትርእዮዶ፧ እዚ ካብ ክርስትያናዊ እምነት ንላዕሊ ምስላማዊ ምትሕትና እዩ ዝመስል። ሓድሽ ኪዳን “ሓሳብ ክርስቶስ ክህልወና” ይጽውዓና (1 ቈረንቶስ 2፡16)። ግናኸ፡ እቲ ድሕሪ ተግባራት ኣምላኽ ዘሎ ስርዓታት ክንርድኦ እንተ ዘይክኢልና፡ ከመይ ጌርና ክንገብር ንኽእል፧ ብፍርሃት ንምጥባቕ፡ ከምኡ ኸኣ ከይንድቀስ ንምምራጽ ንውረድ። ከምኡ ዝኣመሰለ ኣምላኽ መን እዩ ዝፈቅርን ዝእመንን፧ ዝያዳ ኣገዳሲ ኸኣ፡ ዘይንርድኦ ክርስቶስ ከመይ ጌርና ክንመስል ንኽእል፧
ስለዚ ኤሊፋዝ ኣይትኹን። ንሓደ ሰብ፡ “ሕራይ በል እሞ ብሓጐስ ተሰቐ!” ኢልካ ኣይትነግሮ። ኣብ ኩሉ ነገር ንሓሳብ ኣምላኽ ምድላይ ቅኑዕ እዩ። ክንረኽቦ ኣይንኽእልን ንኸውን፡ ግናኸ ምፍታን፡ ብፍቕሪ ዝገብር፡ ብዛዕባ እዚ ነገራት ኸኣ ዝዛረበና ኣምላኽ ምእማን እዩ። ነቲ ሕቶ ንምግጣም እኳ ምእባይ፡ መልሲ ክንፈልጥ ዘይደሊ ኣምላኽ ምእማን እዩ።
ቢልዳድ፡ ሳልሳይ ዓርኪ፡ ነቲ መጽሓፍ ብፍጹም ዝፈልጥ ሰብ ነበረ። እቲ ብዛዕባ ሓይልን ፍርድን ኣምላኽ ዝገበሮ ዘረባ ቅኑዕ ነበረ። እቲ ብዛዕባ ዕድል ረሲኣን ዝሃቦ መጠንቀቕታ ብፍጹም ቅኑዕ ነበረ። ንእዮብ ክንስሕን ክእመንን መኸሮ፡ ኣምላኽ ኸኣ ክመልሶ እዩ። ኩሉ ቅኑዕ። እቲ ሓንቲ ጸገም ግና፡ ነቲ ነጥቢ ስሒትዎ። እቲ ናይ እዮብ ቀንዲ ሕቶ፡ “ኣምላኽ ብዛዕባ ሓጢኣት እንታይ ይሓስብ፧” ኣይነበረን። እቲ ሕቶ፡ “ኣምላኽ እዚ ንዓይ ስለምንታይ እዩ ዝገብሮ ዘሎ፧” እዩ ነበረ። ቢልዳድ ንሓጃ እዮብ ብፍጹም ስሒትዎ፡ ከምኡ ብምግባሩ ኸኣ ንተስፋ ምቑራጽ እዮብ ወሲኽዎ።
መልሲ እዮብ
ኣዕሩኽ እዮብ ብሰለስተ ኣዝዮም ከቢድ በደላት ወቐስዎ፡ ብሕቡእ ሓጢኣት ከም ዘይተናዘዘ፡ ንፍርሃት ኣምላኽ ከም ዘወገደ፡ ከምኡ ኸኣ ንኣምላኽ ዝቃወም ዓብዪ ትዕቢት ከም ዘለዎ (እዮብ 11፡6፤ 15፡4፤ 15፡25)። ኣዕሩኹ ከም ዘየጸናንዕዎ፡ ግናኸ ናብ ዝዓበየ ሓዘን ከም ዘእተውዎ ጨደረ (እዮብ 19፡1-2)።
እዮብ ነዚ ወቐሳታት ብመሓላ መለሰ። ነቲ ክብረቱን ርግጽነቱን ንዘለኣለም ምጽናሑን ብምጥቃም፡ “ተጻሒፉ”፡ “ተቐርጺ”፡ “ብብረት ብርዒን ሓመድን ኣብ ከውሒ ንዘለኣለም ተቐርጺ” ዝብሉ ቃላት ተጠቕመ (እዮብ 19፡23-24)። እዚ መሓላ እዚ ብኽብሪን ብምሉእ ህዝባዊ ርእይቶን፡ ንዕኡ “ንዘለኣለም” ዝኣስር ቃላት ተጠቒሙ ገበሮ። መሓላኡ ኸኣ፡ “እቲ መድሓኒየይ ህያው ምዃኑ እፈልጥ እየ፡ ንሱ ኸኣ ኣብ መወዳእታ ኣብ ምድሪ ደው ክብል እዩ፡ ድሕሪ ምጥፋእ ቈርበተይ ኸኣ፡ እዚ እፈልጥ እየ፡ ብስጋይ ንኣምላኽ ክርእዮ እየ” (እዮብ 19፡25-26)።
እቲ መድሓኒየይ ህያው ምዃኑ እፈልጥ እየ
እቲ ናይ መጀመርታ ዓንቀጽ፡ “ንህያው፡ ንዝቐረበኒ ዘመድ፡ ንምድሓነይ ብኪዳን ዝተኣስረ እፈልጥ እየ” ኢልካ ምትርጓሙ ቅኑዕ እዩ። እቲ ፍልጠት ኣብ ተመክሮ ዝተመርኮሰ እዩ፡ ከምቲ ናይ መርዓ ቅርበት። እቲ መድሓኒ፡ ንሓደ ሰብ ብዛዕባ ደሓንነቱ ብኪዳን ሓላፍነት ዝነበሮ ዝቐረበ ዘመድ ነበረ። እዮብ ንርክብ ኣምላኽ ምስኡ፡ ከም ጐይታ ምስ ባርያኡ ዘይኮነስ፡ ከም ርእሲ ስድራቤቱ፡ ንርእሱ ኸኣ ከም ዘመድ ኣምላኽ ገይሩ እዩ ዝርእዮ። እዚ ዓንቀጽ እዚ ብብዙሕ ትርጉማት ዝመልአ እዩ፡ ብዛዕባ እቲ ናይ እዮብ ምስ ህያው ዘለዎ ቅርብ ርክብ፡ ኣምላኽ ካብ ዝኾነ ምድራዊ ዘመድ ንላዕሊ ናብኡ ዝቐረበ ምዃኑ ዘለዎ እምነት፡ ከምኡ ኸኣ ብዚ ኣምላኽ ምድሓን ዘለዎ ምርግጋጽ። እቲ ምድራዊ ዘመድ እዮብ ንህይወቱ ንምድሓን ብኪዳን ዝተኣስረ እንተኾይኑ፡ ሽዑ ንሱ ኣብ ኣምላኽ፡ ዝያዳ ዝቐረበ፡ ዝያዳ እሙን፡ ዝያዳ ሓያል ኸኣ ዝኾነ፡ ዝያዳ ክእመን ይኽእል እዩ።
ንሱ ኣብ ምድሪ ደው ክብል እዩ
እቲ ካልኣይ ዓንቀጽ፡ “ንሱ ኸኣ ኣብ መወዳእታ ኣብ ምድሪ ደው ክብል እዩ” ዝብል እዩ። “ኣብ መወዳእታ” ማለት “ድሕሪ ኩሉ ካልእ” ማለት እዩ፡ ንምጽናዕ ኣምላኽ ኸኣ የመልክት። እቲ ቃል “ምድሪ” ን“መሬት” ዘይኮነስ፡ ን“ሓመድ” እዩ። እቲ ቃል “ደው ምባል” ካልኣይ ትርጉም “ምጽናዕ፡ ምጽዋር፡ ምዕዋት፡ ምብዳህ” ዝብል ኣለዎ፡ ከምቲ ናይ “እቲ ናይ መወዳእታ ደው ዝበለ ሰብ” ዝብል ህቡብ ሓረግና። እቲ ኣብ ኣእምሮ ዝስኣል ስእሊ፡ ኩሉ ካልእ ናብ ሓመድ ምስ ተቐየረ፡ ኣምላኽ ኣብቲ ሓመድ ደው ክብል እዩ።
ንኣምላኽ ክርእዮ እየ
ድሕሪኡ እዮብ፡ “ድሕሪ ምጥፋእ ቈርበተይ ኸኣ፡ እዚ እፈልጥ እየ፡ ብስጋይ ንኣምላኽ ክርእዮ እየ” ይብል። እዮብ ናይ ገዛእ ርእሱ ቈርበት እውን ናብ ሓመድ ከም እትቕየር ይፈልጥ እዩ። እቲ ሓረግ “ብስጋይ” ግልጺ ኣይኮነን። እዮብ ብዛዕባ ስጋዊ ትንሳኤ ድዩ ዝሕብር ዘሎ ወይስ ኣዒንቱ ናብ ሓመድ ምቕያረን እኳ ንእዮብ ንኣምላኹ ካብ ምርኣይ ከም ዘይዓግቶ ድዩ ዘጕልሕ ዘሎ፧ እዚ እቲ ካብ መጀመርታ ምዕራፍ እቲ መጽሓፍ ንእዮብ ዝጨፍልቖን ዘሳቕዮን ዝነበረ ኣምላኽ እዩ።
እዚ እዮብ ዝናፍቖ ራእይ ምዃኑ ኣዝዩ ዘገርም እዩ። እዮብ ነቲ ዘጥፍኦ ዘሎ ኣምላኽ ምሕቛፍ ኣይቋርጽን። ሓደ ምስዚ ዝመሳሰል ነገር፡ ያእቆብ ንዝጋጠሞ ኣምላኽ በረኸት ክሳዕ ዝረክብ ከም ዘይሓደጎ እዩ (ዘፍጥረት 32፡24-30)። ኣገዳሲ ዝኾነ፡ ያእቆብ ነቲ ቦታ ጵኒኤል፡ ገጽ ኣምላኽ ኢሉ ሰመዮ፡ ከምቲ እዮብ ድሕሪ እዚ ቃልሲ እዚ ንኣምላኽ ከም ዝርእዮ ዘረጋገጸ። ካልእ ዝመሳሰል ነገር ካብ እዮብ ይመጽእ፡ “እኳ ደኣ እቲ በለስ እንተ ዘይኣፍረየት፡ ኣብ ኣግራብ ወይኒ ኸኣ ፍረ እንተ ዘይነበረ፡ ዕዮ ኣውልዕ እንተ ዘይተዓወተ፡ ግራት ኸኣ መግቢ እንተ ዘይሃበ፡ መጓሰ ኻብ መጓሰ እንተ ተቖርጸት፡ ኣብ ደምበ ኸኣ መጓሰ እንተ ዘይነበረ – ገና ብእግዚኣብሔር ክሕጐስ እየ፡ ብኣምላኽ ምድሓነይ ክሕጐስ እየ” (እዮብ 3፡17-18)።
እዮብ ነቲ ኣቋውሙ ምስ ገለጸ፡ ድሕሪኡ ንኣዕሩኹ ብወቐሳታቶም ከም ዘይስዕብዎም ይምዕዶ፡ እንተ ዘይኮይኑ ፍርዲ ኣብ ርእሶም ከም ዘምጽኡ። ንወቐሳታቶም መሊሱ እዩ፡ ነፍሱ እትናፍቖ ዘላ ሓጢኣት ዘይኮነስ፡ ኣምላኽ ምዃኑ መሓለ፡ ንሱ ሓደ ሓሳብ ከም ዘለዎ፡ ካብ ኣምላኽ ወጻኢ ንዝኾነ ነገር ከም ዘይፈርህ ገሊጹ፡ ንሱ ሓመድ ምዃኑን ናብ ሓመድ ከም ዝምለስን ብምርግጋጽ፡ ኣምላኽ ግና ከም ዝጸንዕ፡ ንኹሉ ትዕቢት ገዲፉ እዩ። ንዕኡ ብዝያዳ ብምስዓብ፡ ንዕኡን ንኣምላኽን ሓሶት ምስክርነት ከም ዘምጽኡ፡ ስለዚ ኸኣ ንሳቶም ንፍርዲ ተሓተቲ ክኾኑ እዮም።
ትምህርቲ እዮብ
ኣብቲ መጽሓፍ ኣምላኽ ናይ መወዳእታ ቃል ክሳዕ ዝዛረብ ብዙሕ ርሑቕ እኳ እንተኾነ፡ ቃሉ ግልጺ እዩ፡ “ቍጥዓይ ኣብ ልዕሌኻ (ኤሊፋዝ)ን ኣብ ልዕሊ ክልተ ኣዕሩኽካን ተባሪዑ እዩ፡ ንስኻትኩም ብዛዕባይ ቅኑዕ ኣይተዛረብኩምን፡ ከምቲ ባርያይ እዮብ ዝገበሮ።” እዮብ፡ እቲ ተወቓሲ፡ ኣብ ክንዲ ወቐስቱ ክልምን ኣለዎ፡ እንተ ዘይኮይኑ ን“ዕሽነቶም” ፍርዲ ክቕበሉ እዮም (እዮብ 42፡7-8)።
እቲ ኣብ እዮብ ዘሎ ቁልፊ፡ “ጽቡቕ ሰባት ስለምንታይ ይሳቐዩ፧” ኢልካ ምሕታት ኣይኮነን። እዮብ ነዚ መልሲ ኣይህብን። ኣብ ክንዲኡ፡ “ኣብ ዓለም ስቓይ ዘለዎ፡ ኣምላኽ ካባና እንታይ ከም ዝደሊ ከመይ ጌርና ክንርድኦ ይግባእ፧” ኢልና ክንሓትት ይግባእ። እቶም ሰለስተ ኣዕሩኽ፡ ኣምላኽ ጻድቃን ክንከውን ከም ዝደሊ፡ ከም ሽልማት ኸኣ ጽቡቕ ህይወት ከም ዝህበና ይግምቱ። እዚ እዩ እቲ ናይ ኩሉ ምኽሮም ፍረ። ጾፋር “ካብ ሕቡእ ሓጢኣትካ ተነስሕ” ይበል፡ ወይ ኤሊፋዝ “ሕራይ በል እሞ ታዘዝ” ይበል፡ እቲ ልሙድ ጥበብ፡ ኣምላኽ ጽቡቕ ክንከውን ከም ዝደሊ፡ ንሱ ኸኣ ክሽልም እዩ።
እዮብ ግና ጽቡቕ እዩ – ዝበለጸ! ገና ግና ይሳቐይ፡ ነቲ ቀሊል መገዲ ኸኣ ይኣብዮ። “ይቕረታ፡ ጌጋ ገይረ እየ፡ ኣምላኽ። እንታይ ከም ዝነበረ ንገረኒ እሞ እንደገና ኣይገብሮን” ምባል ክንደይ ቀሊል ምኾነ። ግናኸ ንጽህና እዮብ ነቲ ቀሊል መገዲ ከም ዘይወስድ ኣይፈቐደቶን። ህይወቱ ኣብ ጽቡቕ ምዃን ዘይኮነስ፡ ኣብ ኣምላኽ እያ ተሰሪታ ነይራ። ንሱ ከመይ ጌሩ ዝበለጸ ክገብር ከም ዝኽእል ጥራይ ክፈልጥ ኣይደለየን፡ ንኣምላኽ ክፈልጥ ደለየ፡ ስለዚ ኸኣ ንዕኡ ዝበለጸ ክስዕቦ ይኽእል ነበረ።
ንኣምላኽ ንምፍላጥ ዘለዎ ሓጃ ስለ ዝነበረ፡ ሓደጋታት ወሲዱ ምስቲ ዘሳቕዮ ዝነበረ ኣምላኽ ተማጐተ፡ ከመይሲ ምስ ባህርይ ኣምላኽ ዘይሰማማዕ ይመስል ነበረ። ኣዕሩኹ ንጥዕናኡን ሃብቱን ንምምላስ እንታይ ክገብር ከም ዘለዎ ይነግርዎ ነበሩ፡ ግናኸ እዮብ ብጥዕና ወይ ብሃብቲ ኣይተገደሰን። ዝደለዮ ዝያዳ ግልጺ ዝኾነ ምስትውዓል ብዛዕባ ኣምላኽ ነበረ።
ኣምላኽ ካባና እንታይ እዩ ዝደሊ፧
እምበኣር ነቲ ዓብዪ ሕቶ ንምምላስ፡ ኣምላኽ ካባና እንታይ እዩ ዝደሊ፧ መልሱ ቀሊል እዩ፡ ጻድቃን ክንከውን ይደልየና። ግናኸ እዚ እንታይ ማለት እዩ፧ ንድኻታት ምሕረት ምግባር፡ ወይ ንደቅና ምግልጋል፡ ወይ ንፍትሒ ምዕያይ፡ ወይ ቅዱስ ህይወት ምምራሕ፡ ወይ ዝኾነ ካልእ ጽቡቕ ተግባራት ኣይኮነን። እዮብ ብዙሕ ካብዚኦም ነበሮ። ኣምላኽ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ዝደልዮ፡ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ንዕኡ ዝናፍቕ ልቢ እዩ። እዚ እዩ ኣብርሃም ዝነበሮ፡ ንዕኡ ኸኣ ጽድቂ ተቖጺሩሉ። እዚ እዩ ኣምላኽ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ኣብ ኣና ዝደልዮ። እዚ እዩ እቲ ናይ ምፍጣርና ምሉእ ትርጉም! ኣምላኽ ንዕኡ ክርስዕዎ ዝኽእሉ ፍጹማት ማሽናት ኣይፈጠረን፡ ንዕኡ ክንፈቅሮን ብፍቕሩ ንኣና ክንሕጐስን እዩ ፈጢሩና!
እዚ እዩ ኣብ መወዳእታ እቲ መጽሓፍ፡ እዮብ ጻድቕ ዝኾነሉ፡ እቶም ስነ-ምግባራውያን፡ ቅኑዓት፡ ብትምህርቲ ኸኣ ቅኑዓት ዝኾኑ ኣዕሩኹ ግና ዝኹነኑ። ንዕኡ ካብ ፍርሃት ኣምላኽ ከም ዝወገደ፡ ንኹሉ ዝኽእል ኸኣ ከም ዝተቓወመ ምስ ወቐስዎ፡ ኣብ መወዳእታ ንሳቶም ንእዮብ ክልምንዎ የድልዮም።
ነቲ እዮብ ኣብ ቅድሜና ዘንበረና ፈተና ጽድቂ ንሓልፎዶ፧ ካብ ኩሉ ንላዕሊ ንኣምላኽ ንናፍቖዶ፧ ንመገድታቱ ንምርዳእ ንደልዶ፡ ንትንሳኤ ህይወት የሱስ ንምንባር ንደልዶ (ሮሜ 6፡4)፧ እዚ እቲ ዝዓበየ ጥሜትና እንተኾይኑ፡ ክንሕጐስ ንኽእል፡ ከመይሲ ኣምላኽ ኩሎም ዝጠምዩን ዝጸምኡን ከም ዝጸግቡ ተስፋ ሂቡ እዩ። ዝኾነ ናብኡ ዝመጽእ፡ እዚ ሓድሽ ህይወት ክወሃቦ እዩ፡ ብመንፈስ ኸኣ ንምንባሩ ሓይሊ ክወሃቦ እዩ – ብፍጹም ዘይኮነስ፡ ግናኸ እዚ ኣገዳሲ ኣይኮነን። ኣገዳሲ ዝኾነ፡ ንዕኡ ቀዳምነት ምሃብና እዩ። ብግዜኡ ንየሱስ ክመስለና እዩ።
ንየሱስ ንህይወትና፡ ንትምኒትና፡ ንጸገማትናን ንሽግራትናን ክቆጻጸር ንዕድሞ። ንሱ ጥዕናን ብልጽግናን ክህበና ይኽእል፡ ግናኸ ምናልባት ኣይኮነን። ግናኸ ንሱ ዝበለጸ ነገር ክህበና እዩ – ካብ ኩሉ ንላዕሊ ንዕኡ ዝኸብር ልቢ፡ ከምኡ ኸኣ ኩሉ ግዜ ምስና ዝኸውን ተስፋ። እዚ ኸኣ ዝዓበየ እዩ!
