ውግኣት ኢያሱ፡ ትእዛዛት ኣምላኽን ዓወት ክርስቶስን

ሰላም ቅድሜኹም። እዚ ቶም ካቶ ምስ ግሬስ ኤንድ ትሩዝ ፌሎውሺፕ እዩ፣ ብመጽሓፍ እያሱ ንጅምር። ንእያሱ ገለ ግዜ ጸኒሕና ኢና። ብዙሕ ዕምቆት ስለዘለዎ ኣዝየ ብዝሑል እኸይድ። ኣብ እያሱ ምዕራፍ 11 ካብ ፍቕዲ 11 ክንጅምር ኢና።

ቅድሚ ሕጂ ዝሸፈንናዮ ድማ ምስ ሰሜናዊ ክፋል እስራኤል ዝካየድ ዝነበረ ውግእ እዩ። እያሱ ናብ ማእከል፣ ናብ ልቢ ከነኣን ኣተወ፣ ንጸላኢ ኣየጥፍኦን። ድሕሪኡ ናብ ደቡብ ከይዱ ንጸላኢ ኣጥፍኦ። ስለዚ ናብ ሰሜን ናይ ምኻዱን ውግእ ናይ ምግባሩን ሂደት ኢና ዘለና። እዚ ድማ እቲ ዝዓበየ ውግእ እዩ፣ እዚ ዘገርም ውግእ እዩ። ምስ ዓብዪ ሰራዊት እዩ ዝካየድ፣ ምስ እስራኤል ክነጻጸር ከሎ። እስራኤል ድማ ንውግእ ኣይተዳለወትን ነበረት።

ስለዚ ድማ ካልእ ምስኦም ዝነበረ ነበሮም፣ ንሱ ድማ ኣምላኽ እስራኤል እዩ። ንሱ ድማ እቲ ንሕና እንምልኾ ኣምላኽ እዩ። ስለዚ እያሱ ንወዱ ዝገልጽ ዓብዪ ስእሊ እዩ፣ ንሱ ድማ ኣብ ህይወትና ንዓና ይዋጋእ። ስለዚ ድማ ብዘይ ዝኾነ ምድንጓይ፣ ካብ ምዕራፍ 11፣ ካብ ፍቕዲ 11 ጀሚረ ከንብብ እየ። ፍቕዲ 10 ከንብብ እየ፣ ምኽንያቱ ፍቕዲ 10 ንሓለፈ ሰሙን ሸፊንናያ ኢና፣ ድሕሪኡ ድማ ክሳብ 21።

ሽዑ እያሱ ተመልሰ እሞ ንሓጾር ሓዘ፣ ንንጉሳ ድማ ብሰይፊ ወቕዖ፣ ምኽንያቱ ሓጾር ቅድሚ ሕጂ ርእሲ ኩሎም መንግስታት ነበረት። ንኹሉ ኣብኣ ዝነበረ ሰብ ብኣፍ ሰይፊ ወቕዕዎ፣ ብምሉኡ ድማ ኣጥፍእዎም። ዝተረፈ ዝትንፍስ ሰብ ኣይነበረን፣ ንሓጾር ድማ ብሓዊ ኣንደዳ።

እያሱ ንኹለን ከተማታት እዞም ነገስታት እዚኦም፣ ንኹሎም ነገስታቶም ድማ ሓዘ፣ ብኣፍ ሰይፊ ድማ ወቕዖም፣ ከምቲ ሙሴ ባርያ እግዚኣብሔር ዝኣዘዞ ድማ ብምሉኡ ኣጥፍኦም። ይኹን እምበር፣ ኣምላኽ ካብተን ኣብ ኣኽራን ዝነበራ ከተማታት ሓንቲ እኳ ኣየንደደን፣ ብዘይካ ሓጾር ጥራይ፣ ንኣኣ ድማ እያሱ ኣንደዳ።

ንኹሉ ምዝማት እዘን ከተማታት እዚአን፣ ንብዕራይ ድማ ደቂ እስራኤል ከም ምዝማቶም ወሰድዎ፣ ንኹሉ ሰብ ድማ ብኣፍ ሰይፊ ወቕዕዎ፣ ክሳብ ዘጥፍእዎም። ዝትንፍስ ሰብ ኣይሓደጉን።

ፍቕዲ 15፦ ከምቲ እግዚኣብሔር ንሙሴ ባርያኡ ዝኣዘዞ፣ ንእያሱ ድማ ኣዘዞ፣ እያሱ ድማ ገበሮ። ካብቲ እግዚኣብሔር ንሙሴ ዝኣዘዞ ሓንቲ እኳ ኣይሓደገን።

ስለዚ እያሱ ንኹላ እታ ምድሪ፣ ንኣኽራን፣ ንኹሉ ነጌብ፣ ንኹላ ምድሪ ጎሸን፣ ንታሕታይ ኣራባ፣ ንኣኽራን እስራኤልን ንታሕታያታን፣ ሕጂ ድማ እቲ ናብ ሰዒር ዝዓርግ ደብረ ሓላቕ፣ ክሳብ በዓል ጋድ፣ ሸለልትታት ሊባኖስ ኣብ እግሪ ደብረ ሄርሞን ወሰደ። ንኹሎም ነገስታቶም ድማ ሓዘ፣ ወቕዖም ድማ ቀተሎም።

እያሱ ምስ ኩሎም እዞም ነገስታት እዚኦም ነዊሕ ግዜ ተዋግአ። ምስ ደቂ እስራኤል ሰላም ዝገበረት ከተማ ኣይነበረትን፣ ብዘይካ እቶም ኣብ ጊብዖን ዝነበሩ ሂዋውያን። ንኹሎም ድማ ኣብ ውግእ ሓዝዎም፣ ምኽንያቱ እግዚኣብሔር ንልቦም ከደድቕ እዩ፣ ምስ እስራኤል ኣብ ውግእ ክራኸቡ፣ ብምሉኡ ከጥፍኦም፣ ምሕረት ከይረኽቡ፣ ከምቲ እግዚኣብሔር ንሙሴ ዝኣዘዞ ድማ ከጥፍኦም እዩ። ኣብዚ ደው ክብል እየ። እሞ እንተድኣ ግዜ ረኺበ ንዝኾነት ፍቕዲ ክቕጽል፣ ፍቕዲ ብፍቕዲ ክኸይድ እየ።

ጸሎት

ናብ እግዚኣብሔር ኣምላኽናን ኣቦናን ንመልከት። በረኸትካ ኣብዛ ቃል እዚኣ ንደሊ። ኣቱም እግዚኣብሔር፣ ንቓልካ ብዕምቆት ንምጽናዕ ግዜ ዘየሕለፉ ልቢ ክትወቕዕ እጽሊ። ኣብ ማርቆስ፣ እሞ ይቕረታ፣ ኣብ ሉቃስ 24 ዘላ ፍቕዲ ትዝክረኒ፣ እግዚኣብሔር ምስ ተንስአ፣ ኣብ ኤማሁስ ንኽልተ ሰብኡት ተራእየ። እሞ ንሱ ድማ ብዛዕባ ባዕሉ ንምጽሓፍቲ ከፈተሎም፣ ከመይ ገይሩ ድማ ነዘን ምጽሓፍቲ ፈጸመን። እሞ ኣቱም እግዚኣብሔር የሱስ ምስ ከድካ፣ ንሓድሕዶም በሉ፣ “ልብና ብምጽሓፍቲ ኣይነደደንዶ፣ ንሱ ብዛዕባ ባዕሉ ምስ ከፈተልና?”

ስለዚ ነመስግነካ፣ እዚ ድማ በረኸትካ ኣብዛ ቃል እዚኣ እዩ። መንፈስ ቅዱስካ ድማ ኣብ ኣእምሮይ ናይ ምዕያይ ናጽነት ይሃልዎ፣ እቲ ሓቂ ከውጽእ፣ ንልቢ ድማ ከበራብር። ብስም የሱስ፣ ኣሜን።

ስለዚ ድማ፣ ነታ ኣብ ሉቃስ ዘላ ፍቕዲ፣ ነተን ኣብ ሉቃስ ዘለዋ ፍቕድታት ክንርኢ ከለና፣ እግዚኣብሔር ምስ ከፈተለን፣ እዚ ድማ ምሉእ ዕላማ ናይ ቃል ኣምላኽ ኣብ ብሉይ ኪዳን ምምልካት እዩ፣ ምኽንያቱ ብንጹር ብዛዕባኡ ይዛረብ። እያሱ ድማ ዓይነት ናይ እግዚኣብሔር የሱስ እዩ። ዓይነት ማለትይ፣ ንሱ ጽላሎት እዩ፣ ንሱ ስእሊ እዩ። ንሱ ባዕሉ እግዚኣብሔር የሱስ ኣይኮነን፣ ግን ንኣምላኽ ባዕሉ ዘሐጉስን ዘኽብርን ነገራት ይገብር።

እግዚኣብሔር የሱስ ድማ፣ “ኣነ ኩሉ ግዜ ፍቓድ ኣቦይ እገብር” በለ። እሞ ኣብ ጌተሴማኒ ትዝክረኒ፣ ኣብ ኣታኽልቲ ምስ ነበረ፣ ናብ መስቀል ንምኻድ ድማ ይዳሎ ነበረ፣ ብኣብራኹ ድማ ይጽሊ ነበረ፣ “ኣቦ፣ እዚ ጽዋእ እዚ ይሕለፈኒ” በለ። ድሕሪኡ ድማ፣ “ግን ፍቓደይ ኣይኹን፣ ፍቓድካ ግና ይኹን” በለ።

ስለዚ ንሱ ንዓና ስእሊ እዩ፣ ንኣምላኽ ንሓገዝ ክንጽውዕ ከለና። ፍቓዱ ኣብ ህይወትና ክሳተፍ ንደሊ። ፍቓድና ኣብኡ ከነጽንዕ ኣይንደልን፣ ምኽንያቱ ዝሓተትናዮ ክህበና ይኽእል እዩ፣ ግን ኣብ ፍቓድ ኣምላኽ ክንከውን ንደሊ። ስለዚ ቃል ኣምላኽ ንዓና ተሓዲጉልና እዩ፣ ንሱ ቃሉ ምዃኑ ንምርካብ፣ መምርሒ ይኸውነና።

ስለዚ ንእያሱ ምዕራፍ 11 ክንርኢ ንጀምር፣ ፍቕዲ 11 ድማ እቲ ዝሓደግናሉ እዩ ዝብል እምነት ኣለኒ። እሞ ኣብ ፍቕዲ 11 ከምዚ ይብል፣ “ንኹሉ ኣብኣ ዝነበረ ሰብ ብኣፍ ሰይፊ ወቕዕዎ፣ ብምሉኡ ድማ ኣጥፍእዎም። ዝተረፈ ዝትንፍስ ሰብ ኣይነበረን፣ ንሓጾር ድማ ብሓዊ ኣንደዳ።”

ሕጂ ኣምላኽ፣ ኣምላኽ እስራኤል፣ ምስቲ ዝመረጾ መራሒኡ እያሱ፣ ነዚ ምሽግ እዚ ብምሉኡ ኣጥፍኦ፣ ስልጣኑ ድማ ኣውረደ። ኣምላኽ ኩሉ ነገር እንደገና ሓድሽ ክገብሮ እዩ። ነቲ ዘይስዓር ምሽግ ንህዝቢ እታ ምድሪ ህያው ኣብነት ክገብሮ ደለየ፣ እታ ምድሪ እዚኣ ምድሪ ኣምላኽ ምዃና፣ ንሱ ድማ ንህዝቢ ካብኣ ናይ ምውጻእ ግዜኡ በጺሑ ነበረ፣ ምኽንያቱ ክህቦም ቃል ኣትዩ ነበረ።

ስለዚ ድማ ኣብዛ ዓለም እዚኣ እዩ፣ ገለና ኣብዛ ዓለም እዚኣ ክንተኽል ንደሊ፣ ንዘለኣለም ክንነብር ድማ ንሓስብ። ግን ንእሽቶ ምስ ዝነበርኩን ኣብ ዕድመ ንእስነተይ ምስ ዝነበርኩን፣ ኣረጊት ክኸውን ኣይሓሰብኩን። ኣረገውቲ ሰባት ርእየ፣ ግን ከምኦም ክኸውን ኣይሓሰብኩን። ስለዚ ድማ ንሕና ኣብ ህይወትና ብዕድመ ናይ ምቕያር ሂደት ንሓልፍ። ግን ኣብ ቃል ኣምላኽ፣ ንሱ ድማ እቲ እንበራብርሉን እንጥበብሉን፣ ንኻልኦት ሰባት ድማ ብኡ ኣገባብ ናይ ምሕጋዝ እንኽእለሉን ነገር እዩ። ንሳቶም ኣቕሑ ክንሰጋግር ወይ ነገራት ከነንቀሳቕስ ክንሕግዞም ኣይንኽእልን ንኸውን፣ ወይ ድማ ኣብ ዕድመና፣ ግን ንሰባት መንፈሳዊ ጥበብ ክንህቦም ንኽእል ኢና። ስለዚ ድማ ኣብ፣ ይቕረታ፣ ገጻተይ ተሓዋዊሶም።

እሞ ኣብ ፍቕዲ 11፣ ፍቕዲ 12 ከምዚ ይብል፣ “እያሱ ንኹለን ከተማታትን ነዞም ነገስታትን ንኹሎም ነገስታትን ሓዘ። ብኣፍ ሰይፊ ወቕዖም ድማ ኣጥፍኦም፣ ከምቲ ሙሴ ባርያ ዝኣዘዞ።” ድሕሪኡ ድማ ንሓጾር ኣንደዳ፣ ምኽንያቱ ሓጾር ምሽግ ነበረት፣ እሞ? ንሳ ምሽግ ናይ እቲ ቀንዲ ምሽግ ኣብዚ ሰሜናዊ መንግስቲ ነበረት። ንሱ እቲ ዝጥበብ ንጉስ ነበረ። ብንጹር ዝበሎ ንኹሎም ካልኦት ነገስታት ኣጽለዎም። ብሓቂ ድማ ንሱ እዩ ነዞም ኩሎም ካልኦት ነገስታት ንእስራኤል ኣብታ ተስፋ ዝተዋህበቶ ምድሪ ክዋግኡ ዝኣከቦም።

ስለዚ ድማ ወቕዖም። ፍቕዲ 12፦ “እያሱ ንኹለን ከተማታት እዞም ነገስታት እዚኦም፣ ንነገስታቶም ድማ ሓዘ፣ ወቕዖም ድማ ኣጥፍኦም፣ ከምቲ ሙሴ ባርያ ካብ እግዚኣብሔር ዝኣዘዞ። ይኹን እምበር፣ እስራኤል ነዘን ከተማታት ኣየንደደን፣ ኣብ ኣኽራነን ድማ ደው በላ፣ ብዘይካ ሓጾር ጥራይ፣ ንኣኣ ድማ እያሱ ኣንደዳ።” ኣብ ፍቕዲ 14፦ “ንኹሉ ምዝማት እዘን ከተማታት እዚአን፣ ንብዕራይ ደቂ እስራኤል ድማ ነዘን መብጽዓታት ወሰድዎ፣ ግን ንኹሉ ሰብ ብኣፍ ሰይፊ ወቕዕዎ፣ ክሳብ ዘጥፍእዎ። ዝትንፍስ ሰብ ኣይሓደጉን።”

ስለዚ ድማ ኣብ ፍቕዲ 15፣ “እግዚኣብሔር ንሙሴ ኣዘዞ፣ ከምቲ ንእያሱ ዝኣዘዞ፣ እያሱ ድማ ገበሮ። ዝኾነ ነገር የለን…” ኣብ ፍቕዲ 15 ክርኢ ከለኹ፣ እያሱ ነዘን ኩለን ትእዛዛት ሙሴ ብእግዚኣብሔር ኣቢሉ ዝሃቦ ብተኣማንነት ከም ዝፈጸመን ክትምልከቱ እደሊ።

ኣብ እያሱ ምዕራፍ 1፣ ኣብ እያሱ ምዕራፍ 1፣ “ሕጂ ድማ ኮነ…” እዚ እያሱ ኣምላኽ ምስ ዝሓቶ እዩ፣ “ባርያይ ሙሴ ሞይቱ እዩ” ይብል። “ሕጂ ድማ ንስኻ ኢኻ ሓላፊ” ይብል። እዚ ድማ እቲ ዝብሎ ዘሎ እዩ፦ “ሕጂ ድማ ድሕሪ ሞት ሙሴ ባርያ እግዚኣብሔር ኮነ፣ እግዚኣብሔር ንእያሱ ወዲ ነዌ፣ ባርያ ሙሴ፣ ከምዚ ኢሉ ተዛረቦ፣ ‘ባርያኻ ሙሴ ሞይቱ እዩ። ሕጂ ድማ ተንስእ፣ ንስኻን እዚ ህዝቢ እዚን ነዚ ዮርዳኖስ ተሻገሩ፣ ናብታ ኣነ ዝህቦም ዘለኹ ምድሪ፣ ናብ ደቂ እስራኤል። እግሪ እግርኻ ዝረግጾ ኩሉ ቦታ፣ ከምቲ ንሙሴ ዝነገርኩዎ፣ ንዓኻ ሂበካዮ ኣለኹ። ካብ በረኻ ክሳብ ሊባኖስ፣ ክሳብ እቲ ዓብዪ ሩባ፣ ሩባ ኤፍራጥስ፣ ኩላ ምድሪ ኬጢያውያን፣ ክሳብ እቲ ዓብዪ ባሕሪ ናብ ምዕራብ ጸሓይ፣ ግዝኣትካ ክኸውን እዩ። ኣብ ቅድሜኻ ደው ክብል ዝኽእል ሰብ ኣይክህሉን እዩ፣ ንኹሉ መዓልታት ህይወትካ። ከምቲ ምስ ሙሴ ዝነበርኩ፣ ምስኻ ክኸውን እየ። ኣይክሓድገካን እየ። ንስኻ ድማ ኣይክትሓድገኒን ኢኻ።’”

ኣብዚ ደው ክብልን ክዕርፍን እደሊ፣ ምኽንያቱ እዚ ድማ እቲ ንዓና ዝውዕለና ተስፋ እዩ፣ ሓጢኣተኛታት ምዃንና ምስ ንፈልጥ፣ ናብ ሲኦል ድማ ከም እንኸይድ። እዚ ድማ ንኣምላኽ ንሓገዝ ናይ ምጽዋዕ ልመና እዩ። “እግዚኣብሔር የሱስ፣ ኣድሕነኒ። ናብ ህይወተይ እቶ። ቀይረኒ።” ስለዚ እዚ ድማ እቲ ንሱ ኣብ ህይወትና ዝገበሮ ዘሎ እዩ፣ ባዕሉ እንደገና ክሃንጽ ይፍትን። ኣምላኽ ዝኾነ ሰብ ክጠፍእ ኣይደልን፣ ግን ዘለኣለማዊ ህይወት ክህልዎ፣ ምስኡ ድማ ክህልዎ ይደሊ። ንሱ ህይወት እዩ።

ኣብ ኮለጅ ምስ ዝነበርኩን ኣብ ላዕለዋይ ቤት ትምህርቲ ምስ ዝጀመርኩን ህይወት እነብር ከም ዝነበርኩ ሓሲበ ነይረ፣ ግን ህይወት እነብር ከም ዝነበርኩ ሓሲበ ነይረ። ንኣደይ፣ ንወለደይ ድማ ክሰምዕ ኣይነበረኒን። ዝደለኹዎ ገበርኩ። ዝኾነ ሰብ ክነግረኒ ኣይከኣለን። ዝገበርኩዎ ኩሉ ድማ ሓጢኣት ነበረ። ካብ ኣምላኽ ድማ ርሑቕ ነበርኩ፣ ገለ ግዜ ኣብ ቤተ ክርስትያን እኳ እንተነበርኩ። ብቕልጡፍ ክውዳእ ተስፋ እገብር ነይረ፣ ንንጥፈታት ድማ ክምለስ። ኣብ ክርስቶስ ሞይተ ነበርኩ፣ ኣብ ቤተ ክርስትያን ተቐሚጠ። ገለ ሰባት ድማ ሎሚ ምስ ክርስቶስ ናብ መንፈሳዊ ህይወት ብሓቂ ኣይተበራበሩን። ሓጢኣት ክንደይ ከም ዝኸፍእ ኣይረኣዩን። ኣምላኽ ንሓጢኣት ይጸልእ። ንሓጢኣት ክፈርድ ኣለዎ። ስለዚ ድማ ንሕና ክንንስሕ ይግባኣና፣ ምኽንያቱ ኣብ መስቀል ጎልጎታ ዝገበሮ፣ ንሱ ዋጋ ከፊሉ እዩ፣ ኣነ ድማ ናብ ሲኦል ከይከይድ።

ኣብቲ መስቀል ንሰለስተ ሰዓታት ነበረ። እተን ናይ መወዳእታ ሰለስተ ሰዓታት ናይ ኣብ መስቀል ምዃኑ እቲ ዝኸፍአ ግዜ ነበረ፣ ምኽንያቱ ሽዑ እዩ ሓጢኣትና፣ ሓጢኣተይ፣ ሓጢኣትካ፣ ሓጢኣት ኩላ ዓለም ኣብኡ ዝተነብረ። ስለዚ ኣምላኽ ንወዲ ፍቕሩ ብምልኣኽ ዘገርም ስራሕ ገበረ፣ ኣምላኽ ዝጸልኦ ዝነበረ፣ ሓጢኣት ክኸውን። ነቲ ሓጢኣት ድማ ኣብኡ ፈረዶ። እዚ ድማ ግዜ ነበረ፣ ኣብ መስቀል ድማ ጩኸት ነበረ፣ “ብምሉኡ ተኸፊሉ! ብምሉኡ ተኸፊሉ!”

ስለዚ ድማ እዚ ድኹም ተረት ጩኸት ኣይነበረን። ናይ ዓወት ነበረ። “ገይረዮ ኣለኹ። ስራሕ ፈጺመዮ ኣለኹ።” ናብ ሞት ድማ ሓለፈ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልታት ድማ ተንስአ። ድሕሪኡ ድማ ልዕሊ 500 መሰኻኽር ርእይዎ ነበሩ። ከም ዘይነበረ ክትነጽግ ኣይትኽእልን ኢኻ። ኣብ መስቀል ከም ዘይሞተ ክትነጽግ ኣይትኽእልን ኢኻ። ሎሚ ህያው ከም ዘሎ ክትነጽግ ኣይትኽእልን ኢኻ፣ ምኽንያቱ ንሕና መሰኻኽሩ ኢና።

ስለዚ ምስ ፍቕዲ ሽዱሽተ ምስ እያሱ ክንቕጽል ከለና፣ “ጽናዕን ትብዓትን ይሃልካ፣ ምኽንያቱ ነታ ንኣቦታትካ ዝመሓልኩላ ምድሪ ክትወርሳ ኢኻ። ጽናዕን ኣዝዩ ትብዓትን ጥራይ ይሃልካ።” በለ። “ከምቲ ሙሴ ባርያይ ዝኣዘዘካ፣ ንኹሉ ሕጊ ብጥንቃቐ ክትገብር ተጠንቀቕ። ካብኡ ናብ የማን ወይ ናብ ጸጋም ኣይትግለስ፣ ኣብ ዝኸድካዮ ኩሉ ቦታ ክትዕወት ምእንቲ። እዛ መጽሓፍ ሕጊ እዚኣ ካብ ኣፍካ ኣይትፍለ፣ ግን ንመዓልትን ለይትን ኣብኣ ኣስተንትነላ፣ ኣብኣ ተጻሒፉ ዘሎ ኩሉ ብጥንቃቐ ክትገብር ምእንቲ። ሽዑ መገድኻ ክትዕወት ኢኻ፣ ሽዑ ድማ ክትዕወት ኢኻ። ኣይኣዘዝኩኻንዶ? ጽናዕን ትብዓትን ይሃልካ። ኣይትፍራህ። ኣይትሰምብድ፣ ምኽንያቱ እግዚኣብሔር ኣምላኽካ ኣብ ዝኸድካዮ ኩሉ ቦታ ምስኻ እዩ።”

እዚ ድማ ተስፋ እዩ። ንስኻን ኣነን ድማ ነዚ ተመሳሳሊ ተስፋ ኣለና። የሱስ ክርስቶስ፣ “ኣይክሓድገካን እየ፣ ኣይክሓድገካን እየ” ይብል። ስለዚ ድማ ኣብ ዝኸድናዮ ኩሉ ቦታ ንወስዶም። ገለ ግዜ ድማ ክንከውን ዘይብልና ቦታታት እዩ። ካልእ ግዜ ድማ ወንጌል ንሰብኽ ኣለና። ንሱ እዩ ቃል ኣምላኽ ዝህበና፣ ወንጌል ክንሰብኽ።

ግን ኣብኡ እዚ መጠንቀቕታ ኣሎ። “ጽናዕን ትብዓትን ጥራይ ይሃልካ” ይብል። “ተጠንቀቕ፣ ከምቲ ሙሴ ባርያይ ዝኣዘዘካ፣ ንኹሉ ሕጊ ግበር” ይብል። እሞ? ሽዑ ድማ ኣብ ትሕቲ ሕጊ ይነብሩ ነበሩ። ንሕና ኣብ ትሕቲ ሕጊ ጸጋ ንነብር። ንመስቀል ንርኢ፣ ክርስቶስ ኣብ መስቀል ንዓና ዝገበሮ ድማ ነመስግን። ምስኡ ኣብ ቃሉ ግዜ ብምሕላፍ፣ ንዘለኣለማዊ ምድሓንና ድማ ብምምስጋን፣ ዘለኣለማዊ ምድሓንና ድማ ተኣሚኑ። ዝኾነ ሰብ ካባና ክወስዶ ኣይክእልን እዩ።

ስለዚ እዚ ድማ ንኹላትና ናይ ምምስጋን ጽውዓ እዩ። ብምምስጋን ድማ ነርእዮ። ንሓድሕድና ከመይ ከም እንሕዝ ብምርኣይ ነርእዮ። ንሓድሕድና ክንበረታትዕ ኣለና። ገለ ግዜ ሓቂ ብፍቕሪ ክንነግሮም ኣለና። እዚ ድማ ከቢድ እዩ፣ ሓደ ዓርኪ፣ ሓንቲ ሓብቲ ወይ ሓው ኣብ ሓጢኣት ክንርኢ ከለና፣ ብዛዕባኡ ከይንሰቕስቕ። ከይድና ድማ ክንብል፣ “እዚ ንኣምላኽ ኣየኽብርን እዩ። ካብኡ ክትርሕቕ ኣለካ። ክትንስሕ ኣለካ፣ ምስ ዝጎዳእካዮም ሰባት ድማ ነገራት ክተስተኻኽል ኣለካ።”

ስለዚ እንደገና፣ ኣብታ ዝቕጽል ፍቕዲ፣ ኣብ ፍቕዲ 8፣ “ሽዑ መገድኻ ክትዕወት ኢኻ፣ ሽዑ ድማ ክትዕወት ኢኻ። ኣይኣዘዝኩኻንዶ?” ይብል። ኣብዚ ደው ክብል እየ፣ ምኽንያቱ እዚ ድማ እቲ ኣምላኽ ንእያሱ ክገብሮ ዝሓተቶ እዩ። ግን ዝገበሮ ኩሉ፣ ኣብ ቃል ክጸንዕ ነበሮ። ብሓቂ ድማ ነገስታት ክመጹ ከለዉ፣ ንሳቶም ባዕሎም ኣብ ቃል ኣምላኽ ክሳተፉ ነበሮም። ከንብብዎ ነበሮም። ኣምላኽ እንታይ ከም ዝሓተቶም፣ ንህዝቢ ክመርሑ ድማ ክፈልጡ ነበሮም። ኣምላኽ ዘኽብሩ ድማ ኣዝዮም ውሑዳት ነበሩ፣ ብዙሓት ድማ ኣይተኣዘዝዎን። ስለዚ ኣምላኽ ኣይተሓጎሰን፣ ግን ንሱ ተጻወረ። ንሱ ነዊሕ ተጻዋሪ እዩ። ነዊሕ ተጻዋሪ ማለት ንሱ ትዕግስቲ ኣለዎ።

ኣብ እያሱ ፍቕዲ 16፣ ፍቕዲ 16፦ “እያሱ ንኹላ እታ ምድሪ፣ ንኣኽራን፣ ንኹሉ ነጌብ፣ ንኹላ ምድሪ ጎሸን፣ ንታሕታይ ኣራባ፣ ንኣኽራን ድማ ንታሕታያታ ወሰደ።” እዚ ድማ ደቡባዊ ክፋል እዩ፣ እሞ? እዚ ድማ እቲ ዝወሰዶ ደቡባዊ ክፋል እዩ።

ኣብ ፍቕዲ 17፣ ብዛዕባ ሰሜናዊ ክፋል ክዛረብ እዩ፦ “ካብ ደብረ ሓላቕ ካብ ሰዒር ዝዓርግ፣ ክሳብ በዓል ጋድ፣ ሸለልትታት ሊባኖስ ኣብ እግሪ ደብረ ሄርሞን።” ደብረ ሄርሞን ኣዝዩ ሰሜን እዩ። እቲ ዝነዋሕ ከረን ኣብ ማእከላይ ምብራቕ እዩ። 10,000 ጫማ እዩ። “ንኹሎም ነገስታቶም ሓዘ፣ ወቕዖም ድማ ቀተሎም።”

ብዝኾነ፣ ንዓኻ ብቕልጡፍ እንተድኣ ዝኸይድ ኣይፈልጥን እየ፣ ግን እርግጸኛ እንተድኣ ኮይንካ ብርዒ ወይ ቐለም ኣለካ፣ ቁጽሪ ፍቕድታት ድማ ጽሓፍ፣ ክደግሞም ክፍትን እየ።

ፍቕዲ 18፦ “እያሱ ምስዞም ነገስታት እዚኦም ነዊሕ ግዜ ተዋግአ።” ገለ ግዜ ብዙሓት ነዊሕ ዝጸንሑ ውግኣት ወይ ህዋሳት ኣለና። ገለ ግዜ ንነዊሕ ዓመታት ብነገራት ንሓልፍ። እዚ ውግእ እዚ ኣብ መጽሓፍ እያሱ ዝሓለፍዎ ዘለዉ፣ ውግእ ኤሪኮ፣ ደቡባዊ ውግእ፣ ሰሜናዊ ውግእ፣ ነዘን ኩለን ውግኣት ንምፍጻም ልዕሊ ሸውዓተ ዓመታት ከም ዝወሰደ ይብሉ። ግን ኣምላኽ ነዚ መንፈሳዊ ሓይሊ ሃቦም። ነዚ ነገራት እዚ ንምሕላፍ ድማ ኣካላዊ ሓይሊ ሃቦም። ይንቀሳቐሱ ነበሩ። እዚ ግዜ እዩ ነበረ ኣምላኽ ናይ ምውራስ ዝበለ፣ ንሳቶም ድማ ብንጥፈት ይገብርዎ ነበሩ። እሞ ብቕልጡፍ ካብ ሓንቲ ከተማ ናብ ካልእ ከመይ ከም ዝኸዱ ክትኣምን ኣይትኽእልን ኢኻ፣ ከም ዝተነበብካዮ።

ስለዚ ኣምላኽ ነዚ ነገራት እዚ ኣብ ህይወትና ንምግባር ሓይሊ ይህበና። ስለዚ ኣምላኽ እንደገና፣ ፍቕዲ 18፦ “እያሱ ምስ ነገስታቶም ነዊሕ ግዜ ተዋግአ።” እንደገና፣ ንሕና እውን ውግእ ከም እንሓልፍ ንዝክር። ገለ ውግኣትና ሓጺር እዩ፣ ገለ ውግኣትና ድማ ነዊሕ እዩ። እዚ ውግኣት እዚ፣ ንሳቶም ብሓቂ ኣካላዊ ውግኣት እዮም፣ ግን ንዓኻን ንኣነን ናይቲ እንሓልፎ ውግኣት ስእልታት እዮም። ገለ ግዜ ሓጺር ውግኣት፣ ገለ ግዜ ነዊሕ ውግኣት። ገለ ግዜ ድማ ንወድቕ፣ ግን ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ንሓጢኣት ንምስዓር ጸጋ ይህበና። ንሓጢኣት ንምስዓር ድማ ሓይሊ ይህበና፣ ግን ንኡ ክንፉት ክንከውን ኣለና።

ፍቕዲ 19፣ ፍቕዲ 19፦ “ምስ ደቂ እስራኤል ሰላም ዝገበረት ከተማ ኣይነበረትን፣ ብዘይካ እቶም ኣብ ጊብዖን ዝነበሩ ሂዋውያን። ንኹሎም ድማ ኣብ ውግእ ሓዝዎም።” እዚ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ ሓዘን ዝመልኦ ፍቕዲ እዩ፣ እሞ? ሓደ እኳ ምስ ኣምላኽ፣ ምስ እስራኤል ሰላም ኣይገበረን። ሓደ እኳ፣ ብዘይካ ጊብዖን፣ ጊብዖናውያን፣ እሞ? ንሳቶም ክፋል ናይቶም ኣብኡ ዝነበሩ ነገዳት ሂዋውያን ነበሩ።

ሕጂ ዘዳግም ምዕራፍ 20፣ ዘዳግም ምዕራፍ 20 ካብ ፍቕዲ 10 ክሳብ 13 ከንብብ እደሊ። እዚ ድማ ኣምላኽ ንሙሴ ዝነግሮ ዘሎ እዩ፣ “ንሓንቲ ከተማ ንምውጋእ ምስ ትቐርብ፣ ክትወስዳ ኣለካ። ናይ ሰላም ውዕል ክትህባ ኣለካ።” ፍቕዲ 11፦ “ምስኻ ሰላም ክትገብር እንተድኣ ተሰማሚዓ፣ ንዓኻ ድማ እንተድኣ ከፊታ፣ ሽዑ ኩሎም ኣብኣ ዝርከቡ ሰባት ባሮትካ ክኾኑ እዮም፣ ክግዝኡኻ ድማ እዮም። ይኹን እምበር፣ ምስኻ ሰላም እንተድኣ ዘይገበረት፣ ግን ምስኻ እንተድኣ ተዋጊኣ፣ ክትከብባ ኣለካ።”

እዚ ድማ እቲ ምሉእ ጉዳይ እዩ። ጊብዖናውያን ጥራይ መጺኦም ምስኡ ኪዳን ገበሩ፣ እኳ እንተኾነ እዚ ሓሳዊ ኪዳን ነበረ። ንሳቶም እስራኤል ብስም እግዚኣብሔር ገበርዎ፣ ስለዚ ድማ ምስ ጊብዖናውያን ዝገበርዎ ውዕል ኣጽንዕዎ። ጊብዖናውያን ድማ ብንጹር፣ ኣብ ታሪኻዊ ክፋል ጊብዖን ክርኢ ከለኹ፣ ምስ እስራኤል ጸገማት ኣይነበሮምን። ንሳቶም ባሮት ነበሩ። ክፋሎም ድማ ገበሩ። እሞ ኣምላኽ ምስ ዝህቦም፣ ነዞም ሰባት እዚኦም ምስ ዝህቦም፣ ብዙሓት ሰባት ንኣምላኽ ይጸልእዎ፣ “ኣምላኽ ኣምላኽ ፍቕሪ እንተድኣ ኮይኑ፣ ከመይ ገይሩ ነዞም ሰባት እዚኦም ከምዚ ገይሩ ከጥፍኦም ይኽእል?” ይብሉ።

እንደገና፣ ኣብ ዘፍጥረት ምዕራፍ፣ ኣምላኽ ንዓለም ቅድሚ ምጥፋኡ፣ ኣብ ዘፍጥረት 6፣ ዘፍጥረት 6፣ “ሕጂ ድማ ኮነ፣ ሰባት ኣብ ገጽ ምድሪ ክበዝሑ ምስ ጀመሩ፣ ኣዋልድ ድማ ምስ ተወልዳሎም፣ ደቂ ኣምላኽ ንኣዋልድ ሰባት ጽቡቓት ምዃነን ረኣዩ፣ ካብአን ድማ ንኣንስቶም ወሰዱ፣ ንዝመረጽዎ ድማ።” ፍቕዲ 3፦ “ሽዑ ኣምላኽ፣ ‘መንፈሰይ ንዘለኣለም ምስ ሰብ ኣይክዋጋእን እዩ፣ ምኽንያቱ ንሱ እውን ስጋ እዩ። ይኹን እምበር፣ መዓልቱ 120 ዓመት ክኸውን እዩ’ በለ።” ኣብዚ ደው ክብል እየ። ግን “ኣነ ንዘለኣለም ምስ ሰብ ኣይክዋጋእን እየ” ይብል፣ ምኽንያቱ ትዕግስቲ ኣምላኽ ይውዳእ። ዝኾነ ጻዕሪ ከም ዘየለ ይርኢ፣ ዝኾነ ጻዕሪ ድማ ኣይክህሉን እዩ። ንሱ ካብ መጀመርታ ክሳብ መወዳእታ ዝርኢ እዩ። ንመጻኢኦም ይፈልጥ እዩ፣ እሞ? ግን ንሰባት ይስዕቦም፣ ናብ ባዕሉ ድማ ይስሕቦም። ናብ ባዕሉ ይጽውዖም፣ ግን ሰባት ጸልማት ካብ ብርሃን ይፈትዉ።

ስለዚ ድማ ኣብ ሮሜ 1፣ ምዕራፍ 18፣ ገለ ውሑዳት ፍቕድታት፣ “ምኽንያቱ ቍጥዓ ኣምላኽ ካብ ሰማይ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ዘይፍርሃት ኣምላኽን ዘይጽድቂ ሰባትን ይግለጽ እዩ፣ ንሓቂ ዝዓብኡ።” ክሰምዕዎ ኣይደልዩን። ይግለጹ። ይጭድሩሉ። “እዚ ጌጋ ኣይኮነን። ህይወተይ ይሕጎሰሉ ኣለኹ። ሕጂ ዝገብሮ ዘለኹ እፈትዎ ኣለኹ” ይብሉ። እሞ? ስለዚ ድማ ንሓቂ ብዘይጽድቂ ይዓብእ።

ፍቕዲ 19፦ “ምኽንያቱ ብዛዕባ ኣምላኽ ዝፍለጥ ኣብ ውሽጦም ንጹር እዩ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ንሳቶም ንጹር ገበሮ። ምኽንያቱ ካብ ፍጥረት ዓለም ጀሚሩ፣ ዘይርአ ባህርያቱ፣ ዘለኣለማዊ ሓይሉን መለኮታዊ ባህርዩን ብንጹር ተራእዩ እዩ፣ ተረዲኡ ድማ።” እዚ ድማ ምስ ሰባት ዘሎ ነገር እዩ። ኣምላኽ ምስኦም ክዓዪ ከሎ፣ ሓቂ ከቕርብ ከሎ፣ ንሱ ካብኦም ዝደለዮ ከቕርብ ከሎ፣ እዚ ድማ እቲ ዝገብርዎ እዩ። ንሳቶም፣ እኳ እንተኾነ ንኣምላኽ ይፈልጥዎ ነበሩ፣ ከም ኣምላኽ ኣየኽበርዎን፣ ኣየመስገንዎን ድማ፣ ግን ኣብ ግምቶም ድኹማት ኮኑ፣ ድንቁርና ልቦም ድማ ጸልመተ፣ ጥበበኛታት ምዃኖም እናበሉ፣ ዓያሹ ኮኑ፣ ክብሪ ዘይጠፍእ ኣምላኽ ድማ ብስእሊ ናይ ጠፋኢ ሰብን ኣዕዋፍን ኣርባዕተ እግሪ ዘለዎም እንስሳታትን ለወጡ። ግን ንኣምላኽ ይፈልጥዎ ነበሩ። ብዛዕባ ኣምላኽ ፍልጠት ነበሮም።

ስለዚ ድማ ኣብ ፍቕዲ 20 ክንቕጽል ከለና፣ “ምኽንያቱ እግዚኣብሔር ንልቦም ከደድቕ እዩ፣ ምስ እስራኤል ኣብ ውግእ ክራኸቡ።” እሞ? ስለዚ ድማ ነዚ ምስ ተንበብካዮ፣ ኣምላኽ ንሰብ ናብ ክርስቶስ ናይ ምምጻእ ዕድል ይህቦ፣ ናብኡ ናይ ምምጻእ፣ ህይወቶም ድማ ናይ ምቕያር። ስለዚ ኣብ እያሱ 11 ፍቕዲ 20፣ “ምኽንያቱ እግዚኣብሔር ንልቦም ከደድቕ እዩ፣ ምስ እስራኤል ኣብ ውግእ ክራኸቡ፣ ብምሉኡ ከጥፍኦም፣ ምሕረት ከይረኽቡ፣ ግን ከምቲ እግዚኣብሔር ዝኣዘዞ ከጥፍኦም እዩ” ይብል።

ኣምላኽ ግዜ ይፈልጥ እዩ። ግዜ ሰብ ይፈልጥ እዩ። ስለዚ ድማ ኣብዛ ህይወት እዚኣ ጥራይ እዚ ግዜ ኣለና፣ ንኣምላኽ ንምምላስ፣ ካብ ሓጢኣት ንምንስሓ፣ ንሳቶም ድማ ቃሉ ብምምባብን ቀጻሊ ዝምድና ብምምስራትን ክደልዮም ንጅምር። ሓደ ነገር እውን፣ ንመምህርካ ጥራይ ዝምርኮስ ሰብ ኣይትኹን። ኣምላኽ ንዓኻ ይሓትተካ። እዚ ናትካ ውልቃዊ ዝምድና እዩ፣ ውልቃዊ። ብዛዕባ ዝምድናኻ ምስ ኣምላኽ ገለ ክትገብር ኣለካ። ቃሉ ከተንብብ ኣለካ። ቅድሚኡ ብንስሓ ክትከውን ኣለካ። ገለ ግዜ ድማ ሰባት ምስ ዝጎድኡኻን ምስ ዝሓምዩኻን፣ ናብኦም ከይድካ ምሕረት ክትሓትት ኣለካ፣ እኳ እንተኾነ ንሳቶም ንዓኻ ጎዲኦምኻ ይኾኑ። ንሕና ቅድሚ ኩሉ ንኣምላኽ ተሓተቲ ኢና። ንሳቶም እውን ንኣምላኽ ተሓተቲ ክኾኑ እዮም። ከም ምእመናን እኳ እንተኾና፣ ምድሓንካ ከም ዝጠፍእ ማለት ኣይኮነን፣ ግን ብርግጽ ኣብ ህይወትና ናይ የሱስ ክርስቶስ ሓጎስን ሃብትን ክትስእን ኢኻ።

ሓደ ነገር ምስ እነንብብ፣ ምናልባት ሓደ ዝሑልን ጭካነ ዝመልኦን ዝመስል ነገር፣ ኣምላኽ ንልቢ ከደድቕ፣ ምሕረት ድማ ከይረኽቡ፣ እንታይ ክትብሎም ኢኻ? ኣነ ድማ ሮሜ ምዕራፍ 18 ኣንቢበ ነይረ። ኣምላኽ ምስ ሰብ ይዓዪ። ንሱ ነዊሕ ተጻዋሪ እዩ። ምስ ኖህ፣ ምስ ማይ ኣይሂ፣ ምስቶም ኣብኡ ዝነበሩ ሰባት ነዊሕ ተጻዋሪ ነበረ። ኖህ ሰባኺ ጽድቂ ነበረ። ኣብ ማእከል ኣብቲ ግዜ እቲ ጃልባ ይሃንጽ ነበረ፣ እንታይ ዕላማ ነበሮ ጃልባ ኣብ ደረቕ ምድሪ ክትህነጽ? ማይ ኣይነበረን ወይ ቀረባ ኣይነበረን። “ስለምንታይ እዚ ትገብር ኣለኻ?” በለ። “ምኽንያቱ ኣምላኽ ንምድሪ ክፈርድ እዩ” በለ። ን120 ዓመታት ድማ ገበሮ። ንሰዶምን ጎሞራን መጠንቀቕታ ነበረ። ሰሚዖም ድዮም? ኣይፋሎምን። ስለዚ ድማ ኩሉ ሰብ ብውልቂ ዕድል ኣለዎ። ሕጂ ምሉእ ህዝቢ፣ እዚ ድማ ስራሕ ኣምላኽ እዩ፣ ንሱ ንልቢ ምሉእ ህዝቢ ክቕይር እንተድኣ ኮይኑ።

ኣብ እያሱ ምዕራፍ 11 ፍቕዲ 21፣ ኣብ እያሱ ምዕራፍ 11 ፍቕዲ 21 ክንቕጽል ከለና። ዕላማይ ድማ ን30 ደቒቕ ምሳና ምጽናሕ እዩ። ሕጂ ድማ ኣብ ፍቕዲ 21 ክዛዝም እየ፦ “እያሱ ሽዑ መጺኡ ንኣናቂም ካብ ኣኽራን፣ ካብ ኬብሮን ኣብ ኩሉ ኣኽራን ይሁዳ፣ ካብ ኩሉ ኣኽራን እስራኤል ቆረጾም። እያሱ ነዘን ከተማታት እዚአን ብምሉኡ ኣጥፍኤን።” እሞ? እዚ ድማ ትፈልጥዎ እንተድኣ ኮይንኩም ኣይፈልጥን እየ፣ ግን ኣናቂም፣ ንሳቶም ዓበይቲ ሰባት ነበሩ፣ ትሽዓተ ጫማ፣ ሾሞንተ ጫማ ቁመት ነበሮም። ኣብቲ ግዜ እቲ ዓበይቲ ነበሩ።

ኤፍ.ደብልዩ. ግራንት ንኬብሮን ከም ሕብረትን ተዛራቢን ይገልጻ። ትርጉም ናይቲ ቀንዲ ስሞም ሕብረትን ህያው ድምጺ ኣምላኽን እዩ። ኩሉ ሓይሊ ጸላኢ ነዘን ክልተ ስማት እዚአን ካብ ምፍላጥና ንምክልኻል ክጥቀመሉ እዩ። ኣምላኽ ንዓኻን ንኣነን ምስኡ ጥዑም ሕብረት፣ ጥዑም ምሕዝነት፣ ጥዑም ግዜ ኣብ ንግሆ ጸሎትና ክህልወና ይደሊ፣ ቅድሚኡ ብኣብራኽና ጥዑም ግዜ ምስ እንህልወና፣ ጥዑም ግዜን ጥዑም ሕብረትን ምስ እግዚኣብሔርን መድሓኒናን፣ ኣብ ቃሉ ድማ ምጽናዕ። እዚ ድማ መግቢ እዩ። እዚ ድማ ሓይልና እዩ።

ሕጂ፣ ኣብ ዋልማርት ወይ ኣብ ዝኾነ መሸጣ ስፖርት እንተድኣ ከድካ፣ ናይ ኣካላዊ ብቕዓት ነገራት ኣይክትረክብን ኢኻ። ክብደት እኳ ኣይክትረክብን ኢኻ። ስለምንታይ? ምኽንያቱ ሰባት ኣብ ህዝባዊ ቦታታት ክገብርዎ ኣይክእሉን እዮም። ኣብ ገዝኦም ይገብርዎ። እዚ ድማ ኣምላኽ ክንገብሮ ዝደልየና እዩ። ሕጂ ናብ ህዝባዊ ቦታታት ንኸይድ፣ ኣብ ቤተ ክርስትያንና፣ ኣብ ኣዳራሽ ኣኼባና ንራኸብ ኣለና፣ ገለና ድማ ኣለና፣ ተዘርጊሕና ድማ ኣለና፣ ብምርሓቕ ድማ ንሕዝን ኣለና፣ ዝኾነ ሰብ ከም ዘይሓመመ ድማ ንርግግጽ ኣለና። ነዘን ኩለን ነገራት ንገብር ኣለና። ግን እዚ ውልቃዊ እዩ። እዚ ድማ ኣምላኽ ክንገብሮ ዝደልየና እዩ። ኣምላኽ ምስና ግዜ ክህልዎ ይደሊ።

ፍቕዲ 22፦ “ኣናቂም ድማ ኣብ ምድሪ ደቂ እስራኤል ኣይተረፉን፣ ኣብ ጋዛን ጋትን ኣሽዶድን ጥራይ ገለ ተረፉ።” እዞም ነገዳት እዚኦም፣ እሞ? ነታ ዝተረፈት ምድሪ ወረስዋ። ኣናቂም ይነብሩ ነበሩ። ነዞም ዝተረፉ ዓበይቲ ንምድላይን ንምጥፋእን ትጽቢት ይግበር ነበረ፣ ግን ከም እንፈልጦ፣ ኣይኮነን።

ሕጂ ስለምንታይ እዚ እብል? ምኽንያቱ እቲ ጎልያድ ናይ ጋት፣ ንሳ ድማ ከተማ ፍልስጥኤም ነበረት፣ መጺኡ ንሰራዊት እስራኤል ከም ዘሰቃየቶም መርትዖ ኣለና። ንሱ እቲ ሓያል ተዋጋኢኦም ነበረ። ኣምላኽ ድማ ንእሽቶ ወዲ 16 ዓመት ወዲ ለኣኸ፣ ንሱ ድማ ብዘይ ፍርሃት ብኣምላኽ ሓይሊ ተዋሂብዎ መጺኡ ወቕዖ፣ ርእሱ ድማ ቆረጸ። እዚ ድማ ሰይጣን ዝገበሮ እዩ። እዚ ድማ ንሰይጣን ዝተገብረ እዩ። እግዚኣብሔር የሱስ ብትንሳኤኡ ንሞት መወዳእታ ገበረ። ሰብ ዘለኣለማዊ ህይወት ክህልዎ ይኽእል እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብ ሞት ኣይጸንሐን። ኣብ መስቀል ንሞት ሰዓሮ። ሓጢኣትናን ፍርድናን ጾረ። “ተፈጺሙ! ተኸፊሉ!” ኢሉ ጨደረ። ኣምላኽ ድማ ነቲ ሓጢኣት፣ ንሱ ድማ ሓጢኣትና፣ ሓጢኣት ኩላ ዓለም ዝነበረ፣ ፈሪዱ ወዲኡ ነበረ። ስለዚ ድማ ኣምላኽ ኣብኡ መወዳእታ ገበረሉ።

ስለዚ ኣብዚ ዳዊት ንርእሲ ጎልያድ ቆረጻ። ንኹሎም ሰራዊት እስራኤል እንታይ ከም ዝኾኖም ትፈልጥ ኢኻ፣ ኣብ ድሕሪ ዓበይቲ ኣኻውሕ ተሓቢኦም፣ ፍልስጥኤማውያን ብሰንኪ እዚ ሓደ ዓብዪ ሰብ ከም ዝወስድዎም ይፈርሁ ነበሩ? እዚ ስእሊ ናይ ሰይጣን ባዕሉ እዩ። ግን ኣምላኽ ንእሽቶ ወዲ ለኣኸ፣ ነዚ ሓደ ክወቕዕን ርእሱ ድማ ክቖርጽን።

ካልኣይ ቆሮንቶስ 10፣ ካልኣይ ቆሮንቶስ 10፣ ካብ ፍቕዲ 3 ክሳብ 5። ካልኣይ ቆሮንቶስ 10፡3-5፦ “ምኽንያቱ ብስጋ እኳ እንተኸድና፣ ከም ስጋ ኣይንዋጋእን ኢና፣ ምኽንያቱ ኣጽዋር ውግእና ስጋዊ ኣይኮነን፣ ግን ንምጥፋእ ምሽጋት መለኮታዊ ሓይሊ ኣለዎ። ግምታትናን ኩሉ ንፍልጠት ኣምላኽ ዝዓርብ ዝዓበየ ነገርን ነጥፍእ ኣለና። ኩሉ ሓሳብ ናብ ምእዛዝ ክርስቶስ ንማርኽ ኣለና።”

ሓጢኣት ኣብ ህይወትና ንእግዚኣብሔር ከም ምስክርነት ድኹማትን ዘይሰርሑን ይገብረና። ኣምላኽ ኣዳልዩልና እዩ። ሓይሊ ሂቡና እዩ፣ እዚ ድማ ምስኡ ውልቃዊ ዝምድና ካብ ምህላው ይመጽእ። እዚ ድማ ኣብ ህይወትና ንሓጢኣት ብቐጻሊ ካብ ምእማን ይመጽእ። እወ፣ ተሓልዩ እዩ፣ ግን ዘለናዮ ክንሕዝ ኣለና፣ ኣቕሓና፣ ስጋና ድማ ብኣእምሮን ልብን ነፍስን ንኣምላኽ ንምግልጋል፣ ንሳቶም ክንሰምዖም፣ ንሳቶም ድማ ክንፍጠኖም ናጻ ክኸውን ምእንቲ።

ፍቕዲ 23፦ “እያሱ ንኹላ እታ ምድሪ ከምቲ እግዚኣብሔር ንሙሴ ዝነገሮ ወሰደ። እያሱ ድማ ንእስራኤል ከም ክፍሊ ነገድ ንውርሲ ሃባ። ስለዚ እታ ምድሪ ካብ ውግእ ዓረፈት።” ስለዚ እቲ ምውራስ እቲ ቀንዲ ክፋል ወዲኡ ነበረ። እዚ ድማ ክርስቶስ ንዓና ዝገበሮ እዩ።

እሞ ቅድሚ ምዝዛመይ ናብ ቆሎሴስ ብቕልጡፍ ክምለስ። ኣብ ቆሎሴስ 2፣ እዚ ድማ እቲ ብርግጽ ዝገበሮ እዩ ዝብል እምነት ኣለኒ። ኣብ ቆሎሴስ 2። እዚ ድማ እቲ ዝገበሮ እዩ። ቆሎሴስ 2፣ ፍቕዲ 15። ቆሎሴስ 2፣ ፍቕዲ 15፣ 14፣ 14ን 15ን፦ “ነቲ ብትእዛዛት ዝነበረና ናይ ዕዳ ሰነድ ኣጥፊኡ፣ ንሱ ድማ ንዓና ጸላኢ ነበረ፣ ንሱ ድማ ሕጊ እዩ፣ ክንሕዝዎ ኣይንኽእልን። ካብ መገዲ ኣውጺእዎ እዩ፣ ኣብ መስቀል ድማ ሰቒልዎ። ንሕጊ ሰበርና። ሰበርና፣ ክንሓጥእ ንኽእል ኢና።” ፍቕዲ 15፦ “ንገዛእቲ ምስ ኣጽዋሮም ምስ ኣውረዶም…” እዚ ድማ እያሱ ዝገብሮ ዝነበረ እዩ፣ ስእሊ ናይ ክርስቶስ ንገዛእቲን ስልጣናትን ምውራድ። “ብእኡ ኣቢሉ ድማ ብዓወት ኣርኣዮም፣ ብዓወት ድማ ሰዓሮም።” እሞ? ዕዳና ኣጥፊእዎ እዩ። ዕዳና ኣብ መስቀል ኣጥፊእዎ እዩ። ስለዚ ሕጂ ንጸላእትና ሰዒርዎም እዩ።

ኣብ ህይወትና ምስ ሓጢኣት ጸገም እንተድኣ ኣለና፣ ምስ ከበድቲ ኩነታት ጸገም፣ ምስ ምውሳን ጸገም፣ ንሱ ኣለና፣ እቲ ዘለኣለማዊ ጥበበኛ፣ ንሱ ድማ ኣብ ህይወትና ኣብ ኩሉ ዝርዝር ክሳተፍ ይደሊ። ስለዚ ነዚ ክዛዝም ከለኹ፣ ካብኡ ኣይትፍለ። ካብ ንእሽቶ ውሳነታት፣ ዓበይቲ ውሳነታት ኣይትፍለ። ምስ ዘለዉኻ ኣዕሩኽትኻ ካብኡ ኣይትፍለ። ምስ ስራሕካ ካብኡ ኣይትፍለ። ምስ ቤት ትምህርቲ፣ ዝኾነ ይኹን ካብኡ ኣይትፍለ። ኣነ ሕማቕ ተምሃራይ ነበርኩ፣ ስፖርት ክጻወት ምእንቲ ዝግባኣኒ ጥራይ ገበርኩ። ግን ናብ ክርስቶስ ምስ መጻእኩ፣ ኣዝየ ዝተፈላለየ ተምሃራይ ኮንኩ። ካብ ሲ ተምሃራይ ጥራይ፣ ማእከላይ፣ ኤ ቢ ተምሃራይ ኮንኩ። ኣምላኽ ህይወትካ ክቕይር ይኽእል እዩ፣ ግን ክንፉት ክንከውን ኣለና። ክቕይረና ናጽነት ክንህቦ ኣለና፣ ምኽንያቱ ንሱ እቲ ዝበለጸ ንዓና ይደሊ። ዘለኣለማዊ ህይወት ሂቡና እዩ። ንኹሉ ዝገበሮ ዕዳ ኣለና፣ ኣነ ድማ ነዚ አመስግን፣ ነዚ ድማ የሐጉሰኒ።

ጸሎት

ንጸሊ። ኣምላኽናን ኣቦናን፣ ንምዕራፍ 11 ነመስግነካ። ናብ ዝወሰድካና ውግኣት ነመስግነካ። ንዘለዉኻ ናይ ምትብባዕ ቃላት ነመስግነካ። “ኣምላኽ ምሳና እንተድኣ ኮይኑ፣ መን ክጻረረና ይኽእል?” ኣቱም እግዚኣብሔር፣ ንኹሉ ክትገብሮ ዝደለኻዮ፣ ኣብ ህይወትና ቀጻሊ፣ ነመስግነካ። እዘን ቃላት እዚአን ንልቢ ዝኾነ ሰብ፣ ዝኾነ ሰብ ዝሰምዕ፣ ኣቱም እግዚኣብሔር፣ ከበራብራ እጽሊ። ዝኾነ ሰብ እኳ እንተዘይሰምዐ፣ ንዓይ ጽቡቕ እዩ፣ ኣቱም እግዚኣብሔር፣ ክቕየር። ስለዚ ድማ ብኽቡር ስምካ፣ ብስም መድሓኒ፣ እግዚኣብሔር የሱስ ክርስቶስ፣ ነመስግነካ። ኣሜን።

ስለዚ ምዕራፍ 12 ክንጅምር ኢና። እሞ ኣብ ምዕራፍ 12 እንታይ ከም ዝኸውን ኣይፈልጥን እየ። እሞ እፈልጥ እየ፣ ምኽንያቱ ኣጽኒዐዮ ኣለኹ። ግን ምዕራፍ 5፣ ምዕራፍ 12፣ ንኹሎም ዝጠፍኡ ጸላእቲ ክንሓልፎም ኢና። እሞ? እዚ ድማ ናይ ምዝካር ግዜ ጥራይ ክኸውን እዩ። ኣምላኽ ይባርኽኩም። ብሩኽ መዓልቲ ይሃልኩም።