«ንጨንፈር ሕደጎ!»
ኣብ ስኮትላንድ ኣብ እዋን ወንጌላዊ ምብራቕ፡ ሓንቲ ሰበይቲ ብዛዕባ ምድሓና ተጨነቐት። ብዙሓት ፈተውታ ድሒኖም ነበሩ፡ ንሳ ድማ ገለ ጭንቀት ስለ ዝተሰምዓ፡ ናብ ሰባኺ ከይዳ ከም ዘይሓጎሰት ነገረቶ። ንሱ ድማ ብምስማዑ ከም ዝሓጎሰ መለሰላ!
ተገሪማን ገለ ተቖጢዓን፡ ነቲ ኣገልጋሊ ንምድሓን እንታይ ጻዕሪ ከም ዝገበረት ነገረቶ። ከመይ ከም ዘንበበትን ከም ዝጸለየትን፡ ግናኸ ምስ ኣምላኽ ካብ ሰላም ከም ቀደም ርሒቓ ከም ዝነበረት። ሽዑ ንሳ ብዝኾነ እትገብሮ ነገር ዘይኮነስ፡ የግዳስ ክርስቶስ ነዊሕ ይገብር ዝገበሮን ኣብ መስቀል ዝወደኦን እዩ ንምድሓና ዝኸውን ዝነበረ።
እዚ ኩሉ ንሳ ምስጢራዊ ኮይኑ ተሰምዓ፡ ስለዚ ድማ ነታ ብቐረባ ዝተለወጠት ፈታዊታ በጽሓታ። ንሳ ድማ ነቲ ዝተዛረበቶ ምስ ኣምላኽ ዝረኸበቶ ግሩም ሰላም ንምርካብ እንታይ ከም ዝገበረት ሓተተታ።
«ገበርኩ? ዝኾነ ነገር ኣይገበርኩን! ብዝገበሮ ክርስቶስ እዩ ምስ ኣምላኽ ሰላም ረኺበ» ኢላ መለሰት ፈታዊታ።
«እዚ እዩ እቲ ኣገልጋሊ ዝነገረኒ፡ ግናኸ ክርድኦ ኣይከኣልኩን» ኢላ መለሰት እታ ሰበይቲ። ሽዑ ናብ ገዛኣ ብብዙሕ ጭንቀት ከደት።
ኣብ ክፍላ ተዓጺኣ፡ ኣብ ኣጉልባ ወደቐት፡ ክሳዕ ዕረፍትን ሰላምን እትረክብ ከም ዘይትትንስእ ድማ ወሰነት። ድሕሪ ገለ ግዜ ብጭንቀት ደቀሰት። ኣብ እዋን ድቃሳ፡ ካብ ዘፍርህ ገደል ከም እትወድቕ ሓለመት፡ ግናኸ ነቲ ኣብ ትሕቲኡ ዘሎ ገደል ዝሰቐለ ሓደ ጨንፈር ሓዘት።
ነቲ ጨንፈር ሒዛ፡ ብዓውታ ንሓገዝ ትጽውዕ ነበረት። ሽዑ ካብ ታሕቲ ዝመጸ ድምጺ፡ ናይ የሱስ ድምጺ ምዃኑ ዝፈለጥቶ፡ ነቲ ጨንፈር ክትገድፎን ንሱ ድማ ክቕበላን ከድሕናን ነገራ። «ጐይታይ፡ ኣድሕነኒ!» ኢላ ጮኸየት። ግናኸ እቲ ድምጺ እንደገና መለሰ፡ «ንጨንፈር ሕደጎ።» ነቲ ጨንፈር ክትገድፎ ኣይደፈረትን፡ ግናኸ እናበኸየት ቀጸለት፡ «ጐይታይ፡ ኣድሕነኒ!»
ብመወዳእታኡ፡ እቲ ኣብ ታሕቲ ዝነበረ፡ ድምጹ ዝሰምዓቶ ግናኸ ዘይረኣየቶ፡ ብዝለዓለ ለውሃትን ክብረትን ከምዚ በለ፡ «ንጨንፈር እንተ ዘይሓዲግካዮ፡ ከድሕነካ ኣይክእልን እየ!» ብተስፋ ምቑራጽ ሓዲጋቶ ናብ ቅብጸት የሱስ ወደቐት። እቲ ኣብኡ ምምርማር ዝረኸበቶ ሓጎስ ድማ ኣንቀሓታ።
እቲ ትምህርቲ ብሓይሊ ኣብኣ ዝተሰርዐ፡ መገዲ ምድሓን ኣምላኽ እዩ። የሱስ ንኹሉ እምነታ ብቑዕ ምዃኑ ረኣየት፡ ነቲ ጨንፈር ብምሓዛ ድማ ንርእሳ ካብ ክርስቶስ ኣርሒቓ ነበረት! ስለዚ ድማ ንኹሉ ጻዕሪ ርእሳ ሓዲጋ፡ ንየሱስ ምሉእ ብምሉእ ረኸበት። ሕጂ ድማ ነቲ ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ ጥራይ ዝርከብ ግሩም ሰላም ምስ ኣምላኽ ተሓጎሰት።
ንስኻኸ? ምስ ኣምላኽ ሰላም ዲኻ? ሓጢኣትካ ኩሉ ይቕረ ከም ዝተባህለልካ ትፈልጥ ዲኻ? ኣብ ቅብጸት የሱስን ኣብ መስቀል ጎልጎታ ዝወደኦ ስራሕን ተኣሚንካ ዲኻ? ንምድሓን ብምሉኡ ኣብ ክርስቶስ እንተ ዘይኣሚንካን እንተ ዘይተኣሚንካን፡ ንዝኾነ ይኹን ብቕዓት ወይ ጻዕሪ ናይ ገዛእ ርእስኻ ምሓዝ እንተ ዘይሓዲግካ፡ ምስ ኣምላኽ ሰላም ከቶ ኣይክትረክብን ኢኻ፡ ናብ ሰማይ’ውን ከቶ ኣይክትበጽሕን ኢኻ።
ነቲ ናባኻ ዝጽውዕ ሰማያዊ ድምጺ ስማዕ፡ “ካባይ ወጻኢ ካልእ ኣምላኽ የለን፡ ጻድቕ ኣምላኽን መድሓኒን፡ ካባይ ወጻኢ የለን። ናባይ ጠምቱ፡ ኩልኹም ወሰናት ምድሪ ድማ ድሓኑ! ከመይሲ ኣነ ኣምላኽ እየ፡ ካልእ ድማ የለን” (ኢሳይያስ 45:21-22 NKJV)።
ክርስቶስ ምሉእ መድሓኒ እዩ፡ እቲ እንኮ መድሓኒ’ውን። ክትድሕን እንተ ደሊኻ፡ ንኹሉ ካልእ ተስፋ ክትገድፎን ንርእስኻ ናብ ሓያልን መድሓኒን ቅብጸቱ ክትወድቕን ኣለካ። እንተ ትጽዕር፡ ትፍትን፡ ትጣበቕ እንተ ኣለኻ፡ ኣብ ክእለቱ ንምድሓንካን ብደሓን ናብ ሰማይ ንምብጻሕካን ኣይትኣምንን ኢኻ።
ክርስቶስ ንሓጥኣን ክሕግዝ ኣይመጸን። ኣይፋሉን፡ “ክርስቶስ የሱስ ንሓጥኣን ንምድሓን ናብ ዓለም መጸ” (1 ጢሞቴዎስ 1:15)። «ብጸጋ ብእምነት ድሒንኩም ኢኹም፡ እዚ ድማ ካባኹም ኣይኮነን፡ ውህበት ኣምላኽ እዩ፡ ብግብሪ ኣይኮነን፡ ሓደ እኳ ምእንቲ ከይመካሕ» (ኤፌሶን 2:8-9)። ንሱ ኹሉ ስራሕ ክገብር ኣለዎ። ስለዚ፡ ክቡር ኣንባቢ – ከም ገበነኛ፡ ዘይብቑዕ፡ ዝጠፍእ ሓጥእ – ንርእስኻ ንክርስቶስ ክትህብን ንሱ ከድሕነካን ኣለካ! ዝያዳ ክንነግረካ ንኽእል ኢና።
ብግብሪ ጽድቂ ዝገበርናዮ ዘይኮነስ፡ ብምሕረቱ ኣድሓነና (ቲቶስ 3:5)።
ምድሓን ድማ ብኻልእ የለን፡ ከመይሲ ኣብ ትሕቲ ሰማይ ካብ ሰባት ዝተዋህበ ካልእ ስም የለን፡ በዚ ድማ ክንድሕን ኣለና (ግብሪ ሃዋርያት 4:12)።
