ኣብ ዓለም ናይ ቅብጸት ህይወት ንዘለኣለማዊ ሓቅታት ምምራሕ

ቅርብ ግዜ፡ ንጎረቤት ቬንዙዌላ ኣብ ዝበጻሕኩሉ ግዜ፡ ብኤስታዶ ደ ቫርጋስ፡ ኣብ ምብራቓዊ ገማግም ባሕሪ ናይዛ ደቡብ ኣሜሪካዊት ሃገር ተጓዒዘ። ሓደ ዓመት ቅድሚ ሕጂ፡ ኣብ ታሕሳስ 1999፡ ብርቱዕ ዝናብ ኣዝዩ ዓቢ ምጥልቕላቕ፡ ምጥፍፋእ መሬትን ኣብ 200 ዓመታት ንሃገር ዝወረደ ዝኸፍአ ተፈጥሮኣዊ ሓደጋን ኣምጺኡ ነበረ። ክሳብ 20,000 ሰባት ተቐቲሎም፡ 150,000 ድማ ብዘይ ገዛ ተሪፎም ክኾኑ ይኽእሉ። ብዙሓት ካብቶም ዝሞቱ ኣብ ትሕቲ ጭቃ ተቐቢሮም ወይ ናብ ባሕሪ ተሰሓቡ። እቲ ሓደጋ ሓደ ወርሒ ጥራይ ቅድሚኡ እዩ ተፈጺሙ ነይሩ፡ ንሕና ድማ ብግዝያዊ መገድታት እናነዳና፡ ንድልድላት ሰራዊት እናሓለፍና፡ ነቲ ዝተነቕሉ ኣእዋም፡ ዝዓነዋ ዓድታትን ካልእ ዝተበታተነ ፍርስራሽ እናረኣና፡ ሓደ ነገር ኣዒንተይ ስሒቡኒ፡ ኣብ ሓደ ዝተሓንከረ መዓጹ ዝተሰቕለ ምልክት፡ «ሃሲየንዳ ላ ኢሉሲዮን» (እርሻ ቅብጸት) ዝብል ጽሑፍ ነበሮ። እቲ ወናኒ ስለምንታይ ነቲ እርሻኡ እዚ ፍሉይ ስም ከም ዝሃቦ ኣይፈልጥን። ካብ «ቅብጸት» ወጻኢ፡ ብስጳንኛ እዚ ቃል እዚ ኣዝዩ ዘደንቕ ነገር፡ ከም ሕልሚ ማለት እውን ይኽእል። ምናልባት ኣብቲ ግዜ እቲ እዚ እዩ ኣብ ኣእምሮኡ ነይሩ። እቲ ምልክት ክሳብ ክንደይ ኣዝዩ ቅኑዕ ከም ዝኸውን ኣይፈለጥን ነይሩ!

እቲ ዝተሓንከረ ምልክት ኣብ ኣእምሮይ ተጣቢቑኒ፡ ኣብ ህይወተይ ጽኑዕ እዩ ዝብሎ ዘሎኹ ክሳብ ክንደይ ሓቀኛ እዩ ኢለ ንርእሰይ ክሓትት ኣገዲዱኒ። ናተይ እዩ ዝብሎም ዘሎኹ ነገራት ክሳብ ክንደይ ግዝያዊ ቅብጸታት እዮም? እንታይ እዩ ዝቕጽልን ሓቀኛን፡ እንታይከ ኣይኮነን? እንታይ እዩ ንፈተና ዘለኣለም ዝጸንዕ?

ቅብጸታት ንኣምንዶ ኣሎና?

ኣብ ብሉይ ኪዳን እውን፡ ንነብያት ዝበሉ ሰባት ነበሩ።

«ብዛዕባ ቅኑዕ ዝኾነ ነገር ዝያዳ ራእይ ኣይትሃቡና! ጽቡቕ ነገራት ንገሩና፡ ቅብጸታት ተነበዩ» (ኢሳይያስ 30:10 NIV)።

ኣብዚ ንነብር ዘሎና ዲሞክራስያዊ ግዜ፡ ኩሉ ሰብ ዝደለዮ ክኣምን መሰሉ እዩ ይብል። ብተወሳኺ፡ ብዙሓት ፍጹም ሓቂ የለን ይብሉ፡ ኩሉ ነገር ሓቂ እዩ እንተደሊኻዮ። ግን እዚ ብሓቂ ሓቂዶ እዩ? የሱስ ከምዚ ኢሉ ተዛረበ።

«ኣነ እየ መገዲ፡ ሓቅን ህይወትን። ብዘይ ብኣይ ሓደ እኳ ናብ ኣቦ ኣይመጽእን» (ዮሃንስ 14:6)።

ህይወትና ኣብ ቅብጸታትዶ ወይስ ኣብ ጽኑዕ ሓቂ ንሃንጽ ኣሎና? ክንርግጽ ኣሎና! እዚ ብሓቂ ናይ ህይወት ወይ ሞት ሕቶ እዩ።

መዝገብና ቅብጸታት እዮም

ብዙሓትና ንብረት ዘይጸንዕ ምዃኑ ንቕበል ይመስለኒ። እቲ ኣብ ምድሪ ዝበለጸ ጠቢብ ንጉስ ኣጠንቂቑና።

«ንሃብቲ ሓንሳብ ጥራይ እንተረኣኻዮ፡ ይጠፍእ እዩ፡ ንሱ ብርግጽ ክንፊ ኣውጺኡ ከም ንስሪ ናብ ሰማይ ክነፍር እዩ» (ምሳሌ 23:5)።

የሱስ ንሃብቲ ክንጥቀመሉ ዘሎና ሓንቲ መገዲ ጥራይ ከም ዝነበረት ነገረና፡ ንዘለኣለም «ምውፋር»።

«ኣብ ምድሪ ንርእስኹም መዝገብ ኣይትእክቡ፡ ኣብኡ ርስትን ዝገምገምን የጥፍኦ፡ ሰረቕቲ ድማ ኣትዮም ይሰርቁ። ኣብ ሰማይ ግና ንርእስኹም መዝገብ ኣእክቡ፡ ኣብኡ ርስትን ዝገምገምን ኣየጥፍኦን፡ ሰረቕቲ ድማ ኣይኣትዉን ኣይሰርቁን» (ማቴዎስ 6:19-20)።

ግን ብመሰረት እዚ እምነት እዚ ንነብርዶ ኣሎና? ወይስ ኣብ ልብና «ኣመንቲ» ኢና፡ ብግብርና ድማ ብግብዝና «ንብረት ወዳድ» ኢና?

ህይወትና እውን ኣይትጸንዕን!

ድሕሪ ምምላስና ካብ ቬንዙዌላ ሒደት መዓልታት ጸኒሑ፡ ኣብ ጥቓ ዓሚቝ ሕሙም ዝነበረ ዓርከይ ነበርኩ። ድሕሪ ሓደ መዓልቲ ሞተ። ህይወትና እውን ቅብጸታት እያ! ያእቆብ የጠንቅቐና።

«ስለምንታይሲ ንጽባሕ እንታይ ከም ዝኸውን እኳ ኣይትፈልጡን ኢኹም። ህይወትኩም እንታይ እያ? ንሓጺር ግዜ እትረአ ድሕሪኡ እትጠፍእ ትኪ ኢኹም» (ያእቆብ 4:14)።

ሓደ ግዜ ሓደ ሰብ፡ «ዘይተጠንቀቕካሉ» ሞት ዝብል ነገር የለን፡ «ድንገታዊ» ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ግን ፈጺሙ «ዘይተጠንቀቕካሉ» ኣይኮነን በለ። ካብ ዝተወለድናሉ መዓልቲ ጀሚሩ፡ ህይወት ዘይርግጸኛ ምዃናን ሞት ድማ እርግጸኛ ምዃኑን ብዙሕ መዘኻኸሪታት ኣሎና። ሞት ኣብ ጥቓና ምዃኑ ደጋጊምና ንጠንቀቕ። ናይ ህይወት ምጽናዕ ቅብጸት ጥራይ እዩ።

እንደገና፡ ኩላትና ነዚ ሓቂ እዚ ብኣእምሮና ንቕበሎ ይመስለኒ። ግን ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ንዘለኣለም እናሓሰብና ንነብርዶ ኣሎና? ናይ መዓልታዊ ውሳነታትና ኣብ «ግዝያዊ መዕረፊ» ከም እንነብርን ብሓጺር ግዜ «ክንሰጋገር» ከም ዘሎናን የርእዩናዶ? ኣብ መቓብር ኣቦሓጎይ ኣብ ሆላንድ፡ ንሱ ዝነበረሉ መገዲ ዝገልጽ ጽሑፍ ኣሎ።

«ሕጂ ድማ፡ እቲ ኣብ ምድሪ ዘሎ ድንኳንና እንተፈረሰ፡ ካብ ኣምላኽ ዝኾነ ህንጻ፡ ብኢድ ሰብ ዘይተሃንጸ፡ ኣብ ሰማይ ዘለኣለማዊ ገዛ ከም ዘሎና ንፈልጥ ኢና» (2 ቈረንቶስ 15:1)።

ሓጺርን ቅልጡፍን ህይወትና ከመይ ገይርና ንነብር ኣሎና?

ስቓይና ድሕሪ ሓጺር ግዜ ክውዳእ እዩ

እቲ ናይ ህይወትና ግዝያዊ ባህሪ ድማ ኣወንታዊ ገጽ ኣለዎ! ጳውሎስ ንኣና ንሽግራትናን ስቓይናን ንገጥም ዘሎና የበረታትዓና።

«ምኽንያቱ እቲ ሓጺርን ግዝያዊን ሽግርና፡ ንኹሉ ዝበልጾ ዘለኣለማዊ ክብሪ የረክበና ኣሎ» (2 ቈረንቶስ 4:17)።

መንከ ብዝኾነ መልክዕ ስቓይ ዘይገጥሞ? ምኽንያቱ

«ሰብ ንሽግር ዝውለድ እዩ፡ ከምቲ ሓዊ ናብ ላዕሊ ዝነፍር» (እዮብ 5:7)።

ስለዚ ንተባብዕ! እቲ ውድድር ድሕሪ ሓጺር ግዜ ክውዳእ እዩ። እቶም ዘለኣለማዊ ዝመስሉ ስቓያት ወይ ፈተናታት እውን ቅብጸታዊ ክኾኑ እዮም። ነዘን ሽግራት እዚኤን እንምልሰሉ መገዲ ድማ፡ ኣምላኽ ንዓና ዘዳለዎ ዘለኣለማዊ ክብሪ ክፋልና ክውስን እዩ። ስለዚ «ነቲ ንዓና ዝተሰርዐ ውድድር ብትዕግስቲ ንሩጽ። ኣዒንትና ኣብ የሱስ ንስቀል ... ንመስቀል ዝጸመመ» (እብራውያን 12:1-2)።

ንሓቀኛ ህይወት ንነብር!

ኣብዚ ናይ ቬንዙዌላ ጉዕዞ እዚ፡ ታሪኽ ህይወት ጂም ኤልዮት፡ ኣብ 1956 ብኣውካ ህንዳውያን ኣብ ኤኳዶር ዝተሰዋእ ምሽነሪ፡ የንብብ ነበርኩ። ዝበለጸ ዝዝከር ቃላቱ፡ ምናልባት ድማ ዝበለጸ ዝፍለጥ ናይ ምሽነሪ ቃል ናይ ዝሓለፈ ክፍለ ዘመን፡ «ዘይሕልፎ ንምርካብ ዘይሕልፎ ዝህብ ዕሽነት ኣይኮነን» ስለዚ ድማ፡