«ኣነ ናይ ዓለም ኣይኮንኩን።» (ዮሃንስ 17:14) ብሓደ መገዲ ከምኡ ኣይነበረን። የሱስ ቅድስናኡ ብምሉኡን ብዘይርጉም ንምሕላው ምስ ዓለም ምትእስሳር ኣይሓደገን። ኣብቲ ህንጥይ ዝበለ ህዝቢ ብልምዲ ይሕወስ ነበረ። ንሓደ’ኳ ካብቲ ንጹህ ባህታኡ ኣይነጸገን፤ ብኣብነቱ ንፍቕሪ ብሕትና ኣየተባብዐን፤ ንትዕቢት ወይ ንዝተሰበረ ተስፋ ካብ ግዴታኡ ንምህዳም ፍቓድ ወይ ምትብባዕ ኣይሃበን፤ ግናኸ፣ ምስዚ ኩሉ፣ ብመንገዱ ዝኸበበቶ ሰማያዊ ብርሃን ክንደይ ኰን እያ!
«ኣነ ኻብ ላዕሊ እየ፣» ካብቲ ኣብ ቤተልሄም ኣብ መሕለፍ ህጻናት ብዘይጌጋ ድቃስ ዝደቀሰሉ ግዜ ጀሚሩ፣ ክሳዕ «ንዓለም እሓድጋ፣ ናብ ኣቦይ ከኣ እኸይድ» (ዮሃንስ 16:10) ዝበለሉ ግዜ፣ ኣብ ኩሉ ኣተሓሳስባኡን ቃሉን ተግባሩን ይንጸባረቕ ነበረ። ከምቲ ጸሓይ፣ ዝኾነ ይኹን ዝትንክዮ ነገር ከምቲ ኻብ ዓብዪ ምንጪ ዝወጸሉ ንጹህ ኮይኑ ዝተርፍ፣ ንሱ’ውን ብዝተፈላለዩ ትርኢታት ዓለም ብዘይርጉም ተንቀሳቒሱ።
ግናኸ፣ ንሱ ባዕሉ ብዘይሓጢኣት ባህርዩ ብፈተና ዘይስዓር — ካብቲ ሕሱም ጽልዋታት ዓለም ብዘይለውጥ ዝተኣማመነ — ንዓና ከም ኣብነት፣ ንሳቶም ኣየድለዩን ምዃኖም ኩሉ ክንዝክር ይግባእ። ነቲ እታ ዓለም ኣብ ህዝቡ እትገብሮ ፈታኒ ሓይሊ ይፈልጥ ነበረ፣ ብዛዕባኦም ከኣ ብዝነካእ ምትሕስሳብ፣ «እዞም እዚኣቶም ኣብ ዓለም እዮም» (ዮሃንስ 17:11) ይብል። ነቶም ብዙሓት ኣብቲ ስውር ኣምልኾኣ ዝጠሓሉን ዝተሓላለኹን፣ ነቲ ምድራዊ ነገር ዝሓስቡ፣ ኣብ ርጉም ምንጪ ጽምኦም ከርውዩ ዝደልዩ፣ ይፈልጥ ነበረ!
ኣንባቢ፣ እቲ ዓብዪ ጸገም ክትፈትሖ ዘሎካ፣ የሱስ ፈቲሕዎ ኣሎ — «ኣብ ዓለም ምዃን፣ ግናኸ ናይ ዓለም ዘይምዃን።» ንዓለም ምሕዳግ፣ ግዴታ ምጥላም እዩ። ባሮት ስርሖም ምሕዳግ፣ ወተሃደራት ካብ ውግእ ምህዳም እዩ። ኣብ ዓለም ንበር፣ ክትነብር ከለኻ ዓለም ብኣኻ ምእንቲ ክትሓይሽ። ምእንቲ ክትመውት፣ ክትመውት ከለኻ ዓለምን ቤተክርስትያንን ምጥፋእካ ክስምዓን ኣብነትካ ክትሕልዋን!
ኣብ ዓለም ንመንፈሳዊነት ልቢ ዘደኽም፣ ንሓሳብ ዘይጥዕም፣ ንደረጃ ክርስትያናዊ ግዴታ ዘንኪ፣ ከምኡ’ውን ንሓደገኛ ምትእስሳር ምስ ሓሳዊ ልምድታታ፣ ባህርያታ፣ ድሌታታን መትከላታን ዘስዕብ ኩሉ ነገር ተጠንቀቕ። ንፍቕሪ ዓለም ዝበለጸ መፍትሒ፣ እቲ ውሽጣዊ ባዶነት ልቢ ብፍቕሪ ኣምላኽ ይምላእ። ንኽቡርነት ዳግማይ ዝተወለድካ ባህርይካ ክትስምዖ ፍተን፣ ካብቲ ንዘይተመቓቐለ ነጥቢ፣ ንሓላፊ ኣቶም ዝኸብብ ሓላፊ ክብሪ ዝበለጸ ውርሻ ከም ዘሎካ።
ከመይ ገይረ ምስ ሸኻራታት ምድሪ ክሕወስ ይኽእል? ሓደ ግዜ፣ «ኣብ ማእከል ኣቕሑ ተደቂሰ ነይረ፤» ሕጂ፣ «ከም ርግቢ፣ ኣኽናፋ ብብሩር ዝተሸፈነ፣ ላባታ ድማ ብጫ ወርቂ ዝኾነ» እየ (መዝሙር 68:13)።
ጓና፣ ተጓዓዛይ፣ ስደተኛ — «ዜግነተይ ኣብ ሰማይ እዩ» (ፊልጲ 3:20)። ስለምንታይ ንሓላፊ ክብሪ ትምነ? ስለምንታይ ብዛዕባ ፍሽኽታ እቲ ንጐይታኡ ዘይፈልጥ (እንኳዕዶ ንዕኡ ዝጸርፍ) ትጭነቕ? «ጳውሎስ ከምኡ ይጽውዖ፣» ይብል ሓደ ጥንታዊ ጸሓፊ፣ «schema (ሒሳባዊ ቅርጺ)፣ እዚ ሓሳብ ጥራይ እዩ፣ ብፍጹም ድማ ፍረ የብሉን» (ቶማስ ብሩክስ፣ 1608-1680)።
ካብቲ ዝበልዕ ሓሳባትን ጭንቀታትን ዓለም ልዕል ኢልካ ንበር፣ ነቲ የሱስ ብዛዕባ ናይ ባዕሉ ናይ ሓቂ ህዝቢ ዝሃቦ መግለጺ እናዘከርካ፣ «ከምቲ ኣነ ናይ ዓለም ዘይኮንኩ፣ ንሳቶም’ውን ናይ ዓለም ኣይኮኑን» (ዮሃንስ 17:16)።
