ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ ሕጂ እመን። ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ ሕጂ።
ምሕረት ምስ እግዚአብሔር ኣሎ፣ ንሱ ድማ ብርግጽ ዕረፍቲ ክህበካ እዩ፣ ብቓሉ ብምእማን። ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ ሕጂ እመን። ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ ሕጂ።
የሱስ ክቡር ደሙ ኣፍሰሰ፣ ብዙሕ በረኸት ንምሃብ። ሕጂ ናብቲ ቀይሕ ደም፣ ከም በረድ ጻዕዳ ዚገብር። እወ፣ የሱስ ሓቂ እዩ፣ መገዲ እዩ፣ ናብ ዕረፍቲ ዚመርሓካ። ብዘይ ምድንጓይ ብእኡ እመን፣ ብምሉእ ድማ ትባረኽ። ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ ሕጂ እመን። ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ ሕጂ።
ቅድም መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ፣ ጽድቁ ድማ፣ ንሱ ድማ ኵሉ ዜድልየካ ክህበካ እዩ፣ ንሱ ድማ ክህበካ እዩ። ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ እመን፣ ንዑኡ ጥራይ ሕጂ እመን። ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ፣ ከድሕነካ እዩ ሕጂ።
እዝጊ ዓይኑ ኣብ ዑፍ እዩ፣ ንዓይ ከም ዚጥብቀኒ ድማ እፈልጥ። ኣሜን።
ብሓንሳብ ንጸሊ። ኣምላኽናን ኣቦናን፣ ቃልካ ንምኽፋት ነዚ ግዜ እዚ ስለ ዝሃብካና ነመስግነካ። ብሓንሳብ ንምእካብን ድምጽኻ ንምስማዕን ዝረኸብናዮ ዕድል ነመስግነካ። እዚ ድማ ትምኒትና እዩ፣ ብጽሑፍ ቃልካ ድምጽኻ ንምስማዕ። ንነፍሲ ወከፍ ልብና ተዛረብ። ብስም ክርስቶስ፣ ኣሜን።
ንኣምላኽ ንምእማን ዝቐረበ ጻውዒት
ሉቃስ 12ን ፍቕዲ 22ን፣ ቃል ኣምላኽ ድማ ከምዚ ይብል፦
ንደቀ መዛሙርቱ ድማ በሎም፦ “ስለዚ እብለኩም ኣሎኹ፣ ብዛዕባ ህይወትኩም፣ እንታይ ክትበልዑ፣ ወይስ ብዛዕባ ስጋኹም፣ እንታይ ክትለብሱ፣ ኣይትጨነቑ። ህይወት ካብ መግቢ ይበልጽ፣ ስጋ ድማ ካብ ክዳን ይበልጽ። ንቘራናዕ ተመልከቱ፣ ዘይዘርኡን ዘይዓጽዱን እዮም፣ መኽዘንን ጎተራን የብሎምን፣ ኣምላኽ ድማ ይምግቦም እዩ። ንስኻትኩምሲ ኸመይ ኢኹም ካብ ኣዕዋፍ እትበልጹ? ኣየናይኩምከ ብምጭናቕ ናብ ቍመቱ ሓንቲ እመት ኪውስኽ ይኽእል? እቲ ንእሽቶ ነገር ክትገብሩ ዘይትኽእሉ እንተ ዄንኩምሲ፣ ብዛዕባ እቲ ዝተረፈ ስለምንታይ ትጭነቑ? ኣበባታት ከምዚ ዚበቍሉ ተመልከቱ፣ ኣይጽዕሩን ኣይፈትሉን እዮም፣ ግናኸ እብለኩም ኣሎኹ፣ ሰሎሞን ብዅሉ ክብሩ ኸም ሓደ ኻብዚኣቶም ኣይተሰርዐን። ኣምላኽሲ ነቲ ሎሚ ኣብ ግራት ዘሎ፣ ጽባሕ ድማ ናብ እቶን ዚድርበ ሳዕሪ ኸምዚ ዚኸድኖ እንተ ዄኑ፣ ንኣኻትኩምሲ፣ ኣቱም እምነት ዘይብልኩም፣ ክንደይ ኣብዚሑ ኸይከድነኩም? እንታይ ክትበልዑ ወይስ እንታይ ክትሰትዩ ኣይትድለዩ፣ ኣይትጠራጠሩ ድማ። እዚ ዅሉ እዚ ኣህዛብ ዓለም ዚደልይዎ እዮም፣ ኣቦኹም ድማ እዚ ዅሉ ኸም ዜድልየኩም ይፈልጥ እዩ። ቅድም ግና መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ፣ እዚ ዅሉ ድማ ክውሰኸልኩም እዩ። ኣይትፍርሁ፣ ንእሽቶ መጓሰ፣ መንግስቲ ኽህበኩምሲ ፍቓድ ኣቦኹም እዩ። ዘሎኩም ሽጡ እሞ ምጽዋት ሃቡ፣ ዘይበልዩ ከረጢታት፣ ኣብ ሰማይ ዘይውድእ መዝገብ፣ ሰራቒ ዘይቀርቦ፣ ወይስ ጮሞራ ዘየጥፍኦ፣ ንርእስኹም ኣዳልዩ።” (ሉቃስ 12:22-33) ፍቕዲ 34፣ “መዝገብኩም ኣብ ዘለዎ፣ ልብኹም ድማ ኣብኡ ክኸውን እዩ።” ኣሜን።
ስለዚ ናብዚኣተን ፍቕድታት ክንምለስ ኢና፣ ግናኸ ቅድሚ ፍቕዲ 22፣ ኣብ ፍቕዲ 20ን 21ን ዘለዋ ኽልተ ፍቕድታት ጥራይ ክጠቅስ እደሊ። እግዚአብሔር ብዛዕባ ሓደ ሃብታም ግናኸ ዘይኣምላኻዊ ሓረስታይ ይዛረብ ኣሎ፣ ከምዚ ድማ ይብል፣ እዚ ድማ ኣምላኽ ንእኡ ዝበሎ እዩ፣ “ኣምላኽ ግና በሎ፣ ‘ኣታ ዓሻ፣ ነፍስኻ ሎሚ ምሸት ክትውሰድ እያ፣ እቲ ዘዳለኻዮስ ናይ መን ክኸውን እዩ?’ ከምኡ እዩ እቲ ንርእሱ መዝገብ ዚእክብ፣ ናብ ኣምላኽ ግና ዘይሃብተመ።”
ስለዚ ብምሉኡ ታሪኽ እዚ ሓረስታይ እዚ ኣየንበብናዮን፣ ግናኸ ንሱ ኣዝዩ ሃብታም ሰብ ነበረ፣ ብዙሕ ፍርያት ድማ ነበሮ፣ ኵሉ ዚሓስቦ ድማ ንርእሱ ምባራኽ ጥራይ ነበረ። ኣምላኽ ድማ በለ፣ “ከምዚ ጌርካ ክትነብር ከለኻ፣ ንርእስኻ ክትባርኽ ክትፍትን ከለኻ፣ ክንደይ ግዜ ኸም እትነብር ስለ ዘይትፈልጥ ዓሻ ኢኻ። ከምዚ ሰብኣይ እዚ ጌርካ ንዓይ ክትጻረር እንተ ቀጸልካ፣” ኣምላኽ ይብል፣ “እዚ እዩ። ኣብ ፍርዲ ናባይ ከምጽኣካ እየ። ሽዑ መዝገብካ ኣበይ ክኸውን እዩ?” ከምኡ ድማ እዩ ነፍሲ ወከፍ ንርእሱ ዚእክብ፣ ናብ ኣምላኽ ግና ዘይሃብተመ።
ስለዚ እግዚአብሔር ብዛዕባ እቲ ንዅላትና ኣዝዩ ኣገዳሲ ዝኾነ ነገር ይዛረብ ኣሎ፦ ብዛዕባ ነገራት እዛ ዓለም እዚኣ። ኵላትና ብንዋይነት ተለኺፍና ኢና፣ ነገራት ንፈቱ፣ ብስስዔ፣ ብዙሕ ንደሊ፣ ፈተውቲ ገንዘብ ኣብ ክንዲ ፈተውቲ ኣምላኽ። እዚ ድማ እቲ ሃብታም ሓረስታይ ዝነበሮ እዩ፣ ኣምላኽ ድማ ናብ ፍርዲ ኣምጽኦ። ሃብቲ ንሰብ ዘይኣምላኻዊ ይገብሮ ማለት ኣይኮነን። ሰብ ሃብታም ይኹን ድኻ፣ ዘይኣምላኻዊ እዩ፣ ምኽንያቱ ኵላትና ሓጥኣን ኢና። ግናኸ ሃብቲ ንነፍሲ ዚለክፍሉ መገዲ ኣለዎ፣ ስለዚ እዩ እግዚአብሔር ንደቀ መዛሙርቱ ብዛዕባ ምምጋቦም ንእኡ ኺእምኑ ዜተባብዖም።
መዝገብ ኣብ ሰማይ ኣከብ
ኣብ ፍቕዲ 22 ከምዚ ይብል፣ “ስለዚ እብለኩም ኣሎኹ፣ ብዛዕባ ህይወትኩም ኣይትጨነቑ።” ከምዚ ዝበለ ምዃኑ ኣስተብህሉ፣ “እብለኩም ኣሎኹ፣ ስለዚ፣ ስለዚ እብለኩም ኣሎኹ።” ብዛዕባ እቲ ሃብታም ሰብኣይ እዩ ዚዛረብ ዘሎ። ንሱ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንመዝገብ ነበረ፣ እግዚአብሔር ድማ ንደቀ መዛሙርቱ ኣብ ፍቕዲ 33 መዝገቦም ኣብ ሰማይ ኬከብሩ ይነግሮም። ስለዚ መዝገብ ምእካብ ቅቡል እዩ፣ ኣብዚ ታሕቲ ግና ኣይትግበርዎ። መዝገብኩም ኣብ ሰማይ ኣከብሩ። ኣብ ሰማይ ባንክ ኣካውንት ይሃሉኹም። ንክርስቶስ ከም ጐይታኹምን መድሓኒኹምን ተቐበልዎ እሞ ንእኡ ንበሩ፣ ኣብ ሰማይ ኣብ ባንክ ኣካውንት ድማ መዓልታዊ ገንዘብ ኣቐምጡ፣ ኣብኡ ድማ ሓቀኛ መዝገብ ክህልወኩም እዩ።
እቲ መዝገብ ድማ እግዚአብሔር “ጽቡቕ ገበርካ፣ ኣታ ጽቡቕን እሙንን ባርያ።” ክብል ከሎ ክግለጽ እዩ። እዘን ቃላት እዚኣተን መዝገብ ሰማይ እየን። እዘን ቃላት እዚኣተን ጥራይ ዘይኮናስ፣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ንምምባርን ንእግዚአብሔር ንምእማንን፣ ኢዱ ናይ ምምጋብን ጽቡቕነቱን ናባና ንምርኣይን፣ ብኸመይ ብዅሉ ፈተናን ኩነታትን ህይወት ዜሰግረናን ፍልጠት እግዚአብሔር። ኣብዚ ታሕቲ ኣብ ማእከል ፈተና ጥራይ ኢና ንኣምላኽ ክንፈልጥ እንኽእል። ኣብ ሰማይ ፈተና የልቦን። ስለዚ ኣብዛ ህይወት እዚኣ እንረኽቦ ፍልጠት ኣምላኽ ንዘለኣለም ክንሕጐሰሉ እንኽእል ነገር እዩ።
ስለዚ ንደቀ መዛሙርቱ ከምዚ ይብሎም፣ “እብለኩም ኣሎኹ፣ ብዛዕባ ህይወትኩም ኣይትጨነቑ።” ዚዛረበሉ ዘሎ ነገር ኣይትጨነቑ፣ ብዛዕባ ህይወትኩም ኣይትፍርሑ ማለት እዩ። ብዛዕባ እቲ ንዋያዊ ነገራት ድማ ይዛረብ ኣሎ። እዚ ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ክርስትና ብሓቂ ብዛዕባ ጉዳያት ህይወትና ይዛረብ፣ ኵላትና ድማ ብዛዕባ እንታይ ክንበልዕ፣ እንታይ ክንለብስ፣ እንታይ ክንሰቲ፣ እዘን ንዋያዊ ነገራት እዚኣተን ምጭናቕ እንታይ ምዃኑ ንፈልጥ ኢና። ኵላትና ንፈልጦ ኢና። እግዚአብሔር ድማ ይብል፣ “ብዛዕባ እንታይ ክትበልዑ ወይስ ብዛዕባ ስጋኹም፣ እንታይ ክትለብሱ፣ ኣይትጨነቑ።”
ኣብ ፍቕዲ 23 ኣዝዩ ኣገዳሲ ነገር ይብል፣ “ህይወት ካብ መግቢ ይበልጽ።” ህይወትካ ካብ መግቢ ይበልጽ። ዝበለጸ መግቢ ክህልወካ ይኽእል ወይስ ኣብ ማክዶናልድ ክትበልዕ ትኽእል፣ ኣይገድስን እዩ። ወይስ ኣይትኽእልን፣ ብዙሓት ሰባት ኣብ ዓለም ስጋ ኺበልዑ እኳ ኣይክእሉን እዮም፣ ኣይረኽብዎን እዮም። ህይወት ካብ መግቢ ይበልጽ፣ ስጋ ድማ ካብ ክዳን ይበልጽ ይብል። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ኣብ ውሽጢ እዚ ናይ ደገ ስጋ እዚ፣ እቲ ህይወትና እንነብረሉ ስጋ፣ ኣብ ውሽጢ ሰብ ኣሎ፣ ነፍሲን መንፈስን፣ እዚ ድማ እቲ ሓቀኛ መንነትካን መንነተይን እዩ። ኩነታት ስጋ ብሓቂ ኣይገድስን እዩ። ኦህ፣ ኵሉ ጽቡቕ እንተ ኾይኑን ጥዑያት እንተ ኾይንናን ኣብ ባንክ ገንዘብ እንተ ኣሎናን ዝሓሸ ክንከውን ኢና ኢልና ንሓስብ ንኸውን፣ ግናኸ እዚ ብርግጽ ሓቂ ኣይኮነን። ብዙሓት ሰባት ምቹእ ህይወት ኣለዎም፣ ግናኸ ኣብ ልቦምን ነፍሶምን መንፈሶምን ብጭንቀትን ጭንቀትን ፍርሃትን ተበታቲኖም እዮም።
ስለዚ ንየሱስ ክርስቶስ ከም ጐይታን መድሓኒን ክትቅበሎ ከለኻ፣ እግዚአብሔር ንምክንኻንካ ሓላፍነት ይወስድ። ሃሌሉያ! እዚ ኣዝዩ ግሩም እዩ። ንምክንኻንካ ሓላፍነት ይወስድ። ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንሓጥያትና ንምሟት ንርእሱ ኺህብ ክሳዕ ክንድዚ እንተ ፈተወካ፣ ንሱ ድማ ገበረ፣ ፍቕሩ ኣብቲ ግዜ እቲ ደው በለ ኢልካ ትሓስብ ዲኻ? ኣይፋሉን፣ ንሱ ሕጂ እውን ንናቱ ይጥብቅ ኣሎ፣ ንደቀ መዛሙርቱ ኺገልጸሎምን ኬተባብዖምን ከሎ እውን። ንህዝቡ ይጥብቅ እሞ ክሳዕ ቤት ኣቦ፣ እዚ ድማ ሰማይ እዩ፣ ይከናኸኖም። ስለዚ የሱስ ክርስቶስ ጐይታኻን መድሓኒኻን እንተ ዘይኮይኑ፣ ክትጭነቕ ቅኑዕ ኢኻ። ክትጭነቕ ይግባእካ፣ ምኽንያቱ ተስፋ የብልካን። ዚከናኸነካ የልቦን። ባዕልኻ ክትገብሮ ኣሎካ። ግናኸ ጽቡቕ ጌርካ ከም ዘይትገብሮ ኣስተብሂልካ፣ ስድራቤትካ ድማ ኣብቲ ነጥቢ እቲ ኣሜን ክብሉ ይኽእሉ። ግናኸ ህይወትካ ንክርስቶስ ሃብ፣ እግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ ድማ ንምክንኻንካ፣ ንነፍሲ ወከፍ ዝርዝር ህይወትካ፣ ንነፍሲ ወከፍ ዜድልየካ ምምጋብ ሓላፍነት ይወስድ። እንታይ ዝበለ በረኸት።
ትምህርቲ ካብ ፍጥረት
ስለዚ እግዚአብሔር ይቕጽል፣ ፍቕዲ 24፣ “ንቘራናዕ ተመልከቱ፣” ብዛዕባ ኣዕዋፍ ሰማይ ይዛረብ ኣሎ። ኣይዘርኡን፣ ኣይዓጽዱን፣ መኽዘናት የብሎምን፣ ጎተራታት የብሎምን ይብል። ብዙሓት ሰባት ንጡረታ ባንክ ኣካውንት ይገብሩ ኣለዉ፣ ክሳዕ ክንደይ ገንዘብ ንጡረታ ክህልዎም እዩ ኢሎም ድማ ይጭነቑ። ሓደ ነገር ብዛዕባ ክርስትያን ምዃን ግና ፈጺምካ ኣይትጥረፍን ኢኻ። ንእግዚአብሔር ምግልጋል ፈጺምካ ኣይተቋርጽን ኢኻ፣ ስለዚ ብዛዕባ እዚ ክትጭነቕ ኣየድልየካን እዩ። ኣምላኽ ይብል፣ “ካብቲ ንዓይ ከም ጐይታን መድሓኒን እትእመነሉ ግዜ ጀሚርካ ክሳዕ ናብ ክብሪ ዝወስደካ ክከናኸነካ እየ።” ሃሌሉያ!
እግዚአብሔር የሱስ ፈጣሪ እዩ። ኵሉ ነገር ፈጠረ። ዮሃንስ 1፣ እብራውያን 1፣ ቈሎሴ 1 ድማ እዚ ይነግረና፣ ንሱ ፈጣሪ ምዃኑ፣ ኣብ ፍጥረት ድማ መልእኽቲ ኣቐመጠ። ስለዚ ንኣዕዋፍ ሰማይ ተጠቒሙ መልእኽቱ ንኣኻን ንዓይን ኬብጽሕ። ኣዕዋፍ ሰማይ ኣይዘርኡን፣ ኣይዓጽዱን፣ መኽዘን የብሎምን፣ ጎተራ የብሎምን፣ ኣይእክቡን እዮም ይብል። ግናኸ ኣምላኽ ይምግቦም። ኣምላኽ ንኣዕዋፍ ይምግብ። ኣብቲ እንነብረሉ ዘሎና ተፈጥሮኣዊ ዓለም፣ ኣዕዋፍ ባዕሎም ይምግቡ ንኸውን ኢልና ንሓስብ ንኸውን፣ ግናኸ እግዚአብሔር ንነፍሲ ወከፍ ዑፍ፣ ንነፍሲ ወከፍ እንስሳ እንታይ ክበልዕ ከም ዘለዎ ኣዳልዩ ኣሎ። ስለዚ እዩ መንግስቲ እንስሳታት ዚነብርን ዚቕጽልን፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ንኣቶም ኣዳልዩሎም ኣሎ። እግዚአብሔር የሱስ ድማ ይብል፣ “ንስኻትኩምሲ ኻብ ኣዕዋፍ ሰማይ ኣይትበልጹን ዲኹም?” እወ፣ ብርግጽ። ንኣቶም የተባብዖም ኣሎ፣ ንኣና ድማ ብምሉእ ልብና ንእኡ ኽንእምን የተባብዓና ኣሎ።
ስለዚ ቐጺልካ ዑፍ ክትርኢ ከለኻ፣ ኣምላኽ ንኣዕዋፍ ከም ዚምግብ ዘክር። ግናኸ እቲ ነጥቢ እዚ ኣይኮነን። እቲ ነጥቢ ንሱ ንዑፍ እንተ ከናኸኖ፣ ንኣኻን ንዓይን ይከናኸነና ማለት እዩ። ኣምላኽ ድማ ንወዱ ኣይሓረሞን፣ ግናኸ ንኣኻን ንዓይን ኣሕሊፉ ሃቦ፣ ምእንቲ ኽንድሕን፣ ኣብ ዘለኣለማዊ ህይወት ቦታ ኽህልወና። ኣምላኽ ክከናኸነካ እዩ። ኵሉ ጭንቀትካ ኣብኡ ደርብዮ፣ ምኽንያቱ ንሱ ይከናኸነካ እዩ። ኣምላኽ ንእኡ ዚእመኑ ብፍጹም ሰላም ክሕልዎም እዩ፣ ኢሳይያስ 26:3። ፊልጲ 4ን ፍቕዲ 7ን፣ ብዛዕባ ንዅሉ ምስትውዓል ዚሓልፍ ሰላም ይዛረብ፣ ንዅሉ ምስትውዓል ዚሓልፍ ሰላም። ንመን እዩ? ንህዝቡ ንእኡ ዚእመኑ እዩ። ስለዚ እቲ እግዚአብሔር ዚገብሮ ዘሎ ነጥቢ እዚ እዩ፦ ክትጭነቕ ኣየድልየካን እዩ። ክንጭነቕ ኣየድልየናን እዩ። ጭንቀት ንስኻን ኣነን እንገብሮ ውሳነ እዩ። እዚ ውሳነ እዚ ድማ ብኸመይ ንገብሮ? ንኣምላኽ ከይንእምን፣ ንክርስቶስ ከይንእምን ክንውስን ከለና፣ ንምጭናቕ ውሳነ ንገብር ኣሎና። ባዕልና ክንገብሮ ኣሎና ኢልና ክንሓስብ ከለና፣ ክንጭነቕ ምዃንና ክትተኣማመን ትኽእል ኢኻ። ስለዚ ንዓይ እመን ይብል።
ድሕሪኡ ኣብ ፍቕዲ 25፣ “ኣየናይኩምከ ብምጭናቕ ናብ ቍመቱ ወይስ ናብ ዕድመኡ ሓንቲ ሰዓት ኪውስኽ ይኽእል?” ናብ ህይወትካ ሓንቲ ሰዓት ክትውስኽ ትኽእል ዲኻ? ብዙሓት ሰባት ብጥዑይ ምብላዕን ምውጥዋጥን ናብ ህይወቶም ሰዓታት ይውስኹ ኣለዉ ኢሎም ይሓስቡ። ኣይፋሉን፣ ኣይፋሉን፣ ኣይፋሉን። ናብ ህይወትካ ሰዓታት ክትውስኽ እንተ ደሊኻ፣ ንእግዚአብሔር ንበር። ንእግዚአብሔር ንበር፣ ንእግዚአብሔር ዝግበር ኣገልግሎትካ ክሳዕ ዚውዳእ ድማ ህይወት ክህልወካ እዩ። ኣምላኽ ድማ ዜድሕነና ንምጥቃምና እዩ፣ ምእንቲ ኽንዓየሉ። እቲ ኣገልግሎት እቲ ምስ ተወድአ ጥራይ እዩ ህይወት ሰብኣይ ወይስ ሰበይቲ ዚውዳእ። ብኸመይ ከም እትበልዕ ወይስ ክንደይ ዙርያ ከም እትገብር ወይስ ክንደይ ክብደት ከም እትስከም ኣይኮነን። ኣብዚኣቶም ነገራት ጌጋ የልቦን። መጽሓፍ ቅዱስ ስጋዊ ምውጥዋጥ ሓንሳብ ይረብሕ ይብል፣ እሞ ኸኣ? ረብሓ ኣለዎ። ምስ ተወጣወጥካ ዝሓሸ ይስምዓካ። ግናኸ ኣምላኻዊ ህይወት፣ ምስ ዕግበት ዝተሓወሰ ኣምላኻዊ ህይወት ዓብዪ ረብሓ እዩ ይብል። ኣብዛ ህይወት እዚኣ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብታ እትመጽእ ዓለም እውን ረብሓ እዩ። ኣምላኻዊ ህይወት፣ ኣምላኻዊ ህይወት ንምምባር። እዚ ድማ እቲ እግዚአብሔር ዚዛረበሉ ዘሎ እዩ። ኣምላኻዊ ህይወት እንታይ ይመስል? ዘይጭነቕ፣ ብጭንቀት ዘይመልአ፣ ብፍርሃት ዘይመልአ፣ ግናኸ ንጐይታኡ ንምምጋቡ ዚእመን ሰብ ይመስል።
ኣብ ፍቕዲ 26 ይቕጽል፣ “እምበኣርሲ እቲ ንእሽቶ ነገር ክትገብሩ ዘይትኽእሉ እንተ ዄንኩምሲ፣ ናብ ህይወትኩም ሓንቲ ሰዓት እኳ ኽትውስኹ ዘይትኽእሉ እንተ ዄንኩምሲ፣ ብዛዕባ እቲ ዝተረፈ ስለምንታይ ትጭነቑ?” ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ኣምላኽ ንህይወትካ፣ ክሳዕ እታ እትነብረላ ሰዓት እኳ፣ ተቖጻጺሩዋ እንተ ኾይኑ፣ ስለምንታይ ንዅሉ ህይወትካ ኣብ መንጎ፣ ንነፍሲ ወከፍ ሰዓት ህይወትካ፣ ከም ዘይምግብካ ትጭነቕ? ሕጂ ስማዕ፣ ክርስቶስ እንተ ዘይብልካ፣ መጽሓፍ ቅዱስ ንሰብ ሓንሳብ ኪመውት፣ ድሕሪኡ ድማ ፍርዲ ተመዲቡሉ ኣሎ ይብል። ኵላትና ናብ ሞት ንኸይድ ኣሎና፣ ክርስቶስ እንተ ዘይብልካ ድማ ብሓጥያትካ ክትመውት ኢኻ። ግናኸ እቶም ኣመንቲ ዝኾንና ንቀብርቲ ኣይንደልን ኢና፣ ንላዕለይቲ ኢና ንደሊ። ንእግዚአብሔር የሱስ ናብ ክብሪ ኺወስደና ኢና ንደሊ። ሃሌሉያ! ስለዚ ብሞት ክንሓልፍ እኳ ኣየድልየናን እዩ። ስለዚ ክሳዕ ዚመጽእ ክንእምኖ ንኽእል ኢና። ሃሌሉያ!
ኣብ ፍቕዲ 27 ተመልከት፣ “ኣበባታት ከምዚ ዚበቍሉ ተመልከቱ፣ ኣይጽዕሩን ኣይፈትሉን እዮም፣ ግናኸ እብለኩም ኣሎኹ፣” እዚ ስማዕ፣ “ሰሎሞን፣ እዚ ዝበለጸ ሃብታም ንጉስ፣ ሰሎሞን ብዅሉ ክብሩ ኸም ሓደ ኻብዚኣቶም ኣይተሰርዐን።” ሓንቲ ኣበባ ትርኢ፣ ንሓንቲ ዕምባባ ትጽናዕ እሞ ኣዝያ ግሩም ጽብቕቲ እያ። ኣምላኽ ድማ ይብል፣ “እዚ ኣነ እየ ዝነደፍክዎ። ከምኡ ድማ እየ ዝገበርክዎ። መልእኽቲ ኽህበካ ኢለ እየ ጽብቕቲ ዝገበርክዋ፣ ነዛ ዕምባባ እዚኣ ጽብቕቲ ኽገብራ እንተ ኽኢለ፣ ኣብ ህይወትካ እውን ከምኡ ኽገብር እኽእል እየ።” ኣብ ናይ ደገ ኩነታትካ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ንሳቶም ኩሉ ግዜ ጽቡቓት ኣይኮኑን፣ ግናኸ ኣምላኻዊን ብፍረ መንፈስ ጽቡቕን ዝኾነ ልብን ነፍስን ክህበካ እኽእል እየ። ሃሌሉያ!
ኣብ ፍቕዲ 28 ድማ ይብል፣ “ኣምላኽሲ ነቲ ሎሚ ኣብ ግራት ዘሎ፣ ጽባሕ ድማ ናብ እቶን ዚድርበ ሳዕሪ ኸምዚ ዚኸድኖ እንተ ዄኑ፣ ንኣኻትኩምሲ፣ ኣቱም እምነት ዘይብልኩም፣ ክንደይ ኣብዚሑ ኸይከድነኩም?” እዚኣቶም ንእኡ ኺስዕቡ ዝመረጹ ሰባት እዮም። መርበቦም ገዲፎም፣ ንግዶም ገዲፎም፣ ግናኸ ንእኡ ኺእምኑ ይምሃሩ ኣለዉ። እዚ ድማ እቲ ክርስትያናዊ ህይወት እዩ። ንኣምላኽ ምእማን ምምሃር እዩ። ምስኡ ዝነበረኒ ርክብ ዝጅምር ንእኡ ከም ጐይታን መድሓኒን ክቕበሎ ከለኹ እዩ፣ ድሕሪኡ ግና ንነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ንእኡ ኽእምን ክምሃር ኣሎኒ። እዚ ድማ እግዚአብሔር ናብ ቤትና ክሳዕ ዚወስደና ዚቕጽል ነገር እዩ። ኣብ ኮለጅ እግዚአብሔር ተምሃሮ ክንከውን ኢና፣ ንእኡ ምእማን ክንምሃር ኢና። ንእኡ ኣብዚሑ ንእመን።
መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ
ድሕሪኡ ኣብ ፍቕዲ 29 ይብል፣ “እንታይ ክትበልዑ ወይስ እንታይ ክትሰትዩ ኣይትድለዩ፣ ኣይትጠራጠሩ ድማ።” ምጥርጣር ንጽቡቕነት ኣምላኽ ምሕታት እዩ። ንጽቡቕነቱ ፈጺምካ ኣይትጠራጠር። ኣምላኽ ጽቡቕ እዩ። ሃሌሉያ! ግናኸ፣ እዚ ተመልከት፣ ፍቕዲ 31፣ “ግናኸ መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ።” መንግስቲ ኣምላኽ፣ ድለያ። ድሕሪ እዘን ነገራት እዚኣተን ኣብ ዓለም ኣይትድለዩ፣ ብዛዕባ እቲ ንስጋ ዚኸውን ኣይትጨነቑ፣ ግናኸ ኣብ ልብኹምን ነፍስኹምን መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ፣ የሱስ ክርስቶስ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ክፋል ስጋና፣ ኣእምሮና፣ ኣፍና፣ ኣእዛንና፣ ምስናናን ብመንገዲ ተፈጥሮኣዊ ሰብ ዚተሓሓዝ ኵሉ ነገር ይግዛእ። ኣብ ኵሉ ህይወትና ግዝኣት፣ ጐይትነት፣ ንግስነት ይሃልዎ። “ግናኸ መንግስቲ ኣምላኽ ድለዩ፣ እዚ ዅሉ ድማ ክውሰኸልኩም እዩ።” ኣምላኽ ይብል፣ “ንዓይ ክትደልዩ ከለኹም፣ ፍቓደይ ክትደልዩ ከለኹም፣ ክምግበኩም እየ። ኣብቲ ፍጹም ሰላም ክሕልወኩም እየ።”
ድሕሪኡ ኣብ ፍቕዲ 32 ይቕጽል፣ “ኣይትፍርሁ፣ ንእሽቶ መጓሰ፣ መንግስቲ ኽህበኩምሲ ፍቓድ ኣቦኹም እዩ። ዘሎኩም ሽጡ እሞ ምጽዋት ሃቡ፣ ዘይበልዩ ከረጢታት ንርእስኹም ኣዳልዩ።” እዚ ተመልከት፣ “ኣብ ሰማይ ዘሎ መዝገብ፣” ዘይውድእ መዝገብ፣ ሰራቒ ኺሰርቖ ዘይክእል መዝገብ፣ ጮሞራ ኺበልዖ ዘይክእል መዝገብ። ሓቀኛ መዝገብ እዩ። ስማዕ ድማ፣ ወዳጄ፣ ሓንቲ ሳንቲም እኳ እንተ ዘይብልካ ኣይገድስን እዩ። ንየሱስ ክርስቶስ ከም ጐይታ ትቕበሎ፣ ንምምጋብካ፣ ንምክንኻንካ ንነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ትእምኖ፣ ንእኡ ትነብር፣ ኣብ ሰማይ ኣብ ባንክ ኣካውንት ድማ መዓልታዊ ገንዘብ ከተቐምጥ ኢኻ፣ ሓቀኛ መዝገብ። ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝበልኩዎ ድማ፣ እዚ ድምጹ ምስማዕ እዩ፣ “ጽቡቕ ገበርካ፣ ኣታ ጽቡቕን እሙንን ባርያ።” ሃሌሉያ!
ግናኸ ቅድሚ ሕጂ ኣብ ወንጌል ሉቃስ፣ ምዕራፍ 8፣ ፍቕዲ 14፣ ጭንቀት እዛ ዓለም እዚኣ፣ ሃብቲ እዛ ዓለም እዚኣ፣ ምቾት እዛ ዓለም እዚኣ ንኣምላኽ ፍረ ኣልቦ ኽንከውንን ክንጭነቕን ከም ዚገብረና ኣንቢብና። ምኽንያቱ ንርእስኻ ክትነብር ከለኻ፣ ከምቲ ሃብታም ሰብኣይ ዝነበሮ ናይ ርእስኻ ትምኒት፣ ኩሉ ግዜ ክትፈርህ ኢኻ። ንጽባሕ ኩሉ ግዜ ፍርሃት ክህልወካ እዩ። እግዚአብሔር ድማ ይብል፣ “ንጽባሕ ኣይትፍራህ። ንሎሚ ክከናኸን እየ፣ ንጽባሕካ ድማ ክከናኸን እየ።” ንእግዚአብሔር ምስጋና ይኹን።
መዝገብካ ኣብ ዘለዎ
ስለዚ ይቕጽል እሞ ኣብ ፍቕዲ 34 ይብል፣ በዚ ድማ ክንውድእ ኢና፣ “መዝገብካ ኣብ ዘለዎ፣ ልብኻ ድማ ኣብኡ ክኸውን እዩ።” እዚ ሓቂ ኣይኮነን ድዩ? ንስኻን ኣነን እቲ ሓቀኛ ጾር ልብና እንታይ ምዃኑ ክንፈልጥ ንኽእል ኢና። እቲ ዝበዝሐ እንሓስቦ እዩ። ኣብኡ እዩ ልብና ዘሎ። ብዛዕባ ኣንስቲና፣ እንተ ኣለዋና፣ ደቅና፣ ደቂ ደቅና ንሓስብ ንኸውን ኢለ ተስፋ እገብር፣ ምኽንያቱ ንሳቶም መዝገብ እዮም። ግናኸ ዝኾነ ይኹን እንእክቦ መዝገብ፣ ንክርስቶስ እንተ ኣኪብናዮ፣ ንምድሓንና እንተ ኣኪብናዮ፣ ድምጹ ምስማዕ እንተ ኣኪብናዮ፣ “ጽቡቕ ገበርካ፣ ኣታ ጽቡቕን እሙንን ባርያ፣” ሽዑ ኣብኡ እዩ ልብና ዚኸውን። ኣብ ዕዮ እግዚአብሔር ክንዋፈር ኢና።
መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ዮሃንስ ምዕራፍ 3 ከም እንደገና ከም ዝተወለድና ይነግረና፣ ኣብ ዮሃንስ ምዕራፍ 3ን ፍቕዲ 31ን ድማ ካብ ላዕሊ ከም ዝተወለድና ኺትርጐም ይኽእል እዩ። ስለዚ ካብ ላዕሊ ተወሊድና ኢና፣ ካብ ላዕሊ ምስ ተወለድና ድማ ኣብ ሰማይ ተወሊድና ኢና። ኣስማትና ኣብ ሰማይ ተጻሒፉ ኣሎ፣ እዚ ድማ ሉቃስ 10:20 እዩ። ካብ ላዕሊ ተወሊድናን ኣስማትና ኣብ ሰማይ ተጻሒፉን እንተ ኾይኑ፣ ዜግነትና ኣብ ሰማይ እዩ፣ እዚ ድማ ፊልጲ 3:20 እዩ። ስለዚ ኣብዚ ታሕቲ ከለና እንግዶን ጓኖትን ክንከውን ኣሎና። ብመንገዲ እዛ ዓለም እዚኣ ናብ ቤትና ክንከይድ ኣሎና፣ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ዝርዝር ህይወትና፣ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ምምጋብ፣ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ዜድልየና ነገር ንእግዚአብሔር ክንእምን ኣሎና። ኣቦ እዘን ነገራት እዚኣተን ከም ዜድልያና ይፈልጥ እዩ፣ ስለዚ ክንጭነቕ ኣየድልየናን እዩ። ድሕሪኡ ይቕጽል እሞ ኣብዚ ሕጂ መዝገብና ሰማያዊ መዝገብ ክኸውን ከም ዘለዎ ይነግረና። ሰማያውያን ሰባት ክንከውን ኣሎና። ካብ ላዕሊ ተወሊድና ኢና፣ ኣስማትና ኣብ ሰማይ ተጻሒፉ ኣሎ፣ ዜግነትና ኣብ ሰማይ እዩ፣ ብመንገዲ ድማ፣ ኣብዚ ታሕቲ ከለና ንሰማይ ልኡኻት ኢና፣ ንክርስቶስ ልኡኻት ኢና። ስለዚ ኣብ ሰማይ መዝገብ ክህልወና እንታይ መሰል ኣሎና፣ ኣብኡ ድማ ልብና ኺሰርዕ ኣሎዎ።
ክርስቶስ፣ የሱስ ክርስቶስ ሰብ ኪረኽቦ ዚኽእል ዝበለጸ መዝገብ እዩ። ካብ ዝኾነ ይኹን ኣብዚ ታሕቲ ኽህልወና ዚኽእል ምድራዊ ርክብ ዝዓበየ መዝገብ እዩ። ክርስቶስ፣ ንእኡ ምፍላጥ። ሃዋርያ ጳውሎስ ኵሉ ነገር ከም ዝጠፍአ ሓሲቡ ይብል። ንጽቡቕነት የሱስ ክርስቶስ ጐይታኡ ምእንቲ ኺፈልጥ፣ ንእግዚአብሔር ኣብዚሑ ምእንቲ ኺፈልጥ ኵሉ ነገር ገደፈ። እዘን ምድራዊ ነገራት እዚኣተን፣ እዘን እንስከመን ጭንቀታትን ሓሳባትን፣ ካብ ምምጋብ ኣምላኽን ንእኡ ኣብዚሑ ምፍላጥን ይዓግታና።
ኣብ ብሉይ ኪዳን ሓደ ሰብኣይ ነበረ፣ ሰሎሞን፣ ቅድሚ ሕጂ ብዛዕባኡ ኣንቢብና። ንርእሱ ነበረ፣ ከምዚ ሃብታም ሰብኣይ እዚ ድማ ባዶ ኮይኑ ወድአ። “ኵሉ ከንቱነትን ምጕዳእ መንፈስን እዩ።” ኵሉ ነይሩኒ፣ ኵሉ ፈቲነዮ፣ ባዶ ጥራይ እዩ ዝገደፈኒ ይብል። ሃዋርያ ጳውሎስ ብኣንጻሩ፣ ኵሉ ነገር ንክርስቶስ ተሰከመ፣ ዓብዪ ረብሓ ድማ ኣምላኻዊ ህይወት እዩ በለ። ስለዚ ንሰሎሞን ክትስዕብን ህይወትካ “ኵሉ ከንቱነት እዩ፣ ምጕዳእ መንፈስ እዩ፣ ኵሉ ባዶ እዩ፣ ዝረብሐ ነገር የልቦን። ኵሉ ህይወተይ ተጨኒቐ፣ እዘን ኵለን ጾራት ተሰኪመ፣ ዝረብሐ ነገር ድማ ኣይረኸብኩን፣” ኢልካ ክትውድእ ትደሊ ዲኻ፣ ወይስ ሃዋርያ ጳውሎስ “ንዅሉ ምስትውዓል ዚሓልፍ ሰላም እሕጐሰሉ ኣሎኹ፣ ምኽንያቱ ንዓይ ንዝፈተወኒ ኣምላኽ፣ ንዓይ ንዝሃበኒ ወዲ ኣምላኽ እእምን እየ።”
ንክርስቶስ ፈጺምካ እንተ ዘይኣሚንካዮ፣ ሎሚ ምሸት እመኖ። ብጸሎት ክንውድእ ከለና፣ ጐይታኻን መድሓኒኻን ኪኸውን ሕተቶ። ህይወትካ ንእኡ እንተ ሃብካዮ፣ ንሱ ድሮ ህይወቱ ንኣኻ ሂቡ እዩ፣ ሕጂ ድማ ንኣኻ ይነብር ኣሎ። ንኣኻ ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን ክነብር እዩ፣ ኣብዚ ታሕቲ ከለኻ ድማ ክምግበካ እዩ። ግናኸ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ክትእምኖ ኣሎካ። ከም ጐይታ ህይወትካ ክትቅበሎ ኣሎካ። በዚ ድማ፣ ንክርስቶስ ክትቅበሎ ከለኻን ናብ ልብኻ ክመጽእ ከሎን፣ ጭንቀትን ፍርሃትን ካብ ኣፍደገ ኺወጹ ትፈቕደሎም፣ ምኽንያቱ ንእኡ ኽትእምንን ፍጹም ሰላም ክትሕጐሰሉን ትኽእል ኢኻ።
ንጸሊ። ኣባና ዝተባረኽካ ኣምላኽ፣ ነፍሲ ወከፍና፣ ኣነ ቅድሚ ኩሉ፣ ኣብዚሑ ኽንእምነካ ንጸሊ። ንእምነትና ብቑዕ ኢኻ፣ ግናኸ ብዙሕ ግዜ ብዛዕባ እንታይ ክንበልዕ፣ ክንሰቲ፣ ክንለብስ ንጭነቕ። ብዛዕባ ስራሕና ንጭነቕ፣ ብዛዕባ እዘን ምስዛ ህይወት እዚኣ ዚተሓሓዛ ነገራት ንጭነቕ፣ ንስኻ ግና ኵሉ ዜድልየና ነገር ከም እትህበናን ከም እትምግበናን ተስፋ ሂብካና። ኣብዚሑ ኽንእምነካ ሓግዘና። ኦህ ኣምላኽ፣ ሎሚ ምሸት ንወድኻ ከም ጐይታን መድሓኒን ፈጺሙ ዘይተቐበለ ሰብ እንተ ኣሎ፣ ባዕሉ ዚኸይድ ዘሎ፣ ኪፈርህ ኵሉ ምኽንያት ኣለዎ፣ ኪጭነቕ ኵሉ ምኽንያት ኣለዎ። ወዳጄ፣ ኣብዚ ግዜ እዚ፣ ጾር ሓጥያትካ ካብ ኣፍልብኻ ይውደቕ፣ እቲ ዅሉ ገበን። ኣብ ቅድሚ መስቀል ክርስቶስ ደው በል እሞ “ኣቦ፣ ይቕረ በለሎም” ኪብል ስማዕ። ብስም የሱስ ይቕረታ ተቐበል፣ ድሕሪኡ ንዝተረፈ ህይወትካ ንእኡ እመን እሞ ሰላም ብሓቂ እንታይ ምዃኑ ፍለጥ። ብስም የሱስ ንሓትት። ኣሜን። ኣሜን።
