ናይ ሎሚ ጥቕሲ ንኣንባቢ ካብ ትርኢታት ፍርዲ መሲሕ ኣብ ቅድሚ ሰባት ናብ ሞቱ ኣብ መስቀል የርሕቖ። ነቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ጽሑፍ ክንበብ ከለና፡ ትንቢት ምዃኑ ክንዝክር ኣለና፤ ትንቢታዊ ሓይሊ ናይ መግለጺታቱን ኣዋጃቱን ኣዝዩ ቅኑዕ እዩ፡ ልክዕ ከምቲ ነዞም ትርኢታት ብቐጥታ ካብ ወንጌላት እንበብ ዘለና።
ኢሳይያስ ንክርስቶስ ካብ ምእሳርን ናይ ሓሶት ፍርድን ናብ ቦታ ስቕያት እናተፋጠነ ንርእዮ፡ ንሱ “ካብ ቤት ማእሰርትን ካብ ፍርድን ተወስደ።” ድሕሪኡ ኸኣ “መንከ ወለዶኡ ኺነግር እዩ?” ንብል። እዚ፡ ብሰብኣዊ ኣዘራርባ፡ ንቕድሚ ግዜ ዝመጸ ሞቱ የርኢ። እዚ ኸኣ ኣብቲ ዝስዕብ ሓረግ ይረአ፡ “ካብ ምድሪ ህያዋን ተቖርጸ እዩ እሞ።” ክርስቶስ “ክቑረጽ” እዩ፤ እዚ ንሞቱ ዝገልጽ ፍሉጥ ቃል እዩ፡ ከምቲ ኣብ ዳንኤል 9:26 እውን ዝረአ። “ምድሪ ህያዋን” ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘሎና ህይወትና እያ (መዝ. 142:5)፤ መሲሕ ካብኣ ክቑረጽ እዩ። ምኽንያት ናይዚ ዘስደምም ፍጻመ ተዋሂብና ኣሎ፡ “ምእንቲ ገበናት ህዝበይ ተወቕዐ።” ንሓጢኣቱ ኣይነበረን፡ ንሱ ሓጢኣት ዘይብሉ እዩ ነይሩ እሞ፡ ግናኸ ንሓጢኣት ህዝቡ። ቡሩኽ ጐይታ!
ድሕሪ ኢሳይያስ ብዘመናት፡ ሓደ ካብ ኢትዮጵያ ዝመጸ ሰብ፡ ዓቢ ስልጣን ዝነበሮ ሓደስ፡ ንምምላኽ ናብ ቤተ መቕደስ የሩሳሌም ይበጽሕ ነበረ (ግብሪ ሃዋርያት 8:26–39)። ንሱ ናይ ኣይሁድ እምነት ዝተቐበለ እዩ ነይሩ፡ ግናኸ ከም ወጻእን ሓደስን፡ ወጻኢ እዩ ነይሩ። ኣብ ሰረገላኡ እናተጓዕዘ ከሎ ኢሳይያስ 53:7–8 የንብብ ነበረ፡ ሽዑ ሓደ ወንጌላዊ ናብኡ ቀሪቡ፡ “ካብዚ ጽሑፍ እዚ ጀሚሩ፡ ንየሱስ ሰበኸሉ።” እቲ ወጻኢ ሓደ ካብቶም “ህዝበይ” እዩ ነይሩ፡ ምእንትኦም መሲሕ ዝተቖርጸን ዝተወቕዐን። “እናተሓጐሰ ኸኣ ከደ።”
