“ኣዳናይን ምሕረተኛንና”
ሓደ ግዜ ኣብ ቅዱስ ጽሑፍ ሓደ ነገር ኣንቢብካስ ድሕሪ ሓደ ወይ ክልተ መዓልቲ በኻልእ መገዲ እቲ ሓደ ጽሑፍ ቀሪቡልካ ይፈልጥ ድዩ? እዚ ኣብ ዝሓለፉ ሒደት መዓልታት ክልተ ግዜ ኣጋጢሙኒ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ፍጻመታት ብእግዚኣብሔር ከም ዝተላዕለ ስለ ዝኣምን፡ ኣዝዩ ባህ ይብለኒ።
ሓደ ኻብቲ ናይዚ ቀረባ ግዜ ክፍሊ ዘጸኣት 28 እዩ። እቲ ምዕራፍ ብዛዕባ ክዳውንቲ ሊቀ ካህናትን ካልኦት ኣብ ድንኳን ዝዓየዩ ካህናትን ይዛረብ። ኣብ ሓድሽ ኪዳን፡ እቲ ሊቀ ካህናት፡ ኣምላኽ ነቲ ስልጣን ከም ዝመስረቶ፡ ንጐይታ የሱስ ኣብ ዕዮ ምሕረቱ ዘርኢ ስእሊ ምዃኑ ንርኢ። እብራውያን ብፍላይ ነቲ ሊቀ ካህናዊ ኣገልግሎት ጐይታ ንምርዳእ ኣዝዩ ሓጋዚ እዩ፣ ንሱ ኻብቲ ናይ ኣሮን ዝተፈልየ ስርዓት ምዃኑ እውን ይነግረና። “ነቲ ሃዋርያን ሊቀ ኻህናትን ናይ እምነትና ክርስቶስ የሱስ ሕሰብዎ” (እብራውያን 3:1 NKJV) ተባሂልና ኣሎና።
እቲ ንሊቀ ካህናት ዝኸውን ክዳውንቲ “ንኽብሪን ንጽባቐን” (ዘጸኣት 28:2) እዩ ነይሩ። እዚ ንጽባቐን ፍጽምናን ጐይታ ከዘኻኽረና ይኽእል እዩ። ንሱ “ብምሉኡ ፍቑር” እዩ (መዝሙር ሰሎሞን 5:16)። ኣቦ ብዛዕባኡ “ኣዝዩ ባህ ዘብል” ምዃኑ ተዛሪቡ (ማቴዎስ 3:17)። ጐይታ “ብኽብሪን ብኽብረትን ተቐልዒ” ምዃኑ ንፈልጥ ኢና (እብራውያን 2:7)። ጐይታ ንኣምልኾና ብቑዕ እዩ!
ካብቲ ሊቀ ካህናት ዝለብሶ ዝነበረ ነገራት፡ መትከፍን ደረት መትከፍን ይርከብ። እዚኣቶም ስማት ነገዳት እስራኤል ኣብ ክቡራት ኣእማን ተቐሪጹ ነይሩ፣ እዚ ድማ ብሓደ ብሉጽ ሰራሕተኛ ኣብ ወርቂ ተሰኪዑ ነይሩ። ወርቂ ብዛዕባ ኣምላኽነት ይዛረብ። ኣብ ተግባር፡ ክንደይ ክቡራት ከም ዝኾንና ንዕኡ ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ጐይታ ብሓይሊ ኣፍራስኡ ይጸውረና (ሉቃስ 15:5 ተመልከት) ከምኡ’ውን ብፍቕሪ ኣብ ልቡ ኣሎና (ኤፌሶን 3:19 ተመልከት)። ኣብኡ ብኣምላኽ ጥራይ ኢና ተቐሚጥናን ተታሒዝናን ዘሎና – ካብ ገዛእ ርእስና ዝኾነ ነገር የለን።
እቲ ሊቀ ካህናት “ቅድስና ንእግዚኣብሔር” (ዘጸኣት 28:36) ዝብል ጽሑፍ ዘለዎ ወርቂ ሰሌዳ ዝሓዘ ጥምጣም ክለብስ ነይርዎ። ኣብዚ ቅድስና ጐይታ የሱስ ተገሊጹ ክንርኢ ኸለና፡ ሓጢኣትናን ነቲ ቅዱስ ዝኾነ ንሱ “ሓጢኣትና ኣብ ስጋኡ ኣብ ዕጨይቲ” (1 ጴጥሮስ 2:24) ምጽዋሩ ዝነበሮ ስቓይን የዘኻኽረና። ንኣዳናይ ኣድለየና። ሕጂ እውን፡ በዚ ናይ ሓዘን እዋን ክንጓዓዝ ከለና፡ ነቲ ቅዱስ ዝኾነ ምሕረተኛና፡ ኣብ መንጎ ኣምላኽን ኣባናን ክማልእ ኣድላዪ እዩ። ኩሉ ክብሪ ኣብኡ ይርከብ፡ ንሱ ንምስጋናናን ንውዳሴናን ንኣምልኾናን ንፍቕርናን ብቑዕ እዩ!
