ምስታፍን ምምስጋንን ኣብ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ

መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ ሓንቲ ቤተ ክርስቲያን ጥራይ እናተዛረበ፡ ስለምንታይ ብዙሓት ዝተፈላለዩ “ኣብያተ ክርስቲያን” ከም ዘለዉ ተሓሲብኩም ትፈልጡዶ? 1 ጢሞቴዎስ 3:15 (NKJV) ነታ ቤተ ክርስቲያን “ቤት ኣምላኽ፡ እታ ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ፡ ዓንዲን መሰረትን ሓቂ” ይብላ። ግብሪ ሃዋርያት 2:47 ድማ ጐይታ ነቶም ዝድሕኑ ዘለዉ—እቶም ብደሙ ዝተዋሕጁ (ራእይ 5:9)—ናብታ ሓንቲ ቤተ ክርስቲያን ጥራይ ከም ዝውስኾም ይነግረና።

ምስታፍ

ነፍሲ ወከፍ ኣባል ኣብ ተግባር እዛ ቤተ ክርስቲያን እዚኣ ግደ ኣለዎ። ገሊኦም ብጐይታ ዝዓበየ ሓላፍነት ተዋሂብዎም ኣሎ፡ ከምቲ ግብሪ ሃዋርያት 20:28 ዝነግረና፡ “ስለዚ ንርእስኹምን ነቲ መንፈስ ቅዱስ ሓለውቲ ዝገበረኩም ኩሉ መጓሰን ተጠንቀቑ፡ ነታ ብገዛእ ደሙ ዝዓደጋ ቤተ ክርስቲያን ኣምላኽ ክትጓስዩ።”

ሓላዊ ይኹን ኣይኹን፡ ኩሉ ዝደሓነ ምእመን ሓደ ግደ፡ ሓደ ውህበት፡ ሓደ ኣገዳሲ ክፋል ኣብ ምሕላው ተግባርን ንጽህናን እታ ብኣምላኽ ዝተፈጥረትን ኣብ ሓድሽ ኪዳን ዝተገልጸትን ሓቀኛ ቤተ ክርስቲያን ኣለዎ። ብሓዘን ግን፡ ብዙሓት ካብቶም ዝደሓኑ ኣባላት ኣብ ተግባር ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ ንምስታፍ ውሑድ ጻዕሪ ዝገብሩ ይመስል። ነፍሲ ወከፍና ፍሉይ ግደታትን መንፈሳውያን ውህበታትን ስለ ዘሎና፡ ነዘን ውህበታት እዚኤን ምጥቃም ኣገዳሲ እዩ (ሮሜ 12፡ 1 ቈረንቶስ 12)። ብሓቂ ኣብቲ ኣምላኽ ዝሃበና ግደታትና ከም ኣባላት ቤተ ክርስቲያኑ ንዓዪ ኣሎናዶ? ንቤተ ክርስቲያኑ ከምቲ ንሱ ዝገብሮ ክንክን ምግባር ንጐይታ ክንደይ ክብሪ ምሃበ!

ምምስጋን

ካልእ ብዛዕባ ኣባልነት ኣብ ሓቀኛ ቤተ ክርስቲያን ክንሓትቶ እንኽእል ሕቶ ድማ፡ “ብዘይካ ብውልቃዊ መገዲ ምምስጋን፡ ኣብ መጽሓፍ ቅዱሳዊ ትምህርቲ ንምምርኳስ ንደሊዶ?” ሓጺር ስእሊ ናይ ልቢ ጐይታን ልቢ ሰባትን ኣብ ሉቃስ 17:11-19 ተገሊጹ ኣሎ። ኣብዚ ብዛዕባ ምሕዋይ ዓሰርተ ለምጻማት ዝገልጽ ጽሑፍ፡ ኣብ ኣኼባታትና ሕጂ ብዙሕ ሳዕ እንርእዮ ዝመስል ኣገላልጻ ልቢ ሰባት ንርኢ። ጐይታ ነቶም ለምጻማት፡ “ኪዱ፡ ንርእስኹም ንካህናት ኣርእዩ” (ፍቕዲ 14) በሎም። ክኸዱ ከለዉ ድማ ካብ ለምጺኦም ነጽሑ። ሓደ ካብቶም ዓሰርተ፡ ከም ዝነጽሐ ምስ ተገንዘበ፡ ወዲያው ተመሊሱ ናብ ጐይታ መጸ። ንሱ፡ “ብዓብዪ ድምጺ ንኣምላኽ ኣመስገነ፡ ኣብ እግሩ ድማ ወዲቑ ኣመስገኖ” (ፍቕድታት 15-16)። እዚ ጽቡቕ ዓይነት ኣምልኾ እዩ!

እቶም ካልኦት ትሽዓተ ግን ቀጸሉ፡ ነቲ ዘሕወዮም ንምፍላጥ ወይ ንምምስጋን ውሑድ ድሌት ኣርኣዩ። እዚ ድማ ንጐይታ ኣብ ፍቕዲ 17፡ “ዓሰርተዶ ኣይነጽሑን? እቶም ትሽዓተ ግን ኣበይ ኣለዉ?” ክብል ኣገደዶ። ጐይታ ብዙሓት የድሕን፡ እንተኾነ ግን ውሑዳት ጥራይ ብምምላስ ንጐይታ ብምምስጋን፡ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንሓጢኣቶም መስዋእቲ ኮይኑ ዝገበሮ እናዘከሩ፡ ምስጋናኦም የርእዩ። ምናልባት እኳ ብዙሓት ምእመናን ገዛእ ልማዶምን ሃይማኖታዊ ንጥፈታቶምን ይደልዩ፡ ንሳቶም ዝፈትውዎ እናገበሩ፡ ነቲ መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ ድሌታት ጐይታ ዝምህሮ ግን ይነጽጉ።

ምምላእ

ሓደ ንጹርን ዓሚቕን ኣብነት ንምኽታል ካብ ጐይታ ኣብ ሉቃስ 22:19 ይርከብ፡ ኣብኡ “እንጌራ ወሲዱ ኣመስገነ፡ ሰበረ ድማ፡ ሂብዎም ድማ፡ ‘እዚ ንኣኹም ዝተዋህበ ስጋይ እዩ። እዚ ንምዝካረይ ግበሩ’ በሎም።” ድሕሪኡ፡ ከምቲ ግብሪ ሃዋርያት 20:7 ዝብሎ፡ ምእመናን ነዚ ተግባር እዚ “ኣብ ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን፡ ደቀ መዛሙርቲ እንጌራ ንምስባር ምስ ተኣከቡ” ቀጸልዎ። ኣባላት ቤተ ክርስቲያን ንጐይታ ንምዝካር ሰሙናዊ ምትእኽኻብ ጽቡቕ እዩ። እቶም ዝደሓኑ፡ ንምምስጋን፡ ንምምላኽ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ቅድሚ እቲ በይኑ ምፍሳስ ልብና ዝግብኦ ምስጋና ንምቕራብ ግዜ ምምዳብ ፍሉይ መሰል ኣለዎም።

እዚ ኩሉ ድማ ነቲ ናብ እግሪ ጐይታ ዝተመልሰ ሓደ ለምጻም ዝነበሮ መንፈስ ክገልጽ እዩ። ንሱ ምስ ገበሮ፡ ጐይታ መንፈስ ልቡ ፈሊጡ፡ “ተንስእ፡ ኪድ። እምነትካ ኣሕዊያትካ” (ሉቃስ 17:19) በለ። እቲ King James Version ነዚ ፍቕዲ እዚ ከምዚ ኢሉ ይትርጉሞ፡ “ንሱ ድማ፡ ተንስእ፡ ኪድ፡ እምነትካ ኣሕዊያትካ በሎ።” ንቃል ኣምላኽ ምእዛዝ—ድሌታት ጐይታና—ኩሉ ሳዕ ምስኡ ከም ኣባላት ቤተ ክርስቲያን ህያው ኣምላኽ ዘሎና ርክብ ምሉእ ክገብሮ እዩ!

እቲ ዕሽነትን ዘይቅኑዕነትን ናብ ጣኦታትን ሓሰኻ ኣማልኽትን ምምላስ፡ ኣብ ታሪኾም ንኹሎም ህዝቢ እስራኤል ንጹር ክኸውን ነይርዎ፡ እንተኾነ ግን ኣይነበረን። ኣዒንቶም ስለምንታይ ተዓጽየን፡ ምስትውዓሎም ድማ ስለምንታይ ጸልሚቱ? እቲ ጸገም ኣብ ልቦም ነበረ፡ እዚ ድማ ተታሊሉ ነይሩ። በዚ ምኽንያት እዚ፡ ነቲ ሓሶት ክሓስቡን ክፈልዩን ኣይከኣሉን። እቲ ሕጂ ዘሎ ኩነታት ድማ ከምኡ እዩ። ስለምንታይ ብዙሓት ነቲ ዝበዝሐ ግጉይ ሃይማኖታዊ ኣምልኾታት ይቕበሉ? እቲ ጸገም ኣብ ኣእምሮኦም ዘይኮነስ ኣብ ልቦም እዩ ዘሎ። ከምቲ ንጥንቲ እስራኤል ዝነበረ፡ ንሳቶም’ውን ሓቂ እዩ፡