ፊልጲ 3:20
ኣብዚ ግዜ ጸጋ፡ ካብ መዓልቲ ጰንጠቆስጠ ጀሚሩ ክሳዕ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ንናቱ ዝወስደሉ ግዜ፡ ማለት ምምጻእ ክርስቶስ።
ሃዋርያ ጳውሎስ፡ ብኣካሉ፡ ብኣገልግሎቱን ብኣነባብራኡን፡ ወኪል ናይዚ ግዜ እዚ እዩ። ምድሓኑን ሃዋርያነቱን ንኣና ኣብዚ ግዜ እዚ መገዲ ኣምላኽ የርእየና። ንሕና ኣብ ግዜ ጸጋ ኣምላኽ ንነብር ኣለና። ህይወቱ ኣብዚ መዓልቲ ጸጋ ኣምላኽ ንህይወትና ኣብነት እዩ።
ኣካሉ
ብኣካሉ፡ ምግላጽ ጸጋን ጽድቅን ናይቲ ግዜ ንርኢ። ሳውል ዘጠርሴስ ብመንፈስ ኣምላኽ ተወስደ፡ ኣብኡ ነቲ ሕጂ ናባና ዝመጸ ጸጋን ጽድቅን ንምውካል ኢሉ። ንጸጋ ናይቲ ግዜ የዕብዮ፡ ንርእሱ ርእሲ ሓጥኣን ብምባል፡ ጸጋ ኣምላኽ ክሳዕ ዝዓበዩ ሓጥኣን ክበጽሕን ክፈስስን ከም ዝኽእል የርኢ (1 ጢሞቴዎስ 1:15)።
ጳውሎስ ነቲ ባህሪ ጽድቂ ናይቲ ግዜ ክገልጽ ከሎ፡ ንርእሱ ብሕጊ ዘሎ ጽድቂ ብዘይ ገለ ነቀፌታ ከም ዝኾነ ይዛረብ፡ ድሕሪኡ ግን ነቲ ጽድቂ ከም ክሳራን ጓህን ገይሩ የርሕቖ (ፊልጲ 3:8)። እቲ ብእኡ ገይሩ ዝተገልጸልና ናይ ሓቂ ጽድቂ፡ ጽድቂ ኣምላኽ ብክርስቶስ እዩ።
ጳውሎስ ጸጋ ኣምላኽን ህያብ ጽድቂ ኣምላኽን ጥራይ ኣይገልጽን፡ የግዳስ ነቲ ሕጂ ኣምላኽ ጸጋኡ ኣብ ህይወት ምእመን ዝገልጸሉ መገዲ እውን የርኢ። ጳውሎስ መገዲ በረኸትን ክብረትን ከም ዝጋገየ ክመሃር ነይርዎ። ከም ኩሉ ምእመን ክመሃር ነይርዎ፡ ድኹም ምስ ዝኸውን፡ ሽዑ ብርቱዕ ከም ዝኸውን፡ ምኽንያቱ ጸጋ ኣምላኽ ብድኻም ይፍጸም። ብ“ሾኽ ኣብ ስጋኡ”፡ ንምእመናን ኣብዚ ግዜ እዚ ብድኻሞም ይውክል፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ድኻም ንሕጂ ምግላጽ ጸጋን ሓይልን ኣምላኽ ዝግባእ ኩነታቶም ከም ዝኾነ የርኢ (2 ቈረንቶስ 12:9)።
ኣብ ኣዒንቲ ዓለም፡ እቲ “ሾኽ ኣብ ስጋ” ከም ነጥቢ ይርአ። እቲ ዓለም ክርእዮን ከድንቖን ዝኽእል ውብነት ብዚ ነጥቢ እዚ ተበላሽዩ ነይሩ። ብመንፈስ፡ ጳውሎስ ግሩም ምግላጻት ነይርዎ፡ ምስጢር ኣምላኽ እውን ብበረኸት ምስኡ ነይሩ፡ ግን ኣብ ቅድሚ ሰባት ኣብኡ ጸይቂ ነይሩ። እዚ ኩሉ ምስቲ ግዜ ዝሰማማዕ እዩ። ቅዱሳን ብክርስቶስ ይዓብዩ፡ ግን ኣብ ቅድሚ ሰባት ክሕበሩ ኣለዎም። ዓለም ኣይትፈልጦምን። እቲ ግዜ ኣብ ስጋ ንዝኾነ እምነት ኣይፈቅድን። ኣምላኽ ንስጋ ከም ዘይጠቅም ገይሩ ኣርሒቕዎ። እቲ ብክርስቶስ ዝኾነ ሰብ ከምቲ ሰብ ብስጋ ዝገብሮ ነገራት፡ ማለት ብውሽጣዊ ገጽታኦም ክርኢ የብሉን። ብኸምዚ ዝኣመሰለ ሕጊ ነገራት ምምዛንን ምምስሳልን የብሉን። ብውሽጣዊ ገጽታ ኣብ ጳውሎስ ነቲ ንጽርፊ ሰባት ዝፍትኖ ሾኽ ነይሩ።
እቲ ኣብ ስጋ ጳውሎስ ዝነበረ ሾኽ፡ ካብቲ ናብ ገነት ዝወሰዶ ፍቕሪ እዩ ዝመጸ። ብምሉእ ምስትውዓል መንፈስ እንተ ዝነብር ነይሩ፡ ንምውሳዱ ኣይምጸለየን ነይሩ፡ ብድኻሙ ክሕበን ክመሃር ነይርዎ።
ሓደ እኳ ፍጹም የልቦን፡ ግን እቲ ጐይታ ባዕሉ ጥራይ። ጳውሎስን ካልኦትን ከም ዝተፈቕሩን ከም ዝተኸበሩን፡ ካብ ጐይታ ወጻኢ ፍጹም የልቦን። እዚ ንነፍሳትና የጸናንዕ። ኣምላኽ ብእኡ ንዘለኣለም ብጽቡቕ ይዕረፍ፡ ግን ብእኡ ጥራይ። ንሱ ክምልስ ዝደለየሉ ግዜ ኣይነበሮን፡ ከም ፍቓድ ኣቦ ዘይነበረ ጸሎት እውን ኣይነበሮን።
ኣገልግሎቱ
ስብከት ጳውሎስ ንኹሉ ዓለም ነይሩ፡ ንምሉእነት ጸጋ ኣምላኽ ኣብዚ ግዜ እዚ ይውክል እዩ። እቲ ብስራት ጸጋ ኣምላኽ ክሳዕ ወሰን ምድሪ ክበጽሕ ነይርዎ። ነዚ መልእኽቲ ጸጋ ንኹሉ ሰብ ንምግላጽ፡ ጳውሎስ ኣገልግሎቱ ብየማንን ብጸጋምን፡ ካብ የሩሳሌም ክሳዕ ኢልዩሪቆም ከም ዝዝርጋሕ ይዛረብ። “ሃዋርያነት፡ ንእምነት ኣብ ኩሎም ኣህዛብ ንምእዛዝ” ተቐቢሉ ነይሩ፡ ንግሪኻውያንን ንባርባራውያንን፡ ንጥበበኛታትን ንዘይጥበበኛታትን ዕዳ ከም ዝነበሮ ይስምዖ ነይሩ። ንኣይሁድ፡ ንኣምለኽቲ፡ ንህዝቢን ንፈላስፋታትን ተዛሪቡ (ግብሪ ሃዋርያት 17)። ዕላማኡ ንምሉእ ምድሪ ምውሓዝ ነይሩ። ኣምላኽ ብክርስቶስ ንዓለም ምስኡ የዐርቕ ነይሩ። ንሰባት ኣብ ኩሉ ቦታ ንኽንስሑ ይጽውዕ ነይሩ። ጳውሎስ ብወንጌል ክኸይድ ምስ ዘይከኣለ፡ ምኽንያቱ ንኣህዛብ ብእስር ቤት የሱስ ክርስቶስ ስለ ዝነበረ፡ “ንኹሎም ናብኡ ዝመጹ ተቐቢሉ፡ መንግስቲ ኣምላኽ ይሰብኽ፡ ነቲ ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዝምልከት ነገራት እውን የምህር ነይሩ” (ግብሪ ሃዋርያት 28:30–31)።
ኣብ ግዜ ኣይሁድ፡ ስርዓታት ኣምላኽ ኩሉ ኣብ የሩሳሌም ነይሩ። የሩሳሌም ሰባት ክሰግዱላ ዝግባእ ቦታ ነይራ። እቲ ኻህን ኣብ ቤተ መቕደስ ይነብር ነይሩ፡ ምኽንያቱ እቲ ግዜ ምስ ካልኦት ሰባት ምዝራብ ዝኣበየ፡ ግን ብጽድቂ ንመጓሰ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ይሁዳ ዝሓለወ ነይሩ። ሕጂ እቲ ግዜ ናይ ጸጋ እዩ፡ ብፍቕሪ ንዝጠፍኡ ኣባጊዕ ኣብ ኣኽራን ዝጠፍኡ ንምእካብ ይወጽእ ኣሎ። ስብከት፡ ስለዚ፡ ሕጂ ዓቢ ስርዓት ኣምላኽ እዩ። ስብከት ሓድሽ ምድላው ኣምላኽ እዩ፡ ካብቲ ናይ ዝተዓጽወ ቤተ መቕደስ ኣገልግሎታት ዝሓልፍ ነገር እዩ። ስብከት ጳውሎስ ናይዚ ሓድሽ ግዜ ንኹሉ ሰብ ንኹላትና ኣብነት የቕርብ።
ኣብ ኣገልግሎት ጳውሎስ፡ እቲ ዓለም “ዕሽነት ኣምላኽ”ን “ድኻም ኣምላኽ”ን ዝብሎ ንርኢ። ጳውሎስ ብዛዕባ እቲ ዝተሰቕለ ክርስቶስ መሰክር ሃበ። ክርስቶስ ኣብ መስቀል ኣብ ፍርዲ ጥበበኛታት ናይዚ ዓለም ድኹምን ዕሽሽ ዝበለን ነይሩ። ስለዚ ጳውሎስን ኣገልግሎቱን ብልዑል ቃል ወይ ብጥበብ ኣብ ኣዒንቲ ሰባት ኣይመጸን። ስብከቱ ብምስሓቢ ቃላት ኣይነበረን፡ ግን ኣብ ቅዱሳን ብድኻም፡ ብፍርህን ብብዙሕ ምንቅጥቃጥን ነይሩ (1 ቈረንቶስ 2:3)።
ኣነባብራኡ
ጳውሎስ ኣብ ምድሪ ከም ዜጋ ሰማይ ይነብር ነይሩ፡ “ምኽንያቱ ንሕና ኣብ ሰማይ ኢና ንነብር” (ፊልጲ 3:20)። ክርስቶስ ብኸምዚ ዝኣመሰለ ፍሉይ መገዲ ተማሂሩ ነይሩ፡ ብጸጋ እውን ባህሪ ናይቲ ግዜ ንምግላጽ ብበረኸት ተኻኢሉ ነይሩ፡ መንፈስ ከም ዝብሎ “ንኣምላኽ ጥዑም ሽታ ክርስቶስ” ነይሩ። ንሱ ናይቲ ንሕና ዝተጸዋዕናሉ ኣነባብራ ምሉእ ኣብነት ስለ ዝነበረ፡ “ኣሕዋት፡ ንኣይ ምሰሉ፡ ነቶም ከምቲ ንሕና ኣብነት ዝኾንናኩም ዝመላለሱ እውን ምልከቱ” ክብል ከኣለ።
ህይወት ጳውሎስ “ምግላጽ ሓቂ” ነይራ። እቲ ንጳውሎስ ንቤተ ክርስቲያን ንምሃብ ዝተገልጸ ሓቂ ኣምላኽ ኣብ ትምህርቱ ጥራይ ኣይተራእየን፡ የግዳስ ብኣነባብራኡ እውን ተገሊጹ ነይሩ። ህይወቱ ናይ እምነት ነቲ ዝተቐበሎን ንኻልኦት ዝበጽሖን ሓቂ የንጸባርቕ ነይሩ። ኣካይዳ እምነት ኩሉ ግዜ ከምቲ ስርዓት ሕጂ ኣምላኽ ዝገብሮ እዩ። ከምቲ ዮሃንስ ዝበሎ፡ “ኣምላኽ ከምኡ እንተ ፈቲና፡ ንሕና እውን ንሓድሕድና ክንፋቐር ይግብኣና።” ከምቲ ጴጥሮስ ዝበሎ፡ “ክፉእ ብክፉእ፡ ወይ ጸርፊ ብጸርፊ ኣይትምልሱ፡ የግዳስ ብኣንጻሩ በረኸት ሃቡ፡ ምኽንያቱ ንበረኸት ክትወርሱ ኢኹም ተጸዊዕኩም” (1 ጴጥሮስ 3:9)። ማለት፡ በረኸት ናባና ይወርድ፡ ካባና እውን ይድለ። ኣብ ኣነባብራ ጳውሎስ፡ መንፈስ ክርስቶስን ዓበይቲ ስርዓታት ሕጂ ኣምላኽ ምስ ቤተ ክርስቲያን ዝገብሮ ንርኢ። ወዲ ኣምላኽ ነቲ ቅድሚ ዓለም ዝነበሮ ክብሪ ባዶ ገበሮ፡ ኣብ ምድሪ ከሎ እውን ንሰራዊት መላእኽቲ ክጽውዕ ኩሉ ግዜ ይኣቢ ነይሩ። ከምኡ ጳውሎስ ብመንፈስ ክርስቶስ፡ ካብ ኩሉ ነጻ እኳ እንተ ነበረ፡ ንርእሱ ባርያ ኩሉ ገበሮ፡ ንኹሉ ሰብ ንጽቡቑ ኩሉ ነገር ኮነ (1 ቈረንቶስ 9:22)። ብኸምዚ መገዲ ህይወቱ ነቲ ዘይተመዘነን ዘይድክምን ፍቕሪ ኣምላኽ የንጸባርቕ፡ እዚ ድማ ብወንጌል ጸጋ ኣምላኽ ናባና መጺኡ!
