ንዕኡ ብዅሉ ነገር ምሕጓስ
«ሞያኻ እንታይ እዩ?» ንሕና ሞያ ወይ ስራሕ ዘለዎም ሰባት ከነድንቕን ዝያዳ ኣገደስቲ ከም ዝኾኑ ክንሓስብን ንፈቱ። እንተኾነ ግን ጐይታ ብዛዕባ ብኸመይ ንዕለታዊ ዕዮና ከም እንቐርብ እዩ ዝያዳ ዝግደስ እምበር ብዛዕባ ቦታና ኣብ ዓለም ስራሕ ኣይኮነን። ኣተሓሳስባና እንታይ እዩ? ሕልናውያንን እሙናትን ዲና? ዝገበርናዮ ዅሉ «ብሽም ጐይታ የሱስ፡ ብእኡ ኣቢልና ንኣምላኽን ኣቦን እናኣመስገንና» ክኸውን ኣለዎ (ቈሎሴ 3:17 KJV)። ሓደ ክርስትያን ብዝለዓለ ደረጃታት ክነብር ኣለዎ። ዝተገብረ ዅሉ ዕዮ ንጐይታ ከም ዝኸውን ክግበር ኣለዎ። ንሕና ናቱ ኢና – መንፈስ፡ ነፍስን ስጋን። ንግግርናን ተግባርናን ብዅሉ ግዜ ንዕኡ ከንጸባርቕ ኣለዎ። ህይወትና ብምስጋና ክመልእ ኣለዎ።
ኣብ ሓደ ክርስትያናዊ ሰፈር ንመንእሰያት ሓገዝቲ የድልዩ ነበሩ። ገሊኦም ኣብ ኣኼባታት ሰፈር ክዛረቡ ተዓዲሞም፡ ገሊኦም ድማ ኣብ ድንኳናት «ህዱእ ግዜ» ንምምራሕ ኣመልኪቶም። ሙዚቀኛታት፡ ኣመሓደርቲ ስፖርትን ሰራሕቲ ምግቢ’ውን የድልዩ ነበሩ። ሓደ መንእሰይ ኣብቲ ሰፈር ክሕግዝ ከም ዝኸይድ ኣፍለጠ፡ ሓላፍነቱ ድማ እንታይ ከም ዝኸውን ተሓተተ። «ጽሬት ክገብር እየ» ኢሉ መለሰ። «ኣብቲ ሰፈር ብዙሓት መንእሰያት ስለ ዘለዉ፡ ሽቓቕን መሕጸብን ብቐጻሊ ክግበር ኣለዎ።» ክንደይ ሰባት ነዚ ሓጃ ሓሲቦም፡ ንሓደ ሰሙን ግዜኦም ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ትሑት ኣገልግሎት ንምጥፋእ ድሉዋት ይኾኑ ይኸውን? እቲ መንእሰይ ንጐይታ የሱስ ንዘይብሩህን ምናልባት’ውን ዘየሐጉስን ዕዮ ጽሬት ንምግባር ናብቲ ሰፈር ከም ዝኸይድ ንጹር እዩ። ንዕኡ እቲ ሰሙን ዘሕዝን ኣይኮነን። ጽሬት ዕዮ ኣይነበረን፡ የግዳስ ንጐይታ ከም ዝግበር ነገር እዩ ነይሩ።
ተግባራዊ መምርሒ ካብ ቈሎሴ
መልእኽቲ ጳውሎስ ናብ ቈሎሴ ብዛዕባ እዚ ርእሲ እዚ ገለ ኣዝዩ ተግባራዊ መምርሒታት ይህበና። «ዝገበርኩምዎ ዅሉ፡ ንጐይታ እምበር ንሰብ ከም ዘይገበርኩምዎ፡ ብምሉእ ልብኹም ግበርዎ» (ቈሎሴ 3:23)። እዚ መግለጺ እዚ ኣዝዩ ብዙሕ ዕድል ይህብ። ሞያኻ ዝኾነ ይኹን – ዕዮኻ ብምሉእ ልብኻ ግበሮ። ዕንቅፋትን ምድግጋምን ከይኣቱ ኣይትፍቀድ። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ሓድሽ ብድሆ ምስ ሓደስቲ ዕድላት ርኣዮ።
ሓደ ሰብ፡ «ዕዮይ እንታይ ከም ዝመስል ኣይትፈልጥን ኢኻ። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ሓደ ዓይነት ነገር ክገብር እንተኾይነ ብኸመይ ቅንኣት ክህልወኒ ይኽእል? ብዝኾነ ይኹን ካልእ ዕዮ የብለይን» ይብል ይኸውን። ሓደ ነገር ዅሉ ፍልልይ ክገብር ይኽእል እዩ። በቲ ፍቕዲ መሰረት ዕዮና «ንጐይታ እምበር ንሰብ ከም ዘይገበርናዮ» ክግበር ኣለዎ። ሓደ ቀጣሪ ምስጋና ከየርኢ ይኽእል፡ ዕዮኻ ድማ ካብቲ ክኸውን ዘለዎ ዝያዳ ዘየሐጉስ ክገብሮ ይኽእል እዩ። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ኩነታት፡ ብዘይምግደስን ክንከኣል ከለና «ብምሕጻርን» ንቀጣሪ ሕማቕ ክንገብሮ ንፍተን። «ንሱ ንዓይ ክንደይ ሕማቕ እንተኾይኑ፡ ስለምንታይ እየ ምስኡ ንምሕባር ካብ መንገደይ ክወጽእ ዘለኒ?» ኢልካ ምምኽናይ ይከኣል እዩ። እቲ ፍታሕ ንጹር እዩ፡ ዕዮኻ ብቐንዱ ንቀጣሪ ኣይትግበሮ፡ የግዳስ ንጐይታ ግበሮ። ንርእስኻ፡ «እዚ ዕዮ እዚ ንዕኡ ክገብሮ ይኽእል እየ! ጐይታ የሱስ መድሓናይ እዩ፡ ዅሉ ነገር ድማ ንዓይ ሃበ። ዕዮይ ኣብዚ ንኽብሩ ክገብር ይኽእል እየ» በል።
ንሓቂ ቈሎሴ 3:23 ዝነብሩ ክርስትያናት ምርካብ ይከኣል እዩ። ንሳ ሓንቲ ሰበይቲ ብኣእጋራ መሬት እተንጽህ ወይ ሓደ ሰብኣይ መዝገብ ሱፐርማርኬት ብምግቢ ዝመልእ ክኸውን ይኽእል እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ዕዮ ዘሰልችው ወይ ተደጋጋሚ ክኸውን ይኽእል እዩ፡ እንተኾነ ግን እቲ ዕዮ ብምሉእ ልቡ ዝገብር ክርስትያን (ምናልባት’ውን ብህድኣት ንጐይታ እናኣመስገነ) ኣዝዩ ኣገዳሲ ነገር ተማሂሩ እዩ። እቲ ዕዮ ባዕሉ ዘየሐጉስ እኳ እንተኾነ፡ ኣምላኽ ብኣገባብ ዕዮና ክኸብር ይኽእል እዩ። ቈሎሴ 3:24 ንባሮት ንምድራውያን ጐይቶቶም ጥራይ ዘይኮነስ፡ «ንጐይታ ክርስቶስ ከም ዘገልግሉ» የዘኻኽሮም። ንዕለታዊ ዕዮና ንምሕጓሱ ክንገብር ከም እንኽእል እንተ ፈሊጥና ህይወትና ክንደይ ምተቐየረ!
ዅሉ ዝርኢ ዓይኒ
ኣብ ብሉይ ኪዳን ብዛዕባ ሃጋር፡ ካብ ጐይተታ ሳራ ዝሃደመት፡ ነንብብ። ህይወት ንሃጋር ከቢድ ኮይናላ ነበረት፡ ድሕሪ ሕጂ ክትጻወሮ ከም ዘይትኽእል ድማ ተሰምዓ። ሃጋር ካብ ሳራ ክትሃድም እኳ እንተኸኣለት፡ ካብ ኣምላኽ ክትሃድም ኣይከኣለትን።
መልኣኽ እግዚኣብሔር ኣብ ምድረ በዳ ኣብ ሓደ ምንጪ ማይ ረኸባ (ዘፍጥረት 16:7)
ንጐይተታ ክትምለስን ክትግዝኣን ድማ ኣዘዛ። እቲ ተመክሮ ኣብ ሃጋር ዓቢ ጽልዋ ገበረ፡ ንሳ ድማ ነቲ ዝረኸባ ጐይታ ብምጥቃስ «ኣታ ኣምላኽ፡ ንስኻ ትርእየኒ ኢኻ» ዝብል ቃል ተጠቕመት (ዘፍጥረት 16:13)። ኣብ ዘይነብረሉ ምድረ በዳ’ውን ክርእያ ይኽእል ነበረ፡ ብዛዕባ ዅሉ ጸገማ ድማ ይፈልጥ ነበረ።
እታ ሓንቲ ዓይኒ ሎሚ’ውን ትዕዘበና። ጐይታ ኣይድቅስን ኣይድቅስን ምዃኑ ምፍላጥ ምጽንናዕ ክኸውን ይኽእል እዩ (መዝሙር 121:4)፡ እንተኾነ ግን እቲ ሓሳብ’ውን ክብድሃና ኣለዎ። ሓደ ቀጣሪ ኣብ ዕዮና ኣይዕዘበናን ይኸውን፡ ምናልባት’ውን ኣይርከብን ይኸውን፡ እንተኾነ ግን ኣምላኽ ኣብኡ ኣሎ፡ ዅሉ ነገር ድማ ክርኢ ይኽእል እዩ። በዚ ምኽንያት እዚ ጳውሎስ ንባሮት ኣብ ቈሎሴ 3:22 «ብዓይኒ ኣገልግሎት» ከይገደቡ ሓተቶም – እዚ ማለት ክዕዘቡ ከለዉ ጥራይ ጽቡቕ ምግልጋል ማለት እዩ። እዚ ኸኣ ካብ «ንሰብ ዘሐጉሱ» ዝድለ እዩ፡ እቶም ክግደሱ ዘለዎም ጥራይ ሕልናውያን ዝመስሉ። ኣብ ክንድኡ፡ ዕዮ ክርስትያን «ብሓደ ልቢ፡ ንኣምላኽ እናፈራህኩም» ክግበር ኣለዎ (ቈሎሴ 3:22)።
ካልኦት ባህርያት ዕዮና ክንሓስበሉ ኣለና። ግዜ ምሕላው ኣገዳሲ ነገር እዩ። ዕዮ ሰዓት 8 ቅድሚ ቀትሪ እንተጀሚሩ፡ ኣብቲ ግዜ እቲ ንሓቂ ዕዮ ንምጅማር ድሉው ዲየ ወይስ ዕላማይ ኣብቲ ግዜ እቲ ናብ መናፈሻ ምብጻሕ ጥራይ እዩ? ሰዓታት ዕዮይ ክሳዕ ሰዓት 5 ድሕሪ ቀትሪ እንተቐጺሉ፡ ቅድሚኡ ሓንቲ ደቒቕ – ወይስ ቅድሚኡ’ውን – ካብ ኣፍ ደገ ወጺአ ኣብ መኪናይ ክኸውን ተስፋ ይገብር ዲየ? ብዛዕባ ንጥፈታተይ ኣብ ዕዮስ እንታይ ይብሃል? ነዊሕ ዕረፍቲ እወስድ ዲየ ወይስ ንገዛእ ርእሰይ ዝኸውን ነገር ንምግባር ግዜ እረክብ፡ ኣብ ክንድኡ ግን ንኻልእ ሰብ ዕዮ ንምግባር እኽፈል ኣለኹ? ንንብረት ንግዲ ዝኾኑን ንቐጥታዊ ምጥቃመይ ዘይተዋህቡን ንብረታት ብጌጋ «ርእሰይ እሕግዝ» ዲየ? ጐይታ ኣብ ዕዮና ይዕዘበና ኣሎ። ኣብ ትሕቲ ዅሉ ዝርኢ ዓይኑ ሓላፍነትና ክንፍጽም ከለና «ንኣምላኽ ከም እንፈርህ» ክንርግጽ ኣለና።
ምሕሳብ
ኣብ ስራሕ ዘለዉ ሰባት ብሓፈሻ ተሓተቲ ምዃኖም ይእመኑ፡ እዚ ሓሳብ እዚ ግን ኣብ እዋን ዕዮ ምናልባት ይርሳዕ ይኸውን። መጽሓፍ ቅዱስ ከም ኣመንቲ ተሓተቲ ምዃንና የዘኻኽረና ንኣምላኽ።
ዅላትና ኣብ ቅድሚ መንበር ፍርዲ ክርስቶስ ክንቐርብ ኣለና፡ ነፍሲ ወከፍ ድማ ብስጋኡ ዝገበሮ፡ ጽቡቕ ይኹን ሕማቕ፡ ከምቲ ዝገበሮ ክቕበል እዩ (2 ቈረንቶስ 5:10)።
በዚ ፍቕዲ መሰረት ሓደ መዓልቲ ኣመንቲ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ደው ክብሉን ህይወቶም ክግምገምን እዩ። እዚ ንሓጢኣትና ንምፍታሕ ኣይኮነን፡ ምኽንያቱ ኣብ መስቀል ተፈቲሑ እዩ። ኣብ መንበር ፍርዲ ክርስቶስ ህይወትና ክምርመር እዩ፡ ጐይታ ድማ ንዕኡ ዝገበርናዮ ኣብ «ጽቡቕ» ወይ «ሕማቕ» ምድብ ይወድቕ እንተኾይኑ ክፈርድ እዩ።
ብቐንዱ ብዛዕባ ህይወት ስራሕና ንሓስብ ነይርና፡ እንተኾነ ግን ካልኦት ቦታታት’ውን ክንሓስበሉ ኣለና። ጐይታና፡ ጐይታና፡ ብዅሉ መዳያት ህይወት ይግደስ እዩ። ብመንፈሳዊ ነገራት ብኸመይ ፈጺምና? ንጥቕሚ ጐይታን ኣገልግሎቱን፡ ከምኡ’ውን ምስኡ ብዅሉ መዓልቲ ብሕብረት ንምኻድ ድሉዋት ዲና? ብዛዕባ ህይወትና ኣብ ገዛስ እንታይ ይብሃል? ከም ውሉድ ወይ ከም ወለዲ ብኸመይ ፈጺምና? ንመምርሒታት መጽሓፍ ቅዱስ ተኸቲልናን ኣገባብና ብመሰረት ስርዓታቱ ፈጺምናን ዲና? ድሕሪኡ ድማ ብዛዕባ ማሕበራዊ ህይወትና ኣሎ። ንደረጃታቱ ብምሕላው ንጐይታ ንምሕጓስ ተጠንቂቕና ዲና? ኣብ ዅሉ ዙርያና ስነ-ምግባራዊ ብልሽውና እናሃለወ፡ ቅዱስ ህይወት ኖርናን ንስሙ ዘየኽብሩ ዘጠራጥሩ ተግባራት ርሒቕናን ዲና? ኣብቲ ዝመጽእ መዓልቲ ኣብ ቅድሚ ጐይታ የሱስ ደው ምስ እንብል ህይወትና ከም ኣመንቲ ክምርመር እዩ። ኣብቲ መዓልቲ እቲ ከይንሓፍር፡ ሕጂ እዩ እቲ ዝድለ ምምሕያሽ ንምግባር ግዜ።
ሽልማት
እቲ ብዛዕባ ኣብ ቅድሚ መንበር ፍርዲ ክርስቶስ ምቕራብ ዝዛረብ ምዕራፍ፡ ብዛዕባ እቲ «ፍቕሪ ክርስቶስ» ዘለዎ ገዳቢ ጽልዋ’ውን የዘኻኽረና (2 ቈረንቶስ 5:14)። ነቲ ፍቕሪ እቲ ዝያዳ እንተ ተረዲእናዮን ኣብ ኣእምሮና እንተ ሓዚናዮን፡ ክንደሊ ንዕኡ ከነሐጉስ። ፍቕሩ ብሓቂ ልብና እንተ መሊኡዎ፡ ንዕኡ ብምምላስ ንምምላስ ነቲ ፍቕሪ ክንምልስ ንግደድ። ጐይታ የሱስ፡ «እንተ ፈቶኹምኒ፡ ትእዛዛተይ ሓልዉ» በለ (ዮሃንስ 14:15)። ንዕኡ ዘሎና ናይ ሓቂ ፍቕሪ ኣብ ዅሉ መዳያት ህይወትና ንዕኡ ንምሕጓስ ድሌት ክህበና እዩ።
ዝገበርናዮ ዅሉ ብጐይታ ዘይተፈልጠ ኣይኮነን። ኣብ ማቴዎስ 10:42 መድሓኒና ንዝጸምአ ሰብ «ሓደ ጽዋእ ዝሑል ማይ» ብዛዕባ ምሃብ ተዛረበ። ካብኡ ዝበለጸ ንጹር ነገር ክህሉ ኣይኽእልን! ንሓደ ዝድለ ሰብ ዝተዋህበ ንእሽቶ መጠን ዝቐለለ መስተ ብእኡ ይርአ፡ ክሽለም ድማ እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ንጹር ተግባር ክሽለም እንተኾይኑ፡ ነቶም ንኽብሪ ኣምላኽ ሞያዊን ካልኦት ሓላፍነታቶም ዝፍጽሙ’ውን ሽልማት ከም ዝረኽቡ ክንርግጽ ንኽእል ኢና።
እሙን ምዃን እዩ ዝቑጸር። ተስፋ ምቑራጽ ቀሊል እዩ – እንተኾነ ግን እቲ ቃል «ኣብ ምግባር ሰናይ ኣይንሰልችን» (ገላትያ 6:9) ከበራትዓና ኣለዎ። ኣብ ዅሉ መዳያት ህይወትና ሰናይ ንምግባርን ንኣምላኽ ንምኽባርን ክንደሊ ኣለና። ካብዛ ዓለም እዚኣ ዝበለጸ ደረጃታት ክንነብር ብእኡ ተጸዊዕና ኢና። ክርስትያን ኣመንቲ ውሉዳት ህያው ኣምላኽ እዮም። ሓላፍነትና ንህይወትና ኣብ ቅዱስ ቃሉ ዝገለጾ መደብ ምኽታል እዩ።
