መጽሓፍ መዝሙር ብዝተፈላለዩ ነገራት ዝመልአ እዩ። ከምቲ ሓደ ስነ-ጥበባዊ ንዝተፈላለዩ ዕላማታት ብዙሕ ሕብርታት ዝጥቀም፡ ከምኡ ድማ መንፈስ ኣምላኽ ንመዘምራን ንዝተፈላለዩ ቴማታት ንምግላጽ ይጥቀመሎም። ገለ መዝሙራት ከም ዛንታዊ ባላዳታት፡ ፍሉይ ዛንታ ኣገባብ ኣምላኽ ኣብ መንጎ ህዝቡ ይነግራ። ኣብ መንጎ እዘን ዛንታዊ መዝሙራት፡ መዝሙር 104–107 ንረክብ። ነፍሲ ወከፈን ብባህርየን ጽቡቓት እየን፤ ከም ጉጅለ ድማ፡ ንሰፊሕ ዛንታ ናይ ምድሓን ዕዮ ኣምላኽ ይነግራ፡ ንምምላስ ድማ ይጽውዓና።
መዝሙር 104 ብፍጥረት ይጅምር። ኣብዚ ንግርማዊ፡ ፈጣሪ፡ ዲዛይነር ኣምላኽ ንረክብ። ንመሰረት ምድሪ ኣንበረ፡ ድሕሪ ዓብዪ ማይ ኣይሂ ድማ ንዓለም ኣሐደሳ (መዝ. 104:5–9)። ምንጭታት ማዩ ንእንስሳታትን ኣዕዋፍን የቕርብ። ንብዕራይ ሳዕርን ንሰብ ድማ ኣዝርእን ኣሎ—ወይኒ፡ ዘይትን እንጌራን ንሓጎስን ሓይልን ንምሃብ (ቁ. 10–18)። ኣርዘ ሊባኖስን ጽሕዲን ንኣዕዋፍ መሕደሪ ይኾና፤ ኣኽራን ንኣግራብ፡ ገደላት ድማ ንኣናእሽተይ ፍጥረታት ኣብ ኣኻውሕ ዝሕብኡ። ብለይቲ፡ ኣራዊት ጫካ ካብ ኣምላኽ ምግቢ ይደልዩ፤ ብመዓልቲ ድማ ይዕርፉ (ቁ. 19–23)። ባሕሪ ብህይወት ዝመልአ እዩ፡ መራኽብ ድማ ኣብቲ ዓበይቲ ፍጥረታት ባሕሪ ዝጻወቱሉ ማያት ይጓዓዛ (ቁ. 24–26)።
ከምዚ ዝኣመሰለ ፍጽምና ኣብ ዲዛይን ኣምላኽ ይርከብ! ኩሉ ነገር ዕላማ ኣለዎ፡ ምንም ድማ ኣይባኽንን። ሓጢኣት እንተሃለወ እውን፡ ግርማ ፍጥረት ንዘለኣለማዊ ሓይሊ ኣምላኽ ይገልጽ (ሮሜ 1:20)። በዚ ብርሃን እዚ፡ መዘምራና ብሃንደበት ካብ ተዓዛቢ ንላዕሊ ይኸውን፡ «ክሳዕ ዝነብር ንእግዚኣብሔር ክዝምር እየ» ይብል። «ምስትንታነይ ንእኡ ጥዑም ይኹን … ሓጥኣን ካብ ምድሪ ይጥፍኡ» (ቁ. 33–35)።
ንሕና ንፍጥረት ኣምላኽ ተዓዘብቲ ጥራይ ክንከውን ኣይተደለናን። እዚ ግርማዊ ኣምላኽ ስነ-ምግባራዊ ፍርድታት እውን ከም ዝገብር ንርድእ፡ ንእኡ ድማ ተሓተትቲ ኢና። ስለዚ ድማ ምስ መዘምራን ኣብ መወዳእታ ንሓብር፡ «ንእግዚኣብሔር ባርኺ፡ ኦ ነፍሰይ! ንእግዚኣብሔር ኣመስግኒ!»
