«ስጦታኻ ኣብ ቅድሚ መሰውኢ ኣብኡ ሓድግ። ቅድም ኪድ ምስ ሓውኻ ተመሰል፡ ድሕሪኡ ድማ መጺእካ ስጦታኻ ኣቕርብ።» (ማቴዎስ 5:24)
ምስ ሓውኻ ጸላኢ ኮይንካ ንኣምላኽ መስዋእቲ ምሃብ ፋይዳ የብሉን። የሱስ ተኸተልቱ ምስ ዝኾነ ሰብ ዝኾነ ነገር ዘለዎም ክምስሉ ከም ዝግባእ ተዛረበ። ዓለም ምምስሳል ብውሱን መገዲ ትደሊ። ክርስትያናት ግን ብዝኾነ ይኹን መገዲ ክምስሉ ኣለዎም።
ንስኻ ትብል፡ «ግን ክንደይ ዓሚቕ ከም ዝጐድኣኒ ኣይትፈልጥን ኢኻ! ዝምድናና ክምልስ ምሕታት ዘይቅቡል እዩ።» ወይ፡ «ፈቲነ ግን ኣይተዓገሰትን።» የሱስ ንምምስሳልና ፍሉይ ሕጊ ኣይሓወሰን። እቲ ሰብ ጸላኢ እንተኾይኑ፡ የሱስ ክትፈትዎ ከም ዝግባእ ተዛረበ (ማቴዎስ 5:44)። እንተ ሰጐጐካ፡ ክትጽልየሉ ኣሎካ (ቁ. 44)። ብሕዝቢ እንተ ኣዋረደትካ፡ ክትፍደያ የብልካን (ቁ. 39)። ሓደ ሰብ እንተ ተጠቒመካ፡ ካብቲ ዝሓተተካ ንላዕሊ ክትህብ ኣሎካ (ቁ. 41)።
ዓለም «ንባዕልኻ ኣረጋግጽ» ትሰብኽ። የሱስ «ንባዕልኻ ክሓድግ» መሃረ። ዓለም ኩሉ ግዜ ከም እትብዝበዝ ተጠንቅቕ። ሓሳብ የሱስ ደቀ መዛሙርቱ ብግቡእ ክሕዙ ኣይነበረን፡ የግዳስ ንኻልኦት ብዘይ ቅድመ ኩነት ፍቕሪ ከርእዩ፡ ብዘየገድስ ከመይ ከም ዝሕዙ። ሰባት ንየሱስ ተፍኡሉን ኣብ መስቀል ሰቐልዎ። ምላሹ ሞዴልና ነበረ፡ «ኣቦ፡ ይቕረ በለሎም፡ እንታይ ከም ዝገብሩ ኣይፈልጡን እዮም» (ሉቃስ 23:34)።
ሓደ እኳ ኩሉ ግዜ ዘይትእዘዝ ትእዛዝ እንተ ነበረ፡ እዚ ናይ ምምስሳል ትእዛዝ እዩ። ቃል ኣምላኽ «ክምስሉ ፈትኑ» ኣይብልን፡ የግዳስ «ተመሰሉ» ይብል። ምስኡ ሰላም ክትገብር ዘድልየካ ሰብ ኣሎ ድዩ? ሽዑ ኣምላኽ ዝነግረካ ግበር።
