«ኣነ ደቀስኩን ደቂሰን፡ እግዚኣብሔር ደገፈኒ እዩ እሞ» (መዝሙር 3:5)።
ኣብ ምድጋፍ ኣምላኽ ምዕራፍ
ክንደይ ግልጽን ቀሊልን! ንኣንባቢኸ ከምኡ ድዩ፧ ዅሉ ሽግር ልብኻ ኣብ ኣምላኽ ከም ኣቦኻ ዀይኑ የዕርፍ ድዩ፡ እዚ ኸኣ ምስ በዝሐ፡ መንፈስካ የዕርፍ፡ ድቃስካ ጥዑም ይኸውን፡ ትድቅስን ትትንስእን ከም ዅሉ ሰላም ኣብ ከባቢኻ ዘሎ ዀይኑ፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ከም ዘሎን ዅሉ ነገር ከም ዝሰርዕን ስለ እትፈልጥ፧ ንሱ ኣብ መንጎኻን ሽግራትካን መሻግርትኻን ከምኡ ድዩ፧ እንተ ዀይኑኸ፡ እንታይ ኪበጽሓካ ይኽእል፧ ኣሽሓት ጸላእቲ ኣምላኽ እንተ ኣሎ፡ ፍልልይ ኣይገብሩን። እቲ ኣሶራዊ ቕድሚ ምትንሳኡ ንምሽጋር ወይ ነቲ ስግኣቱ ዝገልጽ ስግኣት ንምፍጻም ይኸይድ። ንሕና ብዛዕባ ጸገማትን ፈተናታትን ዓያሱ ኢና፡ ብሓይልና እናለኸዕናዮም፡ ኣብ ክንዲ ብሓይሊ ኣምላኽ፡ ንሱ ንዓና እዩ፡ እንተ ንሕና ናቱ እንተ ዄንና። ከተማታት ከነኣን ክሳዕ ሰማይ እተዓጽየ እንተ ነበረ፡ እቲ መናድቕ ብድምጺ ቐርኒ በጊዕ እንተ ወደቐ እንታይ ይገብር፧ ጴጥሮስ ኣብ ጽፉፍ ባሕሪ ኻብቲ ኣብ ሻካራ ባሕሪ ዝሓሸ ኪመላለስ ይኽእል ነይሩ ድዩ፧ ጥበብና፡ ብዘይ የሱስ ገለ ኽንገብር ከም ዘይንኽእል ምፍላጥ እዩ—ምስኡ ዅሉ እቲ ብፍቓዱ ዝዀነ።
ምስጢር ሰላም
ምስጢር ሰላም ንእኡ ብምኽንያት እኡ ምጽማድ እዩ፡ ኣብኡን ብእኡን ሰላም ክንረክብ ኢና፡ ሽግር ምስ መጸ ኸኣ ካብ ዓወት ንላዕሊ ክንከውን ኢና፤ እዚ ኸኣ ንፈተና ዘይንስምዖ ማለት ኣይኰነን፡ ግናኸ ንእኡን ንርሕሩሕ ክንክኑን ምስናና ሽግር ምስ መጸ ክንረክብ ኢና።
