ብኣውሎ ንፋስ ህይወት፡ ንምሕላው ኣምላኽ ምእማን፡ ትምህርቲ ካብ ገሊላ

ደቀ መዛሙርቲ ኣብቲ ሰለስተ ወንጌላት ዝነግሩና ምሸት ናብ ባሕሪ ገሊላ ምስ ወፈሩ፡ ንመምህሮም ኣብ መንበር መራሕ መርከብ ንምቕማጥን ምምራሕ መርከብ ከኣ ንዕኡ ንምውካልን ብዙሕ እምነት ኣየድለዮምን፡ ምኽንያቱ ንፋስ ጽቡቕ ነበረ እሞ ባሕሪ ድማ ህዱእ ነበረ። ግናኸ ማዕበል ምስ ተላዕለ እሞ መብራህቲ ገምገም ባሕሪ ብጸልማት ምስ ተዋሕጠ፡ ንሳቶም ከኣ ኣብቲ ንሳቶም ዝመደብሉ ቦታ ድቃስ ከም ዝወሰዶ ምስ ረኣዩ፡ ንሓደጋ ከም ዘቃልዑ ኾይኑ ተሰምዖም።

እታ ጽብቕቲ መርከብ፡ መሪሕነት ኣብ ኢድ ሓደ ካብ ደቂ ዘብዴዎስ እንተ ዝኸውን ወይ ድማ እቲ ንቑሕ ስምኦን ተቖጻጻሪ እንተ ዝኸውን፡ ካብቲ ማዕበል ናይ ምድሓን ዕድል ምሃለዋ ነይሩ። ግናኸ መራሒ መርከብ ደቂሱ ኸሎ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ባሕሪ እንታይ ተስፋ ክህሉ ይኽእል እዩ? እቲ ማዕበል ብዝገደደ መጠን፡ ፍርሆም እናወሰኸ ከደ፡ ክሳዕ ክንደይ እቲ ዓብዪ ማዕበል ብምሉኡ ከጥፍኦም ከም ዝመስሎም፡ ብዘይምእማን መሪር ብዝኾነ ቃና፡ “ከነጥፍእ ከሎና ኣይግድሰካንዶ?” ኢሎም ኣንቀልቀልዎ። ኣብቲ ጩኸቶም ከኣ ስልጣን መምህሮም ኣብ ልዕሊ ማዕበልን ፍቕሩ ንሳቶምን ብሓደ ተወቒዑ።

ንጩኸቶም መልሲ ንምሃብ ካብ ድቃሱ ተንሲኡ ንኣካላት ብሓንቲ ቃል ምስ ኣህደኦም ክንደይ ሓፍረት ከም ዝተሰምዖም! ማዕበላት ከምቲ ሓደ ከልቢ ንጐይታኡ ዝእዘዞ ንዕኡ ክእዘዝ ከለዋ ምስ ረኣዩ፡ ጥርጣሬኦም ክንደይ ዘስደምም ክኸውን ኣለዎ!

ኣይፋል፡ ስለምንታይ እምነት ኣይነበሮምን? ኣብ ጥቓኡ ምተዘርገሑ ነይሮም፡ ኣብ ማዕበል ዘይተቋረጸ ሰላም ምተረድኡ ነይሮም፡ በቲ ኣብኡ ዝነበሮም እምነት ከኣ እታ ለይቲ እቲኣ ኣዝያ ዘይትርስዕ ምገበርዋ ነይሮም። ሰላሙ ምተኻፈሉ ነይሮም፡ ምኽንያቱ እቲ ሓደ ዝተመዝገበ ድቃሱ ዘመልክት ዘይምግድዳስ ኣይነበረን፡ የግዳስ ሰላም፡ ግሩም፡ ጽቡቕ፡ ዘይተረበሸ ሰላም ኣብቲ ኣብቲ ባሕሪ ዝወረደ ዝኸፍአ ማዕበል ነበረ። እቲ ዓብዪ ህድኣት ኣብ ልዕሊ ማያት ምስ ተዘርገሐ ኸኣ ካብቲ ዓበይቲ ማዕበላት ኣብ ልዕሊኦም ክነጕዱ ከለዉ ዝነበሮም ንጽጽር ሓንቲ እኳ ዝበለጸ ድሕነት ኣይነበሮምን፡ ምኽንያቱ ብሰላም ይኹን ብህድኣት ኣብ ትሕቲ ሓልዮቱ ነበሩ እኳ እንተደቀሰ።

እዚ እንተ ዝፈልጥዎ ነይሮም፡ ምኽንያቱ ኢዱ ኣብ መሪሕነት እንተ ዝኸውን ኩሉ ጽቡቕ ነበረ እሞ፡ ንዕኡ ምኽበርዎን ንርእሶም ድማ ብዙሕ ጭንቀት ምኣድሓኑ ነይሮም።

እቶም ፈራህቲ ሰባት ከም ዝፈሸሉ፡ ንሕና ድማ ኣብ እምነትና ኣብ እግዚአብሔር ከይንፈሽል ንጠንቀቕ። ብጽቡቕ ኣየር ኣብኡ ብዛዕባ ድሕነት ተዛሪብና ንኸውን፡ ሕጂ ግና ብርግጽ ኣብ ማዕበላዊ ማያት ንጓዓዝ ኣሎና እሞ ንፍተን ኣሎና፡ እምነትና ኣብ ኣበይ ከም ዝተነብረ ድማ ብዝያዳ ክንፍተን ንኽእል ኢና። ክፈሽል ከም ዘይኽእል ብጽኑዕ ንሓዝ። ንርእስና ኣብ ሓልዮቱ ኣሕሊፍናዶ? ንሱ ንእምነትና ኣዝዩ ብቑዕ እዩ።

ከምቲ ጳውሎስ ቀደም ዝበሎ፡ “ንመን ከም ዝኣመንኩ እፈልጥ እየ፡ እቲ ዝኣመንኩሉ ኸኣ ክሳዕ እታ መዓልቲ እቲኣ ዝኣመንኩሉ ኺሕሉ ምዃኑ እተረጋገጽኩ እየ” ክንብል ንኽእልዶ? እቲ ሕጂ ዘሎ ፈተና ክሳዕ ክንደይ ከም ዝኸፍእ ብዘየገድስ ክንሓልፎ ንኽእልዶ፡ ንሱ ከም ዘርሕቖ እናፈለጥና፡ ግናኸ ከምኡ ኣይገብርን፡ ብዛዕባኡ ድማ ደቂሱ ዘሎ ይመስል፡ ገና ግና ህዱእን ዕረፍትን ክንከውን ንኽእልዶ? ተጻሒፉ ኣሎ፡

“ኣእምሮኡ ኣብ ልዕሌኻ ዝጸንዔ፡ ሰላምካ ፍጹም ክትሕልዎ ኢኻ፡ ምኽንያቱ ኣብ ልዕሌኻ ተኣሚኑ እዩ። ንዘለኣለም ኣብ እግዚአብሔር ተኣመኑ፡ ምኽንያቱ ኣብ እግዚአብሔር የሆዋ ዘለኣለማዊ ሓይሊ ኣሎ” (ኢሳይያስ 26:3)። ፍቕሩን ጥበቡን ክሳዕ ክንደይ ንፈልጥ ኢና፡ ኣእምሮና ኣብኡ ክነብርን መሪሕነት ናይ ንእሽቶ መርከብና ኣብ ኢዱ ክንገብርን ኣብኡ ክንሓድጎን? “ኣይግድሰካንዶ?” ኢልና ንሓትትዶ? ቅዱሳት ጽሑፋት መልሲ ይሃቡና፡

“ኩሉ ጭንቀትኩም ኣብኡ ደርብዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ይሓልየልኩም እዩ” (1 ጴጥሮስ 5:7)። ነቲ መወዳእታ፡ ነቲ ብዘይተለዋዋጢ ቃል ኣምላኽ ዝተረጋገጸልና ዘለኣለማዊ ቤት ፍቕሪ ከይንርስዕ። መርከብና፡ ርግጽን ጽኑዕን ዝኾነ፡ ኣብቲ ወደብ ዕረፍቲ ተደርብዩ ኣሎ።

እኳ እንተኾነ ማእከላይ ጭንቂ ባሕርን ማዕበላዊ ሰማያትን፡ እኳ እንተኾነ ብሓደ ሰብኣዊ ራእይ ዘይተረኣየ፡ ክብሩ ንዓይኒ ይመልኦ።

ኣብኡ ኩሉ ደበናታት ክጠፍእ እዩ፡ ማዕበላት ህይወት ክዛዘሙ እዮም፡ ኩሉ ዝተሓጐሰ ልቢ ድማ ብጣዕሚ ዘለኣለማዊ ሰላም ክረክብ እዩ።