ናይ ክርስትያን ቅድድም ናብ ሸቶ
ህይወት ክርስትያን ኣብ ዓለም ብቓልን ብፍላይ ድማ ብሃዋርያ ጳውሎስን፣ ከም ናብ ሸቶ እንበጽሖ ቅድድም ተገሊጹ ኣሎ:
«ናብ ሸቶ ንግፍዕ፣» «ብትዕግስቲ ነቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ቅድድም ንጕየ» (እብራውያን 12:1)። «ናብ ሸቶ ናይቲ ልዑል ጽውዓ ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ ንሽልማት እግፍዕ።» «ግን ሓንቲ ነገር እገብር: ነቲ ድሕረይ ዘሎ እናረስዐ፣ ናብቲ ቅድመይ ዘሎ እናበጻሕኩ፣ እግፍዕ…»
ሓደ ካብ ባህርያት ክርስትያን ኣብ ቅድሚኡ ሸቶ፣ ተስፋ፣ ርግጸኛነት ምህላዉ እዩ: ዕረፍቲ፣ ክብሪ፣ ሰላም፣ ከምኡ ድማ ፍቕሪ። ክርስቶስ ኣብ ቤት ኣቦኡ ክቕበሎ ከም ዝጽበዮ ይፈልጥ እዩ፣ ኣብኡ ድማ ቦታኡ ድሉው እዩ። ናብ ሸቶ ይግፍዕ፣ ብሓሳብ የሱስ ባዕሉ ከም ዝመጽእ (1 ቈረንቶስ 14:52)። ብሓንሳብ ብቕጽበት ዓይኒ፣ ብናይ መወዳእታ መለኸት… ክመጽእ እሞ ንዕኡ ምስ ፍቑሩ፣ ነቲ ዘደንቕ መለኸት… ክወስዶ ይኽእል እዩ፣ ነቲ ጸጋኡ ኣብ ቅድሜና ዝብልጭቕ ዘደንቕ ሸቶ ብዘይ ጻዕሪ ንምርካብ።
ምስ ቅድድም ዘይኣማኒ ምጽንባር
ክሳዕ ክንደይ ፍልልይ ኣሎ ኣብ መንጎ ከምዚ ዝበለ ቅድድምን ናይ ዘይኣማኒ ቅድድምን፣ ንሱ ድማ ብዕውርነት ኣብ ቅድሚ መዓሙቕ፣ ሞት፣ ፍርዲ፣ ኣብ ክንዲ ምጕያይ ይኸይድ፤ ነቲ ቅድድሙ ንምዝርጋሕ፣ ነቲ መወዳእታ ንምድሓር፣ ዝረኽቦ ኩሉ ንምሓዝ ይፍትን። ክሳዕ ክንደይ ሓዘን ዝመልኦ ኩነታት እዩ ንሓደ ብዘይ ኣምላኽ፣ ብዘይ ተስፋ ኣብ ዓለም፣ ነቲ ዓለማዊ ነገራት ዝናፍቕ፣ ኣብኡ ድማ ባዶነት ዘሎ፣ ኩሉ ዝሓልፍ። ወይ ድማ ምንም ንልቢ ዘየዕግብ፣ ወይ እውን እቲ ንእሽቶ ሓጐስ እንረኽቦ፣ መወዳእታ ኣለዎ፣ ሓዘን…
«ኣብ ሳሕቕ እውን ልቢ ሓዘንተኛ እዩ፣ መወዳእታ ሓጐስ ድማ ከቢድ እዩ» (ምሳሌ 12:13)።
ናይ ቅድድም ኣማኒ ጠለባት
ቅድድም ኣማኒ ሓድሓደ ግዜ ነዊሕን ብዙሕ ግዜ ድማ ከቢድን ይመስል፣ ስለዚ እዩ ድማ ብትዕግስቲ ነቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ቅድድም ንጕየ ተባሂሉ ዘሎ፣ ትዕግስትን ተስፋን ድማ ናብ ሸቶ ክንቀርብ ከለና ብዝያዳ ብቕልጡፍን ብዝያዳ ትብዓትን ንምጕያይ ይሕግዘና። ነዚ ኣገባብ እዚ ንምጕያይ፣ ነቲ ክንረኽቦ እንደሊ ሸቶ ብዘይ ምቁራጽ ኣብ ቅድሜና ምህላው ኣድላዪ እዩ።
ብዘይ ምጥፍፋእ ኣብ መገዲ እምነት፣ ናብ ሸቶ ብቐጥታ ክንጕየ ኣሎና።
«ኣዒንትኻ ብቕንዕና ይርኣያ፣ ቆብዕኻ ድማ ብቕንዕና ኣብ ቅድሜኻ ይርኣያ» (ምሳሌ 14:25)። «መገዲ ኣእጋርካ ኣስተብህል፣ ኩሉ መገድኻ ድማ ይጽናዕ፣ ናብ የማን ወይ ናብ ጸጋም ኣይትዘምብል፣ እግርኻ ካብ ክፉእ ኣርሕቕ» (ዘዳግም 5:32)።
ከም ሃዋርያ ጳውሎስ ብናይ ጽድቂ ኣጽዋር ብየማንን ብጸጋምን ቅድድም ጕየ። ንጸላኢ ክንዋግእ ኣሎና: ንሱ ኩሉ ግዜ ንዓና ንምዕጋት ብንጥፈት ይደሊ፣ «ንዕኡ ብእምነት ጽኑዓት ኮይንኩም ተቓወምዎ» (1 ጴጥሮስ 5:9)።
ነቲ ኣብ ቅድሜና ዘሎ ቅድድም ንጠምት፣
«ነቲ ድሕረይ ዘሎ እናረስዐ፣ ናብቲ ቅድመይ ዘሎ እናበጻሕኩ፣»
ይብል ሃዋርያ።
«ናብ ሸቶ ናይቲ ልዑል ጽውዓ ኣምላኽ ብክርስቶስ የሱስ ንሽልማት እግፍዕ።»
ኣዒንቱ ኩሉ ግዜ ኣብ የሱስ ተተኺለን ነበራ እሞ ንዓና ድማ ካብኡ ኣዒንትና ከይንወስድ ይምዕደና።
ንየማን ኣዒንትና ክንመልስ የብልናን፣ ኣብ ውሽጥና ገለ ምትብባዕ ወይ ገለ ሓይሊ ንምርካብ ነቲ ቅድድም ንምቕጻል፤ ንጸጋም ድማ ክንዓርፍ የብልናን፣ ምኽንያቱ ደኺምና፣ «ከይንደክምን ኣብ ኣእምሮኹም ከይትሕለሉን» (እብራውያን 12:3)።
ዕንቅፋታት ምብዳህን ምትኳር ምሕላውን
ኣብ ቅድድምና ዝኾነ ዕንቅፋት ከዕግተና ኣይክእልን እዩ፣ ምንም ነገር ከየንቀጥቅጠናን ከየሸግርናን እዩ፣ ነቲ ሸቶ እንተዘይረሳዕናዮ። ክርስቶስ ባዕሉ፣ መድሓኒና፣ ህይወትና፣ ተስፋና፣ እቲ ዝፈቕረና፣ ከምኡ ድማ ንዘለኣለም ምስኡ ዝህልወና። እቲ ብእምነት ክንጥምቶ እንኽእል ጐይታ፣
«ግን ኩላትና ብግሉጽ ኣዒንቲ…» (2 ቈረንቶስ 3:18)።
ናብኡ ንጕየ ኣሎና: ኣይትዕገቱ ወይ ኣይትዘምብሉ።
ጐይታ ንደቀ መዛሙርቱ ዝበሎ ፈጺምካ ኣይትረስዕ፣ «ኣብ ዓለም ኢኹም፣ ግን ካብ ዓለም ኣይኮንኩምን።»
እዚ ድማ ነዚ ዓለም እዚ ከም በጻሕቲ ጕያይ ክንሓልፎ ከም ዘሎና የርእየና፤ ልብና ኣብኡ ከይትዓግት።
ካብ ምጥፍፋእ ምጥንቃቕ
ንገላትያ፣ ካብ መገዲ እምነት ዝተሰሓቡ፣ ሃዋርያ ከምዚ ይብሎም፣
«ጽቡቕ ጕያ ጕይኹም፣ መን እዩ ዘዕገተኩም?» (ገላትያ 5:7)።
ወንጌል ጸጋ ካብ ክርስቶስ ገዲፎም ነበሩ፤ ኣብ ክንዲ ነቲ ቅድድም ምቕጻል፣ ናብ ካልእ ወንጌል ንምኻድ ደው ኢሎም ነበሩ (ገላትያ 1:6)፣
«ናብ የሱስ፣ ፈጣሪን ፈጻሚን እምነትና እናጠመትና።»
ንሽልማት ምጕያይ
ሃዋርያ ጳውሎስ ነቲ ቅድድም ከም ኣብ ኣረና ዝጕይይ ኣትሌት ይገልጾ። ንሽልማት ንምርካብ ኩሉ ይፍትን እዩ። ንዕኡ ንምርካብ፣ ነቲ ዘይጠፍእ ኣኽሊል፣ ሽልማት ሰማያዊ ጽውዓ ንምርካብ፣ በይንና ክንጕየ ኣሎና። ነቲ ጉዕዞና ከዕግት ዝኽእል ኩሉ ነገር ክንገድፎ ኣሎና፣ ልብና ባዶ ኮይኑ፣ ሸቶና እንታይ ምዃኑ እናፈለጥና፤ ከም
«ከም ንፋስ ዝሃርም» (2 ቈረንቶስ 9:26)። «እቶም ኣብ ቅድድም ዝጕየዩ ኩሎም ከም ዝጕየዩ ኣይትፈልጡንዶ? ግን ሓደ እዩ ሽልማት ዝቕበል፣ ስለዚ ንምርካብ ጕየዩ» (1 ቈረንቶስ 9:24)።
ኣብ መወዳእታ ህይወቱ ሃዋርያ ብጽቡቕ ሕልና ከምዚ ክብል ይኽእል እዩ፣
«ኣነ ንምቕራብ ድሉው እየ፣ ግዜ ምኻደይ ድማ ቀሪቡ እዩ። ጽቡቕ ገድሊ ተጋዲለ፣ ጉዕዞይ ወዲአ፣ እምነት ሓልየ፤ ካብ ሕጂ ንደሓር ናይ ጽድቂ ኣኽሊል ተነቢሩለይ ኣሎ፣ እዚ ድማ ጐይታ፣ እቲ ጻድቕ ፈራዲ፣ በታ መዓልቲ እቲኣ ክህበኒ እዩ፣ ንኣይ ጥራይ ዘይኮነስ ንኹሎም ነቲ ምግላጹ ዝፈቕሩ እውን» (2 ጢሞቴዎስ 6:8)።
ኣቱም ፍቑራት ቅዱሳን፣ ብሓቂ ንጕየ ኣሎናዶ ኢልና ንርእስና ክንሓትት የብልናንዶ? ናብ የማን ወይ ናብ ጸጋም ኣዒንትና እንተመልስና ወይ ብዝኾነ ኣገባብ ኣብ የሱስ ኣዒንትና ምትካል እንተዘይሓለና፣ ኣይንዓግትንዶ ኢና?
ካብ ፈረንሳይኛ ብ
ዣን ሞይናት -- ስዊዘርላንድ
