እቲ ዝርአ ሜዳ ንኹሉ ኣብቲ ወፍሪ ዘሎ ነገራት ይገልጽ እዩ ኢልካ ምሕሳብ ኩሉ ግዜ ሓደጋና እዩ። ንርእስና ባሮት ራእይና ኢና፡ ስለዚ ድማ ግዳያቱ ኢና። ንኩነታትና ንምርምር፡ እቶም ተጻረርቲ ሓይልታት ኣዝዮም ብዙሓት ስለ ዝመስሉና ድማ ንደንግጽ። ንሰራዊት ኣየር፡ ነቶም ንኣኽራናት ብኣፍራስን ሰረገላታትን ዝመልኡ ዘይርኣዩ ሰራዊት ኣይንርእን። ንሰራዊት እግዚኣብሔር ንገድፎም።
ሃዋርያ ጳውሎስ ነዞም ዘይርኣዩ ሓይልታት ናብ ኣእምሮ ንምምጻእ ዓብዪ መገዲ ነበሮ። ንሱ ግን ሓይልታት ኣይበሎምን፡ ንዕኡ ንሳቶም ህላዌታት ነበሩ—ኣይፋሉን እቲ ሓደ ህላዌ፡ እቲ ትንፋስ ድማ እቲ ሓያል ስብእና መንፈስ ቅዱስ ጥራይ ነበረ። ኣብቲ ብሩኽ ምትእምማን ናይዚ ዓብዪ ሓድነት ድማ ብሓጎስ ንዘይከኣል ዝመስል ይገጥሞ ነበረ። ብዚ መንፈሳዊ ምሕዝነት ናብ ኤፌሶን ይኸይድ። ናብ ቆሮንቶስ ይኸይድ። ንሓይልታቱ ብዝያዳ ንምግላጽ ዓበይቲ ዕማማት ይደሊ። ንርእሱ ምስ እግዚኣብሔር ኣተሓሓዘ፡ ንርእሱ ድማ «ንሓያላት ምሽጋራት ንምፍራስ ሓያል» ምዃኑ ይፈልጥ ነበረ።
ንሕና ድማ ከምኡ ክንከውን ኢና፡ ነቲ ሓደ ሓድነት ብዘይ ምቁራጽ እንተደሊና፡ ነቲ ዝርአ ዘይኮነስ፡ ነቲ ዘይርአ እንተረኣና። ብጻድቕ መገዲ እንተወጺእና፡ ጸላእትና ብሓያል ጽልኢ እንተተኣኪቦም እኳ፡ እቲ ኣኽራናት ብዘይርኣዩ ኣፍራስን ሰረገላታትን ክመልኡ እዮም፡ እግዚኣብሔር ጐይታ ሰራዊት ምሳና ክኸውን እዩ፡ ኣምላኽ ያእቆብ ድማ መዕቆቢና ክኸውን እዩ።
ጐይታይ፡ ክርኢ ንዓይኑ ክፈተሉ። እንሆ ድማ፡ እቲ ኣኽራናት ብኣፍራስን ሰረገላታትን ተመሊኡ ነበረ። (2 ነገስት 6:17)
