ጐይታ ክሰርሕ ከሎ
ኣብ ህይወቶም ይኹን ኣብ ህይወት ካልኦት – ምናልባት’ውን ንሓደ ሃገር ክሳብ ምጽላው – ጐይታ ክሰርሕ ከሎ ዝርእዩ ኩሎም ምእመናን ይሕጎሱ ይመስለኒ! ነቲ ሎሚ ንሓጢኣት ምድላይን ንኣምላኽ ምጥላምን ኣብ ግምት ብምእታው፡ እቲ ሃገራዊ ሸነኽ ሕጂ’ውን ይከኣል ድዩ ኢልና ክንሓትት ንኽእል ኢና። ግናኸ፡ ሓንቲ ጥቕሲ ኻብ ኢሳይያስ ትዝክረኒ፦
«እንሆ፡ ኢድ እግዚኣብሔር ከተድሕን ከም ዘይትኽእል፡ ኣይሓጸረትን፡ እዝኑ ኸኣ ከይሰምዕ ኣይከበደትን» (ኢሳይያስ 59:1)።
ሓጢኣት ምፍልላይ ኣምጺኡ እዩ፡ ግናኸ መልሲ ኣብቲ መድሓኒ፡ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ይርከብ! ኣብ ህይወትናን ኣብ ውድቀትናን፡ ብዛዕባ ካልኦት ዘለና ስግኣትን ብዛዕባ እታ እንነብረላ ሃገር ዘተሓሳስበና ነገራትን ኢዱ እናደለና፡ ብጸሎት ናብኡ ንኺድ። ከምኡ’ውን «ብምስጋና» ክንገብር ኣይንረስዕ (ፊልጲ 4:6)። ንሱ ክኢሉ እዩ!
እታ ብዛዕባ ህይወት ንጉስ ዮስያስ እትገልጽ ዛንታ፡ ኣብ ብሉይ ኪዳን እትርከብ፡ ጐይታ ብዓብዪ መገዲ ክሰርሕ ከሎ እንርእየላ እያ። ብርግጽ መጽሓፍ ቅዱስ ብናይ ሰባት ህይወት ብዝገብሮ ስራሕ ዝመልአ እዩ፡ ከምቲ ሎሚ’ውን ዝገብሮ። ዮስያስ ፍጹም ኣይነበረን፡ እዚ ድማ ኣብ መወዳእታ ህይወቱ ብንጹር እንርእዮ እዩ፡ ከምኡ’ውን እንደገና ናይ ጽቡቕ ምውዳእ ኣገዳስነት የዘኻኽረና። ግናኸ ኣብታ ዛንታ ጐይታ ኣብ ህይወት ዮስያስ ካብ ንእስነቱ፡ ብወርሓት ንእስነቱ፡ ክሳብ ዓብዪ ሰብ ዝኸውን ከም ዝሰርሕ ንርኢ። ንኣይ፡ እዚ ኣብነት እዚ ንዓይ የበረታትዓኒ እዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ምሳይ ከም ዝሰርሕ ይዝክረኒ። ጐይታ ንዝፈትዎም ሰባት’ውን ንርእሱ ከም ዝጸሉዎም ክፈልጥን ክርእን ሓጐስ ይስመዓኒ። ብዛዕባ ከምዚኦም ዝኣመሰሉ ሰባት፡ ሓደ መሓዛይ ብቐረባ በዛ ጥቕሲ ኣበረታትዓኒ፦
«እቲ ጽቡቕ ግብሪ ኣባኻትኩም ዝጀመረ፡ ክሳዕ መዓልቲ የሱስ ክርስቶስ ከም ዝፍጽሞ፡ ብዛዕባ እዚ ነገር እዚ ብርግጽ ስለዝፈልጥ» (ፊልጲ 1:6)።
ካብ መዓልቲ ናብ መዓልቲ ክንሰጋገር ከሎና፡ ንነገራት ጐይታ ኣይንሕደጎም ወይ ኣይንበርዶም።
«እወ ... ኩሎም ብክርስቶስ የሱስ ብፍርሃት ኣምላኽ ክነብሩ ዝደልዩ ስደት ክቕበሉ እዮም ... ክፉኣት ሰባትን መታለልትን እናኸፍኡ ክኸዱ እዮም፡ እናተታለሉን እናተታለሉን። ንስኻ ግና ነቲ ዝመሃርካዮን ዝተረጋገጽካዮን ነገር ቀጽሎ፡ ካብ መን ከም ዝመሃርካዮም እናፈለጥካ፡ ካብ ንእስነትካ ጀሚርካ ድማ ንቕዱሳት ጽሑፋት ከም ዝፈለጥካ፡ እዚኣቶም ድማ ብእምነት ብክርስቶስ የሱስ ንምድሓን ጥበበኛታት ክገብሩኻ ይኽእሉ እዮም» (2 ጢሞቴዎስ 3:12-15)።
