«ከም ፈረስ ወይ ከም በቕሊ ኣይትኹኑ።» (መዝሙር 32:9) ፈረስን በቕልን መሪሕነት ጐይታ ኽንደሊ ኸለና ኽህልወና ዝኽእል ክልተ ጌጋ ኣተሓሳስባ ዜርእዩኒ ይመስለኒ። ፈረስ ናብ ቅድሚት ኪጐዪ ይደሊ፤ በቕሊ ድማ ናብ ድሕሪት ኪተርፍ ትደሊ። ፈረስ ትዕግስቲ ዘይብሉ፡ ብርቱዕ መንፈስ ዘለዎን ህዉኽን ኪኸውን ይኽእል። በቕሊ ኸኣ ግትር፡ ዘይትእዘዝን ሃካይን እያ። እቲ መዝሙራዊ እዞም ክልቲኦም እንስሳታት ምስትውዓል ከም ዘይብሎም ይብል። ክልቲኦም ብልጓምን ልጓምን ኪቈጻጸሩ ኣለዎም፡ እንተ ዘይኮይኑ ናብ ጐይተኦም ኣይቀርቡን።
ፍቓድ ኣምላኽ፡ ንመሪሕነቱ ስምዒታውያን ክንከውን እዩ፡ ብጥበብና ናብ ቅድሚት ከይንጐዪን ፍቓዱ ምስ ኣርኣየና ድማ ከይንዕገት።
ኣብዚ መዳይ እዚ ሓጋዚ ኪኸውን ዝኽእል ገለ ሕግታት እነሆ።
ኣምላኽ መሪሕነቱ ብኣፍ ክልተ ወይ ሰለስተ መሰኻኽር ኬረጋግጸልካ ለምን። ንሱ፡ «ብኣፍ ክልተ ወይ ሰለስተ መሰኻኽር ኵሉ ቓል ኪጸንዕ ይኽእል» (ማቴዎስ 18:16ለ) ኢሉ እዩ። እዞም መሰኻኽር እዚኦም ሓደ ጥቕሲ ቅዱስ ጽሑፍ፡ ምኽሪ ካልኦት ክርስትያናትን ግሩም ምትእኽኻብ ኩነታትን ኪሓቍፉ ይኽእሉ። ክልተ ወይ ሰለስተ ፍሉያት ምልክታት ፍቓዱ እንተ ረኺብካ፡ ዝኾነ ጥርጣረ ወይ ስግኣት ኣይህልወካን።
መሪሕነት ኣምላኽ ትደሊ እንተ ኣሎኻን መሪሕነት እንተ ዘይመጺኡን፡ ሽዑ መሪሕነት ኣምላኽ ኣብ ዘሎኻዮ ኽትጸንሕ እዩ። «ብዛዕባ ምኻድ ጸልማት እንተ ኣሎ፡ ብዛዕባ ምጽናሕ ብርሃን እዩ» ዝብል ሓቂ ሕጂ እውን ሓቂ እዩ።
መሪሕነት ክሳዕ ክንድዚ ግልጺ ኽሳዕ ዝኸውን ጽበ፡ ምእባይ ድማ ንጹር ዘይምእዛዝ ኪኸውን እዩ። ደቂ እስራኤል ደመናን ሓውን ክሳዕ ዝንቀሳቐስ ኪንቀሳቐሱ ተኸልኪሎም ነበሩ። ዝኾነ ምኽንያት ንናጻ ተግባር ኬመሓላልፍ ኣይከኣለን። ሓላፍነቶም ደመና ምስ ተንቀሳቐሰ ኺንቀሳቐሱ እዩ ነይሩ—ቅድሚኡ ኣይኮነን ድሕሪኡ እውን ኣይኮነን።
ኣብ መወዳእታ፡ ሰላም ክርስቶስ ኣብ ልብኻ ኺዳኒ ይግበር። እዚ ናይ ቈሎሴ 3:15 ናጻ ትርጉም እዩ። ኣምላኽ ብሓቂ ኺመርሕ ከሎ፡ ንኣእምሮናን ስምዒታትናን ብኸምኡ ይጸሉ፡ በዚ ኸኣ ብዛዕባ እቲ ቅኑዕ መገዲ ሰላም ይህልወና፡ ብዛዕባ ዝኾነ ካልእ መገዲ ድማ ሰላም ኣይህልወናን ማለት እዩ።
መለኮታዊ ፍቓድ ንምፍላጥን ንምእዛዝን ህዉኻት እንተ ኾይና፡ ልጓምን ልጓምን ስነስርዓት ኣምላኽ ኣየድልየናን።
