ኣምላኽ ኣብ ቃሉ ነቲ ንእኡ ባህ ዘብሎ ኣእምሮን ኣተሓሳስባ ልብን ብንጹር የርእየና። መንፈስ ኣምላኽ እንታይ ዓይነት ባህሪ ንልቢ ኣምላኽ ባህ ከም ዘብሎን ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ኣተሓሳስባ እንታይ በረኸታት ከም ዝመበጽዖን ዝነግረና ብዙሕ ቅዱሳት ጽሑፋት ኣሎ። ኣብዛ ዓንቀጽ እዚኣ ኣብ ብሉይ ኪዳን ዘለዉ ኣርባዕተ ክፍሊ ጽሑፋት ብምምስጣር፡ ነቲ ኣብ ዘመና ንነፍሲ ወከፍና ዝምጥን ኣተሓሳስባ ንምርኣይ እዩ ዕላማና። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣተሓሳስባ ንባህሪና ምስ ዝምልከት፡ ኣምላኽ ምስዚ ንእኡ ኣዝዩ ባህ ዘብሎ ኣእምሮ ዝተኣሳሰሩ ዝሃቦ ሸውዓተ መብጽዓታት ክንጥቀም ኢና።
“እግዚኣብሄር ናብቶም ዝተሰብረ ልቢ ዘለዎም ቀረባ እዩ፡ ነቶም ዝተሰብረ መንፈስ ዘለዎም ድማ የድሕኖም” (መዝሙር 34:18)። እቲ ኣምላኽ ኣብና ክርእዮ ዝደልዮ ኣእምሮን ኣተሓሳስባን ልብን፡ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ካብቶም እንምልከቶም ኣርባዕተ ክፍሊ ጽሑፋት ዝተጠቕሰ፡ ብኸምዚ ዝስዕብ ቃላት ተገሊጹ ኣሎ፡ መንፈስናን ልብናን ዝተሰብረ፡ ዝተዋረደ፡ ትሑት ክኸውን ኣለዎ። ምሉእ ህላዌና፡ ምሉእ ኣተሓሳስባ ልብና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ትሑት እዩ። ፍቓድና ብምሉኡ ንፍቓድ ኣምላኽ ነረክብ። ንገዛእ ርእስና ዘይምኽኣልና ብዓሚቕ ንስምዖ፡ ንሓዘንን ንሕማቕ ኩነታት ህዝቢ ኣምላኽን ንሓዝን። ከም ነህምያ፡ ገለ መዓልታት ክንበኪን ክንሓዝንን ጥራይ ኣይኮናን (ነህምያ 1:4)፡ ግናኸ ከምቲ እቲ እሙን ኣገልጋሊ ጐይታ ዝገበሮ፡ ኣብ ጸሎት ክንቅጽል ኢና። “ንሓጢኣት ደቂ እስራኤል፡ ንዝበደልናካ፡ ንኣነን ንቤት ኣቦይን በዲልና ኢና፡ ኣምነና። ብኣኻ ኣዝዩ ርኹስ ነገር ገይርና ኢና፡ ንትእዛዛትካን ንስርዓታትካን ንፍርድታትካን ኣይሓለናን” (ነህምያ 1:6–7)።
ኣምላኽና ብኸምዚ እንተደኣ ቀሪብናዮ፡ መብጽዓታቱ ኣብ ህይወትና ዝፍጸም ክንረክብ ኢና። እቶም ቀዳሞት ክልተ ኣብ ጥቕስና ተጠቒሶም ኣለዉ፡
1) ኣምላኽ ናባና ቀረባ እዩ
እግዚኣብሄር ከምዚ ዝኣመሰለ ዝተሰብረ ልቢ እንተደኣ ርእዩ፡ ንኸምዚ ዝኣመሰለ ሰብ፡ “ኣነ ቀረባ እየ” ይብሎ። እቶም ደቀ መዛሙርቲ ናብ ኤማሁስ ኣብ ዝኸዱሉ ዝነበሩ ግዜ፡ ንጐይታ፡ “ምሳና ጽናሕ፡ ምኽንያቱ ምሸት እዩ፡ መዓልቲ ድማ ሓሊፋ እያ” (ሉቃስ 24:29) ኢሎም ሓተትዎ። ንኩነታት ምስክርነቱ ኣብ ምድሪ ብምምልካት፡ “ምሸት እዩ” እሞ መዓልቲ ጸጋ “ሓሊፋ እያ” ክንብል የብልናንዶ? ኣብ ልብና እውን ከምኡ ዝኣመሰለ ባህጊ የብልናንዶ፡ “ጐይታ፡ ምሳና ጽናሕ፡ ናባና ቀረባ ኩን” ኢልና ንምሕታት? እዚ ጥቕሲ እዚ ኣተሓሳስባ ዝተሰብረ ልቢ ናይ ቀረብኡ ምትእምማን ከም ዘለዎ የርኢ።
2) ከድሕን እየ
ብዙሕ ሓዘንን ብዙሕ ሽግራትናን ፈተናታትናን ክንርኢ ከሎና፡ ከመይ ገይርና ኢና ምላሽ እንህብ? ብስጋዊ መንገዲ “ፍታሕ” ንደሊ ዲና? ኣይንረክብን ኢና። ብኣንጻሩ—ነገራት ከም ዝኸፍእ ክንገብር ንኽእል ኢና። ግናኸ ምናልባት፡ ከም ሃዋርያ ጳውሎስ፡ “ተጨኒቕና” ኣብ ዝብል ደረጃ ንበጽሕ ኢና (“ግልጺ ፍታሕ ኣይረኣናን”፡ 2 ቈረንቶስ 4:8)። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ኩነታት ኣብ ቅድሚ ጐይታ ብሓቂ ዝተሰብረ መንፈስ እንተደኣ ኣሎና፡ ሽዑ ንሱ ከድሕነና እዩ፡ ነቲ መንገዲ ከርእየና እዩ፡ ከምቲ ሃዋርያ ዝበሎ፡ “ግናኸ ተስፋ ኣይቆረጽናን” (“ግናኸ መንገዲና ብምሉኡ ኣይተዓጽወን”) ኢልና ክንውስኽ ንኽእል ኢና። ጐይታ መንገዲ ከርእየና እዩ። እዚ ቀሊል መንገዲ ኣይኮነን—ግናኸ ናይኡ መንገዲ ምዃኑ ምትእምማን ክህልወና እዩ።
“መስዋእቲ ኣምላኽ ዝተሰብረ መንፈስ እዩ፡ ዝተሰብረን ዝተዋረደን ልቢ፡ ኦ ኣምላኽ፡ ንስኻ ኣይትንዕቖን ኢኻ” (መዝሙር 51:17)። ኣብዚ ጥቕሲ እዚ ክልተ ካልኦት በረኸታት ኣለዉ፡
3) ንኣምላኽ ቅቡል ዝኾነ መስዋእቲ
እቲ ኣብ ላዕሊ ዝተጠቕሰ ጥቕሲ ብኸምዚ ዝስዕብ ቃላት ይቕድም፡ “ንስኻ መስዋእቲ ኣይትደልን ኢኻ፡ እንተዘይኮነስ ምሃብኩኻ፡ ብመስዋእቲ ምሕራር ድማ ኣይትሕጐስን ኢኻ” (ቁ. 16)። ኣብ ብሉይ ኪዳን ዘለዉ ብዙሓት ክፍሊ ጽሑፋት ኣምላኽ ብሕማቕ ኣተሓሳስባ ዝቐርቡ መስዋእቲ ከም ዘይደሊ የርእዩ። ገለ ጥቕስታት ነዚ ከብርሁ እዮም። “እግዚኣብሄር ብመስዋእቲ ምሕራርን ብመስዋእትን ከምቲ ንድምጺ እግዚኣብሄር ብምእዛዝ ዓቢ ደስታ ኣለዎዶ? እንሆ፡ ምእዛዝ ካብ መስዋእቲ ይበልጽ፡ ምስማዕ ድማ ካብ ስብሒ ደዓውል” (1 ሳሙኤል 15:22)። “ስጋ ኣባጊዕ ክበልዕ፡ ወይ ደም ኣጣል ክሰቲ ድየ? ንኣምላኽ ምስጋና ኣቕርብ፡ መብጽዓኻ ድማ ንልዑል ሃብ” (መዝሙር 50:13)።
ኣብ ሚልክያስ፡ ኣብቲ ሕማቕ ኩነታት ህዝቢ ኣምላኽ ኣዝዩ ከቢድ ዝነበረሉ ግዜ፡ ኣምላኽ ብንጹር፡ “ኣነ ብኣኻትኩም ደስ ኣይብለኒን እዩ፡ ይብል እግዚኣብሄር ጐይታ ሰራዊት፡ መስዋእቲ ድማ ካብ ኢድኩም ኣይቅበልን እየ” (ሚልክያስ 1:10) በለ። ኣብዚ ዳራ እዚ፡ ኣብ መዝሙር 51 ኣምላኽ ዝቕበሎ መስዋእቲ ከም ዘሎ ክንዝክር ንኽእል—እቲ ዝተሰብረ መንፈስ ዝተዋረደ ኣተሓሳስባ። ስጋ ምእመን “ህያው መስዋእቲ፡ ቅዱስ፡ ንኣምላኽ ቅቡል” ክኸውን ጥራይ ዘይኮነስ (ሮሜ 12:1)፡ ጽቡቕ ኣተሓሳስባ ልብና እውን ንእኡ ኣዝዩ ክቡር እዩ።
4) ኣይነዓቕኩምን እየ
እቲ እንምልከቶ ዘሎና ዓይነት ኣተሓሳስባ ዓለም እትነጽጎ እዩ። እቶም ንስም ጐይታ የሱስ በይኖም ዝእከቡ፡ ምናልባት ኣብ ገለ ቦታታት ብሓቂ “ክልተ ወይ ሰለስተ”፡ ከምኡ’ውን ንዘዋርድ ኩነታት ክርስትያናዊ ምስክርነት ብትሕትና ዝሓዝኑ፡ ኣብ ኣዒንቲ ሃይማኖታዊ ዓለም ብዙሕ ግዜ ድኻ፡ ዝተነጽገ ምስክርነት ጥራይ እዮም። ግናኸ እቲ መዝሙራዊ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ “ዝተሰብረን ዝተዋረደን ልቢ፡ ኦ ኣምላኽ፡ ንስኻ ኣይትንዕቖን ኢኻ” ክብል ከኣለ። ናይኡ ምቕባል ድማ እቲ ብሓቂ ክንጥምቶ ዘለና ኣይኮነንዶ?
“እግዚኣብሄር ልዑልን ክቡርን እዩ፡ ስሙ ድማ ቅዱስ እዩ፡ ኣብ ልዑልን ቅዱስን ቦታ እነብር፡ ምስቲ ዝተሰብረን ትሑትን መንፈስ ዘለዎ ሰብ እውን፡ መንፈስ ትሑታት ንምሕዋይ፡ ልቢ እቶም ዝተሰብሩ ንምሕዋይ” (ኢሳይያስ 57:15)። ኣምላኽ ንገዛእ ርእሱ ልዑልን ክቡርን፡ ስሙ ድማ ቅዱስ ምዃኑ ገሊጹ። ኣብ ልዑልን ቅዱስን ቦታ ከም ዝነብር፡ ዘለኣለማዊ ምዃኑ ድማ ክንብል ከሎና፡ ነዚ ብቐሊሉ ክንርድኦ ንኽእል ኢና። ንሱ እቲ ቅዱስ እዩ፡ “ኣብቲ ዝኾነ ሰብ ክቐርቦ ዘይክእል ብርሃን ዝነብር” (1 ጢሞቴዎስ 6:16)። ሰሎሞን ብግቡእ፡ “ግናኸ ኣምላኽ ብሓቂ ኣብ ምድሪ ክነብር ድዩ? እንሆ፡ ሰማይን ሰማያት ሰማያትን ክሕዙኻ ኣይክእሉን እዮም” (1 ነገስት 8:27) ዝብል ሕቶ ሓተተ። ናይ ኣምላኽ ካልእ መሕደሪ ቦታ ብምምልካት ክንሰግድን ክንኣምልኽን የብልናንዶ?
5) ምሳኻ ክነብር እየ
“እነብር…ምስቲ ዝተሰብረን ትሑትን መንፈስ ዘለዎ ሰብ እውን።” ኣምላኽ ህላዌኡን ሓድነቱን ይምብጽዕ። ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ፡ “ሓደ ሰብ እንተደኣ ፈቲኒ፡ ቃላተይ ክሕሉ እዩ፡ ኣቦይ ድማ ክፈትዎ እዩ፡ ንሕና ድማ ናብኡ ክንመጽእ ኢና፡ ምሳኡ ድማ መሕደሪና ክንገብር ኢና” (ዮሃንስ 14:23) በሎም። ነዞም ክልተ ጥቕስታት እዚኣቶም ብምጥማር፡ ፍቕርና ንጐይታ ብምእዛዝ ንቃሉ ብጽቡቕ ኣተሓሳስባ ኣእምሮን ልብን እንተደኣ ተገሊጹ፡ ነዚ ብሕታዊ ሓድነት ምስ ኣቦን ወድን ክንለማመድ ኢና ክንብል ንኽእል ኢና። “ብሓቂ ድማ ሓድነትና ምስ ኣቦን ምስ ወዱ የሱስ ክርስቶስን እዩ። እዚ ነገራት እዚ ድማ ንዓኻትኩም ንጽሕፍ ኣሎና፡ ሓጐስኩም ምሉእ ምእንቲ ክኸውን” (1 ዮሃንስ 1:3–4)።
6) ከሕዊ እየ
እዚ ናይ ነፍሲ ምስ ኣምላኽ ዘሎ ጥቡቕ ሓድነት ብሓጐስን ምሕዋይን ይውድእ። ኣምላኽ ከሕዊ እንተደኣ መብጽዓ ሂቡ፡ እምነት ብምትእምማን ምስ መዝሙራዊ፡ “ንስኻ፡ ብዙሕን ከቢድን ሽግራት ዘርኣኻና፡ እንደገና ከሕውየና ኢኻ” (መዝሙር 71:20) ክብል ይኽእል እዩ። “ኣብ ማእከል ሽግር እኳ እንተኸድኩ፡ ንስኻ ከሕውየኒ ኢኻ” (መዝሙር 138:7)። እቲ ኣምላኽ ንምሕዋይና ዝጥቀመሉ መንገዲ ብዙሕ ግዜ ቃሉ እዩ፡ “ትእዛዛትካ ኣይርስዕን እየ፡ ምኽንያቱ ብእኣቶም ህያው ገበርካኒ” (መዝሙር 119:93)። እዚ ብሕታዊ ምትብባዕ ኣብ ሓድነት ምስ ኣምላኽ፡ ኣብ ልብና ዘሎ ባህጊ ንምሉእ ህዝቢ ኣምላኽ ንምሕዋይ ከዕብዮ እዩ፡ ስለዚ ድማ፡ ኩሉ ግዜ ንገዛእ ርእስና ድኻም ምፍራስናን ብምምልካት፡ “ኦ ጐይታ፡ ስራሕካ ኣሕዊ” (ኣባኩም 3:2) ኢልና ንጽሊ።
“ግናኸ ነዚ ሰብ እዚ ክጥምት እየ፡ ንሱ ድማ ድኻን ዝተሰብረ መንፈስ ዘለዎን፡ ንቃለይ ዝንቀጥቀጥን እዩ” (ኢሳይያስ 66:2)። ኣብዚ ኣምላኽ ዝደልዮ ኣእምሮ ዝተወሰኸ ባህሪ ኣሎና፡ ንሱ ድማ “ንቃለይ ዝንቀጥቀጥ” እዩ። ቃል ከም ዘሕውየና ድሮ ርኢና ኢና። እወ፡ ኣብ ቃል “ከምቲ ኣብ ኩሉ ሃብቲ” ክንሕጐስ ንኽእል ኢና፣ “ከምቲ ዓቢ ምርኮ ዝረኸበ”፣ “ምኽንያቱ ንሳቶም ሓጐስ ልበይ እዮም” (መዝሙር 119:14, 162, 111)። ግናኸ ብኻልእ ወገን፡ ንልብናን ንሕልናናን ብስልጣን ዝዛረብ ቅዱስ ቃል ኣምላኽ እዩ። ንቃሉ “ንነቀጥቅጥ” ዲና፡ ህይወትና ድማ ብመሰረትኡ ንምስራዕ ንጽዕር ዲና? ወይስ ካብኡ ገለ ክፋል ድሮ ምስ ፈለጥናዮ፡ ቃል ኣምላኽ ንባህሪና ንምምጥጣን ንፍትን ዲና?
7) ክጥምትኩም እየ
ስለዚ፡ ጐይታ፡ ዝተሰብረ ልብን ዝተዋረደ መንፈስን ስልጣን ቃለይ ዝቕበል እንተደኣ ኣሎ፡ ሽዑ ብኣምላኻዊ ምቕባል ክጥምትኩም እየ ይብል። “ኣዒንቲ እግዚኣብሄር ኣብ ልዕሊ ጻድቃን እዮም፡ ኣእዛኑ ድማ ናብ ጩኸቶም ክፍቱ እዩ” (መዝሙር 34:15)።
እንደገና፡ ንርእይቶና ካብ ብሕታዊ ኩነታትና ናብቲ ንእኡ ዘሎ ብሓባር ዝቐርብ ምስክርነትን ስሙ ዘንበረሉ ቦታን ነስፍሕ። ንጉስ ሰሎሞን እውን ኣምላኽ ነዚ ቦታ እዚ ክጥምት ባህጊ ነበሮ፡ “ሕጂ፡ ኣምላኸይ፡ ኣዒንትኻ ክፍታሕ፡ ኣእዛንካ ድማ ነቲ ኣብዚ ቦታ እዚ ዝቐርብ ጸሎት ኣቓልቦ ይሃባ፡ እብለካ ኣሎኹ” (2 ዜና መዋእል 6:40)። ንመልሲ ኣምላኽ ንጸሎት ሰሎሞን ንስምዕ፡ “ሕጂ ኣዒንተይ ክፍታሕ፡ ኣእዛነይ ድማ ነቲ ኣብዚ ቦታ እዚ ዝቐርብ ጸሎት ኣቓልቦ ክህባ…ኣዒንተይን ልበይን ድማ ኣብኡ ንዘለኣለም ክህልዋ እየን” (2 ዜና መዋእል 7:15–16)። ኣዒንተይን ኣእዛነይን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ይብል ጐይታ፡ ልበይ እውን ኣብዚ ቅዱሳን ንስመይ ዝእከቡሉ ቦታ እዩ። እዚ ብሓቂ ኣብዚ ዳሕሮት መዓልታት ከሕውየና ዝኽእል ሓሳብ እዩ።
