«ንእግዚኣብሔር ሓድሽ መዝሙር ዘምሩ: ኩላ ምድሪ ንእግዚኣብሔር ዘምሩ ... ከመይሲ ይመጽእ እዩ ... ንምድሪ ክፈርድ: ንዓለም ብጽድቂ: ንህዝብታት ድማ ብሓቂኡ ክፈርድ እዩ።» መዝሙር 96:1,13
እንታይ ዝበለ መዓልቲ! እንታይ ዝበለ ምኽንያት ንምዝማር! ድሕሪ ሕጂ ኩሎም ህዝብታት ምድሪ ብነፋስ ትምህርትን ብተንኮል ሰባትን ኣይክወሰዱን። እግዚኣብሔር ሓቂኡ ከም ዝትከል ክገብር እዩ እሞ «ዓለም ... ኣይክትናወጽን እያ» (መዝሙር 96:10)። ድሕሪኡ ድማ ኣብዛ ናይ ዓመጽ ዓለም ፍትሒ – ሓቀኛ፣ ቅኑዕ፣ ህይወት ዝቕይር ፍትሒ – ክህሉ እዩ፣ ከመይሲ ብቕንዕና ክፈርድ እዩ።
እዚ «ሓድሽ መዝሙር» ኣብ ሰማይ ይጅምር (ራእይ 14:3) እሞ ብ144,000 ካብ ምድሪ ዝተዋሕጁ ኣይሁድ፣ ካብ ነፍሲ ወከፍ ነገድ እስራኤል 12,000፣ ኣብ ግምባሮም ስም ኣቦ እቲ ገንሸል ዘለዎም፣ ናብ ምድሪ ይመጽእ (ራእይ 7:3፤ 14:1)።
ኣብዚ እዋን እዚ ኣብ ሰማይ ብዙሓት ክህልዉ እዮም፣ መዝሙር ሙሴን መዝሙር እቲ ገንሸልን እናዘመሩ፣ «ዓበይትን ግሩማትን እዮም ግብርታትካ፣ ጐይታ ኣምላኽ ኩሉ ዝኽእል፤ ቅኑዓትን ሓቀኛታትን እዮም መገድታትካ፣ ንጉስ ቅዱሳን» እናበሉ (ራእይ 15:3)።
ሓድሽ መዝሙር ኣሎዶ ሎሚ ኣብ ልብኻ? ናይ ኣምልኾ መዝሙር ድዩ?
ብዛዕባ እቲ ዝተንስአ ዘምሩ የሱስ ሞተ፣ ድሕሪኡ ድማ ተንስአ፤ እወ፣ ተንስአ፣ ክነግስ ይነብር፤ ንኹሎም ጸላእቱ ክስዕሮም እዩ ናብ ምድሪ እንደገና ክመጽእ ከሎ፤ ዓወትን ኣኽሊልን ናቱ እዩ፣ ክብርን ስምን ናቱ እዩ።
እምበኣርከስ ብዛዕባ እቲ ዝሞተ ንዘምር፣ ብዛዕባ እቲ ዝተንስአ ንዘምር፤ ብደሙ ጸዲቕና፣ ምስኡ ክንነግስ ተስፋ ንገብር፦ እወ፣ ንጐይታና ክንርኢ ንጽበ፣ ንብሩህ ዓስቡ ድማ ክንካፈል!
