ሓጢኣት እሙን መመልመሊ እዩ ከምኡ’ውን ከፋሊ እዩ። ካብ ኣዳምን ሄዋንን ጀሚሩ፣ መሰረታዊ ተስፋታቱ ኣይተቐየሩን፡ ካብ ኣምላኽ ነጻ ምዃን፣ ርእሰ-ምፍታው፣ ከምኡ’ውን ንጌጋታት ዘይሓላፍነት። ብሓጺሩ ከምዚ ይብል፡ «ስዓበኒ እሞ ናይ ገዛእ ርእስኻ ኣምላኽ ኩን።»
ግናኸ ሓጢኣት ኩሉ ግዜ ይቕይር ኣገባቡ። ኣብ ኩሉ ወለዶ ንኹሉ ዓይነት ባህርያትን ስምዒታትን ዝሰማማዕ መሳብሒ ይገብር። ምስ ሃብታማት ወይ ድኻታት፣ ምሁራት ወይ ዘይተማህሩ፣ መንእሰያት ወይ ሽማግለታት፣ ጽቡቓት ወይ ሕማቓት ብማዕረ ይርከብ።
ሓጢኣት ኩሉ ግዜ ይሓብእ ሓቀኛ ባህሪኡ። ብፍርቂ ሓቂ ይዓቢ። እቲ ቃል «ሓጢኣት» ብሓፈሻ ምስ ስኹራት፣ ኣመንዝራታት፣ ሓሽሽ ዝጥቀሙን ገበነኛታትን ዝተኣሳሰሩ ምስልታት የምጽእ። ብሓቂ፣ ካብና ወጻኢ ዝኾነ ሰብ! ንዓና ዘይስሕቡ ሕማቕ ነገራት ከም ሓጢኣት ክንሰይሞም ንቐሊ፣ ግናኸ ሓጢኣት ብሓቂ እንታይ ምዃኑ ንምርኣይ ይኸብደና – ካብ ኣምላኽ ነጻ ምዃንን ንዕኡ ምድሓርን።
ሓጢኣት የጥፍእ ኩሉ ቅኑዕ ባህግን ድሌትን። ንመርዓዊ ፍቕሪ ከም ዘሰልችው፣ ንዘይፍቑድ ጾታዊ ርክብ ድማ ከም ዘሐጉስ ይገልጾ። ሳይንሳዊ ፍልጠት ንፈጣሪ ምምስጋን ኣብ ክንዲ ዝኸውን፣ መተካእታኡ ይኸውን። ጀብሃ ኣብ ምድላይ ዝኾነ ይኹን ነገር ካብ ኣምላኽ ወጻኢ ይርከብ።
ግናኸ ሓጢኣት ፈጺሙ ኣይሕብእን ክፍለቱ። እቲ ቐሊል ቃል «ክፍሊ ሓጢኣት ሞት እዩ» (ሮሜ 6:23) ዓቢ ሓቂ መጽሓፍ ቅዱስ እዩ። ሕማማትን ሓደጋታትን ምኽንያት ሞት ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፣ ግናኸ ሰባት ዝሞቱሉ ምኽንያት ሓጢኣት እዩ። ኩላትና ንመውት ምኽንያቱ «ኩሉ ሰብ ሓጢኣት ገበረ እሞ ክብሪ ኣምላኽ ስኢኑ» (ሮሜ 3:23 NKJV)። ሞት እቲ ብሓጢኣት ናይ ሓሶት ተስፋታት ክንመልመል ከለና ዝረሳዕናዮ ዝተረጋገጸ ክፍሊ እዩ። ሞት ማለት ካብ ኣምላኽ ዘለኣለማዊ ምፍልላይ ማለት እዩ።
ግናኸ ንሓጢኣት ዝርግጸኛ ፈውሲ ኣሎ። የሱስ ንሓጢኣት ሰዓሮ ኣብ መስቀል ንሓጢኣትና ምስ ሞተ (1 ቈረንቶስ 15:54-57)። ኩሎም ብእምነት ናብኡ ዝምለሱ ይቕረ ይብሃለሎም። እቲ ሕማቕ ዜና «ክፍሊ ሓጢኣት ሞት እዩ» ዝብል እዩ። ግናኸ እቲ ጽቡቕ ዜና «ውህበት ኣምላኽ ድማ ብየሱስ ክርስቶስ ዘለኣለማዊ ህይወት እዩ» (ሮሜ 6:23)።
እዚ ጽቡቕ ዜና እዚ ተቐበሉ፣ ውህበት ኣምላኽ ዝኾነ ዘለኣለማዊ ህይወት ድማ ተቐበሉ። ከመይ ከም ዝኸውን ከነርእየኩም ንኽእል ኢና!
