ዘለቕትን ተንከፍትን፡ መንፈሳዊ ህይወት ኣብ ክርስትያናዊ ህይወት

ሰላም ንዓለምለኻዊ ኢንተርነት። ሎሚ ብስም ሓለቓ ምድሓንና፣ ጎይታና የሱስ ክርስቶስ ንሰላምታኹም ነቕርብ። ንሱ ንዘለኣለማዊ ክብሪ መገዲ ንኽኸፍተልና ኢሉ ናብ ሞትን ፍርድን ዝኸደ እዩ። መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ ኣብ እብራውያን ምዕራፍ 2፣ ንሱ ንብዙሓት ውሉዳት ናብ ክብሪ የቕርብ፣ ሓለቓ ምድሓንና። ሃሌሉያ። ኩሉ ምስጋናን ክብርን ንጎይታ የሱስ ይኹን። ኣሜን።

ክትነቅሑ እትኽእሉ ክልተ ዝተፈላለዩ መገድታት ኣለዉ። ንኽልተ ምድባት ክንመቕሎም ኢና፡ ንሳቶም ከኣ፡ ዝነቕሑን ዝስምዑን። እቲ ዝነቕሕ ሰብ፡ ደወል ምስ ደወለ፡ ብኡብኡ ይትንስእ እሞ፡ “እዚ እታ እግዚኣብሔር ዝገበራ መዓልቲ እያ” ይብል፡ ሓጎስን ሓይልን ይስምዖ፡ ንመዓልቱ ኸኣ ክጅምር ድሉው ይኸውን። እቲ ዝስምዕ ሰብ ግን፡ ደወል ምስ ደወለ፡ “እቲ ቁልፊ ትጭብጦ እሞ ሓሙሽተ ደቒቕ ትረክብ” ዝብል ደወል ኣለዎም፡ ድሕሪኡ ኸኣ ይነቕሑ።

እታ ኣብ ተሰሎንቄ ዝነበረት ቤተ ክርስቲያን ከም ዝነቕሑ ጀመሩ። ጳውሎስ ኣብ 1 ተሰሎንቄ 1፡5 ከምዚ ኢሉ ኺብሎም ከኣለ፡ “ወንጌልና ብቓል ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብሓይሊን ብመንፈስ ቅዱስን ብብዙሕ ምትእምማንን ናባኻትኩም መጺኡ እዩ እሞ።” ብኡብኡ ጀመሩ። ንሳቶም ዝነቕሑ ነበሩ። ጳውሎስ ከኣ ኣብ ሳልሰይቲ ፍቕዲ፡ “ግብሪ እምነትኩም፡ ጻዕሪ ፍቕርኹም፡ ትዕግስቲ ተስፋኹም ብጎይታና የሱስ ክርስቶስን ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኣቦናን ዘክርናዮ ኣሎና” ኪብል ከኣለ። እዚኦም እቲ ሓይሊን እቲ ፍቕሪን፡ እቲ ናይ ፈለማ ፍቕሪ ተመክሮን ነበሮም። ስለዚ እቲ ንጎይታ ዝገበርዎ ግብሪ እዩ ነይሩ፡ ግናኸ ግብሪ እምነት ነይሩ። ህያው ግብሪ ነይሩ። ኣብ ክርስቶስ ምእማንን ኣብ ኣምላኽ ምእማንን ዝተመርኮሰ ነይሩ። ጻዕሪ ነይሩ፡ ሓይሎም ከኣ ተደጋጋሚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ጻዕሪ ፍቕሪ ነይሩ። ብፍቕሪ ክርስቶስ ዝተደፋፍአ ነይሩ። ድሕሪኡ ኸኣ ትዕግስቲ ተስፋ ነይሩ። ትዕግስቲ ምግባርን ምጽዋርን ሓደ ነገር እዩ፡ ግናኸ ተስፋ ነበሮም። ንዘለኣለማዊ ክብሪ ይጽበዩ ነበሩ፡ ስለዚ ብትዕግስቲ ጸበይዎ።

እታ ኣብ ኤፌሶን ዝነበረት ቤተ ክርስቲያን ግን፡ ጽቡቕ ጀመሩ፡ ግናኸ ኣብ ራእይ ምዕራፍ 2፡ ጎይታ የሱስ ኣብ ካልአይቲ ፍቕዲ ከምዚ በለ፡ “ግብርኻን ጻዕርኻን ትዕግስትኻን እፈልጥ እየ።” ሕጂ እንታይ ከም ዝጎደለ ኣስተብህል። ንሳቶም ኩሉ ህይወት መንፈሳዊ ህይወት ይጎድሎም ነይሩ። ግብሪ ነበሮም፡ ግናኸ ግብሪ እምነት ኣይነበረን። ጻዕሪ ነበሮም፡ ግናኸ ጻዕሪ ፍቕሪ ኣይነበረን። ትዕግስቲ ነበሮም፡ ግናኸ ትዕግስቲ ተስፋ ኣይነበረን። ንክርስትያናዊ ህይወት ህያው ዝገብሮ ኩሉ የሱስ ክርስቶስ እዩ፡ ንሳቶም ከኣ ካብኡ ተፈላልዮም ነበሩ። ንሱ ኸኣ ይፈልጥ ነይሩ። ንሱ ኸኣ፡ “ንፈለማ ፍቕርኻ ሓዲግካ ኢኻ” በለ። ንሱ ኸኣ፡ “ንስሓ ክትኣቱ እደሊ። ክትምለስ እደሊ። ካብ ዝወደቕካሉ ክትዝክርን ክትምለስን እደሊ” በለ።

እዚ ኸኣ ኩላትና ንርእስና ክንብድህ ዘድልየና ነገር እዩ። ኣብ መንፈሳዊ ህይወትና ዝነቕሑ ዲና? ንጅምርን ንጐይን ግብሪ እምነት፡ ጻዕሪ ፍቕሪ፡ ትዕግስቲ ተስፋ ንቕጽል ዲና? ናብ ክርስቶስ ቀረባ ምዃንና ንርግጸሉ ዲና፡ ምኽንያቱ ንሱ እዩ እቲ ሓይሊ ዝህበና ህይወት፡ ንቕድሚት ንኽንከይድን ብፍቕሪ ንኽንዓይን ምኽንያት ዝህበና። ንኹሉ ምእመን ከምኡ ይኹን። ንክርስቶስ እንተ ዘይትፈልጥዎ፡ ሎሚ እመኑሉ። ንሱ እቲ ብቑዕ ገንሸል እዩ። ብስም የሱስ፡ ኣሜን።