ምምላስ ናብ ጽሑፋት

ተስፋ ናይ ምእመን፡ ምርግጋእ ኣብ ናይ ክርስቶስ ናይ መወዳእታ ጻውዒት

ዋረን ሄንደርሰን
18 ሕዳ 2023
10 ዝተሓተ ንባብ

ተስፋ ናይ ምእመን ፡ ናይ መወዳእታ ጻውዒት

ሓደ ሰብ ንሕቶ፡ «ሎሚ እንተ ሞትካ ናብ ሰማይዶ ክትከይድ ኢኻ?» ኢልካ ምስ እትሓትቶ፡ «እወ ተስፋ እገብር» ኢሉ ብዘይ ምርግጋእ ክምልስ ምስማዕ ልሙድ እዩ። እቲ ሰብ ብሓቂ ድሒኑ እንተኾይኑ፡ ጥራይ እዩ ዝፈልጥ፡ ግናኸ እቲ መልሲ ዝህብ ሰብ ምድሓን ከም ዘይተረጋገጸሉ ንጹር እዩ። እዚ ጕዳይ እዚ ብምጽናዕን ብምእማንን ጥራይ እዩ ክፍታሕ ዝኽእል፡ ቅዱሳት ጽሑፋት ብዛዕባ ምድሓን ኣብ እንታይ ከም ዝእውጅ።

ኤልፒስ ኣብ ሰማንያን ሽዱሽተን ተጠቒሱ ኣሎ፡ ሓንሳብ ጥራይ እዩ «ተስፋ» ተባሂሉ ዘይተተርጐመ (ኣብ እብራውያን 10:23 «» ተባሂሉ ተተርጒሙ ኣሎ)። ግሲኡ ኤልፒዞ ኣብ ሰላሳን ክልተን ግዜታት ኣርባዕተ ዓሰርተ «ተስፋ» ተባሂሉ ተተርጒሙ ኣሎ፤ እቶም ዝተረፉ ኩሎም ከም ገለ ዓይነት ናይ «» ተተርጒሞም ኣለዉ። እዞም ክልተ ቃላት፡ ኤልፒስ ከምኡ’ውን ኤልፒዞ፡ ኣብቲ ብዛዕባ ዘመን ቤተ ክርስቲያን ዝገልጽ ክፋል ( ክሳዕ ራእይ) «ተስፋ» ተባሂሎም ዝተተርጐሙ እንኮ ቃላት እዮም። ስለዚ፡ ክርስትያናት ተስፋ ክገብሩ ከለዉ፡ «ሓደ ነገር ብምርግጋእ ይጽበዩ» ማለት እዩ። ተስፋ ናይ ምእመን ከምኡ ድማ ተስፋ እዩ፡ ንሱ ወይ ንሳ ኣብቲ ናይ ኣምላኽ ናይ መጻኢ ተስፋታት ሓጐስ ክህልዎም የኽእሎም። ብሓጐስ፡ ተስፋ፡ ከምቲ ምስ እተፈላለዩ ምድሓንና ኣብ (ዝሓለፈ፡ ዘሎን መጻኢን) ዝተሓሓዝ፡ «እፈልጦ» ትጽቢት እዩ፡ «ተስፋ እገብር» ዝብል ንላዕሊ። ጻውዒት ናይ ምእመን ኣብ ፡ ብፍላይ እቲ ናይ መወዳእታ ጻውዒት፡ ብምርግጋእ ዝተሰረተ እዩ።

ጻውዒት ምድሓን

እቶም መልእኽቲ ወንጌል ዝሰምዑን ዝምልሱን ኣምላኽ ዝተወልዱ እዮም፤ ሓደ እኳ ብዘይ መንፈሳዊ ናብ ክበጽሕ ኣይክእልን እዩ (, )። እቶም ሓጢኣቶም ዝንስሑን ንምድሓን ኣብ ጥራይ ዝእመኑን ናይ ዘለኣለም ኣለዎም፤ ሞት ናብ ተሰጋጊሮም እዮም እሞ ከቶ ኣይክፍረዱን እዮም ()።

ጻውዒት ቅድስና

እቲ ናይ ቅድስና መለኮታዊ ዕዮ ኣብ ናይ ምእመን ድሕሪ ምምላሱ ወይ ምምላሳ ንጻውዒት ምድሓን ብኡብኡ ይጅምር። ኣምላኽ ነቲ ምእመን ናብ ቅዱስ ኣቕሓ ይቕርጾ እሞ ነፍሲ ወከፍ ኣብቲ ንሱ ወይ ንሳ ኣብ ህይወቱ ወይ ህይወታ ዝገብሮ ዘሎ ዕዮ ክተሓባበር ይምዕድ (1 ፤ እብራውያን )። ኩሎም ምእመናን ኣብ መወዳእታ ናብቲ ስነ-ምግባራዊ ምስሊ ክቕየሩ እዮም ()። ኣብቲ ናይ ቅድስና ክፋል እዚ ሰብኣዊ ምርጫ የለን – እዚ ዝፍጽም ናይ ኣምላኽ ፍቓድን ሓይልን እዩ። ገና ንኹሉ ምእመን ዘየቋርጽ ጻውዒት ኣሎ፡ ኣብ ህይወቶም ንዕዮ ኣምላኽ ከይቃወሙ። ኣምላኽ ነቶም ንእኡ ዘይግዝኡ ክቕጽዖም ይምሕል፡ ምእንቲ ናብ ዝተገዝአ ቦታ ክመጹን ቅድስና ክረኽቡን (እብራውያን )። ስለዚ ቅድስና ብተግባራዊ መገዲ ንኹሉ ምእመን ይኸውን ኣሎ፡ ግናኸ ገሊኦም ካልኦት ንላዕሊ ብዛዕባኡ ዝያዳ ሓያላት እዮም እሞ ከምኡ ድማ ዝያዳ በረኸት ናይ ምጽራይ ክረኽቡ እዮም። ምእመናን ክሳዕ ክብሪ ዝረኽቡ (1 ቈረንቶስ ) ሓጢኣት ዘይብሉ ዘይረኽቡ እኳ እንተኾኑ፡ ዘሎ ድሌት ናይ ኩሉ ምእመን ከም ፡ ሓጢኣት ዘይብሉ (1 ጴጥሮስ ) ክኸውን እዩ።

ጻውዒት

እቲ ንኣምላኽ ብዘይራስኻዊ ንምሕጓስ ዘሎ ፡ ነቶም ንናይ ኣምላኽ ዘየቋርጽ ጻውዒት ቅድስና ዝግዝኡ ይኸውን። ኣብ ንኣምላኽ ከሕጕስ ዝኽእል ምንም ነገር ስለ ዘየለ ()፡ ነቶም ድሌታት ዝቐትሉን ግላዊ ድሌቶም ዘወግዱን ጥራይ እዮም ንኣምላኽ ብኣገልግሎት ከኽብሩ ዝኽእሉ።

የሱስ ንሰባት፡ ከም ወንጌላውያንን መምህራንን፡ ንቤተ ክርስቲያን ብፍሉይ ምኽንያት ህያባት ገይሩ ሃቦም፡ «> ንቕዱሳን ንዕዮ ንምድላው፡ ንምህናጽ » ( NKJV)። ነፍሲ ወከፍ ምእመን ኣብ ክገብሮ ዘለዎ ዕዮ ኣለዎ፡ እቲ ረብሓኡ ንኹሉ ክባርኽ እዩ። ምእመናን መንፈሳዊ ህያባቶም ብግቡእ ክጥቀሙ ከለዉ፡ ንኻልኦት ኣብ ንኣገልግሎት የዳልዉ፡ እዚ ድማ ነቲ ናይ መጀመርታ በረኸት ናብ ካልኦት ምእመናን የሕልፎ፡ ምእንቲ ነቲ ንምህናጽ።

ጻውዒት ናብ ገዛ

እቲ ምስ ኢድ ንኢድ ዝኸይድ ምእመን፡ ዕዮኡ ኣብ ክሳዕ ዝፍጸም ዘይስዓርን ዘይመውትን እዩ። በቲ እቲ፡ ቊርናዕ ምድሓን፡ ጋሻ እምነትን ደረት ጽድቅን ብድምጺ ክወድቕ እዩ፡ ምኽንያቱ እቲ ናይ ውግእ መዓልታት ክውዳእ እዩ እሞ ናይ ዘለኣለም ዕረፍቲ ክጅምር እዩ። ብርግጽ ብዙሓት ምእመናን ንምምጻእ ዝጽበዩ ዝነበሩ፡ ብኣፍደገ ሞት ናብ ተጸዊዖም እዮም።

ናይ ስጋና ክሳዕ ዝኽእል ንገዛእ ርእሱ ዝደልዮ እዩ፡ ግናኸ ሞት ኣብ ህይወትና ንጽልዋኡ ብወሳኒ ዝውድእ ዕንቅፋት እዩ። ስለዚ እቲ ዝወደቐ ባህሪና ብዛዕባ ሞት ክሓስብ ኣይደልን እዩ። ብሓቂ፡ ሓጺርነት ነቲ ብዓለማዊ ደስታታት ዝያዳ ንምጥላዕ ከም ዝድርኾ ይገብር። ገና፡ ድሕሪ ዓወትኡ ኣብ ቀራንዮ፡ ንሞት ሰቢሩ ናብ ኣምላኽ ንምብጻሕ መገዲ ሃበና (እብራውያን )። እቲ ትንሳኤኡ ኩሎም ኣብኡ ዘለዉ ኣብ መጻኢ መዓልቲ ከም ዝትንስኡ የረጋግጽ። ምእመናን ቅድሚ ምምጻእ ክብሪ እንተ ሞይቶም፡ ነፍሶም ብኡብኡ ኣብ ኣብ ቅድሚኡ ከም እትኸውን ክተኣማመኑ ይኽእሉ እዮም (2 2 ቈረንቶስ )።

ኣብ ምሳና ኣሎ። ኣብ መጻኢ ምሳኡ ኣብ ክንከውን ኢና። እቲ ዘለኣለማዊ ምሳና ምህላዉ እርግጸኛ እዩ፡ እኳ ደኣ ምሳኡ ዘሎና ቅርበትና ኣብ ድሌትና ይምርኮስ። ሞቱ ኣብ ቅድሚኡ እናተንጠልጠለ፡ ነዚ ሓቅታት እዚ ንመንፈሳዊ ወዱ ቲሞቴዎስ ኣረጋገጸሉ፡ «> ኣነ ኸኣ ከም መስዋእቲ መስተ ተቐዲሐ ኣሎኹ፡ እዋን ምፍናወይ ድማ ቀሪቡ። ጽቡቕ ገድሊ ተጋዲለ፡ እቲ ጕያ ወዲአ፡ ሓልየ። ንደሓርሲ ኣኽሊል ጽድቂ ተነቢሩለይ ኣሎ፡ እዚ ኸኣ ፡ እቲ ጻድቕ ፈራዲ፡ በታ መዓልቲ እቲኣ ኺህበኒ እዩ፡ ንኣይ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ነቶም ምምጻኡ ዝፈቕሩ ዘበሉ ዅሎም እውን እዩ» (2 )። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ብትጽቢት ምምጻእ ክንነብር ጽቡቕ እዩ። ነቶም ከምኡ ዝገብሩ ዓስቢ ኣለዎም፤ ህይወትና ድማ ብብርሃን እቲ ቀሪቡ ዘሎ ትጽቢት ዝያዳ ሓጐስን ፍረን ክህልዋ እዩ።

ናይ መወዳእታ ጻውዒት

ንሓደ ዝንስሕ ሓጥእ ክድሕን ከሎ፡ ንመንፈስ፡ ነፍስን ስጋን ናይቲ ሰብ የድሕኖ (1 ቈረንቶስ ፤ 1 )። ነፍስን መንፈስን ብኡብኡ ፍርዲ ሓጢኣት ይድሕኑ፡ ሓደ ሰብ ሓጢኣቱ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምስ ዝእመን እሞ ነቲ ናይ ናጻ ህያብ ምድሓን ምስ ዝቕበል ()። ድሕሪ እዚ ኣምላኽ ናይ ምእመን ርኽሰት የንጽህ ይቕጽል። እዚ ዝቕጽል ዕዮ «ቅድስና» ይበሃል እሞ ብተግባራዊ መገዲ ንነፍሲ ሓይሊ ሓጢኣት የድሕና። ግና፡ ምህላው ሓጢኣት ኣይድሕንን እዩ፡ ክሳዕ «ክብሪ» ዝበሃል ምቕያር ዝረክብ። እዚ ክፋል ምድሓን እዚ እዩ ዝጠቐሶ፡ «> ምድሓንና ካብቲ ፈለማ ዝኣመንናሉ ንላዕሊ ቀሪቡ እዩ» () ኢሉ ምስ ጸሓፈ።

ኩሎም ህያዋን ምእመናን እዚ ምቕያር እዚ ብሓንሳብ ክረኽቡ እዮም፡ ብምምጻእ የሱስ ንቤተ ክርስቲያኑ። ብዛዕባ እዚ ፍጻሜ እዚ ድሕሪ ምቕያሮም ንምእመናን ጸሓፈሎም፡ «> ባዕሉ ብናይ ትእዛዝ ጭድርታ፡ ብድምጺ ሊቀ መላእኽቲ፡ ብመለኸት ኣምላኽ ክወርድ እዩ። እቶም ኣብ ዝሞቱ ድማ ቅድም ክትንስኡ እዮም። ድሕሪኡ ንሕና ህያዋን ዘሎናን ዝተረፍናን ምሳታቶም ኣብ ደበናታት ክንሕዞም ኢና፡ ንጐይታ ኣብ ኣየር ንምቕባል። ከምኡ ድማ ንዘለኣለም ምስ ክንከውን ኢና» (1 )።

ብቕጽበት ዓይኒ እቲ ዝበላሸወ ዘይበላሸው ክኸውን እዩ እሞ እቲ ዝመውት ዘይመውት ክኸውን እዩ (1 ቈረንቶስ )። ናይ ምእመን ብኡብኡ ክቕየር እዩ፡ ሓጢኣትን ሕማምን ኣብ ውሽጡ ምህላው ክሓድጉ እዮም። እቲ ዝኸበረ ናይ ምእመን ንኣምላኽ ብዘይ ምንም ዕንቅፋት ወይ ዝኾነ ናይቲ ቅድሚኡ ዝነበረ ዝወደቐ ኩነቱ ከምልኽን ከሕጕስን ክኽእል እዩ።

ሓንቲ ተስፋ () ከምኡ’ውን ቅንዕቲ ትጽቢት ነበራቶ፡ «> ነቲ ብሩኽ ተስፋን ክብራዊ ምምጻእ ናይቲ ዓቢ ኣምላኽናን መድሓኒናን የሱስ ንጽበ» ( )። እዚ ገለ ክፋላት ናይቲ ናይ ናይ መጻኢ ምድራዊ መንግስቲ እውን ከጠቓልል ይኽእል እዩ፡ ግናኸ እምነትን ተስፋን ናይ ምእመን ኣብ ምጥላፍ ቤተ ክርስቲያንን ይውድኡ፡ ፍቕሪ ግና ንዘለኣለም ትቕጽል (1 ቈረንቶስ ,13)። ነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ብትጽቢት ናብ ቅድሚ ብቕጽበት ምምጻእ ይነብር ነበረ፡ «> ከምቲ ናይ ቅንዕቲ ትጽቢተይን ተስፋይን፡ ብዝኾነ ነገር ከቶ ከይሓፍር፡ ግናኸ ብኹሉ ፡ ከምቲ ኩሉ ፡ ከምኡ ድማ ኣብ ስጋይ ክኸብር እዩ፡ ብህይወት ይኹን ብሞት። ንኣይሲ እዩ፡ ሞት ድማ ረብሓ እዩ። ግናኸ ኣብ እንተነበርኩ፡ እዚ ዕዮይ ፍረ ማለት እዩ፤ ገና እንታይ ከም ዝመርጽ ክነግር ኣይክእልን እየ። ኣብ መንጎ እዘን ክልተ ተጸጊዐ ኣሎኹ፡ ክኸይድን ምስ ክኸውንን ድሌት ኣሎኒ፡ እዚ ድማ ኣዝዩ ዝሓሸ እዩ» (ፊልጲ )።

ምስ ክኸውን ዝምነ እኳ እንተነበረ፡ ኣብ ክገብሮ ዘለዎ ዕዮ ክሳዕ ዝነበሮ፡ ንምፍጻሙ እሙን ክኸውን እዩ። ኣገልግሎቱ ንቕዱሳን ኣድላዪ ምዃኑ ተረዲኡ ነበረ፡ ስለዚ ብሞት ይኹን ብኽብሪ ብምምጻእ ንቤተ ክርስቲያን ክሳዕ ዝጽውዖ ቀጺሉ ነበረ።

ተስፋ ይሃልወካ!

እቲ ብሩኽ ተስፋ ናይ ኩሉ ክርስትያን፡ እቲ ኣብ ኣየር ቀሪቡ ዘሎ ምምጻእ የሱስ እዩ፡ በቲ እቲ ንሓቂ ቤተ ክርስቲያን ክእክባ እዩ፡ ምሳኡ ንዘለኣለም ክትከውን። እዚ እዩ እቲ ናይ መወዳእታ ጻውዒት፡ ናይ ኩሎም ክርስትያናት ናይ መወዳእታ ጻውዒት። ክብሪ፡ ምድሓን ምህላው ሓጢኣት፡ በዚ እዋን እዚ ይኸውን። ነፍሲ ወከፍ ምእመን ዘይበላሸው፡ ዘይመውት፡ ከም ዝኾነ ክቕበል እዩ፡ ሓጢኣት ክገብር ዘይክእል። ብቕጽበት ዓይኒ እቲ ናብ ዝተሰጋገረ ስጋዊ ንሓዋሩ ክጠፍእ እዩ። እቲ ኣብ ንምእመን ብዙሕ ጸገማት ዘምጽአ ዝነበረ ኣብ ውሽጡ ዝነብር ሓጢኣት ንዘለኣለም ክጠፍእ እዩ። እዚ እዩ እቲ ናይ ከምኡ’ውን ናይ መወዳእታ ንሓጢኣት። ክሳዕ እቲ እቲ ዮሃንስ ንምእመናን ብዚ ተስፋ ከገልግሉ ይምዕድ፡ «> ፍቑራተይ፡ ደቅና ኣምላኽ ኢና፤ እንታይ ከም እንኸውን ድማ ገና ኣይተገልጸን፡ ግናኸ ንሱ ምስ ተገልጸ፡ ከምኡ ክንከውን ምዃንና ንፈልጥ ኢና፡ ምኽንያቱ ከምቲ ዘሎ ክንርእዮ ኢና። እሞ ነፍሲ ወከፍ ነዚ ተስፋ እዚ ኣብኡ ዘለዎ፡ ከምቲ ንሱ ዝኾነ፡ ንገዛእ ርእሱ የንጽህ» (1 )።

ኣብ ፡ ምእመናን ምስ ድኻም፡ ፈተና፡ ትዕቢት፡ ወይ ዘይግባእ ሓሳባት ኣይክቃለሱን እዮም። ዘይዕንቅፋት ዘሎና ኣቓልቦን ምስጋናን ንዘለኣለም ነቲ ፍርዲ፡ ሓይልን ምህላውን ሓጢኣት ዘድሓነና ክንህብ ኢና። ጥርጣሬታትኩም ተስፋ ዘቑርጽ «ተስፋ እገብር» ዝብል ኣተሓሳስባ ከይፈጥሩልኩም ኣይትፍቀዱ። ኣዒንቲ ፡ ብቅዱሳት ጽሑፋት ዝተባብዑ፡ ነዚ ግዝያዊ ዓለም ብልሽውና ሓሊፎም ምስ ዘለኣለማዊ ሓጐስ ይጽበዩ!

ተዛማጅ ጽሑፋት

ብመጀመርታ ኣብ GTPress ተኣሊዩ። ብሰውራዊ ኣእምሮ ተተርጒሙ፣ ጥቕስታት መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ ተኣቲቶም — ዝኾነ ኣገናዕቲ ክፈቱ ኣብ መፅሓፍ ቅዱስ ንኽትንብቡ።

© Bible Society of Ethiopia