«ኩሉ ኣብ ዓለም ዘሎ – ትምኒት ስጋ፡ ትምኒት ኣዒንቲ፡ ትዕቢት ህይወት – ካብ ኣቦ ዘይኮነስ ካብ ዓለም እዩ።» 1 ዮሃንስ 2:16 NIV
ካብ ግዜ ሕጻናት ዝውለዱ ጀሚርና፡ ሓይሊ ፍቓዶም ንርኢ። ብኣካላቶም ብምምካት ፍቓዶም ኣብ ወለዶም የገድዱ። ክዛረቡ ምስ ተማህሩ፡ ሓንቲ ካብቶም ቀዳሞት ቃላቶም «ኣይፋል» እያ። እሞ እቲ ውግእ ፍቓዳት ይጅምር።
እቲ ዘሕዝን ግን፡ ሓድሓደ ግዜ ምስ ምእመናን እውን ከምኡ እዩ። ሓደ ካብቶም ንክርስትያናት ዝኸበዱ ነገራት፡ ፍቓድና ንጐይታ ምሕዳር እዩ። ብምሉኡ ንእኡ ምሕዳር ዝበለጸ በረኸት የልቦን።
እስራኤል
እግዚኣብሔር ዝመረጾ ህዝቢ፡ እስራኤል፡ ካልኦት ኣህዛብ ነገስታት ከም ዝገዝእዎም ረኣዩ፡ እሞ «ንዓና ዝመርሓና ንጉስ ሃበና» በሉ። ብግልጺ እቲ ኣብ ልቦም ንምድራዊ ንጉስ ዝነበሮም «ትምኒት» ክሳዕ ክንድዚ ሓያል ስለ ዝነበረ፡ እግዚኣብሔር ካልእ ከም ዘይገብሩ ከእምኖም ኣይከኣለን። ስለዚ ድማ እትደልይዎ ብልክዕ ሃቦም። እግዚኣብሔር ንሳሙኤል ከምዚ በሎ፡ «እቲ ህዝቢ ዝብለካ ዘሎ ኩሉ ስማዕ፡ ንስኻ ኣይኮንካን ዝነጸጉኻ፡ የግዳስ ንዓይ ከም ንጉሶም ነጺጎምኒ እዮም» (1 ሳሙኤል 8:6-7 NIV)።
እግዚኣብሔር ንሳሙኤል ብዛዕባ ሳዕቤናት እዚ ሕማቕ ምርጫ እዚ ከጠንቅቖ ነገሮ፡ እንተኾነ ግን፡ «ኣይፋል! ... ንጉስ ይኹነና ንደሊ። ሽዑ ከም ኩሎም ካልኦት ኣህዛብ ክንከውን ኢና» በሉ። እግዚኣብሔር ንህዝቡ ዝደልይዎ ይህቦም፡ እቲ ንሱ መጀመርታ ዝሓሰበሎም ኣብ ነዊሕ ግዜ ዝሓሸ ከም ዝነበረ ንምርኣይ።
ዳዊት
ንጉስ ዳዊት ኣብ ዘይግቡእ ቦታ ኣብ ዘይግቡእ ግዜ ረኺቡ ርእሱ። ነገስታት ናብ ውግእ ዝኸዱሉ ግዜ፡ ዳዊት ኣብ ገዛኡ ተረፈ። ምስ ሰቡ ንጸላኢ እስራኤል እናተዋግአ ኣብ ውግእ እንተ ዝነብር፡ ነገራት ክንደይ ዝተፈላለየ ምኾነ። የግዳስ ንሱ ንውሽጣዊ ጸላኢ ዕድል ሃበ። ሓጢኣት ዳዊት ምስ ባትሸባ ካብ ዝሓሰቦ ንላዕሊ ኣኽፊልዎ። ምስ ባትሸባ ምሕጣእ ከሐጕሶ እዩ ዝብል ሓሳብ ነበሮ፡ እንተኾነ ግን ሓጢኣቱ ዝሙት ንሰብኣይ ባትሸባ ክቐትልን ዝኸፍአን ገበሮ (2 ሳሙኤል 11:1-12:14)። ብዙሕ ግዜ «ትምኒት ሓጥእ ሰብ» ንዘይሕሰብ ነገር የብጽሓና። እግዚኣብሔር ንዳዊት ካብ ምሕጣእ ከም ዝዓገቶ ኣይንርእን። እግዚኣብሔር ንሓጢኣቱን ምስኡ ዝመጹ ኩሎም ሳዕቤናቱን ፈቐደ።
ሳምሶን
ኣብ መሳፍንቲ 14:1-20 ሳምሶን፡ ሓደ ካብ መሳፍንቲ እስራኤል፡ ንሓንቲ ሓጥእ ሰበይቲ፡ ሓንቲ ፍልስጥኤማዊት፡ ንምምርዓው ዓብዪ ትምኒት ነበሮ። እግዚኣብሔር ኣብ ውሽጢ ህዝቡ ንምምርዓው ዝሃቦ ትእዛዝ ከም ዝነበረ እኳ እንተኾነ፡ ሳምሶን ናይ ገዛእ ርእሱ ነገር ገበረ። ወለዱ ንሕጊ እግዚኣብሔር ኣዘኻኸርዎ፡ እንተኾነ ግን ዝፈትዎ ረኣየ እሞ፡ «ሓንቲ ሰበይቲ ... ካብ ፍልስጥኤማውያን ረኣኹ፡ ንዓይ ከም ሰበይቲ ሃባኒ» በለ (መሳፍንቲ 14:2)። ንሳምሶን እቲ ናይ ኣዒንቲ ትምኒት እዩ ዘውደቖ (1 ዮሃንስ 2:16)። ብዘገርም ድማ እግዚኣብሔር ንፍልስጥኤማውያን ኣዒንቱ ከውጽኡ ፈቐደሎም፡ እዚ ድማ ንገዛኡን ንፍልስጥኤማውያንን ከውርድ ኣምጽኦ። እግዚኣብሔር ንትምኒት ሳምሶን ተጠቒሙ ንፍልስጥኤማውያን ፍቓዱ ፈጸመ።
ንሕና
እትደልዮ ምውሳድ ኣይረብሕን! እግዚኣብሔር ንዓና ዝበለጸ ዝኾነ ይፈልጥ፡ ኣብ ግዜኡ ድማ ኢዱ ይኸፍት እሞ ይህበና። ሳዕቤናት ዘይምእዛዝናን ናይ ገዛእ ርእስና ፍቓድን ዓብዪ ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ከምቲ ኣብ ህይወት ህዝቢ እስራኤል፡ ዳዊትን ሳምሶንን ዝረኣናዮ። ሓጥእ ትምኒቶም ክሳዕ ክንድዚ ብዙሕ ሓዘንን ዘየድሊ ጓህን ከምጽእ እዩ ኢሎም ኣይሓሰቡን።
እንተኾነ ግን፡ እቲ ግሩም ምሕረት እግዚኣብሔር ይኣቱ እሞ፡ ብዘይምእዛዝና እኳ እንተኾነ፡ ንዓና ይዓዪ። ሓጢኣትና ብምእማን ክንእመን ከለና፡ እግዚኣብሔር ይኣቱ እሞ ንህይወትና ይቈጻጸራ። ሓጥእ ትምኒትና «ካብ ኣቦ ዘይኮነስ ካብ ዓለም እዩ» ኢሉ የምህረና (1 ዮሃንስ 2:16)። ንሳዕቤናት ሓጢኣትና ኣየውግድን፡ የግዳስ ብጸጋኡ ፍቓዱ ኣብ ህይወትና ይፍጽም። ንእኡ ድማ ነመስግኖ።
